Tag: horror
Pagina 3/5
Mother!
De nieuwe Aronofsky is een film om te haten of om enorm te bewonderen. Er leek geen tussenweg als ik de recensies mocht geloven. Toch ervaar ik dat zelf wel zo. De film bevat alle elementen van een klassieke spookhuishorror en mixt die met wat Rosemary’s Baby. Ik moest ook sterk denken aan de bedelaars uit Luis Bunuel’s Viridiana en de belegeringen uit Night of the Living Dead en Assault on Precinct 13. Maar Aronofsky laat het daar niet bij. Hij trapt steeds harder op het gaspedaal en laat zijn heldin steeds verder afdalen in de hel, tot de apocalyps …
Lees meer
Alien: Covenant
Hij is beter dan Prometheus maar dat komt vooral omdat Ridley Scott zich iets meer in houdt als het gaat om de mythologische en spirituele kant van zijn monstersaga. Scott probeerde in de voorganger met allerlei rare gedachtesprongen en gegoochel met de levenscyclus (maar wie heeft deze monsters dan ooit gecreëerd?) iets diepzinnigs toe te voegen aan wat in de kern gewoon een horrorfilm is. Dat werkte in Prometheus totaal niet voor mij en ook hier staat het de beleving vooral in de weg. De ironie van de saga is dat die begon als een horrorfilm waarin een diepzinnige …
Lees meer
Get Out
De tamtam had zijn werk al gedaan: de verwachtingen waren hoog voor deze debuutfilm (!) van Jordan Peele. Get Out is een prachtige mix waarin horror- en thrillerelementen worden gecombineerd met romantic comedy en keiharde sociale kritiek. Echo’s van Rosemary’s Baby en The Stepford Wives maar deze film weet daar iets heel bijzonders aan toe te voegen. Mooie opbouw ook waarin er heel langzaam scheurtjes komen in de idylle tussen de jonggeliefden Chris en Rose. Dat begint met een paar heel onschuldige opmerkingen, geserveerd met een brede lach, maar het wordt allengs gekker. Er wordt steeds verder gepulkt aan het …
Lees meer
Life
Waar Arrival in de categorie ‘ze komen in vrede’ valt, is Life een SF waarin het wezen duidelijk kwade bedoelingen heeft. En het begint nog wel zo lieflijk. Wat Life sterk maakt en laat afwijken van de klassieke voorganger Alien is de locatie: de astronauten die in contact komen met de nieuwe en zeer intelligente levensvorm van Mars zitten op het International Space Station, direct boven de aarde. De Nostromo uit Alien vloog ergens in deep space en het team aan boord was dan ook vooral zelf de dupe. Hier kan de hele aardbevolking dat worden, als dat wezen het …
Lees meer
Train to Busan
Een sentimentele zombiefilm. Klinkt vreemd, maar de makers van Train to Busan weten het herstel van de band tussen vader en dochter te verenigen met een uiterst enerverend mens-versus-dodenleger-spektakel. Ik had er een hard hoofd in dat er nog wat toe te voegen is aan dit uitgekauwde genre, maar die scepsis wordt met verve weerlegd. Door de gekte te concentreren in en rond een voortsnellende trein weet Train to Busan veel focus te bereiken en ga je al snel op het puntje van je stoel zitten. Door de claustrofobische setting en het egoistische van sommigen en het heroische van anderen, …
Lees meer
The Witch
Indrukwekkende gothic horror over een diepgelovig gezin dat getergd wordt door een demon. The Witch scoorde hoog in allerlei griezellijstjes vorig jaar en het is wel te begrijpen waarom. Al is het de vraag of dit eigenlijk wel horror is. Echte schrikmomenten zijn er maar weinig. Het is vooral een erg goed gemaakt mood piece waarin je in een tijd en een religieuze devotie wordt ondergedompeld die immens ver van je bed staat. De film speelt zich af in het 17e eeuwse New England, waarin een man en zijn gezin uit hun puriteinse gemeenschap worden gestoten, vanwege een conflict over de …
Lees meer
The Wailing
