Filmdagboek
Pagina 39/43
Dead & Buried
De regisseur van deze horrorfilm doet weinig bellen rinkelen: Gary Sherman (al heeft hij wel ooit onze eigen Rutger Hauer geregisseerd in de ‘ klassieker’ Wanted: Dead or Alive). Nee, het zijn de scriptschrijvers die verwachtingen wekken. Dat zijn namelijk Ronald Shusett en Dan O’Bannon, samen verantwoordelijk voor alle Alien films. Dead & Buried is echter meer een soort kruising tussen een film van Lees meer
Monkey Business
Het eerste hoogtepunt in het oeuvre van de Marx Brothers, waarin ze als verstekelingen op een oceaanstomer de boel onveilig maken. Een stroom van grappen stort over je heen, variërend van de achtervolgingen door Harpo, de muzikale gags van Chico en de onnavolgbare woordenstroom van Groucho. Zeppo is de beschaafde van de 4, en valt daarom wat uit de boot. Monkey Business was een groot succes destijds, bij publiek en critici, en het is te begrijpen waarom.
Lees meer
Once
Mooie film over een straatmuzikant annex stofzuigerreparateur (jaja) met liefdesverdriet. Dan leert hij een Tsjechisch meisje kennen dat ook muzikale talenten heeft, maar nog te bescheiden is er iets mee te doen. Glen Hansard speelt de muzikant en omdat hij zelf een populair artiest is in Ierland als zanger van The Frames, komt dat spel heel natuurlijk over. Markéta Irglová is het meisje, en de twee hebben voor de soundtrack diverse songs geschreven en uitgevoerd. Naturel gespeeld en gefilmd voelt Once af en toe als een real life soap, als de twee om elkaar heen …
Lees meer
Bug
William Friedkin is een voorbeeld van een regisseur die zijn creatieve piek al vroeg in zijn carriere beleefde. Ik vergelijk hem altijd met Peter Bogdanovich die eenzelfde pad heeft bewandeld. Bug is voor Friedkin een terugkeer naar het horrorgenre, al is de film mijlenver verwijderd van zowel zijn eigen Exorcist (al vallen er in Bug ook wel wat duivels uit te drijven) en de torture porn zoals die de laatste jaren in cinema’s te zien is. Al is het maar omdat het geweld hier …
Lees meer
Orca
Of Orca The Killer Whale, zoals de film ook wel heet. In de slipstream van de enorme blockbuster Jaws probeerde menig producent een graantje mee te pikken van dat enorme succes. Daardoor doken er ineens allerlei films op waarin de antagonist een sea creature was. Producent Dino de Laurentiis en scriptschrijvers Luciano Vincenzoni en Sergio Donati (eerder succesvol met Sergio Leone) bedachten dat er maar een dier was met meer tanden en een even zo sterke aantrekkingskracht: een orca. Als visser en haaienjager Richard …
Lees meer
Das weisse Band
Deze zeer indrukwekkende nieuwe film van Michael Haneke zit al dagen in m’n kop. In tegenstelling tot al zijn eerdere films komt Das weisse Band niet in de zaal heftig binnen, maar later pas. Als je erover na gaat denken wat je gezien hebt en, vooral, wat niet. Tussen de regels door suggereert Haneke namelijk van alles, maar het is aan de kijker zijn eigen waarheid te construeren over dit dorp, zijn bewoners en de reeks merkwaardige voorvallen die er in 1913 en 1914 zijn voorgevallen. Maar vooral over de rol van de kinderen daarin. …
Lees meer
Le silence de Lorna
De laatste film van de Dardennebroers past aan de ene kant heel goed in hun oeuvre, maar wijkt tegelijk op cruciale punten af. Lorna, een jonge Albanese die in België woont, wil samen met haar geliefde Sokol een snackbar openen. Maar daarvoor moet ze wel eerst de Belgische nationaliteit zien te verwerven. Enter huwelijksmakelaar Fabio. Die zet voor haar een schijnhuwelijk op met Claudy, een junk die het geld dat hij ermee verdient goed kan gebruiken. Het is Fabio’s bedoeling om Claudy te laten sterven aan een overdosis en Lorna daarna te laten trouwen met een Russische maffioso, die bereid …
Lees meer
Wolf Creek
Geïnspireerd door de genrefilms in Not Quite Hollywood besluit ik eens een moderne Australische horrorfilm te kijken. Wolf Creek gaat over een drie jongeren (twee jonge Britse toeristes en hun Australische vriend) die een roadtrip maken naar het natuurreservaat Wolf Creek. Op die plek is ooit een meteoriet ingeslagen die een gigantische krater heeft achtergelaten. Als ze daar na een lange reis door het Australische niemandsland aankomen scheiden zowel hun horloges als hun auto ermee uit. Er zit nix anders op dan de nacht in de auto door te brengen, maar dan duikt er in het holst van de nacht ineens …
Lees meer
