Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Recente artikelen

Mickey 17

De Koreaanse regisseur Bong Joon-ho bouwde met Barking Dogs Never Bite, Memories of Murder, The Host en Mother een sterke reputatie in op in eigen land, waarna hij met Snowpiercer (2013) en Okja (2017) twee grote Amerikaanse coproducties kon maken. Helemaal tevreden was hij daar niet mee (ik ook niet) waarna hij weer naar zijn eigen land terugkeerde en daar Parasite afleverde. Die film was zo’n gigantisch succes dat hij voor de opvolger toch weer naar de VS werd gelokt. Met Mickey 17 overkomt hem echter hetzelfde als met Snowpiercer en Okja. Bong is een interessante regisseur …

Lees meer

Furious, seizoen 1

Een van de FBI-agenten in het onderzoek dat centraal staat in Furious wordt gespeeld door Rob Yang. In Succession was hij een CEO van een bedrijf dat door Waystar over werd genomen. Yang heeft in beide rollen iets onaangepasts, alsof zijn functie niet past bij zijn persoonlijkheid. Zoiets geldt ook voor het hoofd van de afdeling zedendelicten in New York. Deze Nora Washington (Quincy Tyler Bernstine) maakt cynische grappen en is aan de drank geraakt om tegenwicht te bieden aan de kinderpornografie die ze moet bekijken. Ook Danny Kelly (Scoot McNairy, Halt and Catch Fire), collega van Alice …

Lees meer

Michael

Thriller kwam uit aan het einde van 1982 en de singles beheersten de radio in het jaar daarop. Ik was 12/13 jaar en was volledig ‘in awe’, zoals zovelen. De muziek was geweldig en de clips nog beter. Ik hield Michael Jackson in de gaten en in de zomer van 1984 kocht ik het Jacksons album Victory. Ook dat vond ik goed, al had ik wel door dat het minder was dan Thriller. Kort daarop werd mijn aandacht echter volledig gegrepen door Prince die met Purple Rain en de singles daarvan voortdurend op de radio was in het najaar van …

Lees meer

Strange Days

Het is nu nauwelijks meer voor te stellen hoezeer de wereld in bange afwachting was van de overgang naar het jaar 2000. Velen waren ervan overtuigd dat de millenniumbug ons vrijwel onmiddellijk terug naar het stenen tijdperk zou sturen omdat computers wereldwijd geen rekening hadden gehouden met dat getal. Voeg daarbij de nieuwe oorlogen (de Golfoorlog en die in voormalig Joegoslavie bv) en rellen zoals die in LA, en het recept voor Strange Days is daar. De film verscheen in 1995 en neemt die spanningen en de angst voor het nieuwe millennium als uitgangspunt voor een film die alles nog …

Lees meer

The End of Oak Street

Ik ben toch benieuwd hoe dat gegaan is, het bedenken van het idee achter deze film. Dinosaurussen die opduiken in een Amerikaanse suburb omdat die wijk ineens naar het Mesozoïcum is verplaatst. In film is alles mogelijk dus ook dit idee kan gevisualiseerd worden. Het is een beetje de vraag waarom je dat zou doen. The End of Oak Street is in alles een ode aan de vroege sf-films van Steven Spielberg, inclusief die waarin hij als producent betrokken was. Denk aan Close Encounters of the Third Kind, E.T., Twilight Zone: The Movie en The Goonies. Lees meer

The Last Boy Scout

Je hebt films die oud zijn maar niet oud voelen en je hebt films waar de ouderdom eraf knalt. Films die zo uit de tijd zijn dat je ze met een wonderlijke blik bekijkt. The Last Boy Scout is er een perfect voorbeeld van. Volkomen gedateerd, veel te bombastisch en zo enorm fout dat het weer leuk wordt. Een actiefilm die eigenlijk een comedy is, omdat alles met bravado wordt gebracht door cartooneske karakters die niets met de werkelijkheid van doen hebben. Natuurlijk terrein voor regisseur Tony Scott en scenarist Shane Black. De carrière van Black kent een fascinerende, razendsnelle …

