Tag: horror
Pagina 4/5
The Troll Hunter
In deze sterke kruising tussen The Blair Witch Project en Cloverfield, maar dan met een sterk ironische insteek, volgt een groepje studenten met camera een rondreizende jager die achter iets aan zit waarvan ze maar moeilijk kunnen geloven dat ze bestaan: trollen. Gigantische kwaadaardige trollen. Regisseur en scenarist André Øvredal combineert spanning en humor op aanstekelijke wijze. De trollen zelf zijn ook zowel komisch als afschrikwekkend, en de makers leven zich uit met een uitgebreide zelfbedachte mythologie rond de oerwezens. Zo zijn ze gek op het bloed van christenen, knagen ze graag aan autobanden en zijn ze dol op …
Lees meer
The Walking Dead, seizoen 1
The Walking Dead is gebaseerd op de gelijknamige graphic novel van Robert Kirkman en Tony Moore. Hierin moet een groep mensen zien te overleven in een wereld die geteisterd wordt door zombie’s. De serie volgt de novel vrij getrouw als we kennismaken met een deputy die na een schietincident wakker wordt in het ziekenhuis. En in een nieuwe werkelijkheid waarin niets meer hetzelfde is. Dat begin lijkt op dat van 28 Days Later, en The Walking Dead heeft net zo’n goed gevoel voor de kracht die uit gaat van een totaal verlaten stad en haar omgeving. De serie speelt …
Lees meer
Black Swan
Uit de vele reacties van mensen die Black Swan gezien hebben trok ik de conclusie dat dit echt een film is die filmliefhebbers sterk verdeelt: of ze zijn er gek op of ze vinden m vreselijk. Ik zit er toch iets tussenin. Vast staat dat Natalie Portman ijzersterk is als getalenteerde maar onzekere ballerina Nina Sayers. Als ze de lead krijgt in het Zwanenmeer, een dubbelrol als zowel de Witte als de Zwarte zwaan, is ze euforisch. Choreograaf Thomas Leroy (Vincent Cassel) weet dat de Witte zwaan geen probleem is voor de technisch perfecte Nina, maar de Zwarte is dat …
Lees meer
Monsters
In deze sterke lowbudget mix van science fiction en roadmovie trekken een man en een vrouw dwars door de Infected Zone, een gebied in Noord-Mexico dat belaagd wordt door monsters. Van deze beesten is slechts af en toe een glimp te zien maar het is genoeg om mij ervan te overtuigen dat ze erg voorzichtig moeten zijn. Debuterend regisseur Gareth Edwards richt zich vooral op de relatie tussen fotograaf Andrew Kaulder en de rijke reizigster Sam Wynden. Andrew heeft helemaal geen zin om haar op sleeptouw te nemen maar haar vader staat erop dat zijn dochter veilig wordt thuisgebracht. Een van …
Lees meer
Insidious
‘Het is niet het huis dat bezeten is. Het is je zoon’. Sterke tagline voor een horrorfilm. Verhuizen heeft dus geen zin, het kwaad achtervolgt je tot het einde der dagen. En je zoontje dumpen doe je nou eenmaal niet. Schrijver Leigh Whannell en regisseur James Wan, verantwoordelijk voor de eerste Saw, dachten echter dat het werk er met dat uitgangspunt wel op zat. Origineel is dat idee overigens niet eens. Insidious is in de basis een mix van 2 horrorklassiekers waarin het kwaad het ook gemunt heeft op een kind: The Exorcist en Poltergeist. Maar die combi levert niet …
Lees meer
La coda dello scorpione
Ofwel: The Case of the Scorpion’s Tail. Schitterende titel toch? Ik ken de muziek uit de film, althans die van de openingscredits, omdat die is gebruikt in Amer. Muziek die direct de toon zet voor het soort film dat volgt: giallo. Een blonde vrouw wordt door een camera gevolgd terwijl ze zich een weg baant door Londen. Deze Lisa Baumer is de vrouw van een rijke maar veel oudere zakenman, en ze houdt er dan ook een minnaar op na. Als haar man om het leven komt bij een vliegtuigongeluk strijkt ze een flinke erfenis op. Om het …
