Filmdagboek
Pagina 3/43
The Brutalist
Het is toch vreemd hoe dat werkt. The Brutalist is een sterke film maar door de brute (pun intended) lengte wordt hij nog eens op een hoger niveau getild. En kom je ineens in beeld bij The Academy en regent het Oscarnominaties. Die lengte is overigens wel gerechtvaardigd. Die stelt regisseur Brady Corbet in staat om diep in de ziel van Holocaustoverlever László Tóth (Adrien Brody, The Pianist, Summer of Sam, Predators) te duiken en in die van het kille kapitalistische naoorlogse Amerika. Een plek waar Tóth kansen krijgt maar nooit echt geaccepteerd wordt. Voor de oorlog was Tóth …
Lees meer
Scarecrow
Twee acteerkanonnen in een film die vrijwel vergeten lijkt. Waar Al Pacino en Gene Hackman begin jaren 70 de bioscopen bestormden met The Godfather I en II, Serpico, Dog Day Afternoon, The French Connection, The Poseidon Adventure en The Conversation, wist hun samenwerking weinig mensen te trekken. Critici waren wat enthousiaster en ik snap wel waarom. Scarecrow is een kleine film over twee outcastst die samen op zoek gaan naar een beter leven, met allebei een droom maar allebei weinig hoop die te verwezenlijken. Veel van de scenes zijn deels geimproviseerd en regisseur Jerry Schatzberg (die met Al …
Lees meer
Pusher
Dit klassieke debuut van Nicolas Winding Refn is een soort Deense versie van Mean Streets met een vleugje Trainspotting en Reservoir Dogs. Maar waar MS typisch New Yorks is, TS typisch Schots en RD typisch Tarantino, daar is Pusher geworteld in Kopenhagen, met Deense criminelen en een geimmigreerde Joegoslaaf als nemesis. De film speelt zich in het tijdsbestek van een week, aangekondigd door titelkaartjes. Frank (Kim Bodnia, The Bridge) is een straatdealer die zijn deals doet met zijn beste maat Tonny, waarbij de twee genoeg tijd vinden om fink te lachen en over seks te praten. Al is …
Lees meer
Dawn of a New Day: The Man Behind VHS
Retro tech, dit verhaal over de ontwikkeling van wat de allereerste VHS videorecorder zou worden. Het Japanse Victor (JVC) heeft het moeilijk begin jaren 70 en als een soort strohalm wordt er een team van engineers op een project gezet dat of totaal verlieslijdend of de redding van het bedrijf moet worden. Aan de leiding komt engineer Kagatani Shizuo die die leiding eigenlijk helemaal niet wil hebben maar zich langzaamaan de rol eigen maakt. In dezelfde periode werkt Sony ook aan eigen systeem en hun Betamax komt zelfs een jaar eerder op de markt. Het lijkt erop dat ze …
Lees meer
Twilight of the Warriors: Walled In
Twilight of the Warriors speelt zich af in Hongkong in de jaren 80, een tijd waarin mensen als Jet Li en Jackie Chan de martial arts-film opnieuw uitvonden. Regisseur Soi Cheang grijpt terug naar de hoogtijdagen van dat genre, een keuze die ook logisch is omdat de voormalige kolonie nerveus uitkijkt naar de dag dat het onder Chinese controle zou komen. Het geeft het verhaal extra urgentie, een verhaal over vluchteling Lok die ontsnapt met een tas vol Triad-drugs naar Kowloon Walled City. Een soort verticale favela, een donkere, vervallen wirwar van betonnen gebouwen die zelden daglicht zien en die …
Lees meerIFFR 2025
Eén dag, drie films. Dat was prima zo. Er is een speciaal programma rond de rol van video en videotheken waarvan ik vandaag 2 films zag en nog best meer had willen zien. Dawn of a New Day: The Man Behind VHS Twilight of the Warriors: Walled In Video Nasty
Lees meer
The Green Knight
