Tag: boekverfilming
Pagina 6/9
The Lost Weekend
Hoeveel klassiekers kan een mens missen, zelfs als je jezelf een liefhebber noemt? Veel, zo blijkt geregeld. Ik heb al veel films van Billy Wilder gezien maar juist diegene voor wie hij zijn eerste Best Director Oscar kreeg niet. The Lost Weekend is een film over alcoholisme. Een van de eerste. Destijds was de film baanbrekend in het tonen ervan, in een tijd waarin de publieke en medische opinie er nog niet uit was of alcoholisme een ziekte was of een uiting van een gebrek aan zelfbeheersing en karakter. Inmiddels is dat wel anders en er zijn in de decennia …
Lees meer
Thirst
Een diepgelovige en intens goede priester sterft als hij zich vrijwillig aanmeldt voor een medisch experiment. Maar hij herrijst uit de doden, met een flinke behoefte aan bloed tot gevolg. En aan vleselijke lusten. Het is een wonderlijk uitgangspunt maar het werkt goed in deze sfeervolle horrorromance van Chan-wook Park, die doet denken aan de fameuze kindervampierromantiek in Let the right one in. Park weet niet helemaal de balans te bewaren tussen die menselijke driften en de romance tussen de priester en de verwaarloosde vrouw van zijn zieke vriend en diens controlerende moeder. Het voelt allemaal wat als los …
Lees meer
Winter’s Bone
Het filmkijken schiet er nogal bij in de laatste tijd. Hopelijk is het van korte duur. Winter’s Bone is ook zo’n film waar ik al veel goeds over gehoord had maar die tot nu toe aan de aandacht is ontsnapt. De 17-jarige Ree woont met haar moeder en jongere broer en zus in een afgelegen en zeg maar gerust achtergebleven deel van Missouri. Haar moeder heeft ze niet allemaal meer op een rijtje waardoor de opvoeding van de jongsten vooral op haar neerkomt. Vader zit in de gevangenis, maar komt vrij omdat hij zijn eigen huis en grond als onderpand …
Lees meer
Submarino
Ik heb Jagten nog niet gezien. Eerst de vorige film van eeuwig Festen-talent Thomas Vinterberg. En dat blijkt een heftige ervaring. Twee jongens (Nick en zijn niet nader genoemde jongere broer) worden in een aangrijpende proloog geïntroduceerd als ze zo’n jaar of 10 en 8 zijn. Hun alcoholistische moeder laat ze aan hun lot over. Met gruwelijke gevolgen. Een jaar of 20 jaar later blijken de twee de ellende uit hun verleden als een molensteen om hun nek mee te dragen. Nick woont in een vervallen appartement in Kopenhagen en slijt zijn dagen in de gym en in het café. Hij is gewelddadig en niet staat …
Lees meer
IFFR 2013
Het zit er weer op. Het zit er al een paar dagen op maar ik ben nog wat van slag. Lichamelijk maar ook geestelijk. Dat krijg je ervan. Het was een fijn festival maar geen topper, om het maar eens kort door de bocht te zeggen. Ik denk dat ik aardig kan oordelen over die kwaliteit met 40 films achter de rug, en over de sfeer en drukte op alle locaties. Dit zijn de films: The Master (4) The Unspeakable Act (3.5) Vulgaria (3) Japan’s Tragedy (3) Lesson of the Evil (3) Simon Killer (4) Oh Boy …
Lees meer
The Grapes of Wrath
Ik lees Reizen zonder John waarin Geert Mak 50 jaar na dato het pad volgt dat John Steinbeck nam in 1960. Steinbeck zocht naar wat er over is van het Amerika waarmee hij was opgegroeid en Mak doet hetzelfde. Tegelijkertijd reflecterend op de visie van de toch wel vaak sentimentele schrijver van oa Tortilla Flat, Of Mice and Men, The Grapes of Wrath en East of Eden. De kans dat ik een van die boeken nog eens ga lezen is klein, maar ik heb vele verfilmingen om uit te kiezen. John Ford’s versie van The Grapes of Wrath verscheen al …
Lees meer
The Hobbit: An Unexpected Journey
