Tag: horror
Pagina 2/5
Barbarian
Horror is zowel een eenvoudig als een complex genre. Eenvoudig is het om mensen schrik aan te jagen, moeilijk is het om dat op een originele manier te doen. Het genre hangt volledig aan elkaar van clichés en dat is ook goed. Het horrorpubliek is daarmee opgegroeid en juist met die ingebakken verwachtingen kun je spelen als filmmaker. Je kunt signalen sturen (afgelegen huis, kelder, kapot licht, sleutel, gang, krantenartikel, boekomslag, stank, beduimeld bed, surveillance camera, etc) en daar iets mee doen wat kijkers niet verwachten. Barbarian is de horrorhit van dit jaar en dat komt omdat de film een …
Lees meer
The Evil Dead
Het debuut van Sam Raimi uit 1981 wordt alom erkend als een horrorklassieker. Met minimale middelen maakte hij een film met maximale impact. Maar veertig jaar en talloze navolgers later, is die impact toch anders. De special effects waren erg goed voor het budget waar Raimi mee werkte, maar ze zijn ook wel erg amateuristisch. Een horrorfilm hoort eng te zijn en dat is The Evil Dead niet. Hij is vooral silly en ook met veel liefde voor het genre gemaakt. Wat mij betreft, heeft het zeven jaar oudere The Texas Chain Saw Massacre de tijd beter doorstaan. Het …
Lees meer
Memory: The Origins of Alien
Obsessief. Zo zou je deze duik in de geschiedenis van Ridley Scotts sciencefictionklassieker wel kunnen duiden. De makers zien Alien als een film die niet alleen door schrijvers, acteurs, technici en de regisseur is gemaakt, maar is geboren uit een soort collectief onderbewustzijn. Als een natuurkracht die wel naar buiten MOEST komen, net als de alien uit de buik van Kane. Niet dat er geen individuele sterren zijn te benoemen. Naast het visuele genie Ridley Scott en de meesterlijke HR Giger, die de wereld de xenomorph schonk die zo boordevol met connotaties zit dat er een hele trits films over …
Lees meer
Archive 81, seizoen 1
Het restaureren van beschadigde videobanden uit 1994 en die vervolgens bekijken, is natuurlijk vragen om problemen. Zeker als Dan Turner die klus aanneemt van een geheimzinnige CEO van een enorm bedrijf en hij die moet klaren in een brutalistisch bunkercomplex op een afgelegen en omheinde locatie. Die banden zijn destijds gemaakt door geschiedenisstudente Melody Pendras, als afstudeerproject. Ze interviewt de bewoners van The Visser, een appartementencomplex op Manhattan waar ze in is getrokken. Tijdens haar onderzoek begint ze te vermoeden dat er een sekte actief is in het gebouw, een sekte die een oude demon terug naar het heden (van …
Lees meer
Brotherhood of the Wolf
Er zijn 20 jaar verstreken sinds de release van Le pacte des loups en ik kan wel vaststellen dat de unieke mix van historisch drama, een vleugje kolonialisme, liefdesgeschiedenis, horror en martial arts, nog steeds net zo uniek is als het destijds al was. Het is geen meesterwerk maar wel een zeer onderhoudend en prachtig gefilmd avonturenverhaal over mythevorming en de strijd tussen de wereldlijke en geestelijke macht. Brotherhood of the Wolf is gebaseerd op de echt gebeurde geschiedenis van het beest van Gévaudan. Dit was waarschijnlijk een zeer grote wolf die tussen 1764 en 1767 tientallen, misschien wel honderden, …
Lees meer
Q The Winged Serpent
Larry Cohen maakte naam als onafhankelijk producent, schrijver en regisseur van low budget horrorfilms als It’s Alive en God Told Me To. High concept films met een sterk basisidee waarin het minder gaat om het shockeffect van de film dan de aanval op heersende taboes. Toen hij in 1981 werd ingehuurd om de Mickey Spillane-verfilming van I the Jury te schrijven en te regisseren, wilde hij zijn eigen improviserende stijl daarop toepassen. Hij werd ontslagen maar sloeg direct terug door snel een nieuwe productie op poten te zetten. Dat werd Q, of Q The Winged Serpent. De film opende tegelijk …