Gawain (Dev Patel) is een neef van Koning Arthur maar het ridderbestaan is nog ver weg voor hem. Hij brengt zijn dagen door met drinken en het verspillen van geld aan de wulpse Essel (Alicia Vikander) terwijl hij er ergens toch wel van van droomt ridder te worden. Die kans biedt zich aan als de Green Knight tijdens het kerstmaal met de koning binnenstapt en een krijger eist om een onheilspellende uitdaging aan te gaan. Gawain stapt naar voren maar als de tegenstander hem zijn nek aanbiedt en er na afloop met zijn eigen hoofd vandoor gaat, blijk het al …
Lees meer
Love Lies Bleeding
Kristen Stewart maakt al zo lang deel uit van de filmwereld dat ze de laatste jaren flink tegen de grenzen aan is gaan schoppen. Ze begon ooit als dochter van Jodi Foster in Panic Room, worstelde zich daarna door een serie films om het vak te leren, belandde als 16-jarige in Into the Wild en brak door met de Twilight-films. Dat was even leuk maar al snel had ze daar genoeg van. Ze zocht een uitdaging en vond die in films als On the Road, Camp X-Ray, Clouds of Sils Maria en Personal Shopper. Sinds haar …
Lees meer
Alien: Romulus
Ik zag Alien op tv toen ik een jaar of 14 was. Ik was aan het oppassen en kon zelf bepalen wat ik keek. Maar alleen voor de tv in dat vreemde huis met een van de beste horrorfilms ooit bleek teveel. Ik heb m halverwege afgezet, te spannend. Een tijd later heb ik m alsnog gezien, al was ik eigenlijk te jong om de kracht ervan te herkennen. Toen ik 16 was zag ik de opvolger in de bioscoop, een film die de horror mengde met intense actie. Die timing van film en leeftijd bleek perfect. Aliens …
Lees meer
Anatomy of a Fall
De val uit de titel is die van Samuel, vanuit het zolderraam van een chalet in de bergen boven Grenoble. Hij ligt dood in de sneeuw en wordt daar gevonden door zijn 11-jarige zoon Daniel. De grote vraag is dan of hij gevallen, gesprongen of geduwd is. Dat wordt uitgezocht tijdens een rechtzaak tegen Sandra (Sandra Hüller), de Duitse vrouw van Samuel die hem geduwd zou hebben. Anatomy of a Fall is niet zozeer een rechtbankdrama of een thriller maar vooral een analyse van een relatie. Sandra en Samuel zijn uit elkaar gegroeid, zijn beiden gefrustreerd over die slechte relatie …
Lees meer
Gladiator II
Ik dacht voortdurend dat Ridley Scott een grap aan het uithalen was. Een hele dure grap. Wat als ik mijn eigen film uit 2000 nou eens helemaal opnieuw maak, met wat kleine wijzigingen, maar dan alles wat groter in sets en overdadiger in actie maar kwalitatief toch een stuk minder. Natuurlijk, als je een vervolg maakt op Gladiator verwacht je deze strijders in het colosseum, verwacht je Romeinse legioenen en verwacht je intriges met senatoren en ook een daad van verraad. Maar dat het zo obvious is allemaal, zo in your face, dat is nogal aanmatigend. Het handje grint uit …
Lees meer
Poor Things
Het begon met de Gouden Leeuw in Venetië, waarna er nog een stortvloed aan prijzen volgde voor de laatste film van wonderregisseur Yorgos Lanthimos. De lof is wat mij betreft terecht maar het blijft ook vreemd dat zo’n bizarre film – met vaak expliciete scènes en die een open blik en geest vereisen om hem echt te kunnen waarderen – zoveel bewondering heeft weten te oogsten. Deels komt dat omdat het filmpubliek al flink heeft kunnen wennen aan de wereld van Lanthimos. In films als Dogtooth, het door hem geproduceerde Attenberg, Alps, The Lobster, The Killing of …
Lees meer
Kneecap
