Favorieten
Pagina 1/5
Er staan veel films en series op deze site die ik goed vind. Ik doe vooraf research en ga niets zien waarvan ik het vermoeden heb dat het niet zo best is. Toch zijn er altijd toppers die er bovenuit steken. Die verzamel ik hier. Voor de series geldt dat ik er een seizoen heb uitgepikt maar over het algemeen is de serie sowieso goed.
La Double Vie de Véronique
Sinds 2009 schrijf ik op deze website over de films en series die ik kijk. In die periode heb ik geen enkele film van Krzysztof Kieślowski gezien. Schandalig. Kieślowski was echt een belangrijke filmmaker voor me in de jaren 90 toen ik in filmhuizen en op festivals films als Amator, No End, Blind Chance, de Dekalog-serie en de Trois Couleurs trilogie zag, en deze natuurlijk. Maar op een of andere […]
Lees meer
The Philadelphia Story
Ik schreef ooit een column over sterke vrouwen in films. Dan gaat het vooral over actiefilms, maar als je die blik wat verruimt dan kom je al snel uit bij Katherine Hepburn. De actrice was stoer lang voordat dit woord in Hollywood aan vrouwen werd gekoppeld. Hepburn hechtte enorm aan haar priveleven en wilde niks te maken hebben met de Hollywood-publiciteitsmachine waar veel collega’s juist van afhankelijk waren. Ze weigerde […]
Lees meer
The Last of the Mohicans
Riveting, rousing, spellbinding, spectacular, sweeping, awe inspiring, gruesome, romantic, relentless. Het geldt allemaal voor deze klassieker van Michael Mann. Mann stond bekend als scenarist en regisseur van politieseries en films maar hij laat hier zien dat hij ook prima overweg kan met deze combinatie van western, actiefilm en historisch drama. Ik had The Last of the Mohicans al meerdere malen gezien maar de laatste keer was alweer lang geleden. Veel […]
Lees meer
The Last Seduction
Zo worden ze niet meer gemaakt. Een clichézin van jewelste maar in dit geval zeker waar. The Last Seduction is met het twee jaar eerder verschenen Basic Instinct een van de laatste en ook een van de beste in het genre van de erotische thriller. Films met een sterke sexy vrouw in de hoofdrol die mannen om haar vinger windt en wegkomt met verduistering, afpersing of zelfs moord. Al wordt […]
Lees meer
Call Girl
Ik zag Call Girl tijdens het IFFR in 2013. Ik was destijds flink onder de indruk en wilde de film nog wel eens herbeleven. En ook nu komt dit verhaal van een seksueel losgeslagen land in de vrijgevochten jaren 70 flink binnen. Het verhaal kende ik nog dus ik kon me meer concentreren op de diepere verbanden en het inventieve camerawerk van Hoyte van Hoytema. Call Girl laat zien hoe […]
Lees meer
Alien: Romulus
Ik zag Alien op tv toen ik een jaar of 14 was. Ik was aan het oppassen en kon zelf bepalen wat ik keek. Maar alleen voor de tv in dat vreemde huis met een van de beste horrorfilms ooit bleek teveel. Ik heb m halverwege afgezet, te spannend. Een tijd later heb ik m alsnog gezien, al was ik eigenlijk te jong om de kracht ervan te herkennen. Toen […]
Lees meer
Poor Things
Het begon met de Gouden Leeuw in Venetië, waarna er nog een stortvloed aan prijzen volgde voor de laatste film van wonderregisseur Yorgos Lanthimos. De lof is wat mij betreft terecht maar het blijft ook vreemd dat zo’n bizarre film – met vaak expliciete scènes en die een open blik en geest vereisen om hem echt te kunnen waarderen – zoveel bewondering heeft weten te oogsten. Deels komt dat omdat […]
Lees meer
Invasion of the Body Snatchers
Deze geweldige remake van het origineel van Don Siegel kijk ik als eerbetoon aan de onlangs overleden Donald Sutherland. Een acteur met een enorme dosis charisma, medemenselijkheid en humor die elke film waarin hij meespeelde iets extra’s gaf. Hier is hij Matthew Bennell, een inspecteur van de Voedsel en Warenautoriteit die op vreemde zaken stuit en zijn rationele brein aan moet zien te passen aan een nieuwe bizarre werkelijkheid. Regisseur […]
