Filmdagboek
Pagina 16/43
Schneider vs Bax
De mengeling van bittere ernst, menselijke onmacht en gortdroge humor werkt ook hier weer als een tierelier. Alex van Warmerdam weet hoe hij dit moet doseren, liefst in een echt aandoende maar in wezen compleet kunstmatige omgeving. De plek waar het drama zich ditmaal afspeelt is een geïsoleerd vakantiehuis aan het water. Omgeven door enorme massa’s wuivend riet. Het verhaal van Schneider vs Bax, over twee huurmoordenaars die elkaar uit de weg moeten ruimen, is voor Van Warmerdambegrippen nogal gezocht. En tegelijk ook wat banaal. Gelukkig is dat centrale verhaal bijzaak in een zwarte komedie waarin personages opduiken alsof ze …
Lees meer
Charley Varrick
Heerlijke, excentrieke thriller waarin Don Siegel overtuigend laat zien dat hij meer in zijn mars heeft dan als mentor voor Clint Eastwood te fungeren. Walter Matthau is vooral bekend als de immer droef kijkende komediant maar hier is hij ineens een berekenende crimineel. Hij en zijn partners beroven een bank maar stuiten op veel meer cash dan gehoopt. Charley voelt nattigheid. Terecht. Het geld is eigendom van de maffia en die sturen een hitman achter de dieven aan. Deze Molly (Joe Don Baker, in topvorm) is een sarcastische berg van een man die van geen wijken weet. Charley Varrick was een …
Lees meer
Coffy
Coffy (Pam Grier) is verpleegster maar ze heeft nog wel tijd over om slechterikken op te sporen en to kingdom come te jagen. Dit omdat die haar kleine zusje aan de drugs of andere familieden in de vernieling geholpen hebben. Dat gebeurt allemaal in de eerste 10 minuten. En dit doet ze in een kleedje dat haar weelderige vormen nauwelijks weet te bedekken. De toon van Coffy is daarmee gezet. Seks en geweld. En dat wordt alleen maar meer in deze klassieke blaxploitationwraakfilm. Coffy is the real thing. Er zijn wel meer wraakfilms waarin zwarte wrekers in een orgie van geweld en …
Lees meer
Avengers: Age of Ultron
De klappen van de clashende ego’s der Avengers zijn vaak harder dan die met hun megalomane tegenstanders in het escapistische spektakel Avengers: Age of Ultron. Age of Ultron begint spectaculair, met de inval bij misdaadorganisatie Hydra. Als een geoliede machine gaat het team daar tekeer. Bij terugkomst gaat het echter mis. Tony Stark (Robert Downey Jr.) en Bruce Banner (Mark Ruffalo), nerds als het zijn, willen wat pielen met een robot. Zonder medeweten van de rest. Beetje kunstmatige intelligentie erin en dan is deze Ultron (met de altijd sinistere stem van James Spader) klaar om de aarde beschermen tegen een …
Lees meer
Ventoux
Het boek van Bert Wagendorp las ik met veel plezier omdat het gaat over mannen van middelbare leeftijd die proberen te fietsen en hun jongere versies die al even inefficient naar boven gaan. Die vermaledijde Mont Ventoux op. De berg is uiteraard een uitgekauwde metafoor. Terwijl ze daar naar boven slingeren komen de mooie dingen in het leven maar ook de mislukkingen naar boven. Dat werkt in het boek toch iets beter dan in de film. Dat komt voornamelijk omdat het boek meer tijd heeft (en neemt) om personages te verdiepen. In de film gaat het wel snel allemaal. Hoe de jongens …
Lees meer
Mad Max is een feminist
Mad Max: Fury Road is met groot enthousiasme onthaald door critici en publiek, in binnen- en buitenland. Regisseur George Miller triomfeert, 36 jaar na de eerste film. Maar dat doet er allemaal niet toe. Millers film moet namelijk zo snel mogelijk de zalen uit. Hij blijkt namelijk een paard van Troje. Een vehikel van feministen om hun visie op te dringen aan echte mannen. Dat is de teneur van een debat dat in de VS woedt, een land dat vol zit met gefrustreerde conservatieve mannen die hun machokant niet kwijt kunnen. Ze voelen zich verbonden in gedeelde waarden als het …
Lees meer
Reservoir Dogs
Het filmhuis in Arnhem. Daar heb ik m voor het eerst gezien, met mijn toenmalige vriendinnetje. Romantisch. Vanaf de openingsscene met de discussie over Madonna en de openingstune Little Green Bag was ik om. Iemand die George Baker cool kan laten zijn, moet wel een genie zijn. Reservoir Dogs is misschien wel de belangrijkste onafhankelijke film van de jaren 90, een film die met een enorme klap insloeg in het wat ingeslapen filmlandschap van die tijd. Met zijn film startte Quentin Tarantino een kettingreactie van hypergewelddadige, popcultuurbewuste imitaties die het genre van de crimefilm voorgoed hebben veranderd. Hoewel Pulp …