Lees meer

The Odyssey

Ik heb tijdens mijn studietijd een werkstuk gemaakt over de Odyssee, voor het vak kunstgeschiedenis. Ik ging op zoek naar de verbeelding van het verhaal door kunstenaars, in de vorm van tekeningen, schilderijen, beeldhouwwerken, gravures, etsen en andere uitingsvormen. Het bleek al snel dat er talloze voorbeelden waren, al moest ik die wel opzoeken in boeken. Er was nog geen internet. Als onderdeel van deze opdracht las ik ook het boek. Dat was geen straf; de Odyssee is GEWELDIG. Hét oerboek over een man die talloze avonturen beleeft tijdens zijn pogingen om thuis te komen op Ithaka en bij zijn …

Lees meer

The Pitt, seizoen 1

Ik kan me St. Elsewhere en Medisch Centrum West nog herinneren en ook daarvoor had je al series als Dr. Kildare en M*A*S*H. Het ziekenhuis is nou eenmaal een unieke omgeving waar dramatische momenten zich aaneenrijgen en persoonlijke relaties onder enorme druk staan. Ideaal seriemateriaal. En ook sindsdien is er geen tekort geweest aan medische dramaseries. Denk aan het enorme succes van ER en Grey’s Anatomy of House, M.D. Het is bij mij echter nooit een geliefd genre geweest. Teveel jargon, teveel drama, teveel emoties, teveel bloed. The Pitt, van ER-schrijver en -producent R. Scott Gemmill en hoofdrolspeler Noah Wyle, …

Lees meer

Leave the World Behind

Een apocalyptische thriller met hoofdrollen voor Julia Roberts, Mahershala Ali (Moonlight) en Ethan Hawke (The Lowdown). Dat moet toch trekken? Maar ik was in eerste instantie wat afstandelijk omdat dit een Netflix-productie is. Hoewel ze inmiddels wel een reputatie van kwaliteit hebben, blijf ik altijd wat lauw reageren op titels die voorbij komen als je door de lange lijst scrollt. Ik had de trailer met de olietanker wel gezien maar die wekte bij mij nog onvoldoende nieuwsgierigheid op. Nu heb ik m alsnog gezien en Leave the World Behind is wel prima. Maar ook niet meer. De film …

Lees meer

Sleuth

Jean-Luc Godard zei ooit dat je niet meer nodig hebt dan ‘a girl and a gun’ om een film te maken. Sleuth laat zien dat het ook prima kan met 2 sterke acteurs en een goed script. Die twee acteurs zijn in dit geval Laurence Olivier en Michael Caine (The Ipcress File, Get Carter. De eerst is wellicht de beste (Britse) acteur ooit, de tweede kon je wel zien als zijn troonopvolger. In 1972 stond Olivier al 35 jaar aan de top en Caine was ook een ster, al verschilden ze in stijl. Olivier was de ultieme Shakespearevertolker, …

Lees meer

Krull

Fantasy met een vleugje SF was hot in de late jaren ’70 en de jaren ’80, vooral na het succes van Star Wars. Alles met zwaarden, ruimteschepen, lichtgevende wapens en vage kapsels kreeg meteen groen licht, in de hoop dat het succes zich zou herhalen. Krull is misschien wel een van de puurste uitingen van die waanzin. Op papier was de film bedoeld als een kruising tussen Star Wars en Lord of the Rings, maar dat komt er toch niet helemaal uit. Het is een beetje een puinhoop. Desondanks is Krull nog steeds leuk, inventief en onmiskenbaar charmant. En very …

Lees meer

Backrooms

Wat begon met een bericht op 4chan in 2019, gevolgd door een serie korte films op zijn Youtube-kanaal Kane Pixels, maakte van Kane Parsons de tot nu toe jongste regisseur die een speelfilm voor de prestigieuze productiemaatschappij A24 heeft geregisseerd. Hij volgt in de voetsporen van Danny and Michael Philippou die eerder promoveerden van Youtube naar filmdebuut Talk to Me. Parsons werkte zijn filmisch dagboek uit tot een beklemmende ervaring die me met open mond achterliet. Backrooms is een eigentijdse indie-horrorvariant op een andere kleine maar tegelijkertijd enorme film: The Blair Witch Project. Het jaar is …

