Filmdagboek
Pagina 6/43
Aftersun
Eind jaren negentig worden Calum (30) en Sophie (11) tijdens hun vakantie in Turkije voor broer en zus aangezien. Jeugdig is Calum zeker, maar het komt ook door de gemakkelijke en samenzweerderige manier waarmee vader en dochter met elkaar om gaan. Hoewel zijn opvoedingsvaardigheden af en toe haperen, probeert Calum zijn dochter altijd te beschermen tegen een persoonlijke wanhoop die hem ook tijdens deze vakantie geregeld overvalt. Jaren later probeert Sophie, nu waarschijnlijk net zo oud als haar vader toen, het beeld van haar getroebleerde vader compleet te krijgen. Maar ze is afhankelijk van haar wazige jeugdherinneringen en het videomateriaal …
Lees meer
Instinct
In film bestaat het begrip ‘suspension of disbelief’. Ga je als kijker mee in het verhaal, ook al klinkt het niet bepaald plausibel of kan het eigenlijk helemaal niet? Op het regiedebuut van Halina Reijn is het ook van toepassing en ik moet zeggen dat het uitstellen van het ongeloof niet helemaal is gelukt. In de psychiatrische inrichting waar behandelaar Nicoline (Carice van Houten) pas is komen werken, krijgt ze te maken met Idris (Marwan Kenzari, Wolf). Een patiënt die in behandeling is voor extreem gewelddadige seksuele delicten. Dat zou je niet zeggen als je hem ziet en hoort. …
Lees meer
RRR
Van de ene drie uur durende spektakelfilm naar de andere drie uur durende spektakelfilm. Tot zover de overeenkomsten tussen de laatste Avatar en dit geweldige avontuur uit India. Van Hollywood naar Bollywood, of Tollywood moet ik eigenlijk zeggen. Films die gemaakt worden in de regio rond Haiderabad waar de taal Telugu wordt gesproken. De grote ster van deze filmindustrie is S. S. Rajamouli, ook de regisseur van RRR. De letters staan voor Rise Roar Revolt, maar ook voor de namen van de regisseur en zijn twee steracteurs: Ram Charan en Rama Rao. Samen maakten ze een episch avontuur waarin …
Lees meer
Avatar: The Way of Water
A Titanic Alien Abyss vol Avatars. Je kunt stellen dat een filmmaker mag jatten, zeker van zichzelf. Maar het kijken van Avatar: The Way of Water voelt drie uur lang als een deja-vu van eerdere Cameronfilms. Ten eerste Avatar zelf, waarvan hij het verhaal min of meer opnieuw vertelt. Maar ook die andere films zijn nooit ver weg, of het nu om zinkende schepen gaat, vreemde wezens in de diepte, de onschuld van dieren en die van een pacifistische cultuur versus de wreedheid van de mensheid en de aantrekkingskracht van andere werelden. Cameron plagieert vooral zichzelf. Het verhaal is …
Lees meer
Tightrope
De beroemde scenarioschrijver William Goldman zei ooit: ‘Here is one of the basic lessons a screenwriter must learn and live with: stars will not play weak and they will not play blemished, and you better know that now.‘ Hoewel dat tegenwoordig wellicht minder het geval is, is de rol die Clint Eastwood hier speelt er eentje die geen enkele van zijn collega’s aangedurfd zou hebben. Hij speelt detective Wes Block die bij het vice squad van New Orleans jacht maakt op een seriemoordenaar die het voorzien heeft op prostituees. Het is een variant op Harry Callahan in de Dirty …
Lees meer
Babylon
John Gilbert, Douglas Fairbanks, Louella Parsons, Clara Bow, Anna May Wong, Josef von Sternberg, Irving Thalberg. Juist omdat ik deze namen ken, zou je kunnen zeggen dat ik niet erg onder de indruk moet zijn van deze hommage aan het eerste gouden tijdperk van de film. Al deze personen komen in een fictieve vorm voor (op Thalberg na) maar erg subtiel gebeurt dat niet. Babylon geeft een beeld van Hollywood in de periode dat het geld niet op kon en de plek bekend stond als magisch, een magneet voor iedere wannabe in het land die beroemd wilde worden. De plot …