Lees meer
Predators
Ik had gehoord dat dit een vrij sterke bijdrage was aan de hele Predator-Alien-confrontatie-sequel-serie, maar toch (of juist daardoor) viel Predators wat tegen. Dat begint al doordat Adrien Brody de hoofdrol speelt. Niets kwaads over zijn capaciteiten, maar als met hese stem pratende tough guy is hij gewoon volstrekt niet serieus te nemen. Het begin van de film is wel origineel als de muizen van het kat-en-muisspel letterlijk uit de lucht komen vallen. Net als de spelers weet ik als kijker niet wat er aan de hand is, wat wel verfrissend werkt. Ook de kleine rol van Laurence Fishburne als …
Lees meer
Amer
Amer is pure giallo-magie, een uitzinnige film vol seksueel geladen beelden die vraagt om meerdere kijkbeurten en zijn kijkers tot het uiterste tergt met een bombardement voor de zintuigen. Gruwelijk mooi. Direct vanaf de uiterst stijlvolle split-screentitelsequentie, voorzien van Bruno Nicolais hypnotiserende muziek uit La coda dello scorpione (1971), is het duidelijk: dit speelfilmdebuut van Hélène Cattet en Bruno Forzani is een eerbetoon aan het werk van illustere voorgangers in het giallo-genre. Hierbij gaan de regisseurs zo ver dat ze shots letterlijk overnemen uit films van Dario Argento, maar ze verwijzen ook naar het werk van onder andere Mario …
Lees meer
Piranha (1978 en 2010)
Tijd voor een experimentje. Vergelijk de 2 films met dezelfde titel over een school roofvissen die zich voedt met alles menselijks dat in hun buurt komt. De versie uit 1978 is van Joe Dante, die net als vele collega regisseurs begon bij cultproducer Roger Corman. James Cameron maakte 3 jaar later het vervolg, ook onder de vleugels van Corman. De versie uit 1978 moet het niet van de special effects hebben. De dreiging van de piranha’s wordt vooral gesuggereerd met hectische camerabewegingen en een bizar geluid dat hun feeding frenzy moet verbeelden. Dante kiest voor de tongue in cheek aanpak …
Lees meer
The Ruins
Ik wist wel ongeveer wat me te wachten stond bij deze horrorfilm (groep teenagers heeft onder idyllische omstandigheden groot plezier maar als ze een bezoek brengen aan een afgelegen Mayatempel gaat het al snel gruwelijk mis), maar toch viel The Ruins nogal tegen. De makers proberen de clichés niet te vermijden (de outsider en het mooie meisje zijn het eerst slachtoffer, er zit een dokter in opleiding bij die direct wat van zijn skills kan laten zien, het intelligente meisje draagt een bril, een telefoon zorgt voor miscommunicatie en alles wat in het donker zit is eng), en dat hoeft …
Lees meer
Kinatay
Peping is een goeie jongen. Hij studeert hard, is lief voor zijn vriendin en het kind dat ze net samen hebben gekregen en hij heeft een vriendengroep die met hem wegloopt. In het eerste deel van Kinatay laat regisseur Brillante Mendoza dit allemaal uitgebreid zien. Ook toont hij dagelijkse routine in de miljoenenstad Manilla, waar tegelijk van alles onder het oppervlak borrelt. Juist door die portrettering, waarbij ik als kijker vooral denk hoe goed hij het allemaal voor elkaar heeft, komt de waanzin waarin Peping later belandt zo hard aan. Tegelijk ben ik, in tegenstelling tot veel andere kijkers en …
Lees meer
Teeth