Beginnen met een voice-over zou je als een teken van zwakte kunnen zien, maar hier werkt het. Het Noord-Ierland hier is niet het Noord-Ierland van de troubles en dat wordt even heel kort duidelijk gemaakt. Dit is de generatie die is geboren na het bestand, wat niet wil zeggen dat er geen onderdrukking meer is. De stem is die Mo Chara, een derde van de Ierse rapgroep Kneecap. Die brak een aantal jaar geleden door met raps in hun moedertaal Iers, een succes dat niemand had verwacht. Het Iers werd lang niet erkend door de Britse regering, er werd zelfs …
Lees meer
Civil War
Ik ben inmiddels zo geconditioneerd dat ik elk moment zombies denk te ontwaren. Het gesloopte Amerika dat in Civil War is te zien, is het decor zoals we dat kennen uit films en series als Dawn of the Dead, World War Z, The Walking Dead en The Last of Us, of de Britse tegenhanger 28 Days Later. Die laatste is geschreven door nu regisseur Alex Garland, waarmee voor hem de cirkel weer rond is. Hij liet met Annihilation, Ex Machina en Devs ook al zien dat hij zich goed thuisvoelt in het dystopische genre. …
Lees meer
Pumping Iron
Het is eigenlijk nogal zielig. Pumping Iron volgt een aantal bodybuilders in de aanloop naar de verkiezing van Mr. Universe en Mr. Olympia in 1975. Arnold Schwarzenegger had de overall titel al vijf keer gewonnen en ging op voor zijn zesde. Hij had zeker concurrentie maar in de film is goed te zien hoe weinig hem dit lijkt te raken. Arnold blaakt van het zelfvertrouwen en heeft altijd het hoogste woord. Het charisma druipt er van af en hij is de ster van elke ruimte waar hij binnen treedt. De andere bodybuilders steken er maar bleekjes bij af. De enige …
Lees meer
The Big Fix
Richard Dreyfuss was on a roll in de jaren 70, met kassuccessen als American Graffiti, Jaws en Close Encounters of the Third Kind achter zijn naam en een groot kritisch succes met The Goodbye Girl (waar hij als 30-jarige een Oscar voor won). Maar het leek erop alsof hij voorvoelde dat dit niet zo door kon gaan: het onderwerp van The Big Fix is een periode die voorbij is en nooit meer terugkomt. Dreyfuss is Moses Wine, een privédetective (of gumshoe, die mooie Amerikaanse vertaling) en een gescheiden vader die voortdurend te laat is met het betalen van alimentatie aan …
Lees meer
The Substance
Na afloop van Revenge scheef ik dat regisseur Coralie Fargeat wat mij betreft nog wel wat verder had mogen gaan. Er zit zeven jaar tussen dus het lijkt erop alsof ze heel goed nagedacht heeft over hoe ver ze dan moest gaan bij haar volgende. Nou, heeeeeeel ver. De vraag is of The Substance daarmee ook een betere film is. Schokkender en controversieler is hij zeker. Nog meer dan bij Revenge roept Fargeat hier heel veel associaties op met andere films. De meest intrigerende maar ook wat aanmatigende is die met Alfred Hitchcock’s Vertigo. De films zouden niet …
Lees meer
Revenge
Het ‘rape and revenge’ bestaat grofweg uit twee soorten: de wraak wordt uitgevoerd door het slachtoffer zelf, óf door iemand anders. Promising Young Woman is een voorbeeld van de laatste, de beste vriendin is hier de wreker. Ingmar Bergman’s The Virgin Spring (en Wes Cravens remake The Last House on the Left), Sam Peckinpah’s Straw Dogs en Michael Winners Death Wish zijn vroege voorbeelden van dit type, met de vader en de man van het slachtoffer als wraaknemers. Mannen die daarvoor niet (Dustin Hoffman) of wel (Charles Bronson) geschikt lijken. Three Billboards Outside Ebbing, Missouri is een recent …
Lees meer
Invasion of the Body Snatchers