Lees meer
The Warriors
Ik las vorig jaar het boek Can’t Stop Won’t Stop: A History of the Hip-Hop Generation. Daarin gaat auteur Jeff Chang vooral in op de politieke en sociaal-economische aspecten van het ontstaan van hiphop. De locatie is precies te bepalen, de South Bronx in New York. Daar gingen eind jaren ’60 en begin jaren ’70 zo’n 600.000 banen in de industrie verloren waardoor de economische situatie snel enorm achteruitging. De jeugdwerkloosheid zou rond de 80% hebben gelegen. Het was de ideale voedingsbron voor het ontstaan van de gangs, die voor verreweg het grootste deel uit latino’s en blacks bestonden. Met …
Lees meer
Moneyball
Het is eigenlijk best vreemd dat een sport waarover zoveel statistische gegevens bekend zijn lang geen gebruik maakte van die gegevens om teams mee te formeren of om opstellingen te maken. Dan komt het aan op ervaring van de coach en het onderbuikgevoel van een serie zeer ervaren scouts. Dat is althans het beeld wat hier geschetst wordt, in de periode voor Moneyball. De film gaat over een manager die zich wel vol overgave op deze statistieken stort, geholpen door een net afgestudeerde cijfer/baseball freak. Geheel volgens de wetten van de film gaat dit aanvankelijk helemaal mis totdat het concept …
Lees meer
The Game
Het is wel toepasselijk om deze film te kijken rond Kerstmis. The Game is namelijk een variant op A Christmas Carol, de allegorie over de vrek Ebenezer Scrooge die in de nacht voor Kerstmis een aantal dromen heeft en daardoor tot inkeer komt. Hier is de vrek investeringsbankier Nicholas Van Orton (Michael Douglas). Zijn inzicht komt echter niet door een reeks dromen, maar door een spel waaraan hij deelneemt. Een cadeau van zijn broer Conrad (Sean Penn), met wie hij al jaren een moeizame relatie heeft. Regisseur David Fincher maakte met The Game de tweede van de geweldige trilogie die …
Lees meer
Triangle of Sadness
De rijken der aarde hebben het ook niet gemakkelijk. En dan moet je ook nog dealen met al dat personeel en de bedienden die constant om je heen scharrelen en niet eens op alle vragen antwoord hebben. Het is een boodschap die vol glanzende ironie was verpakt in het eerste seizoen van The White Lotus en die ook, veel nadrukkelijker, vooropstaat in de nieuwe film van Ruben Östlund. De Zweedse regisseur maakt films die een sociologische blik werpen op de maatschappij. Als een antropoloog bestudeert hij de mensheid en belicht per film een andere vreemde vorm van gedrag of …
Lees meer
Us
In mijn stuk over Barbarian had ik het erover dat horror aan elkaar hangt van clichés en dat die ook nodig zijn. Maar er zijn filmmakers die deze clichés gebruiken om verontrustende films te maken die zich onttrekken aan het genre. Jordan Peele liet in Get Out zien dat hij horror weet te vermengen met maatschappijkritiek, zonder op een van die terreinen ook maar iets in te leveren of tekort te schieten. In opvolger Us gaat hij nog wat stappen verder en opnieuw weet hij te overtuigen met deze mix. Al moet hij opletten dat hij niet teveel …
Lees meer
Holy Spider
Een thriller over een seriemoordenaar is niet bepaald nieuw, maar dit verhaal speelt zich af in Iran en dat maakt toch alles anders. Prostituees hebben het overal moeilijk en zijn ook vaker slachtoffer van seriemoordenaars (denk aan Jack the Ripper en The Yorkshire Ripper) maar voor prostituees in Iran komt daar nog de maatschappelijke verontwaardiging bij. De jacht op de dader is hier dan ook minder belangrijk dan het tonen hoe diep de Iraanse samenleving doordrongen is van vrouwenhaat. Haat die wordt verpakt als Gods wil. De gezinsman Saeed die met zijn kinderen speelt en er ’s avonds op …
Lees meer
Barbarian