Ik heb horror, fantasy, religie en thriller als tags bij The Wailing gezet. Dit verhaal van mysterieuze gebeurtenissen in een Koreaans dorp overschrijdt genres en is zeldzaam intens. Toch heb ik er wat gemengde gevoelens over. Regisseur Na Hong-jin maakte eerder twee sterke films: The Chaser en The Yellow Sea. Ook die waren zeer intens maar met The Wailing zet hij nog een tandje bij. Wat de film zo aantrekkelijk maar ook enigszins frustrerend maakt, is de voortdurend schuivende focus. Nooit heb je als kijker het idee dat je begrijpt waar het heen gaat of hoe het nou echt zit. …
Lees meer
Stranger Things, seizoen 1
Het is een enorme metaserie maar ik heb er van genoten. Stranger Things gaat over de verdwijning van een jongen en geheime overheidsexperimenten, maar toch vooral ook over allerlei andere films en series. Een cynicus zou zeggen dat er werkelijk geen greintje originaliteit zit in deze serie. Maar een filmfreak en positivo als ik kijkt daar toch wat genuanceerder tegenaan. Deze sciencefiction/horrorserie, over de raadselachtige gebeurtenissen in een Amerikaanse stadje in 1983, is doordrenkt van nostalgie. In alles grijpt de serie terug naar illustere voorbeelden als E.T., Poltergeist, Halloween, The Fog, The Evil Dead, The Goonies, A Nightmare on Elm Street …
Lees meer
IFFR 2016, de lijst
Over het IFFR als geheel heb ik wel wat te klagen, maar de filmscore viel me uiteindelijk best wel mee. Ik ben een fanatiek kijker maar het feit dat ik geen enkele Tiger Award kandidaat heb gezien, zegt ook wat over mijn veilige voorkeuren. Maar alleen al qua gezondheid was dit jaar zeer geslaagd. Ik heb me 10 dagen lang prima gevoeld en dat was de laatste jaren wel eens anders. Chevalier (3.5): iets minder dan voorganger Attenberg maar toch geslaagd als absurde variant van haantjesgedrag Las vacas con gafas (4): oudere meesterschilder en docent wordt langzaam blind. Sterke hoofdrol …
Lees meer
Under the Skin
De verwachtingen waren nogal opgeklopt dus de ervaring zelf moest wel teleurstellen. Dat komt denk ik vooral omdat dit typisch een film is die om nabespreking en analyse schreeuwt en laat ik daar nou net niet aan toegekomen zijn. Nu blijft het een film die mythische pretenties heeft maar ze niet helemaal waar maakt. Althans niet zonder dat benodigde gereflecteer. Het mooie camerawerk en de ijzingwekkende muziek van Mica Levi blijven me echter wel bij. Under the Skin is losjes gebaseerd op het gelijknamige boek van Michel Faber. Maar waar je in het boek pas na verloop van tijd achter de identiteit …
Lees meer
The Texas Chainsaw Massacre
Deze klassieker is opgepoetst en terug te zien op het grote scherm. Ik heb m al diverse malen mogen ondergaan (zo kun je het wel noemen) maar hij blijft onweerstaanbaar. Een grandioos grand guignol waarin een groep tieners in de Texaanse hel belandt in de vorm van een compleet gestoorde familie. Deze film is zo intens dat je soms echt achteruitdeinst en de neiging hebt je oren en ogen dicht te houden. Van alle horrorfilms uit de jaren 70 is The Texas Chain Saw Massacre waarschijnlijk de belangrijkste en artistiek meest interessante. Hoewel de film bedoeld was om nieuwsgierigen aan …
Lees meer
The Voices
In deze horrorcomedie heeft Jerry nogal moeite om vrienden te maken in het industriestadje Milton. Gelukkig heeft hij een kat en een hond om mee te praten. Jerry heeft een nogal traumatische jeugd gehad en is daardoor een beetje labiel. Tegelijk grijnst hij voortdurend en is in feite een prima jongen. Hij is al een tijdje stopt met zijn medicijnen en dat gaat zijn tol eisen. Als hij min of meer per ongeluk en aangespoord door zijn kat zijn mooie collega Fiona om zeep helpt, gaat het van kwaad tot erger. The Voices doet denken het werk van Tim Burton …
Lees meer
Twilight Zone: The Movie
