Erik Kersten

Journalistiek ● Datavisualisaties ● Websites

mail@erikkersten.nl
0619200114

Filmdagboek

Pagina 1/48



Moonage Daydream

Moonage Daydream begint en eindigt met de stampende, pulserende ritmes van Hello Spaceboy uit 1995. David Bowie zingt daarin alsof hij uit een andere dimensie komt. En dat is ook zoals hij was en hier geportretteerd wordt. Iemand die op Aarde gedropt wordt en alles verandert. Meer dan twee uur lang staar je naar het […]

Lees meer

On the Basis of Sex

In de openingsscènes van deze biopic over de in 2020 overleden opperrechter Ruth Bader Ginsburg zien we een parade van blanke mannen in donkere pakken die door Harvard University marcheren, begeleid door het lied Ten Thousand Men of Harvard. In hun midden loopt Ruth, eerstejaars student rechten en een van de slechts negen vrouwen (van […]

Lees meer

The Goonies

Een serie als Stranger Things en een film als Super 8 grijpen terug op de SF- en adventurefilms uit de jaren tachtig over tieners die bizarre avonturen meemaken in smalltime America. Denk aan ET, The Gremlins, Stand by Me, Explorers en The Lost Boys. Een andere hoeksteen van dat genre is The Goonies. Een film […]

Lees meer

The Salesman

De verkoper uit de titel is Willy Loman, het hoofdpersonage uit Death of a Salesman. Dit beroemde toneelstuk van Arthur Miller is een hoeksteen van de Westerse toneeltraditie, maar ik wist niet dat het ook in Iran opgevoerd wordt. Willy is een man die teleurgesteld is in het leven. Hij prefereert de illusie boven de […]

Lees meer

De stilte rond Christine M.

Het debuut van regisseuse Marleen Gorris trok in 1982 nogal de aandacht. Ze won er een Gouden Kalf mee en ook buiten Nederland had de film veel succes. De stilte rond Christine M. is een feministisch pamflet in de vorm van een psychologische thriller over drie vrouwen (Edda Barends, Nelly Frijda en Henriëtte Tol) die […]

Lees meer

Klute

Het gezin van de rijke industrieel Tom Gruneman zit bijeen en ze hebben het goed, ergens in Pennsylvania. In het midden zit een zwijgzaam man die dit alles met een glimlach aanschouwt. Deze John Klute (Donald Sutherland) is geen familie maar het voelt bijna wel zo. Hij is Grunemans beste vriend en toevallig ook politieman. […]

Lees meer

Top Gun: Maverick

Net als zijn voorganger is het vervolg een videoclip van twee uur die weinig met de realiteit te maken heeft, maar des te meer met marketing, glamour, slow motion, testosteron en hedonisme. In een wereld als deze is het heel gewoon om te doen alsof je in een vliegtuighangar woont, om een moer op je […]

Lees meer

A-ha – The Movie

Ik ben wel een fan van A-Ha. There, I said it. Nou ja, van de eerste twee albums. Daarna ben ik ze wat uit het oog verloren. Maar ze zijn er nog steeds. Morten Harket, Magne Furuholmen en Pål Waaktaar hebben met regelmaat de neiging elkaars hersens in te slaan maar de liefde voor muziek […]

Lees meer

Hunt for the Wilderpeople

Er staat een tag ‘comedy’ bij deze film maar ‘dramedy’ is eigenlijk beter. Een eigenzinnige en soms wat bizarre mix van komedie en drama. De Nieuw-Zeelander Taika Waititi schaart zich onder collega’s als Jared Hess en Wes Anderson die ook al zo goed zijn in de quirky comedy. Hij maakte eerder oa Flight of the […]

Lees meer

The Day After

De rampenfilm to end all rampenfilms. In dystopische spektakelfilms gaat de wereld meestal spectaculair ten onder, maar die ondergang is geworteld in fantasie. Ook vormt die ondergang meestal het decor voor een heroïsche strijd van een groepje overlevenden. Maar in 1983 is er een film gemaakt over een reëel doemscenario. Een doemscenario dat met de […]

Lees meer

Meatballs

Goed is de film niet maar hij is wel van groot belang. Meatballs is namelijk de film die Bill Murray aan de wereld introduceerde. De plot begint met arriverende bussen vol kinderen en eindigt met vertrekkende. De honderden kampeerders worden een zomer lang beziggehouden op Camp North Star, de beste deal die je als ouder […]

Lees meer

Igby Goes Down

Ik was benieuwd wat de voorgeschiedenis was van Kieran Culkin, de sardonische jongste zoon Roman in de superrijke Roy-familie in Succession. Igby Goes Down is zijn eerste ‘volwassen’ rol na zijn kindacteurfilms in de jaren 90. Igby Slocumb blijkt net zo rebels en sardonisch als Roman. Deze zeventienjarige tiener probeert zich te ontworstelen aan zijn […]

Lees meer

The Northman

In interviews heeft Robert Eggers gezegd dat hij zich wellicht een beetje vertild heeft aan deze vikingsaga, een variant op Shakespeare’s Hamlet. Groot budget, een flinke cast met een aantal sterren, stevige special effecten en idioot heftige opnames op de meest intense locaties. Daar valt iets voor te zeggen, maar het is bewonderenswaardig hoe hij […]

Lees meer

Black Widow

Een stukje escapisme is ook mij niet vreemd en op zo’n moment kun je altijd bij het Marvel Cinematic Universe terecht. Daar worden zoveel films gemaakt dat het ondoenlijk is om dat bij te houden, wetende dat de escapismebehoefte ook z’n grenzen kent en dat deze films ook wel erg ‘meer van hetzelfde’ zijn. Maar […]

Lees meer

Memory: The Origins of Alien

Obsessief. Zo zou je deze duik in de geschiedenis van Ridley Scotts sciencefictionklassieker wel kunnen duiden. De makers zien Alien als een film die niet alleen door schrijvers, acteurs, technici en de regisseur is gemaakt, maar is geboren uit een soort collectief onderbewustzijn. Als een natuurkracht die wel naar buiten MOEST komen, net als de […]

Lees meer

Emperor of the North

Robert Aldrich maakte films die zich concentreren op de meest basale situatie: de mens die probeert te overleven in een vijandig universum. Zijn helden zijn ook tegelijk antihelden; ze zijn gewelddadiger, egocentrischer en cynischer dan de schurken waar ze tegen strijden. Aldrich beheerste alle genres (western, oorlogsfilm, film noir, psychologisch drama, historische spektakelfilms, comedies), maar […]

Lees meer

The Power of the Dog

Het is een sterk staaltje casting om Benedict Cumberbatch een rol te geven als een macho alfaman die iedereen om hem heen in een greep houdt en, in het geval van vrouwen, terroriseert. Als dat de enige kant van zijn persoonlijkheid was dan had de film ook een probleem gehad. Maar is er een andere, […]

Lees meer

The Driver

Kaler kan een film niet zijn. Alle personages hier zijn gepolijste abstracties. De Driver zelf, de Speler (Isabelle Adjani) en de Detective (Bruce Dern) zijn naamloos en hebben geen ander bestaan dan dat van hun professie. De bestuurder rijdt, de speler speelt en de detective jaagt. De bestuurder is goed in zijn werk en duldt […]

Lees meer