Horror is zowel een eenvoudig als een complex genre. Eenvoudig is het om mensen schrik aan te jagen, moeilijk is het om dat op een originele manier te doen. Het genre hangt volledig aan elkaar van clichés en dat is ook goed. Het horrorpubliek is daarmee opgegroeid en juist met die ingebakken verwachtingen kun je spelen als filmmaker. Je kunt signalen sturen (afgelegen huis, kelder, kapot licht, sleutel, gang, krantenartikel, boekomslag, stank, beduimeld bed, surveillance camera, etc) en daar iets mee doen wat kijkers niet verwachten. Barbarian is de horrorhit van dit jaar en dat komt omdat de film een …
Lees meer
The Evil Dead
Het debuut van Sam Raimi uit 1981 wordt alom erkend als een horrorklassieker. Met minimale middelen maakte hij een film met maximale impact. Maar veertig jaar en talloze navolgers later, is die impact toch anders. De special effects waren erg goed voor het budget waar Raimi mee werkte, maar ze zijn ook wel erg amateuristisch. Een horrorfilm hoort eng te zijn en dat is The Evil Dead niet. Hij is vooral silly en ook met veel liefde voor het genre gemaakt. Wat mij betreft, heeft het zeven jaar oudere The Texas Chain Saw Massacre de tijd beter doorstaan. Het …
Lees meer
The Birds
James Brown wordt The Hardest Working Man In Show Business genoemd, maar Alfred Hitchcock kon er ook wat van. Vanaf zijn eerste dagen als regisseur van stomme films in 1925 en zijn mijlpaal Psycho in 1960 bracht de regisseur gemiddeld één film per jaar uit. Een razend tempo naar hedendaagse maatstaven, maar dat kwam ook omdat regisseren voor Hitch een baan was met vaste werktijden, een vaste crew, een dichtgetimmerd script en een soundstage of back-lot waar alles gemaakt werd. Maar tussen Psycho en The Birds kwam ineens een gat van drie jaar, al werd dat deels gevuld met afleveringen …
Lees meer
Vertigo
Ik weet niet waarom ze het doen, maar ik kan er alleen maar blij om zijn. Dit najaar toont Pathé een serie hoogtepunten van Alfred Hitchcock. De eerste is Vertigo. Of het zijn beste film is, is een vraag die niet te beantwoorden is. Maar het is waarschijnlijk wel zijn rijkste. De film die blijft roepen om verdere analyse en die je het moeilijkst uit je hoofd kunt zetten als de aftiteling is afgelopen. Vertigo is de film die alleen maar beter wordt naarmate je hem vaker ziet. Een meesterwerk van een meesterlijk filmmaker die op de toppen van zijn …
Lees meer
Rocketman
Deze biopic over Elton John vertelt niet het hele verhaal over zijn leven. De film start en eindigt met een sessie in een afkickkliniek, in 1983. Elton John komt daar, in een outrageous costume, binnenstormen en vertelt in flashbacks zijn leven. Beginnend met zijn jeugd in de jaren vijftig in de Engelse buitenwijken, waar Reginald Dwight samenwoont met zijn degelijke moeder (Bryce Dallas Howard), zijn liefhebbende grootmoeder (Gemma Jones) en zijn koude, afstandelijke vader (Steven Mackintosh). Reggie begint met pianolessen en vanaf dat moment is de boot los. Tegen de zin van zijn moeder begint de tiener (vanaf dat moment …
Lees meer
Nightmare Alley
Guillermo del Toro is gek op outcasts, dropouts, misfits, midgets en freaks. Nightmare Alley past naadloos in die fascinatie: het verhaal speelt zich af in de wereld van de travelling carnivals, waarin al die types voorbij komen. De film deed me denken aan Carnivale, de serie over zo’n travelling carnival die ik jaren geleden zag. Nog voordat ik dit blog begon. Maar de analogie met Barry Lyndon vond ik ook opvallend. In Stanley Kubricks kostuumfilm is het Ryan O’Neal die de sociale ladder beklimt om daarna keihard te vallen. Hier is het Bradley Cooper. O’Neal en Cooper zijn …
Lees meer
Moonage Daydream
