Favorieten
Pagina 5/5
Aliens
Na het zien van Avatar en de vergelijkingen die ik trok met Aliens kreeg ik direct zin om die weer eens te bekijken. Voor de tigste keer, maar het blijft een fantastische achtbaanrit. Aliens is in mijn ogen de beste actiefilm ooit, wellicht samen met het twee jaar later uitgebrachte Die Hard. Bij het weerzien werd ik ook weer bevangen door nostalgie toen ik constateerde dat een down to earth benadering van special effects als hier is toegepast (met dank aan Stan Winston en de broertjes Robert en Dennis Skotak) voorgoed voorbij is. De aliens …
Lees meer
Prince of the City
Schitterend portret van een police detective in de special investigations unit van de NYPD. Hij streed tegen de corruptie in het korps door de Chase commission (een unit van de FBI) van informatie te voorzien die hij via een opnamemicrofoon onder zijn kleding verkreeg. De agenten waren zeer vrij in het invullen van hun rol en gebruikten onconventionele methodes om hun doelen te bereiken. Dat ze zichzelf daarbij geregeld wat toestopten was in hun ogen niet meer dan logisch. Vergelijk het met het Interregionaal Recherche Team en de affaire die daaruit voorrolde in de jaren 90. Een erg sterke …
Lees meer
Scandal
Akira Kurosawa was een begenadigd schilder, maar dat is niet de enige reden dat hij zich zal hebben geïdentificeerd met zijn hoofdpersoon in Scandal (1950). Deze felle aanklacht tegen de Japanse roddelpers moet gevoed zijn door persoonlijke ervaringen. Kunstschilder Ichiro Aoye (Toshiro Mifune) en zangeres Miyako Saijo ontmoeten elkaar bij toeval als Saijo de weg zoekt naar een dorp waarin ook Aoye verblijft. Hij biedt haar een lift aan op zijn motor, waarbij ze echter gezien worden door twee tabloidfotografen, die hen later ook vastleggen als ze samen thee drinken op haar balkon. Toevallig dragen ze beiden een ochtendjas en het …
Lees meer
The 39 Steps
The 39 Steps is een fascinerende vroege film van Alfred Hitchcock uit 1935, vijf jaar voordat hij de sprong naar Hollywood zou maken. Gebaseerd op het gelijknamige boek van John Buchan is de verfilming een speelse en ongedwongen thriller met plotfouten en een onevenwichtig tempo. Desondanks is het een meesterwerk, de eerste uit een lange serie van de master of suspense. Zakenman Richard Hannay (Robert Donat) stuit op een internationaal spionagecomplot als hij op een avond een mysterieuze Duitse vrouw mee naar huis neemt. Ze werkt voor de Britse regering en …
Lees meer
Il Conformista
Schitterende film van Bernardo Bertolucci uit een periode waarin hij op z’n top was. In deze verfilming van de gelijknamige roman van Alberto Moravia is de protagonist de onzekere Marcello Clerici (Jean-Louis Trintignant) die zo passief is dat hij zich gewillig voor het karretje van Mussolini’s fascisten laat spannen. Hij wil ‘normaal’ zijn en dat betekent in het Italie van 1938 vooral fascist zijn. Als hij op het einde van de film hoort van de val van de dictator slaat hij dan ook als een blad aan de boom om. Een prachtig geconstrueerde flashbackstructuur …
Lees meer
Glengarry Glenn Ross
Deze bijdrage hoort niet in het filmdagboek, maar een beetje wel. We zijn namelijk naar dit toneelstuk geweest van Toneelgroep Amsterdam, onder de regie van Eric de Vroedt (bekend van het MightySociety project). Glengarry Glen Ross is een stuk van David Mamet uit 1982, over de excessen van het kapitalisme. Dat de Vroedt het ruim 25 jaar later weer eens op het toneel brengt is geen probleem. De kwesties uit het stuk zijn met de financiële crisis en de uit de hand …
Lees meer
Come and See
Deze film duikt op in een aantal lijstjes met beste oorlogsfilms, en ik was nieuwsgierig geworden. Come and See vertelt het verhaal van de 14-jarige Florya, die in het Wit-Rusland van 1943 niets liever wil dan met de Partizanen de strijd aangaan tegen de Nazi’s. Wat volgt is een letterlijk mind numbing relaas, waarin we de jongen voor onze ogen ouder zien worden door alle verschrikkingen die hij ziet. De film eindigt met een montage van Hitlerbeelden waarin diens opkomst in de Nazigelederen teruggedraaid wordt door elk shot terug in de tijd te plaatsen, tot …
