Favorieten
Pagina 4/5
Spetters
Dat Paul Verhoeven zowel succes in Nederland als in de VS gehad heeft, is alom bekend. Maar dat zijn oversteek naar Hollywood niet geheel vrijwillig gebeurde niet. De regisseur had begin jaren tachtig genoeg van alle kritiek op zijn thematiek en stijl. De ontvangst van Spetters vormde daarin het dieptepunt. Hoewel Verhoeven al in de jaren zeventig de meest succesvolle Nederlandse regisseur was, was de inhoudelijke kritiek op zijn films altijd sterk aanwezig. Zowel van de filmjournalisten, als van de overige pers en vrijwel alle officiële filminstanties. Het leek er zelfs op dat naarmate er meer bezoekers op zijn films …
Lees meer
Pulp Fiction
Uiteraard heeft de doorbraakfilm van Quentin Tarantino niet meer dezelfde impact als toen ik m voor het eerst zag in de Carolusbioscoop te Nijmegen, in 1994. De aanwezigheid van de film was toen zo alom en overweldigend dat er werkelijk niet aan te ontkomen was. Pulp Fiction beheerste de zalen, de bladen, de kranten, de filmprijzen en, dankzij de eclectische en razend populaire soundtrack, ook de radio en kroegen en disco’s. Maar ook na 18 jaar blijft overeind dat het een ijzersterke film is die onzettend knap in elkaar zit, zeer scherp geschreven is en vol zit met klassieke scenes. …
Lees meer
The Piano
Het herzien in high res van deze ijzersterke Oscarwinnaar (voor Holly Hunter, Anna Paquin en het scenario van Jane Campion) was een genot. De film maakte destijds in de bioscoop veel indruk op me, en ook 19 jaar later staat ie nog als een huis. Dat komt in eerste instantie door het sterke acteerwerk van de hele cast, en de prachtige soundtrack van Michael Nyman. Maar ook door de visie van Campion, die een heel eigen draai geeft aan het kostuumdrama en de daarin zo vaak verweven liefdesgeschiedenis. Ze laat zien hoe sterk de krachten kunnen zijn waardoor mensen zich …
Lees meer
Se7en
Het is een aantal jaar geleden dat ik m zag en bij het herzien van Se7en valt me weer op hoe nihilistisch en misantropisch Finchers (en die van scenarioschrijver Andrew Kevin Walker) visie op de Westerse cultuur is. De zoektocht van detectives Somerset (Morgan Freeman) en Mills (Brad Pitt) naar de serial killer die zijn slachtoffers op de meest gruwelijke en trage manier om het leven brengt en ze kiest aan de hand van de 7 hoofdzonden, is te vergelijken met een ondergang in Dante’s Inferno. Een vergelijking die ook in de film zelf wordt aangehaald. Een van sterkste punten aan …
Lees meer
Skoonheid
Het kabbelende bestaan van een in de apartheidsperiode opgegroeide blanke Zuid-Afrikaan slaat op hol als hij verliefd wordt op de zoon van een oude vriend. Een indrukwekkend portret van een op leugens gebaseerd leven met een fantastische hoofdrol. François van Heerden (Deon Lotz) heeft het als blanke, conservatieve Zuid-Afrikaan goed voor elkaar. Een liefhebbende vrouw, geslaagde kinderen, een eigen houthandel in Bloemfontein en een uitgebreide vriendenkring. Maar dat ideale plaatje vertelt niet het hele verhaal. Onder bekenden geeft François flink af op ‘moffies’ terwijl hij zelf al zijn hele leven te maken heeft met homoseksuele gevoelens. Die gevoelens kan hij met …
Lees meer
The Towering Inferno
Wat is er nou toepasselijker dan om aan de vooravond van wat volgens Maya’s en Jehova’s het rampjaar is, te kijken naar de beste rampenfilm? Toen producer Irwin Allen, hoewel zeer succesvol met zijn tv-series, begin jaren 70 het boek The Poseidon Adventure wilde verfilmen was dat een gok. Zijn film stond al snel bekend als Irwin’s folly. Het was afwachten of het grote budget terugverdiend zou worden met de recette. Maar dat gebeurde, en hoe. De film was zo’n succes dat hij nog een rampenfilm maakte, nog groter, nu met twee boeken aan de basis, twee filmstudio’s die samenwerkten …