Vagina dentata. Oeps, daar staat het gewoon. Een mythe, maar tegelijk zo gruwelijk en bizar dat zelfs het lezen van een Wikipedia artikel al wat veelgevraagd lijkt voor een gemiddelde man. Niet voor Mitchell Lichtenstein (zoon van Roy). Hij maakt er een film over. In deze vreemde mengeling van horror en comedy is Dawn O’Keefe een fanatieke frontvrouw voor de Christelijke sexuele onthoudingsbeweging The Promise. Ze weet zeker dat ze haar maagdelijkheid behoudt voor de ware. Maar dan is daar Tobey. Ook van de beweging en oh zo leuk. Dawn gaat toch voor de bijl, maar haar private …
Lees meer
The Bird with the Crystal Plumage
In dit debuut van horrorgrootheid Dario Argento is Sam, een Amerikaan die voor een job tijdelijk in Italie is, getuige van een moordpoging in een galerie. Door de grote ramen ziet hij nog net een figuur in een zwarte jas verdwijnen. Het slachtoffer kruipt naar hem toe, bebloed en om hulp roepend. Hij hoort echter niets, maar is gedoemd te blijven kijken omdat hij in de ruimte tussen de schuifdeuren is vast komen te zitten. Door zijn komst wordt de vrouw wel gered van een wisse dood. Als de politie arriveert wordt hem al snel duidelijk gemaakt dat hij, als …
Lees meer
Antichrist
Ik had het een tijdje uitgesteld maar uiteindelijk moest ik er toch aan geloven. En ik werd niet teleurgesteld. AntiChrist is een heftige film. Niet eens zozeer door het geweld, maar vooral doordat ik de hele film naar 2 acteurs kijk die zeer fysiek en geestelijk met elkaar bezig zijn. Lars maakte een horrorfilm over de liefde, en dat is veel enger dan eentje met vampiers of monsters. Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg zijn een echtpaar dat na de dood van hun zoontje in een diepe crisis raakt. Hij is een psycholoog die zich terugwerpt op het idioom van zijn vak …
Lees meer
Drag me to hell
Er was nogal wat ophef in de filmwereld toen horroricoon Sam Raimi terugkeerde naar zijn roots met Drag me to hell. Na zijn vroege successen met de 3 Evil Deadfilms en Darkman richtte hij zich op andere genres. Die films waren goed voor z’n carrière maar zijn fans wachtten met smart op zijn terugkeer naar de roots. Vandaar het gejuich toen deze ouderwetse horror werd aangekondigd. Drag me to hell is een moderne variant op een oud concept: een vloek die over iemand wordt uitgesproken maakt dat die belaagd wordt door alles wat een regisseur maar kan bedenken. Het slachtoffer …
Lees meer
Martin
George A. Romero schijnt zelf het meest trots geweest te zijn op deze originele mengeling van coming of agedrama, gothic- en vampierhorror. Het is in elk geval een uitschieter in zijn door zombies gedomineerde oeuvre. Martin is een stille en op het eerste oog onschuldige tiener die door zijn oom naar New York gehaald wordt zodat die op hem kan passen. Martin is namelijk een vampier die zijn lust naar bloed bevredigt door vrouwen met een kalmeringsmiddel in slaap te brengen om ze daarna leeg te zuigen. Dat is althans te zien in de sterke …
Lees meer
Pan’s Labyrinth
Ook aan deze veelbesproken en gelauwerde film kwam ik niet eerder toe. De verwachtingen waren hooggespannen en dat zal de oorzaak zijn dat het iets tegenviel. De verhalen van het meisje dat, a la Alice in Wonderland, afdaalt in het ondergrondse en daar in aanraking komt met een faun die in haar de reïncarnatie ziet van de jonggestorven prinses van de onderwereld staat voor mij los van dat van de aanhangers van Franco die in een afgelegen gebied strijden tegen de communisten/guerilla’s. De mix van horror, fantasy en drama wordt nooit een geheel. De strijd in het bos voelt, ondanks …
Lees meer
Flesh for Frankenstein
