Tag: boekverfilming
Pagina 5/9
The Hobbit: The Battle of the Five Armies
Peter Jackson heeft geluisterd naar mijn klachten over deel 1 en deel 2. Daar had ik echt het gevoel dat het niet opschoot en kon ik die dwergen en Bilbo wel een schop onder hun kont geven terwijl ik ze toe riep: ‘Ga die berg bezetten, versla die draak en reclaim je kingdom. En vlug een beetje!’ Echt vlug gaat het nog steeds niet, maar er is in elk geval genoeg te beleven totdat het zover is. Tijdens het kijken was ik wel hardop aan het nadenken: 5 legers? Maar …
Lees meer
Under the Skin
De verwachtingen waren nogal opgeklopt dus de ervaring zelf moest wel teleurstellen. Dat komt denk ik vooral omdat dit typisch een film is die om nabespreking en analyse schreeuwt en laat ik daar nou net niet aan toegekomen zijn. Nu blijft het een film die mythische pretenties heeft maar ze niet helemaal waar maakt. Althans niet zonder dat benodigde gereflecteer. Het mooie camerawerk en de ijzingwekkende muziek van Mica Levi blijven me echter wel bij. Under the Skin is losjes gebaseerd op het gelijknamige boek van Michel Faber. Maar waar je in het boek pas na verloop van tijd achter de identiteit …
Lees meer
Game of Thrones, seizoen 4
Over seizoen 3 zei ik dat er een dodenleger was dat al aan het einde van seizoen 2 was aangekondigd, maar daarna eigenlijk niet meer te zien was. In dit 4e seizoen is dat nog steeds zo. Als ‘the evil that is growing in the dark‘, een zin die zo vaak in Lord of the Rings te horen was, is het steeds stilletjes aanwezig, zonder concreet in beeld te zijn. Het kwaad dat in de coulissen wacht totdat het juiste moment is aangebroken, is een krachtig stijlmiddel. Maar het kan …
Lees meer
The Little Girl Who Lives Down The Lane
Deze onontdekte parel (althans voor mij) is een prachtige combinatie van thriller en coming-of-agedrama. Jodie Foster is een fantastisch actrice, maar dat ze dat al op 13-jarige leeftijd was wil ik nog wel eens vergeten. Ik had nog nooit van de film gehoord maar kwam erop met dank aan een bijdrage in de Facebookgroep Raad de film. Deze film maakte Foster vlak na Taxi Driver en Scorsese’s film heeft eigenlijk altijd de aandacht opgeëist. TLWLDTL begint met een Halloweenscene (dat was ook het beeld bij Raad de film) waarin dorpsgenoot Frank Hallet (Martin Sheen) zich aandient bij Rynn. Die …
Lees meer
Gone Girl
Ik vind het soms jammer dat David Fincher alleen nog bewerkingen doet. Hij vertelt in interviews over zijn werk als een ambacht. Doe gewoon alles volgens het boekje, werk zeer professioneel en dan komt het allemaal goed. Daarbij is het vermijden van risico’s het allerbelangrijkste. Een belangrijke regel in Hollywood om die risico’s te mijden is werken op basis van bestaand materiaal, een boek meestal. Een boek dat zichzelf bewezen heeft en dat de makers al van een gegarandeerde kijkersschare voorziet voordat de eerste take is gedraaid. In het geval van Gillian Flynn’s Gone Girl is dat zeker niet anders. …
Lees meer
A Most Wanted Man
Het overlijden van Philip Seymour Hoffman werpt een flinke schaduw op zijn laatste films. Hij is er niet meer maar als je naar hem kijkt in zijn rollen is dat moeilijk te geloven. In A Most Wanted Man is hij weer op zijn best. Wars van enige ijdelheid of bravoure, kettingrokend en gezegend met een uiterst intrigerend accent (een Amerikaanse acteur speelt een Duitse agent van de geheime dienst die weer met een Brits-Duits accent praat) zet hij een kroon op een indrukwekkende carriere. Het is goed dat Anton Corbijn een spionageroman van John Le Carre als bron heeft genomen. …
Lees meer
Noah