Ik heb in Powell’s bookstore in Portland (volgens eigen zeggen de grootste in de wereld, en groot was het zeker) een anthology van het werk van John Landis gescoord. Bol.com heeft het boek overigens ook zie ik. Giulia D’Agnolo Vallan schreef een mooi portret van deze door iedereen geliefde regisseur, aan de hand van talloze interviews met betrokkenen en met hemzelf. Ik heb al zijn films wel eens gezien maar het leek me aardig de ensemblefilm nog eens te kijken die hij maakte met Steven Spielberg, Joe Dante en George Miller. Twilight Zone: the Movie is gebaseerd op de legendarische tv-serie …
Lees meer
Scanners
Ik ben een tijdje geleden naar de grote overzichtstentoonstelling van David Cronenberg in EYE geweest. Die is inmiddels weer doorgereisd maar er is nog wel een mooie website in de lucht waarin het fijn ronddwalen is. Los van het feit dat het heerlijk is om via props, kostuums, promotiemateriaal, etc in het oeuvre van een regisseur te duiken krijg je ook direct zin om films te herzien. Het werd een film met een reputatie, ook bij mij, maar die bleek vooral denkbeeldig te zijn. Scanners is toch die film met de exploderende hoofden? Nou, dat blijkt bij een enkel …
Lees meer
The World’s End
Vermakelijk mengsel van ‘aliens/mutants/robots have taken over our world‘ films als The Stepford Wives, They Live, Westworld en Invasion of the Body Snatchers en een kroegentocht van veertigers die hun studententijd willen herbeleven. Het eerste deel, waarin de in het verleden levende Gary King (Simon Pegg, compleet met Dr. Martens en Sisters of Mercy t-shirt), zijn makkers van weleer bij elkaar probeert te krijgen om die legendarische avond van 25 jaar geleden te herbeleven is al best vermakelijk. Maar de film mist wat. Het is allemaal een beetje tam. Het konijn dat de makers dan uit de hoge hoed halen is wel erg …
Lees meer
World War Z
En zo zit ik zowaar weer met een 3D-bril op in Cinerama. Je probeert eens wat met zo’n Cineville pas. En ik was toch ook wel nieuwsgierig wat Brad en consorten ervan gebrouwen hebben. Dat viel uiteindelijk best mee, al blijft de vraag waarom deze film überhaupt gemaakt is. Het stikt immers al van de zombiefilms. Dit genre is gebaat bij een low profile aanpak en er moet wat te lachen zijn. Daar voldoet World War Z niet aan. Dit is volbloed massahysterie gemengd met wat ‘family is all that matters‘ thematiek a la Spielberg. Het is goed gedaan allemaal …
Lees meer
Thirst
Een diepgelovige en intens goede priester sterft als hij zich vrijwillig aanmeldt voor een medisch experiment. Maar hij herrijst uit de doden, met een flinke behoefte aan bloed tot gevolg. En aan vleselijke lusten. Het is een wonderlijk uitgangspunt maar het werkt goed in deze sfeervolle horrorromance van Chan-wook Park, die doet denken aan de fameuze kindervampierromantiek in Let the right one in. Park weet niet helemaal de balans te bewaren tussen die menselijke driften en de romance tussen de priester en de verwaarloosde vrouw van zijn zieke vriend en diens controlerende moeder. Het voelt allemaal wat als los …
Lees meer
Sightseers
Het is een beetje vreemd wellicht om de nieuwste van Ben Wheatley als uitnodigende folder voor een zomervakantie te zien, maar dat is wel een beetje zoals het gegaan is. ‘Die wil ik wel zien, want het gaat over een kampeervakantie in Engeland. En hij lijkt me ook wel grappig.’ Aldus Irene. Wetende dat deze constatering voor een deel waar is greep ik de kans dan ook met beide handen aan om Sightseers samen te gaan zien. Maar als het eerste slachtoffer van Chris’ oncontroleerbare woede valt moeten we allebei toch wel even slikken. Wheatley deinst niet terug voor het …
Lees meer
A Bucket of Blood