Not Quite Hollywood
Erg leuke documentaire over opkomst en ondergang van de Australische genrecinema, de zogenaamde ozploitation. Het blijkt dat er veel meer films down under gemaakt zijn dan alleen die van Peter Weir, Nicolas Roeg en George Miller (Mad Max). Dat we er hier niet veel van weten is overigens niet zo gek. Het meeste is echt bagger. Maar dat maakt het kijken naar deze docu alleen maar leuker. De borsten en billen vliegen je om de oren, en het bloed …
Lees meer
Che, part 2
Soderbergh heeft geen interesse in de apotheose van de revolutie. In deel 2 duikt hij gelijk Bolivia in, waar Che na de succesvolle opstand in eigen land naartoe is getrokken om het geloof te verkondigen. Maar daar gaat het een stuk moeizamer. Waar Che, part 1 verslag doet van Che’s opmars gaat deel 2 over zijn gestage ondergang. De stijl is nog kariger dan deel 1 (daar speelt hij nog met de chronologie) waardoor deze film een zware zit is. Zonder te psychologiseren en wars van sentimenten laat Soderbergh Che steeds verder de modder inzakken. Hij laat zien hoe het …
Lees meer
Che, part 1
Regisseur Steven Soderbergh heeft 4 uur nodig om het verhaal van Che Guevara te vertellen. Vanavond deel 1, waarin hij gevolgd wordt in de Cubaanse revolutie en de strijd tegen Batista. Ik zie de opmars van de troepen naar Havana, de hoofdstad die ze 1 januari 1959 zouden veroveren. Het wordt al snel duidelijk dat Soderbergh het ‘echte’ verhaal wil vertellen, en hij is wars van de heroïek die Che altijd omgeven heeft. In een losse anecdotische stijl strooit hij met scenes waarin Che …
Lees meer
T-Men
Deze vroege film noir van regisseur Anthony Mann gaat over twee agenten van het Treasury department (T-Men) die infiltreren in een grote valsemuntersbende. Mann start en eindigt zijn film bij het hoofdkantoor in Washington, en hij laat een hoge pief daar een inleiding geven over de 6 pijlers waarop die organisatie rust. Het bestrijden van geldvervalsing is er een van. De zaak waar de twee aan werken is ook gebaseerd op een echte: The Shanghai Paper Case. Deze raamvertelling geeft al aan dat de film in …
Lees meer
Payback
Nogmaals Mel Gibson. Valerius beweert al jaren dat Payback de beste film ooit is. Nu is ie meestal dronken als hij dat beweert, dus ik ben er nooit achtergekomen of het een serieuze mening is of met een flinke korrel zout genomen moet worden. Dat laatste, dat kan niet anders. Payback is namelijk een rampzalig slechte film. Een plot dat met elke wending ongeloofwaardiger wordt, acteurs die geen idee hebben wat er van ze verwacht wordt, en een script dat nergens de scherpte krijgt die het had kunnen hebben. Alsof …
Lees meer
Lethal Weapon
Stevig weekend gehad, met oa de Museumnacht in Amsterdam en een indringende theatervoorstelling (prachtige monoloog van Halina Reijn op basis van Jean Cocteau’s La Voix Humaine). Ben dus toe aan stukje escapisme. Dat komt in de vorm van de eerste Lethal Weapon, met Mel Gibson als ongeleid projectiel Martin Riggs en Danny Glover als zijn brave partner Roger Murtaugh. Lethal Weapon is een oervoorbeeld van een actiekomedie/buddymovie, en staat zo bol van actie en confrontaties …
Lees meer
Tideland
Terry Gilliam heeft een voorkeur voor het surreele en het bizarre. Soms pakt dat goed uit, soms verdwaalt hij in zijn eigen fantasie. Hij is een genie dat een beetje strak gehouden moet worden voor de beste resultaten. In Tideland heeft hij toch iets teveel ruimte gehad. Jeliza-Rose vertrekt na de dood haar gekke moeder met haar drugsverslaafde vader naar het huis van oma, ergens op het Amerikaanse platteland. Daar overlijdt pa al snel, en ze raakt dan onder invloed van de nog gekkere buurvrouw en diens achterlijke zoon Dickens. Terwijl het lijk van pa steeds …
Lees meer
Heat Wave
De Japanse cinema is er een van archetypen en terugkerende motieven. Variërend van de eenarmige zwaardvechter en de mythe van de 47 ronin tot de hardwerkende salarymen en het naïeve schoolmeisje. Een minder bekend archetype is dat van de nomadische gokker. Een nobel figuur dat in zijn reizen betrokken raakte bij vetes tussen yakuzaclans, of tussen een groep gangsters en burgers. Een strijd waarin de ene partij vaak zo doortrapt was dat de goede partij zich direct opdringt, al was het vanwege een sterk gevoelde plicht en loyaliteit naar de slechte partij geen vanzelfsprekende keuze. Het innerlijke conflict dat in de held woedt, maakt …