Ik ken het verhaal van Noah zoals vrijwel iedereen het kent. Noah ontvangt een boodschap van God dat hij een ark moet bouwen waarmee hij het dierenrijk kan redden als de zondvloed over de aarde uitgestort wordt. De mens heeft er een potje van gemaakt, vandaar. Maar hoe het zat met Noah zelf en zijn gezin wist ik niet meer. Er moesten mensen overleven, de mensheid moest immer verder kunnen gaan, maar ik had geen idee wie die kickstart zou geven. Noah zelf, 600 jaar inmiddels, in elk geval niet. De film schetst een scenario met drie zonen waarvan alleen de …
Lees meer
Orange is the New Black, seizoen 1
Piper Chapman, lief en blond en de aanstaande bruid van de al even lieve Larry, blijkt toch iets minder braaf dan gedacht. Ze wordt ingehaald door het verleden als ze, jaren na het voorval, alsnog de gevangenis in moet door drugssmokkel. Verloofde Larry kan er niet bij. En hij heeft het al zo moeilijk om haar lesbische voorgeschiedenis te vergeten. Dat klinkt allemaal als een vreemde premisse, maar het werkt wonderwel. Het is ook allemaal echt gebeurd. OITNB volgt Piper op haar eerste voorzichtige stappen in de vrouwengevangenis. In flashbacks wordt gedurende het seizoen haar voorgeschiedenis en die van …
Lees meer
Westworld
Na het zien van The Andromeda Strain kreeg ik direct zin om nog een andere Michael Crichton verfilming te bekijken. Westworld regisseerde hij zelf en het resultaat mag er zijn. Deze ‘science-fiction-western-thriller’ heeft een zeer duidelijke focus die toewerkt naar een lange eindscène waarin het centrale idee (robots die het heft in eigen handen nemen) in mooie achtervolging gestalte krijgt. Die focus had overigens wel wat minder gekund. Wat mij betreft was er qua verhaal meer uit te halen. Wat zo realistisch maar tegelijk veilig begon, het herbeleven van een westernstadje in het jaar 1885, loopt volledig uit de hand als de robots …
Lees meer
De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween
Deze verfilming van het gelijknamige boek lijdt aan hetzelfde euvel als Anni felici, meer nog zelfs. De nostalgie en het suikergehalte zijn zo hoog dat ik verlang naar een ongeluk of een echt dramatische scene. Nu kabbelt deze roadmovie een beetje voort, op weg naar een zo mogelijk nog zoeter einde. De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween doet vaak denken aan Forrest Gump, in de manier waarop de hoofdpersoon als een soort waarnemer van zijn eigen leven de meest wonderlijke dingen mee maakt. De leegheid van het landschap en de volksaard van de flegmatieke Zweden geven …
Lees meer
The Swimmer
Dit is toch wel een van de vreemdste films die ik ooit gezien heb. Burt Lancaster (uitstekend in de titelrol) is Neddy Merrill, een graag geziene gast in een rijkeluisenclave boven New York. Het is zomer en Neddy besluit om vanuit de tuin van een bevriend echtpaar naar huis te zwemmen. Hij ontdekt namelijk dat er een serie zwembaden ligt tussen dat van zijn verre buren en dat van hemzelf. Wat begint als een enigszins gek maar wel realistisch plan wordt allengs vreemder. Neddy duikt onder in de zwembaden maar ook in zijn eigen onderbewustzijn. De ontmoetingen die hij heeft …
Lees meer
Leave her to heaven
Gene Tierney was een van de mooiste vrouwen die op het witte doek te zien was, in de jaren 40. En dat wil wat zeggen met concurrentes als Rita Hayworth, Lana Turner, Lauren Bacall en Ava Gardner. Maar door persoonlijke problemen was haar carrière uiteindelijk minder indrukwekkend. Toch heeft ze een paar prachtrollen op haar naam staan. Laura is de bekendste maar Leave her to heaven misschien wel de beste. In dit melodrama is ze de mooie maar koele femme fatale Ellen Berent die met haar ziekelijke jaloezie alles om zich heen vernietigt. Hoewel de film is opgenomen in (schitterend) …