Lees meer
The Godfather
Er wordt altijd veel gepraat over The Godfather maar wordt ie ook wel eens bekeken? Nou, door mij wel. Zeker als een zeker iemand roept dat ze deze klassieker nog nooit gezien heeft. Dus, daar gaan we nog een keer. Genieten van de bedachtzame maar uiterst slimme Marlon Brando die schittert in de titelrol, Al Pacino als de terughoudende zoon Michael die eerst niet wil maar dan alsnog overstag gaat en zijn vader opvolgt, James Caan (in zijn beste rol) als het heethoofd Sonny, Robert Duvall als geadopteerde-advocaat-met-1-client Tom Hagen en Diane Keaton als Michaels vriendin die door hem bespeeld …
Lees meer
Akira
Enthousiast gemaakt door de 3 animes die ik tijdens Camera Japan heb gezien kijk ik weer eens naar de film waarmee het allemaal begon. Voor mij althans. Akira is al 23 jaar oud maar blijft voor mij de standaard. Deze film heeft zoveel power en doet zoveel met de mogelijkheden van animatie en een grenzeloze ambitie in het neerzetten van een postapocalytische wereld dat alle later gekomen films verbleken in vergelijking. Bij het terugzien viel ook de stampende soundtrack weer op, waarin traditionele Japanse muziek (drums vooral) wordt vermengd met elektronische ritmes. Luister bv naar Kaneda’s theme. Prachtig:
Lees meer
Un prophete
Ik heb mezelf getrakteerd op het herzien van de beste film van 2009. Mijn korte 8W review: Meesterlijke film over de negentienjarige Malik, die voor een nooit verklaard vergrijp in de gevangenis belandt en daar gerecruteerd wordt door een Corsicaanse maffiaclan. Malik gaat daar op het eerste oog lijdzaam in mee, maar naarmate de film vordert, blijkt hij steeds meer een eigen koers te varen. Regisseur Jacques Audiard slaagt erin identificatie met Malik te realiseren waardoor je als kijker meegezogen wordt in de waanzin en meedogenloosheid van een gevangenisgemeenschap, en in de psyche van een jongen die voor je …
Lees meer
The Wire, seizoen 4
Het is nauwelijks te geloven maar het vierde seizoen is nog beter dan de eerste 3. De Barksdales zijn weliswaar uit beeld (Stringer Bell wordt toch wel erg gemist), maar hun plaats wordt ingenomen door de veel jongere maar ook veel meedogenlozere Marlo Stanfield. De manier waarop hij grip houdt op zijn organisatie is ijzingwekkend. Daarbij speelt een zeker model spijkerpistool een hoofdrol. Maar de bovenwereld roert zich ook flink. Voormalig agent Prez is een nieuwe carrière begonnen als leraar. Via hem duiken de makers het schoolsysteem in, en ze geven inzicht in de manier waarop ook daar de statistieken, …
Lees meer
Ben-Hur
Ik zag Ben-Hur (de versie uit 1959) voor het eerst toen ik 13 was. Ik zat op het gymnasium en voor de eerste en tweedeklassers werd een filmliga georganiseerd. Zes weken op rij zagen we op vrijdagmiddag een film in de Bio Vink, de inmiddels ter ziele gegane plaatselijke bioscoop in Deurne. Het St. Willibrord was een christelijk gymnasium, dus deze film past daar wel bij. Dachten de organisatoren. Dat bleek een misvatting. Tijdens het kijken werd ik omringd door geeuwende, klierende, lachende en baldadige scholieren die totaal niet geboeid waren door dit ruim 3 uur durende epos. Maar …
Lees meer
The Autobiography of Nicolae Ceausescu
