Filmdagboek
Pagina 43/43
L’avocat de la terreur
Jacques Vergès, zoon van een Franse diplomaat en een Vietnamese moeder, studeerde in 1955 af als advocaat. Al tijdens zijn studententijd kwam hij uit voor zijn linkse sympathieën en sprak zich in sterke bewoordingen uit tegen het neo-kolonialisme en de rol die Frankrijk daarin speelde via de bezetting in Algerije. Die strijd bracht hem ook z’n eerste zaak toen hij ingehuurd werd om de Algerijnse activiste Djamila Bouhired te verdedigen, die terechtstond voor een bomaanslag in een cafe en uitgroeide tot het symbool van de vrijheidsstrijd. De publieke opinie onder de Fransen keerde zich tegen hem, maar al snel bleek dat Vergès …
Lees meer
Let the Right One in
Een warme, poëtische en aangrijpende vampierfilm. Echt waar! Regisseur Tomas Alfredson (die op het IFFR eerder indruk maakte met Four Shades of Brown) verfilmde de bestseller van John Ajvide Lindqvist over de vriendschap tussen de 12-jarige Oskar en het 200 jaar oude vampierkind Eli. Dat vampierthema is echter bijzaak (al krijgt het in een verfilming uiteraard vanzelf meer ‘grafische’ impact), en de nadruk ligt op Oskar en de weerstand die hij samen met Eli opbouwt tegen zijn omgeving. Het resulteert in een beheerst narratief dat soms onverwachts in het absurde schiet om vervolgens weer tot rust te komen. Oskar woont met …
Lees meer
Cargo 200
Hoewel er meer gegadigden zijn voor de beste Russische film van 2007, lijkt de nieuwe film van Alexei Balabanov nauwelijks concurrentie hebben voor meest controversiële. Cargo 200 is een nietsontziend pamflet over de dood van de Sovjet-Unie, en biedt een rauw tegenwicht aan de nostalgische gevoelens jegens communistische regimes die nu, twintig jaar later, weer de kop opsteken. Het Rusland van begin jaren tachtig werd gekenmerkt door verwarring, desillusie en een toenemende scepsis over de mogelijkheden van de communistische heilstaat. De invasie van Afghanistan was een wanhopige poging van een uitstervend regime om de oude glorie van het communisme te herstellen in een buurland …
Lees meer
Dagen zonder lief
Zwarte Kelly, inmiddels blond maar voor de rest nog haar oude zelf, keert na een New Yorks avontuur (tijdelijk?) terug naar haar roots. Via haar leren we een groep eind-twintigers kennen die voorheen een hechte vriendengroep vormden. Kurt (een ex van Zwarte Kelly blijkt later) en blonde Kelly (jaja) hebben een zoontje en een hond. Kurts beste vriend Frederic zit onder de plak bij zijn rijke vriendin. Nick is het feestbeest dat geen spat is veranderd, en Patrick is nog slechts een herinnering aan wat is geweest. De terugkomst van zwarte Kelly werkt als een katalysator op de groep: ze …
Lees meer
La graine et le mulet
Slimane is gescheiden en zit alleen op een kleine kamer in het hotel van zijn nieuwe vriendin Latifa en haar dochter Rym, terwijl zijn grote familie geniet van de kookkunsten van zijn ex-vrouw. De couscous met vis (het gerecht waarnaar de titel verwijst) vormt al jaren hèt bindende element van de familie. Na jaren in de haven gewerkt te hebben wordt hij ontslagen, maar hij is nog niet bereid achter de geraniums te gaan zitten. Hoewel zijn immer op onweer staande gezicht het niet doet vermoeden, blijkt hij nog zeker ambities te hebben. Slimane kan erg goed opschieten met de …
Lees meer
Das Herz ist ein dunkler Wald
Wat gebeurt er met je als je ontdekt dat het leven dat je denkt te leiden een illusie is? Als je eigen unieke identiteit voor je partner inwisselbaar blijkt? Als het geluk dat je met hem denkt te delen en het gezin dat jullie vormen voor hem niet genoeg is? In Das Herz ist ein dunkler Wald onderzoekt Nicolette Krebitz de scheuren die onder het dagelijks middenklassegeluk verborgen zitten. Als Marie er achterkomt dat Thomas een dubbelleven blijkt te leiden stort ze in eerste instantie ineen. Maar al snel weet ze zich te herpakken en ze start een zoektocht naar het ‘waarom’. …
Lees meer
The Idiot
Akira Kurosawa was een groot bewonderaar van Russische literatuur, met name van Fjodor Dostojevski. Toen hij in 1950 begon met de verfilming van diens roman The Idiot, wilde Kurosawa dan ook zo trouw mogelijk blijven aan die bron. Dit in tegenstelling tot zijn normale werkwijze, waarbij hij een team van adviseurs om zich heen verzamelde en veel tijd uit trok voor een volledig op ‘film’ gericht script. Het resultaat was een film van 265 minuten waar productiemaatschappij Shochiku zo van schrok dat ze er 100 minuten uitsneden. Dat leidde tot een weliswaar kortere maar ook verwarrender versie van wat Kurosawa …
Lees meer
The day the earth stood still
Een heerlijke lentedag in Washington, D.C. We schrijven het jaar 1951, en er zijn wel een aantal misstanden in de wereld waar de gemiddelde godvrezende all american liever niet bij stil staat. Opnieuw is er een oorlog waar de USA als scheidsrechter en vredestichter in verzeild is geraakt. In het verre Korea sterven de zonen van moeders die een paar jaar eerder ook al een kind verloren zouden kunnen hebben. Maar het mooie weer, het strakke gazon, de spelende kinderen, en de picknikkende gezinnen dringen dat soort gedachten gemakkelijk naar de achtergrond. Genieten heeft de voorhand. Plotseling verschijnt er een …
Lees meer
The sixth sense
De invloed van Kevin Williamson, scenarist van onder meer Scream, Scream 2, Scream 3 (!), The Faculty, Teaching Mrs. Tingle, en I know what you did last summer, heeft ertoe geleid dat het zo traditionele genre van de ‘teenage horror‘ weer volle zalen trekt. Het grote verschil met de films uit de jaren 50, denk aan I was a teenage werewolf, I was a teenage Frankenstein, Teenage monster en Blood of Dracula, is de grote mate van ironie die deze films kenmerkt. Williamson schrijft eerder parodieën op het genre, dan echte horror te maken. Dat leidt tot vele moorden, maniakale …
Lees meer