70 
Thematisch is Anni felici niet bepaald vernieuwend. De bevrijding van de getrouwde vrouw en de zoektocht naar aandacht (gevonden in de armen van een lesbische relatie) en de worstelende kunstenaar op zoek naar erkenning zijn al heel vaak gedaan. Maar het is best onderhoudend en het is fijn om weer eens een Italiaanse film te zien.

Deels komt de bekendheid natuurlijk doordat de film zich precies in dat tijdperk van feminisme en zelfontplooing afspeelt. Kritiek heb ik ook niet op het onderwerp maar het had wel wat eigentijdser aangepakt kunnen worden. Nu zwijmelt de film in nostalgie en wordt alles met een afstand bekeken. Echte kritiek op de personages en hun keuzes is ver te zoeken. Vader en kunstenaar Guido is een narcistische egoïst maar hij komt er mee weg. Het getoonde naakt hoort erbij maar waarom ontsnapt de kunstenaar zelf daaraan? Dat doet wel erg belegen aan. Verder is het een prima film met mooie beelden en een elegantie die je bijblijft.