Tag: Nederland
Pagina 2/3
Niemand in de stad
Voor zijn speelfilmdebuut (gebaseerd op het boek van Philip Huff) gebruikt documentairemaker Michiel van Erp een onderwerp dat niet bepaald origineel is: het conflict tussen vader en zoon. Het start met studentengebral in het Amsterdamse Studentencorps, met veel seks en drugs. Maar vrienden Philip, Matt en Jacob kampen eigenlijk meer met vader-issues. Het dispuut is voor hen geen moshpit maar een veilig pantser, waar verantwoordelijkheid buiten de deur blijft. Vandaaruit vindt de worsteling plaats met familie en identiteit, liefde en vriendschap. Alle drie de jongens zijn, fysiek of emotioneel, in de steek gelaten door hun vaders. Zelf willen ze het …
Lees meer
IFFR 2019
Zelfde recept als vorig jaar; 1 dag met films en in dit geval nog een extra zaterdagavond erbij. Dit heb ik gezien. The Movie Orgy 4 uur durend spektakel van beeldfragmenten, als een enorme stroom over je heen gestort. Het is digitale versie van de live orgies die regisseur Joe Dante in de 60s op de Amerikaanse universiteiten organiseerde. Hij zette een projector neer en vertoonde daarmee fragmenten van oude Hollywoodfilms, commercials, voorlichtingsfilms en propagandamateriaal. Elke avond was anders, ook omdat het materiaal enorm slijtte door het vele wisselen. Deze versie op het IFFR is een vast formaat waarbij geen …
Lees meer
Nederlands Film Festival | 1981 – 2017
Voor Cine.nl heb ik samen met George Vermij een tijdlijn gemaakt van de geschiedenis van het NFF.
Lees meer
IFFR 2016, de lijst
Over het IFFR als geheel heb ik wel wat te klagen, maar de filmscore viel me uiteindelijk best wel mee. Ik ben een fanatiek kijker maar het feit dat ik geen enkele Tiger Award kandidaat heb gezien, zegt ook wat over mijn veilige voorkeuren. Maar alleen al qua gezondheid was dit jaar zeer geslaagd. Ik heb me 10 dagen lang prima gevoeld en dat was de laatste jaren wel eens anders. Chevalier (3.5): iets minder dan voorganger Attenberg maar toch geslaagd als absurde variant van haantjesgedrag Las vacas con gafas (4): oudere meesterschilder en docent wordt langzaam blind. Sterke hoofdrol …
Lees meer
J Kessels
Fear and Loathing in Las Vegas. Maar dan in Tilburg en Hamburg. Frank Lammers is echter geen Benicio del Toro. Waar die weg kwam met nauwelijks een verstaanbaar woord irriteert het gebrek aan tekst uit de mond van de immer rokende Brabander. En als hij spreekt is het vaak in net-niet lekker lopend Engels. Lammers kan met veel weg komen, maar hier had wat meer richting en inhoud wel gemogen. Daar staat dan wel weer een ijzersterke Fedja van Huet tegenover. De dialogen van de film trekken me niet over de streep, maar de sfeer, locaties en personages doen dat …
Lees meer
Schneider vs Bax
De mengeling van bittere ernst, menselijke onmacht en gortdroge humor werkt ook hier weer als een tierelier. Alex van Warmerdam weet hoe hij dit moet doseren, liefst in een echt aandoende maar in wezen compleet kunstmatige omgeving. De plek waar het drama zich ditmaal afspeelt is een geïsoleerd vakantiehuis aan het water. Omgeven door enorme massa’s wuivend riet. Het verhaal van Schneider vs Bax, over twee huurmoordenaars die elkaar uit de weg moeten ruimen, is voor Van Warmerdambegrippen nogal gezocht. En tegelijk ook wat banaal. Gelukkig is dat centrale verhaal bijzaak in een zwarte komedie waarin personages opduiken alsof ze …
Lees meer
Ventoux