In deze essayistische tour de force word je als kijker drie uur lang ondergedompeld in het wereldbeeld van een totaalheerser die langzaam de weg kwijtraakt. Monumentaal en uniek. In het Roemenië onder Nicolae Ceausescu gold slechts één visie en werd naar één man geluisterd. Hoewel het tijdens zijn vijfentwintig jaar durende bewind aan alle kanten gruwelijk misging in zijn land, is daar in de film weinig van te merken. Regisseur Andrei Ujica focust op het beeld dat Ceausescu wilde uitstralen naar de buitenwereld, en dat zowel in eigen land als ver daarbuiten op weinig tegenspraak stuitte. Fascinerend The Autobiography of …
Lees meer
The Scent of Green Papaya
Deze week gaat Norwegian Wood in première, de verfilming van het beroemde boek van Haruki Murakami door de Vietnamese regisseur Anh Hung Tran. Tran’s eerste drie films (The Scent of Green Papaya, Cyclo en The Vertical Ray of the Sun waren prachtige, mystieke en ook heftige (Cyclo) films, en het was dan ook een verrassing toen zijn vierde een thriller bleek te zijn met in de hoofdrol de Hollywood heartthrob Josh Hartnett: I Come with the Rain. Ik ben dus benieuwd naar Norwegian Wood. 8WEEKLY zal er uitgebreid aandacht aan besteden met een recensie, een interview met de regisseur en een …
Lees meer
This is England
Indrukwekkend tijdsdocument over Engeland, begin jaren tachtig. Thatcher regeert met harde hand en probeert de nationale trots overeind te houden door met veel machtsvertoon te reageren op de bezetting van de Falklandeilanden door Argentinië. De vader van de twaalfjarige Shaun (Thomas Turgoose) wordt er als militair heengestuurd, maar komt om. Shaun blijft alleen achter met zijn moeder en probeert aansluiting te vinden op school. Hij heeft het niet makkelijk en is getergd door de dood van zijn vader. Als hij in gesprek raakt met een groepje skinheads die wel aardig tegen hem zijn lijkt hij een vriendengroep gevonden te hebben. …
Lees meer
Red Riding Trilogy
Schitterend drieluik dat zich afspeelt in 3 afzonderlijke jaren (1974, 1980 en 1983) maar met een gedeelde thematische lijn: het stikt van de misstanden in Yorkshire (Noord-Engeland), vooral binnen het politieapparaat. Dat is vooral bezig met allerlei louche zaakjes en corruptiepraktijken, waardoor een seriemoordenaar jarenlang zijn gang kan gaan. Het motto van de politie is “This is the North, we do what we want.” De terreur die ze uit naam van gerechtigheid uitoefenen is onontkoombaar. Hoewel de daden van de Yorkshire Ripper nergens te zien zijn, is zijn gruwelijke werk op de achtergrond steeds aanwezig. Maar het spoor van vernieling dat …
Lees meer
Duel
In de conceptreeks ‘films die op een of andere manier te maken hebben met onze laatste USA-reis’ vandaag: Duel. Nou zijn we op de highways daar niet gevolgd door een moorddadige truck, maar toch heeft dit debuut van Steven Spielberg wel iets te maken met de vakantie. Het landschap en de wegen zijn zeer herkenbaar, en ook de manier waarop Dennis Weavers auto (een keurige Plymouth Valiant) kracht mist op hellingen komt bekend voor. Duel (gebaseerd op een kort verhaal van Richard Matheson) heb ik al vaak gezien en deze kijkbeurt is dan ook vooral voor Annemet bedoeld. …
Lees meer
The Maltese Falcon
Een echte MacGuffin is de Maltezer valk niet. Waar dit element bij Alfred Hitchcock vaak slechts een aanleiding was om de plot voort te drijven, is de valk hier ook echt te zien en vormt voortdurend de spil van dit spannende en uiterst ingenieuze verhaal. Maar tegelijkertijd heeft de manier waarop het beeldje uiteindelijk zichtbaar en weer opzij gezet wordt iets Hitchcockiaans. Als Sam Spade het in handen krijgt weet hij niet echt wat hij er mee moet en besef ik dat ik me door (debuterend!) regisseur John Huston in de luren heb laten liggen. Steeds hield hij het …
Lees meer
Invasion of the Body Snatchers
