Erik Kersten

Journalistiek ● Datavisualisaties ● Websites

mail@erikkersten.nl
0619200114

Filmdagboek

Pagina 2/38

Altered States

Ik heb een boek in de kast staan dat heet Mad, Bad and Dangerous? The scientist and the cinema. Auteur is Christopher Frayling, wiens uitstekende bio van Sergio Leone ik ook heb gelezen. De scientist in Altered States staat er niet in. Waarschijnlijk is dat omdat deze wetenschapper bepaald niet voldoet aan het stereotiepe beeld […]

Lees meer

Possessor

Vader David Cronenberg zal trots zijn geweest. Zoon Brandon leverde met Possessor een film af die naadloos in zijn eigen oeuvre zou passen. Zo naadloos dat je je ook af kan vragen of Brandon niet te veel naar pa heeft gekeken. Tasya Vos (Andrea Riseborough, die ik oa ken van The Death of Stalin, Mandy […]

Lees meer

The Tragedy of Macbeth

Geweldige versie van het klassieke stuk van Shakespeare over de Schotse generaal Macbeth die van drie heksen de voorspelling krijgt te horen dat hij op een dag koning van Schotland zal worden. Die voorspelling plant bij hem een zaadje en vanaf dat moment wordt de route naar dat koningschap, maar ook naar zijn ondergang, ingezet. […]

Lees meer

The Menu

De wereld van de toprestaurants leent zich natuurlijk uitstekend voor satire en zwarte humor. Een wereld waarin gerechten bewierookt worden in de mooiste woorden, eten nooit zomaar eten is en waarin een meergangendiner een levensveranderende ervaring is. Het restaurant in The Menu slaat daarin alles, met een menuprijs van 1200 dollar, een locatie op een […]

Lees meer

Beau is Afraid

Het lijkt erop dat Ari Aster in de klassieke valkuil is gevallen van de maker die succes heeft aan het begin van zijn carrière (Hereditary en Midsommar), vervolgens een grote pot met geld krijgt en carte blanche en daarna ten onder gaat in de zee van opties. Beau is Afraid is een veel te lange […]

Lees meer

Mank

Herman J. Mankiewicz behoorde tot wat filmcriticus Pauline Kael in haar beroemde essay Raising Kane de Algonquin-to-Hollywood groep noemde. Cynische New Yorkse literaire types die naar de westkust werden gelokt om scenarioschrijver te worden. Mankiewicz had er al een carriere als briljant publicist en scenarist alsmede notoir gokker en alcoholicus op zitten toen hij door […]

Lees meer

Everything Everywhere All at Once

Toen deze film vorig jaar in de bioscopen draaide, had ik nooit gedacht aan de Oscars. Een anarchistische parabel over het vinden van jezelf in een serie bizarre afsplitsingen van je eigen saaie leventje. Everything Everywhere All at Once is een soort kruising tussen The Matrix, Groundhog Day, Lola Rennt, The Fountain en de films […]

Lees meer

Tár

Regisseur Todd Field begint zijn film waar de meeste anderen eindigen: bij de aftiteling. Vaak loopt het publiek al weg tijdens die aftiteling, maar nu moet het wel kijken naar die lange lijst namen. Daarmee vraagt Field aandacht voor het feit dat het maken van een film een groepsproces is. Tegelijkertijd benadrukt deze keuze ook […]

Lees meer

Alien

Het is eigenlijk nauwelijks te bevatten dat Alien pas de tweede film van Ridley Scott was. Een letterlijke en figuurlijke monsterproductie met een complexe voorgeschiedenis, in een genre waar de meeste filmliefhebbers vooral op neerkeken, met een team waarop constant enorme spanning stond vanwege die voorgeschiedenis en de verwachtingen van producent 20th Century Fox, gemaakt […]

Lees meer

Licorice Pizza

De San Fernando Valley (met plaatsen en wijken als Sherman Oaks, Encino, Receda, Van Nuys en Tarzana) ligt aan de andere kant van de wereld maar toch voelt het volledig vertrouwd. Zelfs als de gebeurtenissen zich 50 jaar geleden afspelen. De Valley is het habitat van regisseur Paul Thomas Anderson die dit gebied eigenlijk bij […]

Lees meer

Aftersun

Eind jaren negentig worden Calum (30) en Sophie (11) tijdens hun vakantie in Turkije voor broer en zus aangezien. Jeugdig is Calum zeker, maar het komt ook door de gemakkelijke en samenzweerderige manier waarmee vader en dochter met elkaar om gaan. Hoewel zijn opvoedingsvaardigheden af en toe haperen, probeert Calum zijn dochter altijd te beschermen […]

Lees meer

Instinct

In film bestaat het begrip ‘suspension of disbelief’. Ga je als kijker mee in het verhaal, ook al klinkt het niet bepaald plausibel of kan het eigenlijk helemaal niet? Op het regiedebuut van Halina Reijn is het ook van toepassing en ik moet zeggen dat het uitstellen van het ongeloof niet helemaal is gelukt. In […]