De opening van The Hobbit was prima, maar toen ik daarna anderhalf uur naar een groep dwergen, een niet geïnteresseerde Bilbo Baggins en een beminnelijk glimlachende Gandalf had gekeken stond ik bijna op het punt de zaal uit te lopen. ‘Gaat er nou nog wat gebeuren?’ De 3D-bril hielp ook niet echt. Voor mij geldt dat ik vooral afgeleid word door de techniek en niet in het verhaal getrokken, wat toch wel de bedoeling is. Gelukkig kwam het later toch nog goed. Grotendeels dan. Het grootste probleem van dit eerste deel van de beoogde trilogie is dat het lastig meeleven …
Lees meer
Scaramouche
Een film die al zo lang bij me is als ik me kan herinneren, omdat ik m als kind al met pa zag en we er beiden verrukt over waren. Door de tijd waarin het verhaal speelde, door alle intriges, door de kostuums en de mooie vrouwen (met oa een prachtige Janet Leigh). Maar vooral door het schermen. Ik had toen nog niet gehoord van de term ‘swashbuckler‘, maar dit is er wel een klassiek voorbeeld van. Ik had destijds dan ook vooral oog voor de schermduels en dat is ook nog steeds het sterkste punt van de film. Maar de rest mag …
Lees meer
Jackie Brown
Ik geloof dat ik bij het herzien van Jackie Brown toch iets kritischer ben geworden dan destijds bij de release, en ook meer dan het geval is bij Pulp Fiction. Jackie Brown wordt vaak de meest volwassen film van Quentin Tarantino genoemd, en dat is ook terecht. Maar omdat Tarantino zelf nooit volwassen is geworden blijft JB een wat vreemde eend in de QT-bijt. Dat volwassen zit m vooral in de relatie tussen Jackie Brown en Max Cherry, de bailbondsman. Beiden hebben al veel meegemaakt en komen tot het besef dat ze hun levens niet meer elke richting in kunnen …
Lees meer
Dr. No
Ik moest tot mijn schrik bekennen dat ik de eerste Bondfilm nooit gezien heb. Althans niet in zijn geheel. Uiteraard wel de iconische scene met Ursula Andress die als een moderne Venus van Botticelli oprijst uit de zee. Ook heb ik wat losse scenes gezien met Bonds Chinese tegenstander die zich teruggetrokken heeft op een eiland in de Caribbean. Maar daar bleek het dus bij te zijn gebleven. Wat opvalt aan Dr. No is het krachtmens dat Bond in deze film (nog) is. In de versie van Sean Connery is hij fysiek zeer fit, heeft hij weinig compassie met tegenstanders …
Lees meer
Harry Potter and the Half-Blood Prince
Wat geldt voor the Order of the Phoenix geldt nog sterker voor the Half-Blood Prince. De film is nog complexer en donkerder dan zijn voorganger. En ook hier schijnen wat drastische cuts gemaakt te zijn ten aanzien van het boek. Maar dat heb ik ditmaal toch echt niet gelezen, dus ik moet het van de verwikkelingen op het scherm hebben. En die zijn niet altijd goed te volgen of logisch. Er zijn veel verhaallijnen, maar de centrale plot is nogal eenvoudig. Door al die extra lijnen en veel overbodige scenes is de film heel vol zonder dat er echt een …
Lees meer
Harry Potter and the Order of the Phoenix
Ik had mezelf ten doel gesteld eerst de boeken te lezen voordat ik de films ging zien. Dat lukte aanvankelijk goed, maar bij deel 4 heb ik het toch maar opgegeven. Er zit toch echt teveel herhaling in de avonturen van Harry om me steeds opnieuw te boeien. In het geval van the Order of the Phoenix was ik ergens halverwege het boek, dus het begin komt me niet alleen door de herhalende structuur van de films bekend voor. Die order is een club van wizards die zich zorgen maakt over de aanzwellende stroom aan bewijzen dat Voldemort is teruggekeerd. …
Lees meer
Airport