Lees meer
Get Carter
De debuutfilm van Mike Hodges vormde ook direct zijn hoogtepunt. Get Carter wordt vaak genoemd als een van de beste gangsterfilms ooit gemaakt. Dat hij sterk is, is zeker. Het predikaat gangsterfilm verdient echter wat nuance. De film is gebaseerd op het boek Jack’s Return Home en gaat over Jack Carter, een meedogenloze maffiakracht met een zeer beperkt moreel kompas. Hij is in dienst van de Londense crime bosses Gerald […]
Lees meer
Donnie Darko
Op 2 oktober 1988 ontvangt Donnie Darko (Jake Gyllenhaal, in een geweldige doorbraakrol) een boodschap in zijn dromen dat de wereld op 30 oktober vergaat, een boodschap die komt van een satanisch konijn genaamd Frank. Dat gebeurt als hij slaapwandelt en mijlenver van zijn huis wakker wordt. Terwijl hij weg is, stort een mysterieuze vliegtuigmotor uit de lucht en landt midden in Donnie’s kamer. Hij is dus ongedeerd maar accepteert […]
Lees meer
Muhammad Ali
In bijna 8 uur duikt deze documentaire diep, heel diep, in het leven van Cassius Clay/Muhammad Ali. De grootste bokser ooit en, in een verkiezing in 2000, ook verkozen tot grootste Amerikaanse sporter ooit. Regisseur Ken Burns kon putten uit enorm veel filmmmateriaal en hij weet veel tijdgenoten en latere bewonderaars voor de camera te krijgen. Hij trekt alles uit de kast om Ali’s verhaal te vertellen. Van de eerste […]
Lees meer
All That Jazz
Toen Bob Fosse in de herfst van 1987 overleed, had hij net zijn klassieke call-girl musical Sweet Charity opnieuw op Broadway gelanceerd, met hemzelf als regisseur en choreograaf. Dat einde in het zadel was passend na een leven in de showbusiness. De regisseur/choreograaf had dit moment acht jaar eerder al voorspeld in zijn vooruitziend gefilmde autobiografie/elegie All That Jazz. Je zou kunnen stellen dat elke film wel iets autobiografisch heeft, […]
Lees meer
Oppenheimer
Een nieuwe Nolan is altijd een belevenis en in het geval van Oppenheimer is dat niet anders. Het is de eerste keer dat de regisseur zich waagt aan een biopic maar uiteindelijk staan de biografsche elementen in dienst van de thema’s die Christopher Nolan al zo lang fascineren: het manipuleren van tijd, non-lineaire verhaallijnen, de werking van het geheugen, realiteit versus illusie, identiteit versus perceptie, onderlinge vendetta’s en het zeer […]
Lees meer
Succession, seizoen 4
Ze moeten de scripts van Succession uitbrengen in boekvorm. Elke aflevering zit barstensvol heerlijke dialogen die uitblinken in ironie, sarcasme en cynisme. Jawel, alledrie. En dat in prachtige metaforen die elkaar met zoveel tempo opvolgen dat het zonde is dat je ze niet even zelf na kan lezen. Het messentrekken, vergiftigen, doodknuffelen, martelen en afmaken gebeurt hier met woorden. Al in aflevering 1 van seizoen 1 ging het over de […]
Lees meer
1985
Net als bij Rampvlucht wordt ook elke aflevering in deze serie voorafgegaan door een soort disclaimer. Daarin staat dat dit een gedramatiseerd verhaal is rond een serie gebeurtenissen die wel echt plaats hebben gevonden. Dat zijn de terroristische activiteiten van de Bende van Nijvel, die in 1982, 1983 en 1985 een reeks moorden, inbraken, diefstallen en overvallen pleegde. 28 mensen werden vermoord en meer dan 40 ernstig verwond. De activiteiten […]
Lees meer
The Diplomat, seizoen 1
Ik was al een fan van Keri Russell, maar met haar rol als diplomate Kate Wyler stijgt ze nog verder in mijn achting. Russell is echt geweldig als de vrouw die tegen haar zin in de positie aanneemt als ambassadeur van de VS in Londen, nadat er bij een aanslag op een Brits oorlogsschip 60 doden zijn gevallen en premier Trowbridge niets liever wil dan wraak nemen. Aan Kate de […]