Lees meer
Sorcerer
William Friedkin’s Sorcerer was niet bepaald een boxoffice succes. Ook door critici werd de film niet binnengehaald als het nieuwe meesterwerk van de maker van The Exorcist en The French Connection. Maar bijna veertig jaar later durf ik Sorcerer wel onder Friedkins beste te scharen. Schitterend. Sorcerer ging vlak na Star Wars in premiere. Het publiek liet zijn nihilistische en angstaanjagende visie op de nietsontziendheid van de mens links liggen en trok massaal naar het escapisme van het ruimte-epos van George Lucas. Sorcerer is een Hollywoodfilm, een samenwerking tussen Paramount en Universal zelfs, maar wat ik als kijker zie is mijlenver …
Lees meer
Pastorale 1943
4 en 5 mei: ik kijk naar een (liefst Nederlandse) oorlogsfilm. Pastorale 1943 heb ik tig jaar geleden gezien en bevat in mijn geheugen vooral veel seks. Dat valt mee. De film is vooral erg kneuterig, knullig en slecht geacteerd. Aan het einde van de film laat Rutger Hauer nog even zien hoe het wel moet. In een klein rolletje als de Duitse officier die zijn broer uit de penarie komt helpen weet hij meer indruk te maken dan de rest van de cast bij elkaar. De enige die iets laat zien wat er op lijkt is hoofdrolspeler Frederik de Groot. …
Lees meer
Timbuktu
Ik had eigenlijk een vrij zware film verwacht. Extremistische jihadisten die een gewelddadig sharia-regime op willen leggen aan de legendarische woestijnstad Timboektoe. Maar hoewel dat geweld bij vlagen wel zichtbaar is, is dit toch vooral een tijdloze, poëtische film waarin misstanden op subtiele wijze aan de kaak gesteld worden. Zo subtiel dat Timbuktu ook een beetje saai is. Er had wat mij betreft wel wat meer tempo in gemogen. Ik heb ook gemengde gevoelens bij het camerawerk. De film is een aaneenrijging van fantastisch mooie shots. Zo mooi dat het onwerkelijk en ongeloofwaardig wordt. Het is op zich goed dat regisseur Sissako Mali …
Lees meer
Wild
Ik wilde Wild vooral zien omdat tijdens onze laatste USA-reis een aantal keer die bordjes van de Pacific Crest Trail tegen kwam en wij ook over de Bridge of the Gods zijn gegaan. Respect dat Cheryl Strayed de PCT alleen gelopen heeft, zeker als je naar haar voorbereiding en achtergrond kijkt. In het begin van Wild is Strayed (Reese Witherspoon in een prima rol) die vrouw wiens leven volkomen overhoop is geraakt en voor wie het lopen van de PCT een noodoplossing lijkt voor haar problemen. Ik zit vooral te denken ‘ga nou lekker naar huis joh, dit wordt niks.’ Maar …
Lees meer
Divergent
Divergent is de verfilming van de eerste roman van een trilogie. Dat is niet de enige overeenkomst met The Hunger Games en The Maze Runner. Net als in die boeken en films draait het om een toekomst waarin de wereld verdeeld is in facties die elkaar in een precaire balans houden, waarin iedereen zich moet (en wil) voegen in een groep en de protagonist voor zichzelf op leert komen. De drie Young-Adultseries zijn een grote hit bij de doelgroep en ik kan er ook wel van genieten. Al zie ik ook de vele cliche’s die …
Lees meer
Die Blechtrommel
Als eerbetoon aan de overleden Günter Grass kijk ik naar de verfilming van zijn debuutroman uit 1959. Ik had m wel al eerder gezien maar dat is echt jaren geleden. Die Blechtrommel won de Oscar voor buitenlandse film en de Gouden Palm (samen met Apocalypse Now). Critici en publiek waren gek op deze surrealistische allegorie over Oscar, een jongen in het door Nazis bezette Polen die weigerde te groeien. Hij wilde niet groot worden omdat volwassen allemaal gek zijn. Terugkijkend constateer ik dat het vooral Oscar is die niet helemaal spoort. Die Blechtrommel doet denken aan films van Federico Fellini of …
Lees meer
Frank
Jon, beginnend muzikant met aspiraties, ziet op een dag een man opgepakt worden door de politie. Hij dreigt zichzelf te verzuipen in de zee. De man blijkt toetsenist van de band Soronprfbs. De andere leden staan te kijken naar het gespartel van hun verwarde collega. Achteloos laat Jon vallen dat hij ook wel overweg kan met het apparaat. Voor hij het weet is hij aangenomen en is hij lid van de vreemdste band die hij ooit gezien. Soronprfbs maakt muziek die zich op de rand van het voorstelbare begeeft. Ofwel, zo a-commerciëel als maar mogelijk is. De band staat onder …
