Erik Kersten

Journalistiek ● Datavisualisaties ● Websites

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: 2022

Pagina 1/2



Babylon

John Gilbert, Douglas Fairbanks, Louella Parsons, Clara Bow, Anna May Wong, Josef von Sternberg, Irving Thalbergh. Juist omdat ik deze namen ken, zou je kunnen zeggen dat ik niet erg onder de indruk moet zijn van deze hommage aan het eerste gouden tijdperk van de film. Al deze personen komen in een fictieve vorm voor […]

Lees meer

The White Lotus, seizoen 2

Je kon erop wachten. Het eerste seizoen was gemaakt in COVID-tijden, als opdracht door HBO aan producer/director Mike White. White moest iets bedenken dat gemaakt kon worden binnen de epidemiebeperkingen. Het antwoord was een afgelegen en gesloten set, maar dan wel een heel luxe, waar een gezelschap rijken zich vermaakte. Het enorme succes van dat […]

Lees meer

Rampvlucht

Deze serie is een gedramatiseerde interpretatie van de Bijlmerramp in 1992 op basis van informatie uit verschillende bronnen. Feiten en fictie zijn vrijelijk vermengd. Daarmee opent elk van de vijf afleveringen van deze serie over wat er gebeurde op 4 oktober 1992 en de nasleep ervan. Een Boeing 747 van El Al stortte neer op […]

Lees meer

Triangle of Sadness

De rijken der aarde hebben het ook niet gemakkelijk. En dan moet je ook nog dealen met al dat personeel en de bedienden die constant om je heen scharrelen en niet eens op alle vragen antwoord hebben. Het is een boodschap die vol glanzende ironie was verpakt in het eerste seizoen van The White Lotus […]

Lees meer

Shining Girls

Seriemoordenaars vormen een vast onderdeel van het thrillergenre, maar deze serie weet er wel iets intrigerends mee te doen. Shining Girls is een soort kruising tussen Zodiac (David Fincher), het Butterfly Effect en de chaostheorie. Hoofdpersonage Kirby (Elisabeth Moss) heeft ooit een aanval van deze moordenaar overleefd, maar zweeft sindsdien tussen verschillende alternatieve tijdslijnen. Of […]

Lees meer

The Bear

Over de terugkeer van een personage naar zijn geboorteplaats heb ik al eens een column geschreven. The Bear haakt daar op aan, maar is ook totaal anders. Melancholie en nostalgie zijn hier ver weg en een idylle is het zeker niet. De serie gaat over een beroemde chef-kok die terugkeert naar zijn geboortestad Chicago om […]

Lees meer

The Old Man

Er zijn eigenlijk vier oude mannen in deze serie die allemaal een verleden delen in de Afghaanse Oorlog (1979-1989). Daarin streden de Moedjahedien tegen de Sovjets die het land eind 1979 binnen waren gevallen. De Amerikanen leverden steun aan de Afghaanse warlords, volgens het motto: de vijand van mijn vijand is mijn vriend. Maar een […]

Lees meer

Holy Spider

Een thriller over een seriemoordenaar is niet bepaald nieuw, maar dit verhaal speelt zich af in Iran en dat maakt toch alles anders. Prostituees hebben het overal moeilijk en zijn ook vaker slachtoffer van seriemoordenaars (denk aan Jack the Ripper en The Yorkshire Ripper) maar voor prostituees in Iran komt daar nog de maatschappelijke verontwaardiging […]

Lees meer

Barbarian

Horror is zowel een eenvoudig als een complex genre. Eenvoudig is het om mensen schrik aan te jagen, moeilijk is het om dat op een originele manier te doen. Het genre hangt volledig aan elkaar van clichés en dat is ook goed. Het horrorpubliek is daarmee opgegroeid en juist met die ingebakken verwachtingen kun je […]

Lees meer

The Playlist

Het niveau van The Social Network haalt deze serie over de opkomst van een technologiebedrijf niet, maar hij komt een eind. Het starten en ontwikkelen van zo’n bedrijf is interessant omdat het over creativiteit en botsende visies gaat. Dat leidt soms tot grote successen, zoals in The Playlist. Maar ook tot veel gefaalde pogingen (zoals […]

Lees meer

Moonage Daydream

Moonage Daydream begint en eindigt met de stampende, pulserende ritmes van Hello Spaceboy uit 1995. David Bowie zingt daarin alsof hij uit een andere dimensie komt. En dat is ook zoals hij was en hier geportretteerd wordt. Iemand die op Aarde gedropt wordt en alles verandert. Meer dan twee uur lang staar je naar het […]

Lees meer

Trainwreck, Woodstock ’99

A Campingflight to Lowlands Paradise, zoals het festival voluit heet, groeide van 7.800 bezoekers in 1993 geleidelijk naar 57.500 bezoekers in 1999 en de uiteindelijke top van 60.000 in 2002. In die groei werd voortdurend goed gekeken naar het terrein, de tenten, de voedselvoorziening, de douches, de waterpunten, de toiletten, de EHBO, de beveiliging en […]

Lees meer

The Dropout

Officieel is deze serie gebaseerd op een podcast maar de grote bron is natuurlijk Bad Blood, het boek van John Carreyrou dat ik in 2020 las. Deze journalist van de Wall Street Journal had zich vastgebeten in Theranos en zijn oprichter en CEO Elizabeth Holmes. Holmes startte met het bedrijf in 2003, toen ze 19 […]

Lees meer

The Andy Warhol Diaries

Over Andy Warhol is alles wel gezegd zou je denken, maar echt kennen zul je hem nooit. Juist de enorme zichtbaarheid van Warhol bleek voor hem een cover waarachter hij zich kon verbergen. Ondanks zijn alomtegenwoordigheid tussen grofweg 1962, toen hij zijn eerste serie Campbell’s Soup Cans maakte, en zijn dood in 1987, bleef de […]

Lees meer

Severance

Dat Severance verschijnt op Apple TV+ is een prachtig staaltje ironie. De techreus die zijn personeel in een megagroot futuristisch kantoor opsluit waarin van alles gebeurt waarvan de buitenwereld weinig snapt, is een kopie van het fictieve Lumon industries in de serie. Die overeenkomst zag Apple zelf natuurlijk ook, dus deze zelfreflectie valt te prijzen. […]

Lees meer

Top Gun: Maverick

Net als zijn voorganger is het vervolg een videoclip van twee uur die weinig met de realiteit te maken heeft, maar des te meer met marketing, glamour, slow motion, testosteron en hedonisme. In een wereld als deze is het heel gewoon om te doen alsof je in een vliegtuighangar woont, om een moer op je […]

Lees meer

A-ha – The Movie

Ik ben wel een fan van A-Ha. There, I said it. Nou ja, van de eerste twee albums. Daarna ben ik ze wat uit het oog verloren. Maar ze zijn er nog steeds. Morten Harket, Magne Furuholmen en Pål Waaktaar hebben met regelmaat de neiging elkaars hersens in te slaan maar de liefde voor muziek […]

Lees meer

Dirty Lines

Ik was nogal sceptisch toen ik aan Dirty Lines begon. Een Nederlandse serie over de opkomst van een fictief sekslijnenbedrijf in Amsterdam, tussen 1987 en 1990. Daar zal veel seks in zitten, zullen vele seksgrappen gemaakt worden en met allerlei verwijzingen naar de geschiedenis (EK88, de val van de muur, opkomst van de house) moet […]

Lees meer