Het boek van Bert Wagendorp las ik met veel plezier omdat het gaat over mannen van middelbare leeftijd die proberen te fietsen en hun jongere versies die al even inefficient naar boven gaan. Die vermaledijde Mont Ventoux op. De berg is uiteraard een uitgekauwde metafoor. Terwijl ze daar naar boven slingeren komen de mooie dingen in het leven maar ook de mislukkingen naar boven. Dat werkt in het boek toch iets beter dan in de film. Dat komt voornamelijk omdat het boek meer tijd heeft (en neemt) om personages te verdiepen. In de film gaat het wel snel allemaal. Hoe de jongens …
Lees meer
Pastorale 1943
4 en 5 mei: ik kijk naar een (liefst Nederlandse) oorlogsfilm. Pastorale 1943 heb ik tig jaar geleden gezien en bevat in mijn geheugen vooral veel seks. Dat valt mee. De film is vooral erg kneuterig, knullig en slecht geacteerd. Aan het einde van de film laat Rutger Hauer nog even zien hoe het wel moet. In een klein rolletje als de Duitse officier die zijn broer uit de penarie komt helpen weet hij meer indruk te maken dan de rest van de cast bij elkaar. De enige die iets laat zien wat er op lijkt is hoofdrolspeler Frederik de Groot. …
Lees meer
Aanmodderfakker
Ik heb meerdere malen hardop gelachen bij de avonturen van deze aanmodderfakker en het is ook een sterk thema voor een film. Een thema dat in de vorm van slackerfilms al flink uitgediept is in Amerikaanse cinema. In Nederland is het weinig gedaan. Gijs Naber heeft dat lethargische wel in zich en dat diept hij hier flink uit. Toch blijf ik met een onbevredigd gevoel achter. Dat Thijs nu toch eindelijk eens in actie moet komen en wat van zijn 32-jarige leven moet maken is nogal een voor de hand liggende boodschap. Het einde kun je dus van verre aan zien komen. De …
Lees meer
Süskind
Rondom 4 en 5 mei kijk ik altijd een oorlogsfilm, liefst een Nederlandse. Bioscoop of beamer zat er ditmaal niet in, maar in deze periode biedt de tv gelukkig altijd veel opties. Het werd Süskind. De recensies waren wel goed volgens mij maar ik vond m nogal tegenvallen. Dat ik vaak aan Schindlers’s List en Zwartboek zit te denken is nog tot daar aan toe. Dat krijg je al snel bij een Nederlandse film waarin de Jodenvervolging en/of het verzet aan bod komt. Het acteerwerk van Jeroen Spitzenberger en Nyncke Beekhuyzen (zijn vrouw Hanna) was ok. Het sterkst was echter Karl Markovics …
Lees meer
Borgman
De eerste helft van Borgman is schitterend. Van Warmerdam brengt al zijn favoriete locaties, personages en trucs in stelling om mij als kijker het van onheil zwangere verhaal in te trekken. Hij wisselt achteloos absurdistische humor af met koud opgediende gruwelijkheden, op typisch Nederlandse maar ook onbestemd modernistische locaties. Maar naarmate het verhaal vordert krijg ik het gevoel dat hij zelf niet goed weet waar het heen moet, al zal hij dat in alle toonaarden ontkennen. De kijker moet er maar chocola van maken is zijn motto maar ik vind dat hij er zich in de logica en qua motieven …
Lees meer
Wolf
Jim Taihuttu weet hoe zich te profileren. In interviews spreekt hij zich uit voor zelfredzaamheid in de Nederlandse filmwereld. Niet je hand ophouden maar er zelf keihard voor gaan, soms tegen de klippen op. En met de films die hij (vooralsnog) maakt zorgt hij er nadrukkelijk voor zich niet in een genrehoek vast te zetten. Zijn debuut Rabat was een feelgood roadmovie met een paar dramatische trekjes, maar Wolf is van een heel ander kaliber. Rauw, nihilistisch en in effectief zwart-wit gefilmd volgt hij de gedoemde Majid in zijn pogingen om zijn kansloze achtergrond maar vooral zijn destructieve …
Lees meer
De wederopstanding van een klootzak
