Erik Kersten

Journalistiek ● Datavisualisaties ● Websites

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: 1997



Lost Highway

Zelfs na 3 of 4 keer kijken valt er weinig chocola te maken van de plot van deze droom/nachtmerriefilm (al wemelt het van de theorieen), maar dat geeft niet echt. David Lynch leeft zich uit met identiteitswisselingen en een suggestieve beeld- en geluidsmontage waarmee hij me voortdurend op het verkeerde been zet. Het kijken van Lost Highway is zowel een zeer frustrerende als een intens cinefiele ervaring. I like to remember things my own way […] How I remembered them.

Lees meer

Jackie Brown

Ik geloof dat ik bij het herzien van Jackie Brown toch iets kritischer ben geworden dan destijds bij de release, en ook meer dan het geval is bij Pulp Fiction. Jackie Brown wordt vaak de meest volwassen film van Quentin Tarantino genoemd, en dat is ook terecht. Maar omdat Tarantino zelf nooit volwassen is geworden blijft JB een wat vreemde eend in de QT-bijt. Dat volwassen zit m vooral in de relatie tussen Jackie Brown en Max Cherry, de bailbondsman.

Lees meer

Face/Off

Waarschijnlijk besefte John Woo ook wel dat Hollywood hem geen miljoenen zou blijven geven om zijn spectaculaire actiethrillerss te blijven maken. Hij had in Hong Kong wel bewezen wat hij kon, maar zijn thematiek (veel identiteitswisselingen, gespiegelde personages, wraakactie’s en operateske actiescene’s) leek niet echt aan te slaan bij een Westers publiek. Maar dat kwam vooral omdat hij zich bij  Hard Target (1993) en Broken Arrow (1996) te voorzichtig opstelde. Een soort John Woo light. Bij Face/Off (1997) kwam alles

Lees meer

Contact

Marcel en ik waren eigenlijk van plan een aantal BSG afleveringen te kijken maar er bleek nog wat extra gedownload te moeten worden. Dan maar iets moois uit de Blu-Ray kast getrokken. Contact is een zeer geslaagde SF van een regisseur die meestal nogal bezig is met alles wat er met CGI mogelijk is en dan nalaat een genuanceerd verhaal te vertellen. Maar hier weet Robert Zemeckis een goede balans te behouden, al zijn een paar personages wat plat/voorspelbaar (de manier waarop Tom Skerrit Jodie

Lees meer