Lees meer
Tár
Regisseur Todd Field begint zijn film waar de meeste anderen eindigen: bij de aftiteling. Vaak loopt het publiek al weg tijdens die aftiteling, maar nu moet het wel kijken naar die lange lijst namen. Daarmee vraagt Field aandacht voor het feit dat het maken van een film een groepsproces is. Tegelijkertijd benadrukt deze keuze ook zijn macht. Een regisseur is als een dirigent in de manier waarop hij de crew […]
Lees meer
Alien
Het is eigenlijk nauwelijks te bevatten dat Alien pas de tweede film van Ridley Scott was. Een letterlijke en figuurlijke monsterproductie met een complexe voorgeschiedenis, in een genre waar de meeste filmliefhebbers vooral op neerkeken, met een team waarop constant enorme spanning stond vanwege die voorgeschiedenis en de verwachtingen van producent 20th Century Fox, gemaakt door een regisseur die zich tot in detail voorbereidde, zelf zijn storyboards tekende en een […]
Lees meer
Better Call Saul, seizoen 6
Sinds hij besloot de verdediging van Lalo Salamanca op zich te nemen, maakt Saul Goodman steeds vaker kennis met de gevolgen daarvan. Hij krijgt steeds meer cliënten die het allemaal niet zo nauw nemen met de wet en met de moraal. Maar ook van het geweld dat erbij hoort, krijgt Saul meer te zien. In seizoen 5 kregen hij en Mike Ehrmantraut het zwaar te verduren in de woestijn tijdens […]
Lees meer
The Warriors
Ik las vorig jaar het boek Can’t Stop Won’t Stop: A History of the Hip-Hop Generation. Daarin gaat auteur Jeff Chang vooral in op de politieke en sociaal-economische aspecten van het ontstaan van hiphop. De locatie is precies te bepalen, de South Bronx in New York. Daar gingen eind jaren ’60 en begin jaren ’70 zo’n 600.000 banen in de industrie verloren waardoor de economische situatie snel enorm achteruitging. De […]
Lees meer
The White Lotus, seizoen 2
Je kon erop wachten. Het eerste seizoen was gemaakt in COVID-tijden, als opdracht door HBO aan producer/director Mike White. White moest iets bedenken dat gemaakt kon worden binnen de epidemiebeperkingen. Het antwoord was een afgelegen en gesloten set, maar dan wel een heel luxe, waar een gezelschap rijken zich vermaakte. Het enorme succes van dat eerste seizoen opende mogelijkheden voor een tweede. White hoefde geen rekening meer te houden met […]
Lees meer
The Game
Het is wel toepasselijk om deze film te kijken rond Kerstmis. The Game is namelijk een variant op A Christmas Carol, de allegorie over de vrek Ebenezer Scrooge die in de nacht voor Kerstmis een aantal dromen heeft en daardoor tot inkeer komt. Hier is de vrek investeringsbankier Nicholas Van Orton (Michael Douglas). Zijn inzicht komt echter niet door een reeks dromen, maar door een spel waaraan hij deelneemt. Een […]
Lees meer
Vertigo
Ik weet niet waarom ze het doen, maar ik kan er alleen maar blij om zijn. Dit najaar toont Pathé een serie hoogtepunten van Alfred Hitchcock. De eerste is Vertigo. Of het zijn beste film is, is een vraag die niet te beantwoorden is. Maar het is waarschijnlijk wel zijn rijkste. De film die blijft roepen om verdere analyse en die je het moeilijkst uit je hoofd kunt zetten als […]
Lees meer
Moonage Daydream
Moonage Daydream begint en eindigt met de stampende, pulserende ritmes van Hello Spaceboy uit 1995. David Bowie zingt daarin alsof hij uit een andere dimensie komt. En dat is ook zoals hij was en hier geportretteerd wordt. Iemand die op Aarde gedropt wordt en alles verandert. Meer dan twee uur lang staar je naar het scherm en word je gebombardeerd met een parade van fragmentarische beelden uit de hele eclectische […]
Lees meer