Lees meer

Anora

Ik kende de naam van Sean Baker (de regisseur die zelf ook monteert, schrijft, filmt en produceert) wel maar ik had nog nooit iets van hem gezien. Dat moet ik na deze grote Oscarwinnaar van vorig jaar toch maar eens veranderen. Anora werd alom geprezen en het is ook wel te begrijpen waarom. Hij duurt ruim twee uur maar heeft zoveel energie dat de tijd voorbij vliegt. Tegelijkertijd heb ik het gevoel dat de film maar liefst vijf gouden beeldjes kreeg omdat Baker tot die tijd nog weinig gewonnnen had, al werd hij door critici al jaren geprezen. Nu krijgt …

Lees meer

Perspectiefperfectie in Boven en onder

Al bij vroege prenten als Toren van Babel (1928) en Sint Pieter van binnen (1935) is Eschers fascinatie over de mogelijkheden van het perspectief te herkennen. Hij heeft de regels van het klassieke perspectief daarin consistent toegepast, al zoekt hij wel een extreem standpunt op om het onderwerp vast te leggen. Later gaat hij meer experimenteren en gebruikt hij de regels om kijkers op het verkeerde been te zetten. Denk aan prenten als Andere wereld (1947) en Relativiteit (1953). In deze voorbeelden zijn de perspectieflijnen recht, maar Escher realiseerde zich dat een gebogen lijn eigenlijk meer overeenkomt met wat onze …

Lees meer

The Wind That Shakes the Barley

Ja, daar heb je Wikipedia wel bij nodig. Iedereen kent de IRA, Bloody Sunday, Sinn Féin en het geweld in de jaren 70 en 80. Maar de IRA is eigenlijk een verzamelnaam voor allerlei Ierse vrijheidslegers, inclusief aftakkingen voor wie de strijd nog wel wat heftiger mocht. En die strijd werd ook al heel lang gevoerd. The Wind That Shakes the Barley concentreert zich op 1920-1921, de oorlog tussen de Britse bezetters en de Ierse vrijheidsstrijders die bekend staat als Irish War of Independence. Die leidde tot de Anglo-Irish Treaty, een bestand dat weer de start vormde voor …

Lees meer

The Last of Us, seizoen 2

Het eerste seizoen van The Last of Us was meedogenloos, voortdurend van koers veranderend en intieme scenes afwisselend met groot spektakel. Voor seizoen twee pakte bedenker Craig Mazin (schrijver van het schitterende Chernobyl) het anders aan. In 1 zag ik hoe een door een schimmel veroorzaakte pandemie de beschaving zoals wij die kennen versplinterd heeft en miljoenen ‘geïnfecteerden’ veranderd in een soort zombies. Joel (Pedro Pascal), een man wiens 14-jarige dochter stierf aan het begin van de uitbraak 20 jaar geleden, is van Massachusetts naar Wyoming gereisd met Ellie (Bella Ramsey), die ook 14 was toen ze elkaar …

Lees meer

The Running Man

Het zou eigenlijk best logisch zijn geweest als Paul Verhoeven de originele versie van The Running Man had gemaakt. Het thema van een door geweld en tv geobsedeerde dystopische samenleving past hem als een handschoen. Maar hij was al bezig met Robocop. Dat is een betere film dan de versie die Paul Michael Glaser met Arnold Schwarzenegger maakte en ook deze remake had wel wat meer Verhoeven kunnen gebruiken. The Running Man is gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King, een geweldig uitgangspunt voor een over-the-top actiefilm die zich afspeelt in een dystopische wereld waarin de gewone man weinig …

Lees meer

The Lowdown

In deze heerlijke mix van een Raymond Chandler detective en The Big Lebowski zoekt Lee Raybon (Ethan Hawke) naar de waarheid achter de dood van Dale Washberg. Lee noemt zichzelf een ’truthstorian’, een geschiedschrijver die graaft in de actualiteit. En bij dat graven valt hij van het ene rabbit hole in het andere. Waar Chandler en de Coen-broers hun verhalen situeren in LA speelt The Lowdown zich af in het zonnige Tulsa, Oklahoma. Maar Tulsa blijkt net zo seedy en dirty te zijn als de city of angels. Raybon is als ’the dude’, maar dan zonder badjas en met meer …

Lees meer