Op 11 september overleed acteur Kevin McCarthy. Hij speelde in zo’n 100 films maar zal voor altijd herinnerd worden door zijn hoofdrol in de sci-fi klassieker Invasion of the Body Snatchers. Het is een echte nailbiter die je van begin tot eind bij de les houdt over een stadje dat wordt overgenomen door aliens. Alleen jammer van de door de studio opgelegde raamvertelling waarin de tot waanzin (You’re next!!!) gedreven Dr. Miles Bennell (McCarthy) zijn verhaal vertelt en uiteindelijk ook geloofd wordt. Het doet afbreuk aan de rechtlijnigheid, klasse en minimalisme waarmee regisseur Don Siegel het verhaal vertelt. Critici en …
Lees meer
North by Northwest
In de conceptreeks ‘films die op een of andere manier te maken hebben met onze laatste USA-reis’ vandaag: North by Northwest. Voor wie de film kent is dit een inkoppertje, maar voor sommigen zal het een raadsel zijn waarom deze Hitchcockthriller over een zakenman die aangezien wordt voor een CIA-agent met alle gevolgen van dien voor zijn gemoedsrust en gezondheid, aan onze vakantie is gerelateerd. Het duurt ook een hele tijd voordat dit duidelijk wordt. Ergens halverwege is er een hint als Kaplan, de man die de bad guys denken dat Roger Thornhill (Cary Grant) is, een reisschema blijkt te …
Lees meer
Friday Night Lights, seizoen 3
Ik heb me niet kunnen beheersen en heb direct na het tweede seizoen naar het derde gekeken. Fenomenaal. Het is voor de nederlandse kijkers te hopen dat iemand het hier uit gaat zenden, maar ik betwijfel het. Er is hier vrijwel nul interesse in American Football. Jammer, zeker omdat de sport hier vooral een drager/metafoor is om alles aan elkaar te binden.
Lees meer
Dressed to Kill
Heerlijke suspensethriller van Brian de Palma in een over the top hommage aan Hitchcocks Psycho en Vertigo, met als belangrijkste thema’s identiteitscrises, gespleten persoonlijkheden en transseksualiteit. Dressed to Kill is vooral een opeenvolging van losse scenes, maar die zijn stuk voor stuk zo meesterlijk in elkaar gezet dat dit geen probleem is. De Palma weet op welke knoppen hij moet drukken om zijn publiek op spanning te krijgen. Net als in Psycho wordt de blonde overspelige heldin al vroeg in …
Lees meer
Robocop
Na geborreld te hebben met collega’s is het zaak een film te kijken die af en toe wegzakken verdraagt. Ofwel, iets kiezen dat ik al vaak gezien heb. Om er toch een interessante twist aan te geven heb ik Robocop met het audiocommentaar bekeken van Paul Verhoeven, scenarist Ed Neumeier en producer Jon Davison. Omdat ik de film zo goed ken is die dubbele informatielaag goed te doen en het is altijd een genot naar de smeuïge verhalen van Paul te luisteren. Zo blijken veel …
Lees meer
My So-Called Life
Eeuwig zonde dat er maar 1 seizoen is gemaakt van deze mooie highschool serie. Naar verluid wilde Claire Danes niet meer, en zij is toch de spil waar alles om draait. Het gegeven van een opgroeiende tiener in een amerikaanse suburb en de ups en downs die ze beleeft met ouders, school, vrienden en vriendjes is niet nieuw, maar in My So-Called Life wordt het met zoveel verve opgediend dat je dit al snel vergeet. Danes acteert de sterren van de hemel als Angela Chase, en dan te bedenken …
Lees meer
The Last Emperor
Ik zag The Last Emperor in de bios in 1987 en was completely blown away zoals dat zo mooi heet. Ik kocht direct de soundtrack en een poster die nog jaren op mijn kamer hing. 23 jaar en duizenden films later is de impact uiteraard minder maar het blijft een zeer bijzondere film en een onwaarschijnlijk verhaal. De muziek is nog steeds mooi en nu kan ik het prachtige camerawerk van Vittorio Storaro ook beter waarderen. Epische films als deze (met oa duizenden echte figuranten en een enorme struggle om te filmen in de …
Lees meer