Lees meer
The Terror, seizoen 1
Ik bleek twee verkeerde aannames bij deze serie te hebben: ik dacht aan een miniserie van 5 afleveringen en ook dat het een eenmalige serie was. Maar The Terror bestaat uit 10 afleveringen en er is zelfs een tweede seizoen. Dat ik in die verwarring verkeerde, is niet zo vreemd. De serie is gebaseerd op het gelijknamige boek van Dan Simmons en bij een boekverfilming lijkt een miniserie logischer en verwacht je ook geen tweede seizoen. Boek en serie gaan over de zoektocht naar de Northwest Passage, de zeeroute van de Atlantische naar de Stille Oceaan in de Poolcirkel boven …
Lees meer
The Invisible Man
Ik schreef ooit een stuk over de Dark Side van Big Tech. Dat is dit ook een beetje maar ook heel anders. De donkere kant zit vooral in de door zijn vriendin geobsedeerde tech-nerd die zijn technische vaardigheden inzet voor verkeerde doeleinden. The Invisible Man is losjes gebaseerd op HG Wells’ gelijknamige boek maar heeft meer overeenkomsten met Paul Verhoevens Hollow Man (waarin Sebastian Caine zijn uitvinding misbruikt) en de thriller Sleeping with the Enemy dan met psychologische thrillers waarin iemand door waanbeelden belaagd wordt. Het begrip gaslighting is hier zeker van toepassing (psychologische manipulatie om iemand zo in …
Lees meer
Crawl
Ik heb ooit een biografie over Don Simpson gelezen, met als titel High Concept. Simpson was als producent, samen met Jerry Bruckheimer, verantwoordelijk voor films als Flashdance, Beverly Hills Cop, Top Gun en Beverly Hills Cop II. Dat boek gaat vooral over Simpson zelf en de volledige focus op geld en succes in Hollywood in de jaren 80, maar de titel slaat op Simpsons voorkeur om films te maken die een simpel concept hebben. Ofwel, een sterk basisidee dat in 1 zin te vatten is (denk ook aan het fameuze Snakes on a Plane). Crawl heeft weinig met Simpson te maken …
Lees meer
The Perfection
Met haar grote Bambi ogen past Allison Williams ‘perfect’ in het horrorgenre. Lief, onschuldig en zachtaardig. Dat zijn de eigenschappen waaraan ik denk en waarmee ze me dus mooi op het verkeerde been kan zetten. In deze variant op het genre ‘voormalig protegee neemt wraak op de nieuwe protegee’ is ze een celliste die ooit de topstudent was van een fameuze cello-academie. Daar heeft ze afstand van gedaan omdat haar moeder ziek werd en haar plek werd ingenomen door een nieuw supertalent. Als ze elkaar treffen tijdens de selectie van een nieuwe lichting studenten, haar moeder is overleden en ze …
Lees meer
The Conjuring
De Halloweenfilm voor dit jaar is een prima variant op het haunted house genre waarin de oude bewoners nogal gruwelijk aan hun einde zijn gekomen en de nieuwe de stuipen op het lijf jagen. Er wordt een echtpaar ingeschakeld dat veel ervaring heeft met dit soort zaken. Maar ook die blijken er persoonlijk nogal van slag van te raken. The Conjuring is een mix tussen klassiekers als Poltergeist en The Exorcist en de meer gothic horror waarin krakende deuren en stemmen in de kelder je kippenvel bezorgen. Ook hier stond het me geregeld op de armen, al wordt het …
Lees meer
The Lodge
Aardige variant op het ‘afgelegen huis waar we lekker afgesloten zijn van de wereld en waar vast niks erg gaat gebeuren’ genre. Het monster is in dit geval niet het huis zelf (dat in de vorm van een poppenhuis al vroeg geintroduceerd wordt) of een beest dat ergens in de bossen verscholen zit, maar de bewoners zelf. Alle signalen staan op rood als alleenstaande vader met zijn nieuwe vriendin en twee kinderen naar the lodge afreist, maar uiteraard gaan ze toch. De echte mammie is er niet meer en de kinderen hebben niet bepaald zin in de nieuwe vlam. Zeker …