Lees meer
12 Years A Slave
Ik zag m de avond voor de Oscaruitreiking, dus ik wist niet dat Brad Pitt voor deze film zijn eerste producersbeeldje zou ophalen. Het is verdiend. Maar zo verpletterend als Hunger en Shame is dit waargebeurde verhaal toch niet. Ik zal wel teveel films gezien hebben, ook films over slavernij, maar 12 Years A Slave wist me niet zo te raken als ik verwacht had. Die 12 jaren werden voor mij ook niet voelbaar. Het was eigenlijk ineens voorbij allemaal. De film is sterk geacteerd, heeft een interessant verhaal, zit vol sterke scenes en heeft het hart duidelijk op …
Lees meer
Harry Potter and the Deathly Hallows
In twee zittingen gezien want de laatste 2 delen beslaan samen ruim 5 uur. Van die 5 uur hadden er best een paar geschrapt kunnen worden. Vooral deel 1 voelt als een lange opeenvolging van scenes die nergens naar toe lijken te gaan. De film is af en toe echt saai en dat had ik nog niet zo ervaren in de Potterserie. Deel 2 slaat juist, zeker bij de bestorming van Hogwarts, weer door naar de andere kant. Deze laatste delen hebben een hoog Lord of the Rings gehalte en ik verwacht elk moment een Orc of een Saruman. Groots …
Lees meer
The Hobbit: The Desolation of Smaug
Het is ook niet gauw goed. Zat ik bij de eerste film te klagen dat er in het eerste uur niets gebeurde, bij nummer 2 denk ik geregeld ‘kan het alsjeblieft wat minder allemaal!’ Zeker in IMAX 3D dendert deze lang uitgesponnen roadmovie over je heen. Waarbij de vraag of wel slim was dit verhaal over 3 films uit te smeren eigenlijk niet gesteld hoeft te worden. Hoewel Peter Jackson zich inmiddels ruimschoots bewezen heeft zal hij zichzelf ook geregeld afgevraagd hebben waaraan hij begonnen was. The Hobbit, zowel deel 1 als 2 en naar te verwachten ook deel 3, …
Lees meer
Game of Thrones, seizoen 3
Het tweede seizoen eindigde met een immens leger aan ondoden (white walkers) dat richting de Great Wall en verder naar het zuiden oprukte. Dat leger is seizoen 3 echter nergens in beeld. Pas aan het eind keren ze terug, als een dreiging op de achtergrond die heel Westeros uiteindelijk toch het hoofd zal moeten bieden. Die cliffhanger die een vol seizoen vooruit wijst is typisch Game of Thrones. Er dreigt steeds iets enorms te gebeuren maar ondertussen gaat het vooral over de voorbereidingen daarop. Voorbereidingen die niettemin je volle aandacht eisen want ze vallen als een waterval over je heen. …
Lees meer
Shokuzai
Op de valreep want het was de laatste dag dat deze 270 minuten durende trip in LV draaide. De zaal zat verbazingwekkend vol: ik schat zo’n 20 kijkers. En volgens mij zijn die allemaal blijven zitten. Terecht ook. Shokuzai (boetedoening) is een prachtige mix van reality en fantasy waarin je jezelf echt kan verliezen. Kiyoshi Kurosawa is een regisseur die ijzersterk is in suggestie. Hij gaat uit van een realistische situatie en hanteert een strakke kadrering en cameravoering maar weet daar een diepte aan te geven die je voortdurend op spanning houdt. Ook als de film, zoals in dit geval, …
Lees meer
World War Z
En zo zit ik zowaar weer met een 3D-bril op in Cinerama. Je probeert eens wat met zo’n Cineville pas. En ik was toch ook wel nieuwsgierig wat Brad en consorten ervan gebrouwen hebben. Dat viel uiteindelijk best mee, al blijft de vraag waarom deze film überhaupt gemaakt is. Het stikt immers al van de zombiefilms. Dit genre is gebaat bij een low profile aanpak en er moet wat te lachen zijn. Daar voldoet World War Z niet aan. Dit is volbloed massahysterie gemengd met wat ‘family is all that matters‘ thematiek a la Spielberg. Het is goed gedaan allemaal …