Deze geweldige remake van het origineel van Don Siegel kijk ik als eerbetoon aan de onlangs overleden Donald Sutherland. Een acteur met een enorme dosis charisma, medemenselijkheid en humor die elke film waarin hij meespeelde iets extra’s gaf. Hier is hij Matthew Bennell, een inspecteur van de Voedsel en Warenautoriteit die op vreemde zaken stuit en zijn rationele brein aan moet zien te passen aan een nieuwe bizarre werkelijkheid. Regisseur Philip Kaufman veranderde de setting die Siegel hanteerde, een klein stadje, naar het grote San Francisco. Hij opent zijn film prachtig met ergens in outer space losgeworpen zaden/draden/sporen die …
Lees meer
The Fifth Element
Het helpt enorm om een stripliefhebber te zijn om maximaal te kunnen genieten van The Fifth Element. Er zijn maar weinig speelfilms geweest die zo stripachtig zijn als deze. Regisseur Luc Besson was al van jongs af aan een liefhebber en nam het werk van twee van Frankrijks populairste striptekenaars – Jean Claude Mézières (van Ravian) en Jean Giraud (aka Moebius) – als basis. Het resultaat is een kleurrijke en overdadige sciencefictionfilm die in niets lijkt op wat het publiek gewend was van dit genre. Door dit stripachtige en de uitzinnige kleuren, kostuums en personages is het een film die …
Lees meer
10
Ik was vrijwel alles vergeten van 10, de mannelijke menopauze-komedie van Blake Edwards. Op twee dingen na: Bo Derek die in slow-motion over het strand jogt in badpak en seks met diezelfde Derek op de Bolero van Ravel. Een muziekstuk dat dé ideale seksuele soundtrack werd voor mannen (en vrouwen) van middelbare leeftijd die een vervlogen jeugd wilden heroveren, in een tijd dat Viagra en AIDS nog niet bestonden. Een ideaal dat waarschijnlijk niet bewaarheid werd, maar alleen het beeld was al voldoende. Tegenover die iconische beelden staat een flinke dosis slapstick: Dudley Moore die door een bij in zijn …
Lees meer
Godzilla Minus One
Het monster met de naam Godzilla is zo mythisch dat het een eigen genre heeft gekregen met steeds nieuwe versies van een nauwelijks veranderend verhaal. Daarin zijn personages eigenlijk irrelevant, het gaat er vooral met hoeveel geweld en aangerichte schade het monster tekeer gaat. In Godzilla Minus One is dat anders. Het menselijke verhaal staat hier juist voorop en de verwoesting die Godzilla aanricht en de wanhopige pogingen om hem te stoppen zijn helemaal verweven met het verhaal van de hoofdpersoon. In de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog landt kamikazepiloot Kōichi Shikishima met zijn vliegtuig op Odo Island vanwege …
Lees meer
Lockout
Presidentsdochter wordt gegijzeld in een gevangenis vol supergevaarlijke criminelen en moet gered worden door een stoere veroordeelde die daarmee een kans krijgt op een nieuwe plek in de maatschappij. Klinkt bekend? Lockout lijkt wel erg op John Carpenters Escape from New York (en opvolger LA). Zoveel zelfs dat bedenker Luc Besson voor de rechter gesleept werd door Carpenter. Die won en dat is ook wel te begrijpen. Het enige verschil is eigenlijk dat de dochter gered moet worden in plaats van de president zelf en dat Lockout zich in de ruimte afspeelt. Als je de vergelijking even van je af …
Lees meer
American Fiction
Thelonious ‘Monk’ Ellison (Jeffrey Wright) is een schrijver. Een serieuze schrijver die serieuze fictie maakt. Literatuur met een grote L. Iets dat hij onderstreept met zijn baan als professor Engels aan een universiteit in Californië. Zijn kleur is irrelevant vindt hij, maar de witte uitgeefwereld denkt daar anders over. Hij hoort tot de African-American Culture en in die hoek moet hij blijven. Maar zijn romans worden door het publiek genegeerd en door uitgevers niet ‘zwart genoeg’ gevonden. American Fiction is een verfilming van de roman Erasure van Percival Everett, een scherpe satire op de Amerikaanse uitgeversindustrie en in het bijzonder …
Lees meer