Lees meer
The Lighthouse
Twee mannen in een vuurtoren op een afgelegen eilandje, dat moet wel misgaan. Een volbloed horrorfilm is dit zeker niet, maar dat was het debuut van Robert Eggers ook niet. In The Witch draaide het om religieuze intolerantie en hekserij in de desolate leegte van het 17e eeuwse New England. Hier gaat het opnieuw om een conflict, op een locatie die nog desolater aanvoelt. De vuurtoren is een baken van hoop maar voelt voor Thomas Wake (Willem Dafoe) en Ephraim Winslow (Robert Pattinson) eerder als een gevangeniscel. Een cel waarvan de bovenste verdieping, die met de lamp, alleen toegankelijk …
Lees meer
Velvet Buzzsaw
Leuke titel, niet al te beste film. Ik heb m vooral gekeken vanwege de omgeving waarin deze horrorsatire zich afspeelt: de kunstscene in LA. En omdat de regisseur Dan Gilroy en hoofdrolspeler Jake Gyllenhaal eerder samen Nightcrawler maakten. In VB wordt een net overleden en tot dan toe onbekende kunstenaar ontdekt en binnen no time enorm gehyped. Zijn geest neemt wraak op de kunstcritici, kunstkopers en kunstdealers die allemaal ineens goud zien blinken. Visueel is het allemaal prima in orde. De kunst spettert van het doek, net als het bloed. Maar er ontbreekt venijn in het script en de …
Lees meer
Midsommar
Een horrorfilm die zich grotendeels overdag en in de volle zon afspeelt, is dat nog horror? Dat ligt aan de definitie. Heel spannend is Midsommar niet en heel eng ook niet. Maar hij grijpt je wel bij de keel en veroorzaakt een voortdurend schuiven op je stoel. Regisseur Ari Aster trok vorig jaar al flink de aandacht met Hereditary en deze film is een opvolger met veel elementen die Aster nu al een heel herkenbare filmer maken. Hij is uit op een ‘wow’ en ‘ojee’ gevoel, niet zozeer op afgrijzen. Beide films zijn te zien als folk horror (denk …
Lees meer
Suspiria
Echt hoge verwachtingen had ik niet van deze remake/reimagining van de klassieke horrorfilm van Dario Argento. De reviews waren maar zozo, terwijl je met namen als regisseur Luca Guadagnino en actrice Tilda Swinton toch echt iets neer had kunnen zetten. Het grootse euvel van de film is dat Guadagnino niet echt kiest voor volbloed horror. De door heksen geleide dansschool zou een helleplek kunnen zijn, maar dat voelt nooit zo. Ondanks de finale, waarin wel flink uitgepakt wordt maar die toch nooit eng wordt. Er wordt ook teveel bijgehaald waardoor er vaak geen touw aan vast te knopen is. In …
Lees meer
Mandy
High on style, low on substance. De reputatie was de film al vooruitgesneld en visueel maakt Mandy het ook waar. Hallucinerend en trippy, met veel scenes die als levende schilderijen ogen. Een helletocht in spectaculaire kleuren. Daar staat dan weer een doorsnee verhaal tegenover en een cult die eerder vermoeiend oogt dan gevaarlijk. De leider is vooral een triest figuur, geen man die je doet sidderen van angst of aan wiens voeten je jezelf wil werpen. Wel een mooie rol van Linus Roache die ik vorig jaar nog zo braaf de president terzijde zag staan in Homeland. Nicolas Cage …
Lees meer
A Quiet Place
Deze film moet je alleen kijken of met iemand die heel goed stil kan zijn. Dit verdraagt geen enkel geluid van buiten. In een niet te noemen plaatsje ergens op het platteland probeert een familie in stilte te overleven terwijl ze bedreigd worden door mysterieuze wezens. Die kunnen niet zien maar wel angstaanjagend goed horen. Het zal zijn dat ik zelf vader ben van twee jonge kinderen, maar deze kwam nogal binnen. In de kern gaat de film over de angst en het verantwoordelijkheidsgevoel die komen kijken bij het opvoeden van een kind in een wereld die steeds vijandiger aanvoelt. …
