Erik Kersten

Journalistiek ● Datavisualisaties ● Websites

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: Nederland

Pagina 1/3



Ferry

En zo krijgen de liefhebbers toch meer Ferry, en meer Frank Lammers. Dat dit personage zo weinig screentime kreeg in seizoen 2 van Undercover werd door velen betreurd. Daarom krijgt Lammers hier een complete film om te shinen. Niet dat dit echt tot meer inzicht lijdt in waarom Ferry is zoals hij is: een geharde […]

Lees meer

Bankier van het verzet

Mijn jaarlijkse oorlogsfilm rond 5 mei kwam ditmaal gewoon op tv. Bankier van het verzet vertelt wederom een verhaal over de Tweede Wereldoorlog, een periode die voor Nederland een onuitputtelijke bron voor boeken en films blijft. En het verhaal hierin is zelfs helemaal nieuw, voor film dan. Dat het nog steeds niet verteld was, zal […]

Lees meer

Undercover, seizoen 1 en 2

Toen bleek dat drugskoning Ferry Bouman (Frank Lammers) in het tweede seizoen een veel kleinere rol had dan in het eerste was het geklaag niet van de lucht. En dan wordt er in dit seizoen ook nog eens voortdurend plat Vlaams gesproken. Maar ik heb er wel van genoten, zeker van dat smeuïge taalgebruik. Zeker, […]

Lees meer

IFFR 2019

Zelfde recept als vorig jaar; 1 dag met films en in dit geval nog een extra zaterdagavond erbij. Dit heb ik gezien. The Movie Orgy 4 uur durend spektakel van beeldfragmenten, als een enorme stroom over je heen gestort. Het is digitale versie van de live orgies die regisseur Joe Dante in de 60s op […]

Lees meer

IFFR 2016, de lijst

Over het IFFR als geheel heb ik wel wat te klagen, maar de filmscore viel me uiteindelijk best wel mee. Ik ben een fanatiek kijker maar het feit dat ik geen enkele Tiger Award kandidaat heb gezien, zegt ook wat over mijn veilige voorkeuren. Maar alleen al qua gezondheid was dit jaar zeer geslaagd. Ik […]

Lees meer

J Kessels

Fear and Loathing in Las Vegas. Maar dan in Tilburg en Hamburg. Frank Lammers is echter geen Benicio del Toro. Waar die weg kwam met nauwelijks een verstaanbaar woord irriteert het gebrek aan tekst uit de mond van de immer rokende Brabander. En als hij spreekt is het vaak in net-niet lekker lopend Engels. Lammers […]

Lees meer

Schneider vs Bax

De mengeling van bittere ernst, menselijke onmacht en gortdroge humor werkt ook hier weer als een tierelier. Alex van Warmerdam weet hoe hij dit moet doseren, liefst in een echt aandoende maar in wezen compleet kunstmatige omgeving. De plek waar het drama zich ditmaal afspeelt is een geïsoleerd vakantiehuis aan het water. Omgeven door enorme […]

Lees meer

Ventoux

Het boek van Bert Wagendorp las ik met veel plezier omdat het gaat over mannen van middelbare leeftijd die proberen te fietsen en hun jongere versies die al even inefficient naar boven gaan. Die vermaledijde Mont Ventoux op. De berg is uiteraard een uitgekauwde metafoor. Terwijl ze daar naar boven slingeren komen de mooie dingen in […]

Lees meer

Pastorale 1943

4 en 5 mei: ik kijk naar een (liefst Nederlandse) oorlogsfilm. Pastorale 1943 heb ik tig jaar geleden gezien en bevat in mijn geheugen vooral veel seks. Dat valt mee. De film is vooral erg kneuterig, knullig en slecht geacteerd. Aan het einde van de film laat Rutger Hauer nog even zien hoe het wel moet. […]

Lees meer

Aanmodderfakker

Ik heb meerdere malen hardop gelachen bij de avonturen van deze aanmodderfakker en het is ook een sterk thema voor een film. Een thema dat in de vorm van slackerfilms al flink uitgediept is in Amerikaanse cinema. In Nederland is het weinig gedaan. Gijs Naber heeft dat lethargische wel in zich en dat diept hij hier flink […]

Lees meer

Suskind

Rondom 4 en 5 mei kijk ik altijd een oorlogsfilm, liefst een Nederlandse. Bioscoop of beamer zat er ditmaal niet in, maar in deze periode biedt de tv gelukkig altijd veel opties. Het werd Süskind. De recensies waren wel goed volgens mij maar ik vond m nogal tegenvallen. Dat ik vaak aan Schindlers’s List en Zwartboek […]

Lees meer

Borgman

De eerste helft van Borgman is schitterend. Van Warmerdam brengt al zijn favoriete locaties, personages en trucs in stelling om mij als kijker het van onheil zwangere verhaal in te trekken. Hij wisselt achteloos absurdistische humor af met koud opgediende gruwelijkheden, op typisch Nederlandse maar ook onbestemd modernistische locaties. Maar naarmate het verhaal vordert krijg […]

Lees meer

Wolf

Jim Taihuttu weet hoe zich te profileren. In interviews spreekt hij zich uit voor zelfredzaamheid in de Nederlandse filmwereld. Niet je hand ophouden maar er zelf keihard voor gaan, soms tegen de klippen op. En met de films die hij (vooralsnog) maakt zorgt hij er nadrukkelijk voor zich niet in een genrehoek vast te zetten. […]

Lees meer

De wederopstanding van een klootzak

Het debuut van Guido van Driel (gebaseerd op zijn graphic novel Ommekaar in Dokkum) is vooral visueel interessant maar laat te wensen over als het over plot en coherentie gaat. Yorick van Wageningen is uitstekend als de gangster Ronnie die op het Friese platteland een nieuwe fase in gaat, na een keihard verleden aan de […]

Lees meer

De Marathon

Als inwoner van Rotterdam is het zowel een genoegen als een ergernis te kijken naar het groepje kansloze automonteurs dat mee wil doen aan de marathon. Het genoegen schuilt in de vele herkenbare locaties. De ergernis ook maar dan omdat de makers weinig kaas hebben gegeten van continuïteit en logica als ze de mannen rond laten rennen […]

Lees meer

IFFR 2013

Het zit er weer op. Het zit er al een paar dagen op maar ik ben nog wat van slag. Lichamelijk maar ook geestelijk. Dat krijg je ervan. Het was een fijn festival maar geen topper, om het maar eens kort door de bocht te zeggen. Ik denk dat ik aardig kan oordelen over die […]

Lees meer

Lee Towers: The Voice of Rotterdam

Aanstekelijk en aangrijpend portret van een man die iedereen denkt te kennen maar die tegelijkertijd veel emoties in zich verborgen houdt. Emoties die er echter direct uit komen als het om zijn muziek of zijn gezin gaat. De aanloop naar het meest recente gala in Ahoy wordt afgewisseld met momenten thuis in de wit ingerichte […]

Lees meer

Matterhorn

Het debuut van Diederik Ebbinge lijkt een ode aan de films van Alex van Warmerdam en het absurdisme van de Coenbroers. Al beweert de nieuwbakken regisseur dat hij niets van film weet en dus ook niet is beïnvloed door welk voorbeeld dan ook. Als die vergelijking toch getrokken wordt is de conclusie dat hij een […]

Lees meer