Lees meer
Night Moves
Schitterende psychologische thriller van Arthur Penn over een privé-detective Harry Moseby die de weggelopen tiener Delly moet zien te vinden. Wat begint als een routinezaak blijkt al snel een diepe put te worden waar Harry langzaam maar zeker steeds verder intuimelt. De titel verwijst naar het draagbare schaakspel dat Harry bij zich draagt om de tijd te doden. Hij laat een stelling zien waarin een speler volkomen overweldigd wordt door het eindspel met de torens van zijn tegenstander. Net als hij heeft Harry vaak geen idee wat er aan de hand is. Penn zet Harry’s …
Lees meer
Abel
Tijdens de borrel na Visual Acoustics hadden we het over Abel. De debuutfilm van Alex van Warmerdam is ook qua architectuur erg interessant. Hij maakt gebruik van bestaande locaties en maquettes. Zo is de ingang van de Maastunnel in Rotterdam gebruikt voor Naakte Meisjes, de club waar Zus (Annet Malherbe) werkt. En door maquettes van de stad op verschillende manieren te belichten suggereert van Warmerdam het verstrijken van de dag. De kunstmatigheid van de modellen is zo nadrukkelijk dat ze een geheel eigen werkelijkheid gaan vormen tov het appartement van de familie of de …
Lees meer
Visual Acoustics
De openingsavond van het AFFR moest uiteraard een knaller bevatten. Visual Acoustics is een sterke documentaire over architectuurfotograaf Julius Shulman, de godfather van het genre die onlangs is overleden. Mooi vormgegeven en met een hoofdpersoon die ondanks zijn hoge leeftijd nog erg gevat is en je als kijker direct meevoert in zijn geheugen.
Lees meer
Somersault
Heidi is jong en mooi. Een klassieke Lolita lijkt het, als ze toenadering zoekt tot de vriend van haar moeder. Tegelijkertijd is duidelijk dat ze ook niet precies weet waar ze mee bezig is. De hoogoplopende ruzie leidt tot het vertrek van Heidi, die uiteindelijk in het gehucht Jindabyne belandt. Daar komt ze in contact met de stugge Joe waarin ze een zielsverwant lijkt te herkennen. Hoewel ze in bed belanden houdt Joe de boot ook af, en Heidi gaat wanhopig op zoek naar nieuwe warmte en liefde. Hoewel Heidi diverse malen slachtoffer is, is ze ook zelf geregeld de …
Lees meer
The Prince of Darkness
Niet de beste van John Carpenter, maar toch zitten er wel wat interessante dingen in. Het Kwaad dat op het punt staat zich te manifesten op aarde is niet het meest originele uitgangspunt. Talloze horrorfilms zijn gebaseerd op dit principe. Carpenter gebruikt ook weer de setup van een groep die belaagd wordt en tegelijk onderling een hoop issues heeft. Wat de film leuk maakt is het team dat de vreemde zaken in een kerk gaat onderzoeken. Een professor en een groep studenten slaan er hun kamp op, vergezeld van een hoop apparatuur en (voor die tijd heel moderne) computers. Het …
Lees meer
Valkyrie
Tom Cruise begint met een paar zinnen Duits maar gaat toch al snel over op het Engels. We zijn op zich wel gewend dat de Duitsers in oorlogsfilms uit Hollywood Engels spreken, maar omdat hier heel veel Duitsers in zitten die vrijwel allemaal door Britten (Kenneth Branagh als een Nazi is nogal bizar) en Amerikanen gespeeld worden is Valkyrie bij tijden een surreele ervaring. Dat Tom er nou eenmaal altijd vooral uit ziet als Tom, daar kan hij ook niet zo veel aan doen. Hij is Lees meer
Frozen River
Tijdens onze VS reis hebben we met eigen ogen gezien dat het daar heel normaal is om in een caravan of trailerhome te wonen. Sowieso heb ik het idee dat een woning daar een minder duurzaam concept is dan hier. In Frozen River woont Ray Eddy met haar 2 zonen in zo’n trailer. De vader van de kinderen is er vandoor gegaan met Ray’s spaargeld en ze heeft nog een paar dagen om aan het geld bij elkaar te krijgen dat ze nog nodig heeft om een nieuwe trailer af te betalen. Per toeval komt …
Lees meer
Le dernier combat
De postapocalyptische, die weer deel uit maakt van de dystopische, cinema kent twee basisvarianten. Je hebt de hele serieuze die vooral in gaan op de dramatische kant en die op integere wijze proberen te verbeelden hoe een wereld er na een nucleaire ramp uit ziet. The Day After, Testament en Le temps du loup zijn hier voorbeelden van. En je hebt de meer entertainende, waarbij een aantal overlevers elkaar het leven zuur maken in een desolate omgeving. De Mad Max films zijn het bekendst, maar denk ook aan de verfilmingen van Richard Mathesons I Am Legend, …
Lees meer