Lees meer
Hereditary
Je weet dat er een probleem is als Ann Dowd (leider van de Guilty Remnant in The Leftovers) in beeld komt, hoe lief ze ook lacht. En de problemen zijn groot voor het gezin Graham. Sterke film die rouwverwerkingsdrama, bovennatuurlijke thriller en uitzinnige horror op prachtige wijze in zich weet te verenigen. De vader van Annie was psychotisch depressief, haar moeder had een dissociatieve identiteitsstoornis en haar broer is schizofreen. Ondanks dat heeft ze zelf een stabiel leven opgebouwd: ze heeft een succesvolle carrière, is getrouwd en heeft twee kinderen. Toch voelt het leven voor haar als een tikkende …
Lees meer
The Exorcist
Dat was een mooie verrassing. Een eenmalige vertoning in Pathe Buitenhof vanwege Halloween. In de director’s cut, al voegt die wat mij betreft weinig toe. The Exorcist is een unieke en gedurfde film. Nog steeds, 45 jaar na de release. Ik heb deze zomer de autobiografie van William Friedkin gelezen en daarin beschrijft hij het productieproces van de film tot in detail. Van de eerste gesprekken met de auteur van het zeer succesvolle boek, William Peter Blatty, tot de werktijden van de nog zeer jonge Linda Blair en manier waarop de special effects werden gedaan. Ook las ik het verhaal …
Lees meer
Der Fan
Met dank aan George. Hij raadde me deze vrij obscure film, ik had er althans nog niet van gehoord, aan. Een horrorfilm volgens de diverse filmsites maar dat geldt dan alleen voor de eindscènes. En dan nog zijn die heel clean en is er nauwelijks bloed en nauwelijks echte spanning. Der Fan is vooral heel sfeervol en minimal. Désirée Nosbusch is de 16-jarige Simone, een meisje dat fan is van een popzanger. Daarvan zijn er heel veel maar toch is ze ook heel anders. Zo geobsedeerd door deze ‘R’ als zij is, is er geen een. Het eerste uur van …
Lees meer
Stranger Things, seizoen 2
Meer van hetzelfde maar wel op een goede manier. Net als in seizoen 1 gebeuren er rare dingen in het midwesterse plaatsje Hawkins. Maar die rare dingen staan vooral in dienst van het concept: de vriendschap tussen een aantal bijna-tieners in het midden van de jaren 80. Stranger Things drijft op nostalgie en dat is in seizoen 2 nog meer zo dan in 1. Dit seizoen begon overigens met totaal andere verwachtingen van het publiek dan 1. Waar het succes destijds vooral uit de lucht kwam vallen waren de verwachtingen van de kijker en de druk op de Duffer …
Lees meer
Brimstone
Martin Koolhoven heeft er jaren aan gewerkt dus ik mag er ook wel wat langer over doen voordat ik zijn magnum opus ga bekijken. Het is een helletocht van een film. Een soort kruising tussen The Night of the Hunter, Pale Rider en The Witch. Revelation, Exodus, Genesis en Retribution, zo heten de hoofdstukken die op niet-chronologische wijze verteld worden. Een prachtige zet van Koolhoven want daardoor krijgt The Reverend (een huiveringwekkende maar schitterende rol van Guy Pearce) echt dat bovennatuurlijke mee. Hij is als een demon die het leven van Liz tot een hel wil maken. De film …
Lees meer
IFFR 2018
1 dag. Dat was het. Maar dan wel een goeie met 5 films. De 31e jan was van tevoren vrij willekeurig gekozen zonder dat ik wist wat er zou draaien. Het resultaat is dan ook wisselend, al sprong er een op voorhand uit vanwege het zwik Oscarnominaties dat Del Toro wist binnen te hengelen. Pororoca Op klaarlichte dag verdwijnt het 5,5 jaar oude dochtertje Maria van Cristina en Tudor Ionescu in een park in Boekarest. Vader let goed op maar toch is ze ineens weg. Als het Cristina niet langer lukt om haar man de schuld niet te geven vertrekt …
Lees meer