Het debuut van Guido van Driel (gebaseerd op zijn graphic novel Ommekaar in Dokkum) is vooral visueel interessant maar laat te wensen over als het over plot en coherentie gaat. Yorick van Wageningen is uitstekend als de gangster Ronnie die op het Friese platteland een nieuwe fase in gaat, na een keihard verleden aan de andere kant van het IJsselmeer. De flashbackstructuur werkt goed en de film zit vol prachtig gefilmde scenes en strak gekadreerde shots. Ik blijf toch heel gevoelig voor een strak verteld verhaal met een opeenvolging van scenes die logisch aanvoelt. Ook de rondlopende personages moeten …
Lees meer
De Marathon
Als inwoner van Rotterdam is het zowel een genoegen als een ergernis te kijken naar het groepje kansloze automonteurs dat mee wil doen aan de marathon. Het genoegen schuilt in de vele herkenbare locaties. De ergernis ook maar dan omdat de makers weinig kaas hebben gegeten van continuïteit en logica als ze de mannen rond laten rennen door de stad. Vooral tijdens de wedstrijd zelf gaat het helemaal mis. Eerst zaten ze op de Nieuwe Binnenweg, daarna liepen ze door het Erasmuspark en nu strompelen ze ineens langs de Willemsbrug. Maar mooie plaatjes levert het wel op. De film is verder zo …
Lees meer
IFFR 2013
Het zit er weer op. Het zit er al een paar dagen op maar ik ben nog wat van slag. Lichamelijk maar ook geestelijk. Dat krijg je ervan. Het was een fijn festival maar geen topper, om het maar eens kort door de bocht te zeggen. Ik denk dat ik aardig kan oordelen over die kwaliteit met 40 films achter de rug, en over de sfeer en drukte op alle locaties. Dit zijn de films: The Master (4) The Unspeakable Act (3.5) Vulgaria (3) Japan’s Tragedy (3) Lesson of the Evil (3) Simon Killer (4) Oh Boy …
Lees meer
Lee Towers: The Voice of Rotterdam
Aanstekelijk en aangrijpend portret van een man die iedereen denkt te kennen maar die tegelijkertijd veel emoties in zich verborgen houdt. Emoties die er echter direct uit komen als het om zijn muziek of zijn gezin gaat. De aanloop naar het meest recente gala in Ahoy wordt afgewisseld met momenten thuis in de wit ingerichte villa en met zijn talloze schnabbels door het hele land. Leen Huizer voelt zich nergens te goed voor en weet met zijn arbeidsethos zelfs de meest sceptische kijkers te overtuigen. Zijn werklust wordt geïllustreerd met foto’s en archiefbeelden waarin duidelijk wordt dat de liefde voor …
Lees meer
Matterhorn
Het debuut van Diederik Ebbinge lijkt een ode aan de films van Alex van Warmerdam en het absurdisme van de Coenbroers. Al beweert de nieuwbakken regisseur dat hij niets van film weet en dus ook niet is beïnvloed door welk voorbeeld dan ook. Als die vergelijking toch getrokken wordt is de conclusie dat hij een heel eind komt maar toch een ingrediënt mist. Ton Kas is de alleenstaande Fred en de acteur laat zien wat een range hij heeft in een rol met nauwelijks tekst en een timide uitstraling die nieuw voor hem is. Dat er met de man die …
Lees meerIDFA 2012, dag 1+2
Vrijdag en zaterdag was ik voor 8WEEKLY op het IDFA. Ik heb voor het eerst een perskaart van het documentairefestival, dus waar het meestal bij 1 of 2 films blijft zal ik nu ver over de 10 gaan schat ik. Al zal het wat beperkter zijn dan het IFFR omdat ik naar Amsterdam moet in dit geval. Het blijkt dat IDFA nog sneller uitverkoopt dan het IFFR, dus de eerste dag heb ik vooral in persvoorstellingen gezeten. Daar kan ik altijd terecht. Omdat ik hier ook slechter voorbereid ben dan in Rotterdam komt het wel goed uit, zo’n perszaal. Ik laat …
Lees meer
De Heineken Ontvoering