Lees meer

RRR

Van de ene drie uur durende spektakelfilm naar de andere drie uur durende spektakelfilm. Tot zover de overeenkomsten tussen de laatste Avatar en dit geweldige avontuur uit India. Van Hollywood naar Bollywood, of Tollywood moet ik eigenlijk zeggen. Films die gemaakt worden in de regio rond Haiderabad waar de taal Telugu wordt gesproken. De grote […]

Lees meer

Avatar: The Way of Water

A Titanic Alien Abyss vol Avatars. Je kunt stellen dat een filmmaker mag jatten, zeker van zichzelf. Maar het kijken van Avatar: The Way of Water voelt drie uur lang als een deja-vu van eerdere Cameronfilms. Ten eerste Avatar zelf, waarvan hij het verhaal min of meer opnieuw vertelt. Maar ook die andere films zijn […]

Lees meer

Tightrope

De beroemde scenarioschrijver William Goldman zei ooit: ‘Here is one of the basic lessons a screenwriter must learn and live with: stars will not play weak and they will not play blemished, and you better know that now.‘ Hoewel dat tegenwoordig wellicht minder het geval is, is de rol die Clint Eastwood hier speelt er […]

Lees meer

Babylon

John Gilbert, Douglas Fairbanks, Louella Parsons, Clara Bow, Anna May Wong, Josef von Sternberg, Irving Thalberg. Juist omdat ik deze namen ken, zou je kunnen zeggen dat ik niet erg onder de indruk moet zijn van deze hommage aan het eerste gouden tijdperk van de film. Al deze personen komen in een fictieve vorm voor […]

Lees meer

The Warriors

Ik las vorig jaar het boek Can’t Stop Won’t Stop: A History of the Hip-Hop Generation. Daarin gaat auteur Jeff Chang vooral in op de politieke en sociaal-economische aspecten van het ontstaan van hiphop. De locatie is precies te bepalen, de South Bronx in New York. Daar gingen eind jaren ’60 en begin jaren ’70 […]

Lees meer

Moneyball

Het is eigenlijk best vreemd dat een sport waarover zoveel statistische gegevens bekend zijn geen gebruik maakt van die gegevens om teams mee te formeren of om opstellingen te maken. Dan komt het aan op ervaring van de coach en het onderbuikgevoel van een serie zeer ervaren scouts. Dat is althans het beeld wat hier […]

Lees meer

The Game

Het is wel toepasselijk om deze film te kijken rond Kerstmis. The Game is namelijk een variant op A Christmas Carol, de allegorie over de vrek Ebenezer Scrooge die in de nacht voor Kerstmis een aantal dromen heeft en daardoor tot inkeer komt. Hier is de vrek investeringsbankier Nicholas Van Orton (Michael Douglas). Zijn inzicht […]

Lees meer

Triangle of Sadness

De rijken der aarde hebben het ook niet gemakkelijk. En dan moet je ook nog dealen met al dat personeel en de bedienden die constant om je heen scharrelen en niet eens op alle vragen antwoord hebben. Het is een boodschap die vol glanzende ironie was verpakt in het eerste seizoen van The White Lotus […]

Lees meer

Us

In mijn stuk over Barbarian had ik het erover dat horror aan elkaar hangt van clichés en dat die ook nodig zijn. Maar er zijn filmmakers die deze clichés gebruiken om verontrustende films te maken die zich onttrekken aan het genre. Jordan Peele liet in Get Out zien dat hij horror weet te vermengen met […]

Lees meer

Holy Spider

Een thriller over een seriemoordenaar is niet bepaald nieuw, maar dit verhaal speelt zich af in Iran en dat maakt toch alles anders. Prostituees hebben het overal moeilijk en zijn ook vaker slachtoffer van seriemoordenaars (denk aan Jack the Ripper en The Yorkshire Ripper) maar voor prostituees in Iran komt daar nog de maatschappelijke verontwaardiging […]

Lees meer

Barbarian

Horror is zowel een eenvoudig als een complex genre. Eenvoudig is het om mensen schrik aan te jagen, moeilijk is het om dat op een originele manier te doen. Het genre hangt volledig aan elkaar van clichés en dat is ook goed. Het horrorpubliek is daarmee opgegroeid en juist met die ingebakken verwachtingen kun je […]

Lees meer

The Evil Dead

Het debuut van Sam Raimi uit 1981 wordt alom erkend als een horrorklassieker. Met minimale middelen maakte hij een film met maximale impact. Maar veertig jaar en talloze navolgers later, is die impact toch anders. De special effects waren erg goed voor het budget waar Raimi mee werkte, maar ze zijn ook wel erg amateuristisch. […]

Lees meer