In de jaren 70 raakte Hollywood in de ban van de rampenfilm. De combinatie van soapachtige verhaallijnen, veel personages, een serie steracteurs en een zich langzaam maar zeker ontvouwende ramp bleek een garantie voor succes. De eerste van deze serie was Airport. Al is de term ‘rampenfilm’ hier nog niet echt van toepassing. Het vliegveld van Chicago wordt geteisterd door een sneeuwstorm en vluchten raken vertraagd of worden gecancelled. De manager (Burt Lancaster) probeert alle bordjes draaiend te houden, waaronder ook dat van zijn eigen huwelijk. Als een psychisch labiele man met een bom op de vlucht naar Rome weet …
Lees meer
Headhunters
Deze titel mag letterlijk en figuurlijk opgevat worden. Headhunters gaat over de zeer succesvolle recruiter Roger Brown die zijn lifestyle – mooie villa, mooie vrouw (een kop groter, dat wel), mooie auto – niet alleen met zijn werk financiert maar ook met een lucratieve handel in zelfgeroofde kunst. Totdat hij een kandidaat voor een baan tegenkomt die zijn hele leven overhoop haalt. Het verhaal is nogal vergezocht maar als je je suspension of disbelief wat aan zet valt er veel te genieten. Het scenario zit ingenieus in elkaar en wisselt verbale uitwisselingen af met achtervolgingen, schietpartijen, sfeervolle beelden van het …
Lees meer
The Hunger Games
Het onvermijdelijke gevolg van het bekijken van een boekverfilming is altijd, mits je het boek gelezen hebt, dat de film vergeleken wordt met het boek. Dat valt vaak ten nadele uit van de film. Zo ook hier. Dat komt in dit geval vooral omdat de makers een vrij letterlijke vertaling van het boek hebben gemaakt, waardoor ik steeds precies weet wat er zal gebeuren. Daardoor rest me niet veel anders dan te controleren of de boekscene goed vertaald is naar het witte doek. Los daarvan is The Hunger Games een prima mengelmoes van historische, utopische en post-apocalyptische films. Met voorop …
Lees meer
The Color of Money
Het blijft toch enigszins cynisch dat Paul Newman een Oscar kreeg voor zijn rol als Fast Eddie Felson in het vervolg op The Hustler, de film waarvoor hij 25 jaar eerder al genomineerd was. Newman had al 6 (!) nominaties op zak toen de Academy eindelijk besloot hem die dan ook maar eens te geven. Net als met Martin Scorsese (The Departed) is het de vraag of die Oscar niet vooral een carrièrebeeldje is, in plaats van een specifieke waardering voor één film. Niettemin is het sterkste punt van The Color of Money de hoofdrol van Newman. IJzersterk spel en een …
Lees meer
American Psycho
Deze verfilming van het beruchte en legendarische boek van Bret Easton Ellis kiest voor een satirische toon waardoor hij toegankelijk is voor een groter publiek. Het nadeel is wel dat het cynisme en de gruwelijkheid van het boek een stuk minder naar voren komen. Maar daar staat veel moois tegenover. Nou is het ook geen vreemde keuze om niet zo ver te gaan als de schrijver. Het zou een horrorfilm zonder weerga opgeleverd hebben die alleen te bekijken is voor doorgewinterde gruwelfans. De film richt zich vooral op het karakter, of vooral het gebrek eraan, van Patrick Bateman (Christian Bale) …
Lees meer
The Descendants
Alexander Payne blijft groeien. Zijn vroege films (Citizen Ruth en Election) konden nog wel eens een overdaad aan satire bevatten waardoor het dramatische element wat achter bleef. Hij wist die satire vervolgens goed vast te houden in zijn dramedy’s About Schmidt en Sideways, waardoor die films sterke visies op menselijke relaties waren zonder in melodrama te belanden. The Descendants gooit daar nog een schepje bovenop. Die kracht begint al met de locatie: de film speelt zich af op Hawaii. De eilandengroep wordt weinig gebruikt in film maar komt hier volop tot zijn recht. Deels door de subplot rond het stuk land …
Lees meer
John Carter