Veel bloot, softcore seks, bloed en rondvliegende ingewanden en lichaamsdelen in deze door Andie Warhol geproduceerde versie van het fameuze verhaal van Mary Shelley. Udo Kier doet erg z’n best als Dr. Frankenstein maar gaat daarin zo ver dat het vooral lachwekkend wordt. Het is dan ook tekenend dat hij wel het beste acteerwerk weggeeft. De rest van het ensemble is werkelijk abominabel, met voorop de altijd klaar staande stud van Warhol: Joe Dallesandro. De dialogen lijken geschreven door Warhol zelf, als een uit de hand gelopen grap. Al …
Lees meer
Inferno
Ik ben een fan van Dario Argento. Die liefde werd op het IFFR weer eens gevoed met de vertoning van Amer, een film die in alles een eerbetoon is aan de giallo in het algemeen en vooral aan het werk van de italiaanse horrormeester. Argento is de meester van het motto ‘style over substance’, een uitgangspunt waar menig filmmaker niet mee weg kan komen maar die voor Argento uitgevonden lijkt. Inferno is echter een wat minder exemplaar uit zijn oeuvre. De film wordt …
Lees meer
IFFR 2010
Een overzicht van alles wat ik gezien heb. Soms met een lange, soms met een korte recensie. Die zijn geschreven voor 8W. De anderen zijn soms voorzien van korte feedback, en in een aantal gevallen blijf ik blanco. Dat zegt nix over de film maar ben er gewoon niet aan toegekomen. Paju – Bright Future Chan-ok Park • Zuid-Korea, 2009 Filmmaker Chan-ok Park debuteerde in 2003 met Jealousy Is My Middle Name, waarvoor ze een Tiger Award won. Een sterke start dus, maar het duurde zes jaar voordat ze haar tweede speelfilm presenteert in Rotterdam. In Paju volgt …
Lees meer
Sweeney Todd
The Demon Barber of Fleet Street. Deze bewerking van de gelijknamige musical van Stephen Sondheim door Tim Burton schept hoge verwachtingen. Een macaber verhaal als dit, over een kapper die zijn bruid gestolen ziet worden en jarenlang verbannen wordt en terugkeert om wraak te nemen, is helemaal geschikt voor Tim. Qua sfeer, sets, kostuums en gothic horror stelt hij dan ook niet teleur. Het ziet er allemaal prachtig uit. Maar doordat het een musical is kwam ik er maar niet in. Er is veel geschreven over de zangtalenten van Lees meer
Cloverfield
Destijds in de bios gezien (met de marketing van de film zat het wel goed) maar ik wilde wel eens kijken hoe de film het een tweede keer doet. Cloverfield is een Blair Witchachtige film over een gigantisch monster dat Manhattan sloopt. Waar het vandaan komt wordt nooit duidelijk en wat het precies is ook niet. We krijgen het namelijk alleen te zien door de camera van een van de personages die het afscheidsfeest van zijn beste vriend vastlegt. Vervolgens breekt de hel los. Het blijft zonder meer indrukwekkend om te zien hoe een iconische stad als New York met …
Lees meer
Gremlins
Jaja. Oh zo foute maar wel leuke kinder-/groot publiek horror uit de hoge hoed van Spielberg en zijn coproducenten Frank Marshall en Kathleen Kennedy. Een soort It’s a wonderful life maar dan met enge beestjes. Zo Capra-esk als het stadje dat de creatures hier onveilig maken zie je ze zelden. Gremlins bevat alle griezel- en Hollywoodcliches die er maar zijn, en het is dan ook een leuke sport alle referenties naar 50’s horror, Kerstmisgedoe, Alien, …
Lees meer
Cat People
Ik heb een dvd-box met horrorfilms van producent Val Lewton (lees ook dit stuk), die in de jaren 40 aan het hoofd stond van de horrorunit van productiebedrijf RKO. Cat People was de eerste productie onder zijn leiding, en is een klassiek voorbeeld van goed gemaakte B-horror onder een klein budget en met onbekende acteurs, maar met een strak script en een sterk uitgangspunt.Hier is dat een volkslegende waarin een vrouw in een panter verandert als ze opgewonden raakt of jaloers op een andere vrouw. Het …
Lees meer