Roger Corman is vooral bekend als producent (met op dit moment 401! credits achter zijn naam volgens de IMDB) en mentor van vele, later beroemd geworden, filmregisseurs. Waaronder Francis Ford Coppola, Martin Scorsese, Jonathan Demme, James Cameron, Peter Bogdanovich en Joe Dante. Maar hij heeft ook 56 films geregisseerd. Kenmerk van al zijn producties: snel gemaakt, tegen lage kosten en vaak inspelend op de jongerencultuur. Tussen die enorme productie-aantallen zit veel pulp, maar er is ook genoeg te vinden dat wel de moeite waard is. A Bucket of Blood is een van zijn beste vroege films, waarin Corman zijn talent toont …
Lees meer
Kill List
Zo. Was dit me even een frustrerende film. Ik zat zowel met bewondering als met ergernis naar deze mengeling van kitchen-sinkdrama en martelporno te kijken, me afvragend waar dit alles heen ging. Ik had me er veel van voorgesteld omdat ik voorganger Down Terrace zo sterk vond. Na afloop is een ding zeker: regisseur Ben Wheatley heeft veel talent maar ook een inktzwarte kijk op de mensheid. Jay en Gal hebben samen in Irak gediend en zijn sinds hun afzwaaien een eigen bedrijfje begonnen. Een heel typisch bedrijfje: mensen vermoorden in opdracht. Hun opdrachtgever zit in een vage maar …
Lees meer
The Cabin in the Woods
Heerlijke horrorfilm die speelt met genredefinities en daarmee nieuwe wegen opent zonder liefhebbers van zich te vervreemden. Debuterend regisseur Drew Goddard heeft de grootste lol in het hanteren van genreclichés om die vervolgens volledig te doen botsen met een The-Truman-Show-achtige gecontroleerde wereld waarin de tieners volgens een cynisch masterplan systematisch en in een door het genre gedefinieerde volgorde (het losbandige meisje eerst, de maagd als laatst) om zeep geholpen worden.
Lees meer
Stanley Kubrick: The Exhibition + retrospectief
Tussen 21 juni en 9 september besteedt EYE aandacht aan de legendarische regisseur Stanley Kubrick in de vorm van een unieke tentoonstelling en een uitgebreid retrospectief. Ik kijk terug op de carrière van een man die net zo boeiend is door wat hij niet heeft gemaakt als wat wel. ‘If I had my way I would shoot a scene and then go home for a month to think about it‘. Zo luidde Stanley Kubricks antwoord op een vraag van criticus Gene Siskel over hoe lang het duurt om een film te maken die voldoet aan Kubricks eisen. Het is een veelzeggende uitspraak van …
Lees meer
The Thing (2011)
Ik las een tijd geleden een uitgebreid interview met Matthijs van Heijningen Jr. in Vrij Nederland. Hij vertelde daarin uitgebreid over zijn Amerikaanse avontuur waarin hij met zijn gezin in een scenario belandde dat niemand ooit had kunnen voorzien. Het feit dat hij een film mocht gaan regisseren voor een grote studio (Universal) en met een substantieel budget (schattingen liggen rond de 35 miljoen dollar, al is dat voor Hollywoodbegrippen niet veel) is natuurlijk een dream come true. Maar voordat het zover was had hij al een hoop geks meegemaakt en toen zijn film eenmaal in de startblokken stond werd het …
Lees meer
Attack the Block
Aliens landen in Zuid-Londen. Maar de bewoners laten zich niet zomaar te grazen nemen. Originele variant op het hostile-aliens-wanna-take-over-the-world genre, met een ongeregeld zootje randgroepjongeren dat het opneemt tegen zwarte beesten met lichtgevende tanden, Het uitgangspunt is leuk: jongeren van wie je onder normale omstandigheden vooral crimineel gedrag mag verwachten ontpoppen zich tot verdedigers van hun woonblok. Attack the Block weet vrij goed de balans te behouden tussen actie, horror en humor, maar is uiteindelijk toch vooral licht vermaak. De onervaren cast is uitstekend, met voorop John Boyega als de zwijgzame maar vastberaden bendeleider Moses. Het camerawerk is ook sterk …
Lees meer