Hoewel de film tot de grootste flops ooit gerekend schijnt te kunnen worden, bezoekers massaal wegbleven en ook de kritiek niet mals was heb ik uitermate genoten van John Carter, Man from Mars. De belangrijkste plus daarin is de mate waarin de makers de enorme bak aan special effects hebben weten te combineren met een ouderwets aanvoelend avonturenverhaal. Dat zich weliswaar op Mars afspeelt maar elementen uit oude serials (met voorop Flash Gordon), een serie als Frank Buck (waar ik echt voor ging zitten toen ik 12 was) en uiteraard de Indiana Jones films uitstekend weet te vertalen naar deze tijd. …
Lees meer
Stanley Kubrick: The Exhibition + retrospectief
Tussen 21 juni en 9 september besteedt EYE aandacht aan de legendarische regisseur Stanley Kubrick in de vorm van een unieke tentoonstelling en een uitgebreid retrospectief. Ik kijk terug op de carrière van een man die net zo boeiend is door wat hij niet heeft gemaakt als wat wel. ‘If I had my way I would shoot a scene and then go home for a month to think about it‘. Zo luidde Stanley Kubricks antwoord op een vraag van criticus Gene Siskel over hoe lang het duurt om een film te maken die voldoet aan Kubricks eisen. Het is een veelzeggende uitspraak van …
Lees meer
On the Road
Eerlijk gezegd heb ik de wereldberoemde roman nooit gelezen. Maar voor het bekijken en waarderen van de verfilming maakt het volgens mij niet zoveel uit. Ik ken de diepere thema’s van het boek niet, althans niet van het lezen, maar die komen in verfilmingen toch nooit echt uit de verf. In dit geval zou dat zijn: de zoektocht naar betekenisgeving en je roots in een wereld die vijandig staat ten opzichte van individualisme en afwijkend gedrag, en van alle kanten bedreigd wordt. Het zoeken van de protagonisten gaat letterlijk: ze gaan op reis zonder een echt doel te hebben. …
Lees meer
A Night to Remember
Het is dit weekend 100 jaar geleden dat de Titanic zonk en ter gelegenheid daarvan kijk ik naar die andere verfilming van de ramp. Op special effects gebied verliest A Night to Remember het uiteraard van James Cameron, maar dat is ook niet gek voor een film uit 1958. Maar voor de rest bewijst deze versie dat het vertellen van een goed verhaal en acteerprestaties die daar in dienst van staan, van alle tijden is en dat het voortschrijden van tijd en techniek niet in het voordeel hoeft uit te vallen van een remake. A Night to Remember concentreert …
Lees meer
A Dangerous Method
Bij het verlaten van de zaal wist ik niet echt wat ik van de nieuwe Cronenberg moest vinden, en nu eigenlijk nog steeds niet. De groeiende band en het opkomende conflict tussen Freud en Jung is boeiende materie, maar de manier waarop het verwoord wordt draagt wat mij betreft niet echt bij aan het begrip ervan. Daarnaast gaat de film ook over de ontwikkeling van de psycho-analyse, het innerlijke conflict van Jung zelf en over de transformatie van een patiente in een succesvol therapeut. En die lijnen vechten allemaal om voorrang. Ik heb ervan genoten maar er had meer ingezeten. …
Lees meer
War Horse
Hoewel Steven Spielberg, in tegenstelling tot bv Martin Scorsese, wat mij betreft al jaren over z’n hoogtepunt heen is, wil dat niet zeggen dat ik niet kan genieten van zijn films. Op spektakelgebied is hij nog steeds een van de grootsten. En hij bewees met Tintin dat hij, al was dit in samenwerking met Peter Jackson, nog steeds een enorm entertainende film kan maken. Maar War Horse is dan weer wel een typisch voorbeeld van Spielberg de oudere sentimentele filmmaker. War Horse, over de volbloedhengst Joey die als veulen wordt getraind door de jonge Albert Narracott en via vele …
Lees meer