Ik was een beetje in de war bij het begin van de film. Dat Cor van Hout (Gijs Naber), Frans Meijer (Teun Kuilboer) en Jan Boellaard (Korneel Evers) Freddy Heineken zullen ontvoeren wist ik wel. Maar waar was Willem Holleeder? Die bleek vervangen door een zekere Rem Hubrechts. Ook de vijfde ontvoerder Martin Erkamps is verdwenen in de verfilming. Regisseur Maarten Treurniet en co-scenarist Kees van Beijnum kozen ervoor om eigenschappen van de geharde crimineel Willem Holleeder en beginneling Martin Erkamps bij elkaar te brengen in de fictieve ontvoerder Rem Hubrechts. Rem is de jongste van de groep (net als …
Lees meer
Spetters
Dat Paul Verhoeven zowel succes in Nederland als in de VS gehad heeft, is alom bekend. Maar dat zijn oversteek naar Hollywood niet geheel vrijwillig gebeurde niet. De regisseur had begin jaren tachtig genoeg van alle kritiek op zijn thematiek en stijl. De ontvangst van Spetters vormde daarin het dieptepunt. Hoewel Verhoeven al in de jaren zeventig de meest succesvolle Nederlandse regisseur was, was de inhoudelijke kritiek op zijn films altijd sterk aanwezig. Zowel van de filmjournalisten, als van de overige pers en vrijwel alle officiële filminstanties. Het leek er zelfs op dat naarmate er meer bezoekers op zijn films …
Lees meer
Rabat
Het was een voorspelbare film qua plot maar ik heb wel genoten van Rabat. De film heeft een vibe die echt aanvoelt en de dialogen ook. Tuurlijk is de rolverdeling tussen de voorspelbaar en kun je wachten op de louterende confrontatie aan het eind. In die zin doen de makers alles volgens het boekje. Maar als je daaraan voorbij kan kijken biedt Rabat veel moois. Door de roadmovie opzet blijf je als kijker steeds geinteresseerd kijken naar wat er nu weer op hun pad komt. Het spel met stereotiepen dat de makers spelen pakt hier goed uit. Het feit dat …
Lees meer
Lek
Lek is een aardige politiethriller die ik al eerder gezien heb en waarbij het terugzien vooral een nostalgische trip wordt. Met rollen voor Cas Jansen, Gijs Scholten van Aschat, Victor Löw, Ricky Koole, Thomas Acda, Jacob Derwig en Ton Kas is het een sport om te constateren dat het de een sindsdien beter is vergaan dan de ander. Zo heb ik van Cas nauwelijks meer iets gehoord (of althans gezien), heeft Victor ook niet zoveel in film gedaan maar wel in theater, zijn zowel Gijs als Jacob, Ricky en Ton zowel in films als theater verder gegroeid, en is Thomas …
Lees meer
Sonny Boy
Deze verfilming van het gelijknamige boek van Annejet van der Zijl scheen wel mooi te zijn had ik begrepen. Aangrijpend in elk geval. Maar ik vond het toch erg tegen vallen. Even een synopsis: in de twintiger jaren ontmoet de jonge, uit Suriname afkomstige, Waldemar Nods in Nederland de oudere Rika van der Lans en ze worden verliefd. De tegenstellingen zouden bijna niet groter kunnen zijn: Waldemar zwart, Rika wit, 17 jaar leeftijdsverschil en bovendien is Rika al moeder van vier kinderen. Maar ze houden van elkaar. Dan blijkt Rika zwanger te zijn. De twee kiezen voor elkaar ondanks de hoge …
Lees meer
Het meisje met het rode haar
Het is 4 mei en dus kijk ik naar een Nederlandse oorlogsfilm. Toen Het meisje met het rode haar werd gemaakt was hoofdrolspeelster Renee Soutendijk op het toppunt van haar roem. Ze had net Spetters gemaakt, Paul Verhoevens controversiële film over losgeslagen jongeren in het keurige en burgerlijke Maassluis, en hierna volgden Van de koele meren des doods en De vierde man (opnieuw Verhoeven). En dan was ze ook nog te zien in het immens populaire ‘Zeg ‘ns Aah’. Qua acteren zocht Soutendijk in deze periode alle uitersten op, maar haar rol als Hannie Schaft is juist een …
Lees meer