Lees meer
Cool Hand Luke
Deze quotable klassieker raakt vooral het hart en minder het hoofd, maar doet dat in zo’n grote mate dat het keer op keer genieten blijft. What we’ve got here is failure to communicate De fameuze tagline van de film, op schitterende wijze uitgesproken door Strother Martin, vat cynisch samen hoe een systeem iemand met geweld kan conformeren. Paul Newman zoekt naar betekenis in zijn leven maar kan die nergens vinden. Maar als hij tussen zijn celmaten en onder het …
Lees meer
Das Cabinet des Dr. Caligari
Das Cabinet des Dr. Caligari is een van de eerste Duitse expressionistische films, maar staat toch vooral op zichzelf als een van de meest unieke kunstwerken uit de geschiedenis. Bijna negentig jaar na zijn première weet de film nog steeds de harten en geesten van liefhebbers te beroeren, en roept ook nu nog op tot interpretatie en debat. De invloed van Caligari rijkt veel verder dan alleen het artistieke domein. Daardoor is het werk op talloze manieren geanalyseerd, geïnterpreteerd en bekritiseerd. Het beste is dan ook om dit unieke werk zo blanco mogelijk te bekijken, zonder deze bagage waarmee de film in kunstzinnige, politieke en …
Lees meer
The Assassin
De aankomst van vier Amerikaanse fregatten voor de kust van Japan in juli 1853 was een cruciaal moment in de Japanse geschiedenis. Admiraal Matthew Perry bracht een brief van de Amerikaanse president, die Japan met klem verzocht zich open te stellen voor buitenlandse handel na drie eeuwen vreedzame afzondering van de wereld. De pragmatische aanhangers van het shogunaat in Edo gingen in op deze Amerikaanse diplomatie zonder eerst in overleg te zijn getreden met de keizer. De shogun vaardigde executiebevelen uit tegen eenieder die tegen deze toenadering was. De aanhangers van de keizer in Kyoto begonnen op hun beurt een …
Lees meer
Harakiri
Na het uiteenvallen van zijn clan arriveert de ronin Hanshiro Tsugumo bij het landhuis van daimyo Lyi. Hij smeekt zijn clanhoofd Saito om op de binnenplaats seppuku (rituele zelfmoord) te mogen plegen, maar deze verdenkt hem ervan op zoek te zijn naar liefdadigheid. Tsugomo lijkt echter vastbesloten, maar wil eerst zijn levensverhaal vertellen. Masaki Kobayashi’s Harakiri (1962) is een keiharde aanklacht tegen autoritaire machtsstructuren en tegen een door archaïsche erecodes beheerste samenleving. Tijdens het Tokugawa-shogunaat (1630-1867) werd Japan geregeerd door daimyo’s, feodale heersers die weer onder controle stonden van het centrale shogunaat in Edo. Daimyo’s hadden samoerai in dienst, strijders die volgens een strikte erecode (bushido) leefden en met handen …
Lees meer
The Human Condition
“Het is niet mijn fout dat ik een Japanner ben – en tegelijkertijd is juist dat mijn grootste fout.” Het zijn de woorden van Kaji, protagonist in Masaki Kobayashi’s The Human Condition (Ningen no joken). Maar het citaat zou ook uit de mond van de regisseur kunnen komen. The Human Condition duurt in totaal ruim 9 (!) uur en kostte vier jaar om te maken, omdat productiemaatschappij Shochiku dwars lag en Kobayashi de heersende conservatieve krachten in het Japan van de jaren vijftig tegen zich had. Het resultaat kan worden gezien als een totaal uit de hand gelopen vorm van persoonlijke boetedoening. De film …
Lees meer
Cargo 200
Hoewel er meer gegadigden zijn voor de beste Russische film van 2007, lijkt de nieuwe film van Alexei Balabanov nauwelijks concurrentie hebben voor meest controversiële. Cargo 200 is een nietsontziend pamflet over de dood van de Sovjet-Unie, en biedt een rauw tegenwicht aan de nostalgische gevoelens jegens communistische regimes die nu, twintig jaar later, weer de kop opsteken. Het Rusland van begin jaren tachtig werd gekenmerkt door verwarring, desillusie en een toenemende scepsis over de mogelijkheden van de communistische heilstaat. De invasie van Afghanistan was een wanhopige poging van een uitstervend regime om de oude glorie van het communisme te herstellen in een buurland …
Lees meer