Moonage Daydream begint en eindigt met de stampende, pulserende ritmes van Hello Spaceboy uit 1995. David Bowie zingt daarin alsof hij uit een andere dimensie komt. En dat is ook zoals hij was en hier geportretteerd wordt. Iemand die op Aarde gedropt wordt en alles verandert. Meer dan twee uur lang staar je naar het scherm en word je gebombardeerd met een parade van fragmentarische beelden uit de hele eclectische carrière van Bowie. Het voelt alsof regisseur Brett Morgen zijn straalgeweer tegen je hoofd heeft gezet en erop los schiet. … Keep your ‘lectric eye on me, babe Put your …
Lees meer
On the Basis of Sex
In de openingsscènes van deze biopic over de in 2020 overleden opperrechter Ruth Bader Ginsburg zien we een parade van blanke mannen in donkere pakken die door Harvard University marcheren, begeleid door het lied Ten Thousand Men of Harvard. In hun midden loopt Ruth, eerstejaars student rechten en een van de slechts negen vrouwen (van de bijna 500 studenten) in haar klas. Twintig jaar later, als afgestudeerd advocaat die nergens aan de bak kwam en noodgedwongen maar een positie als professor heeft geaccepteerd, stuit ze op een zaak waarin een man financiële hulp wordt geweigerd om voor zijn bejaarde moeder …
Lees meer
The Goonies
Een serie als Stranger Things en een film als Super 8 grijpen terug op de SF- en adventurefilms uit de jaren tachtig over tieners die bizarre avonturen meemaken in smalltime America. Denk aan ET, The Gremlins, Stand by Me, Explorers en The Lost Boys. Een andere hoeksteen van dat genre is The Goonies. Een film die is geregisseerd door Richard Donner en is geschreven door Chris Columbus, maar waarin vooral de hand van Steven Spielberg te herkennen is. The Goonies is een soort Indiana-Jonesfilm (Spielberg had kort daarvoor Indiana Jones and the Temple of Doom gemaakt), maar dan …
Lees meer
The Salesman
De verkoper uit de titel is Willy Loman, het hoofdpersonage uit Death of a Salesman. Dit beroemde toneelstuk van Arthur Miller is een hoeksteen van de Westerse toneeltraditie, maar ik wist niet dat het ook in Iran opgevoerd wordt. Willy is een man die teleurgesteld is in het leven. Hij prefereert de illusie boven de realiteit. Het stuk gaat ook over waarheid versus perceptie en over ontrouw. Willly wordt gesteund door zijn vrouw Linda, die wel door heeft dat haar man in een droomwereld leeft en hem er liever in laat zitten. Het stuk wordt in The Salesman opgevoerd in …
Lees meer
De stilte rond Christine M.
Het debuut van regisseuse Marleen Gorris trok in 1982 nogal de aandacht. Ze won er een Gouden Kalf mee en ook buiten Nederland had de film veel succes. De stilte rond Christine M. is een feministisch pamflet in de vorm van een psychologische thriller over drie vrouwen (Edda Barends, Nelly Frijda en Henriëtte Tol) die elkaar niet kennen en op klaarlichte dag een boetiekeigenaar vermoorden. Dat ze het gedaan hebben is nogal duidelijk, maar waarom ze het gedaan hebben is een raadsel. Geen whodunnit maar een whydunnit. Het is aan een vrouwelijke psychiater (Cox Habbema) om dat te onderzoeken. Of …
Lees meer
Klute
Het gezin van de rijke industrieel Tom Gruneman zit bijeen en ze hebben het goed, ergens in Pennsylvania. In het midden zit een zwijgzaam man die dit alles met een glimlach aanschouwt. Deze John Klute (Donald Sutherland) is geen familie maar het voelt bijna wel zo. Hij is Grunemans beste vriend en toevallig ook politieman. In de volgende scene is Gruneman ineens van de aardbodem verdwenen en wordt Klute door de FBI ondervraagt. Dat onderzoek leidt echter tot niets en een half jaar later wordt Klute door Grunemans collega Peter Cable ingehuurd om de verdwijning te onderzoeken. Gruneman heeft erotische …
Lees meer