Erik Kersten

Journalistiek ● Datavisualisaties ● Websites

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: Italie

Pagina 1/2



The New Pope

De Italiaanse cinema heeft een lange traditie in het maken van films waarin de plot slechts bijzaak is. Dat begon al met de experimentele films van de Futuristen in de jaren tien en twintig en Michelangelo Antonioni is er beroemd mee geworden. Paolo Sorrentino begon zijn filmcarrière met plotgedreven films als L’uomo in più en […]

Lees meer

Een huisje in de lava

Hedenmorgen vroeg op en in gezelschap van de 3 Duitschers Stern naar Giarre per trein, om er dezelfde lavastroom (van 1928) te zien die ik reeds 3 jaar geleden zag en teekende. Ik vind er een bijzonder typisch onderwerp: een huis met een mooie palm erachter, gespaard door de hevige lava-verwoesting en geheel door zwarte […]

Lees meer

ZeroZeroZero

Van Narcos tot Breaking Bad en van The Wire tot Nederlands series als Undercover en Hollands Hoop: de handel in illegale drugs is al sinds jaar en dag een vruchtbare voedingsbodem voor tv-series. Meestal beperken die series tot lokaal of nationaal niveau maar hier wordt echt het internationale aspect belicht. ZeroZeroZero volgt een enorme cocaïnelading, […]

Lees meer

Piano di Sant’Andrea, Genua

De Piano di Sant’Andrea is een historische plaats in de oude binnenstad van Genua, bovenop een heuvel met dezelfde naam. De Piano wordt begrensd door de torens van de Porta Soprana. In de middeleeuwen was dit de belangrijkste toegangspoort tot de stad. Aan de voet van de torens ligt het geboortehuis van Christoffel Columbus. Escher […]

Lees meer

Sint Pieter vanaf de Gianicolo

Direct boven de wijk Trastevere, aan de westkant van de rivier de Tiber, rijst de Gianicolo (of Janiculum) uit boven de stad Rome. Deze heuvel biedt een geweldig uitzicht over de eeuwige stad en is een geliefde plek voor stadsbewoners. Dat moet het voor Escher ook zijn geweest, vooral het park rond de Villa Doria […]

Lees meer

San Michele dei Frisoni

In juni 1932 kreeg Escher een opdracht van het Nederlands Historisch Instituut in Rome. Het instituut wilde aandacht besteden aan een kerk waarvan de zichtbaarheid door de opkomende nieuwbouw in de hoofdstad werd bedreigd. In de litho die Escher van deze San Michele dei Frisoni (de Friezenkerk) maakte, veroorlooft hij zich flink wat vrijheid. Hij […]

Lees meer

Suburra, seizoen 2

Vond m nogal tegenvallen, dit tweede seizoen van de serie over de criminele en politieke onderwereld  van Rome. Het is vooral meer van hetzelfde. Corrupte politici, geldbeluste geestelijken en kleine criminelen met grote ambities. De drie hoofdrolspelers uit seizoen 1 duiken hier ook weer op, maar waar ze eerst nog wel charmant waren, zijn ze […]

Lees meer

De Calanches van Piana

Escher was een wandelaar en een kijker. Dat zijn twee liefhebberijen die gelukkig prima te combineren zijn. In zijn Italiaanse jaren maakte hij elk voorjaar een lange trektocht door toen nog onherbergzame streken als de Abruzzen en Calabrië. Hij keek zijn ogen uit en verwonderde hij zich over de schitterende natuur en het eigenzinnige landschap […]

Lees meer

Suburra, seizoen 1

Iedereen aast op het stuk grond aan het strand van Ostia, de voorstad van Rome aan zee. Wie dit land weet te bemachtigen heeft grote kansen hier een imperium te bouwen. Dat weet het Vaticaan, de verkopende partij. Dat weet de Romeinse politiek, van links tot rechts en van hoog tot laag. En dat weet […]

Lees meer

The Young Pope, seizoen 1

Ik stond niet direct te springen bij het vooruitzicht om een heel seizoen naar de paus te gaan kijken. Maar dit was een jonge variant, gespeeld door Jude Law en geregisseerd door Paolo Sorrentino. Dat kon toch niet mis gaan? En dat gebeurde dus ook niet. Jude Law was nooit beter als jonge verleidelijke God Lenny […]

Lees meer

Perfetti sconosciuti

Het is iets te toevallig allemaal, maar deze film geeft wel een interessante visie op het fenomeen mobiele verslaving. Een vriendengroep besluit om tijdens hun gezamenlijke avondje de telefoons op tafel te leggen en alles wat daar op binnenkomt direct met elkaar te delen. Dat loopt uiteraard gruwelijk uit de hand.

Lees meer

IFFR 2016, de lijst

Over het IFFR als geheel heb ik wel wat te klagen, maar de filmscore viel me uiteindelijk best wel mee. Ik ben een fanatiek kijker maar het feit dat ik geen enkele Tiger Award kandidaat heb gezien, zegt ook wat over mijn veilige voorkeuren. Maar alleen al qua gezondheid was dit jaar zeer geslaagd. Ik […]

Lees meer

Youth

Op alle fronten is Youth een stukje minder dan La grande bellezza. Maar dat wil niet zeggen dat het geen fijne film is. Paolo Sorrentino weet hoe hij zijn kijkers moet behagen met prachtig camerawerk, oogstrelende locaties en intrigerende personages. De heren die zich in een Zwitsers kuuroord wentelen in weelde zijn ver verwijderd van […]

Lees meer

Pasolini

Ik ken Pier Paolo Pasolini eigenlijk alleen van oude zwartwit foto’s. En ik heb zijn bio (Pasolini Requiem) nog ongelezen in de kast staan. Of Willem Dafoe echt op hem lijkt is de vraag en of het echt allemaal zo gegaan is eind 1975, toen de regisseur dood op het strand bij Ostia gevonden werd, is al […]

Lees meer

Il capitale umano

Mooie variant op het Rashomon-principe: vertel hetzelfde verhaal drie keer maar dan steeds vanuit een ander standpunt. Het draait allemaal om de rijke familie Bernaschi die op een landgoed woont in de buurt van Milaan: de kille zakenman Gino, zijn dromerige en onzekere vrouw Carla en hun verwende zoon Massimiliano. Daaromheen cirkelen figuren die wat van ze nodig […]

Lees meer

Anni felici

Thematisch is Anni felici niet bepaald vernieuwend. De bevrijding van de getrouwde vrouw en de zoektocht naar aandacht (gevonden in de armen van een lesbische relatie) en de worstelende kunstenaar op zoek naar erkenning zijn al heel vaak gedaan. Maar het is best onderhoudend en het is fijn om weer eens een Italiaanse film te zien. […]

Lees meer

La Grande Bellezza

Ook hier waren de verwachtingen flink opgeklopt na een stuk of vier 5-sterrenrecensies gelezen te hebben. Gravity voldeed er grotendeels aan en La Grande Bellezza helemaal. Toen de film na bijna 2,5 uur afgelopen was dacht ik twee dingen: Is hij al voorbij? En ik wil hem eigenlijk direct weer zien. Niet dat ik nou […]

Lees meer

Django

Sergio Leone was niet de enige Italiaanse regisseur die zich op de western stortte in de jaren 60. Wel de beste. Collega Sergio Corbucci wordt onder cinefielen vaak minstens zo hoog ingeschat, met name door zijn rauwheid en het gebruik van expliciet geweld. Maar als ik af ga op diens bekendste en volgens velen beste […]

Lees meer