Lees meer
De wederopstanding van een klootzak
Het debuut van Guido van Driel (gebaseerd op zijn graphic novel Ommekaar in Dokkum) is vooral visueel interessant maar laat te wensen over als het over plot en coherentie gaat. Yorick van Wageningen is uitstekend als de gangster Ronnie die op het Friese platteland een nieuwe fase in gaat, na een keihard verleden aan de andere kant van het IJsselmeer. De flashbackstructuur werkt goed en de film zit vol prachtig gefilmde scenes en strak gekadreerde shots. Ik blijf toch heel gevoelig voor een strak verteld verhaal met een opeenvolging van scenes die logisch aanvoelt. Ook de rondlopende personages moeten …
Lees meer
Midnight’s Children
Zoals wel vaker het geval is heb ik het boek waarop de film is gebaseerd niet gelezen. Het staat wel in de kast trouwens, maar het is er nooit van gekomen. Maar Salman Rushdie is er toch bij in de filmversie van Midnight’s Children. Hij was intensief betrokken bij het project en hij is, met zijn prettige stem, als de verteller ook voortdurend aanwezig. Bij de geboorte van de staat India worden ook de kinderen uit de titel geboren. Ze bezitten magische krachten en als een soort Indiase X-Men dienen ze als geweten voor Saleem. Die groeit op in een …
Lees meer
L’Ecume des Jours
Bewonderenswaardig is de nieuwe Michel Gondry zeker maar het is teveel. Ik ga ten onder in een overdaad aan fantasie, animatie en (express knullige) special effects. Dit superieur vormgegeven verslag van de vorming en het einde van een relatie intrigeert maar raakt uiteindelijk niet. Dat komt vooral omdat Gondry geen maat weet te houden. De lengte van ruim 2 uur is gewoon te veel. Daarbij komt dat al die charismatische en wonderlijke personages weliswaar heel fijn zijn om naar te kijken maar toch ook wel erg afstandelijk blijven. Wie is die Colin nu precies, wat zit er achter zijn band …
Lees meer
The Great Gatsby
Halverwege de voorstelling ging het beeld op zwart in Cinerama: pauze. Oh ja. Dat doen ze hier. Ben ik niet meer gewend nu ik vooral thuis kijk. Irene en ik keken elkaar aan en er was een duidelijke blik van herkenning. ‘Ik vind m eigenlijk nogal saai’, zeiden we beiden. En dan was de eerste helft nog de sterkste. Het megaspektakel dat de film ook is wordt uiteindelijk toch vooral herinnerd als een wat saaie en lege blik op een mythische rijkaard die het meisje dat hij wilde niet kon krijgen. De film ziet er wel prachtig uit en zit …
Lees meer
Le Doulos
Ik ben een groot liefhebber van het werk van Jean-Pierre Melville, maar ik moet er wel voor in de stemming zijn. Zijn films zijn zorgvuldig opgebouwd, met een maximum aan ambiguïteit, sfeer en plotconstructie en een minimum aan dialogen en uitleg. Het is genieten op de vierkante centimeter, waarbij er van mij als kijker veel gevraagd wordt. Dat geldt ook in hoge mate voor Le Doulos. Dat begint al met de titel en de openingssequentie. Le Doulos betekent zowel hoed als de man die onder de hoed zit, en in gangstertaal specifiek een informant. Aan het begin van de film …
Lees meer
Life of Pi
Ik heb het boek van Yann Martel wel gelezen maar dat is jaren geleden. In detail kan ik niet beoordelen wat Ang Lee en scenarist David Magee van het boek hebben bewaard en wat niet. Maar de essentie blijft overeind. Ik kon destijds moeilijk geloven dat een boek dat zich voor tweederde deel afspeelt op een reddingsboot in het midden van de Stille Oceaan, met als enige personages een Indiase jongen en een Bengaalse tijger, kon blijven boeien. Maar net als het boek bewijst de film dat dit geen probleem is. Sterker nog, het is bijna jammer dat er een …
Lees meer