Lees meer
The Imitation Game
Altijd mooi, zo’n waargebeurd verhaal. Maar het zet me ook op scherp: is het wel echt allemaal zo gegaan? Nee natuurlijk, een film is een versie van de werkelijkheid. Ook als de makers zich baseren op feiten. Er zijn altijd gaten tussen die feiten en die moeten opgevuld worden. Maar in het geval van The Imitation Game wordt het soms wel erg mooi gemaakt allemaal. Het resulteert in een soepel verteld verhaal met genoeg gebeurtenissen om te blijven boeien, maar het is ook wat gladjes. Sterkste punt van de film is de hoofdrol van Benedict Cumberbatch. De acteur heeft precies die arrogante, …
Lees meer
Judgment at Nuremberg
De vier verdachte rechters die in 1948 in de beklaagdenbank van Neurenberg stonden, waren schuldig. Dat stond op voorhand eigenlijk wel vast. Maar ze stonden ook symbool voor de complexiteit van de Tweede Wereldoorlog waarin schuld en verantwoordelijkheid op een hierarchische schaal gezet werden. Het gezag bepaalde immers je gedrag en wat je ergens van moest vinden. Voor rechters was dat niet anders. Tegelijkertijd hakt de openbare aanklager flink in op de eigen verantwoordelijkheid van iedereen die leefde en werkte onder het Naziregime. Judgment at Nuremberg is een fictief verslag van de strafzaak tegen vier rechters die ‘fout’ waren in …
Lees meer
The Mule
Deze film is vrijwel de hele lengte bezig met wachten op het leeglaten der darmen. Dat klinkt niet al te boeiend maar dat is het wel. Melbourne 1983. De niet al te snuggere Ray Jenkins draaft al jaren braaf mee in zijn footballteam, maar weet weinig potten te breken. Toch mag hij zich dit jaar player of the year noemen, op voorspraak van clubbaas en louche zakenman Pat Shepherd. Die Shepherd ziet in Ray een ideaal vehikel voor een drugssmokkelavontuur als het gehele team naar Thailand gaat voor de jaarlijkse trip. Ray’s ‘vriend’ Gavin praat op hem in om toch vooral dit makkelijke klusje …
Lees meer
Breaking Away
Fijne coming-of-agefilm over Dave, een jongen op het platteland van Bloomington (Indiana) die gek is van fietsen. Als een echte Italiaan racet hij door de vlaktes. Zijn vrienden vinden het best maar zijn vader is faliekant tegen. Als hij verliefd wordt op een studente, iemand uit het andere kamp, slaat de vlam in de pan. De cutters (zo genoemd omdat de arbeiders daar allemaal in de steengroeves werkten) hebben niets te zoeken tussen de rijke studenten van Indiana University. Althans, dat vinden die laatsten. Met een zeer jonge Dennis Quaid als een van Dave’s vrienden en met mooie locatieopnames is …
Lees meer
Turist
Wat zou ik zelf doen als er een lawine op je afkomt: je voor je vrouw en kinderen gooien of het op een rennen zetten? Je hart zegt het eerste maar als de nood aan de man is zou het wel eens anders uit kunnen pakken. In Turist vormt die lawine uiteindelijk maar een incident, een aanleiding om het paar Tomas en Ebba in een diepe crisis te storten. De twijfel is gezaaid en die gaat niet zomaar weg. Een kale film die tot de kern doordringt: een relatie is gebaseerd op vertrouwen en het geloof dat de ander er altijd voor …
Lees meer
The Homesman
Op papier is dit een western maar The Homesman is totaal niet te vergelijken met een film van John Wayne of Clint Eastwood. Al zitten er wel elementen in van diens Unforgiven. Nee, de films die me het eerst te binnen schieten zijn Tommy Lee Jones’ eigen debuut The Three Burials Of Melquiades Estrada en Kelly Reichardt’s Meek’s Cutoff. Tommy Lee Jones heeft wel wat met begrafenissen. Ook hier vallen weer veel doden en worden er verschillende graven gegraven. In The Homesman gaat de alleenstaande Mary Bee Cuddy (Hillary Swank) op pad om drie andere vrouwen uit haar dorp (het is eigenlijk meer een vlakte met …
Lees meer
Il capitale umano
Mooie variant op het Rashomon-principe: vertel hetzelfde verhaal drie keer maar dan steeds vanuit een ander standpunt. Het draait allemaal om de rijke familie Bernaschi die op een landgoed woont in de buurt van Milaan: de kille zakenman Gino, zijn dromerige en onzekere vrouw Carla en hun verwende zoon Massimiliano. Daaromheen cirkelen figuren die wat van ze nodig hebben of juist niets met ze te maken willen hebben. Centraal staat een ongeluk dat is veroorzaakt door de auto van Massimiliano. Maar reed hij zelf op dat moment? Ik had niet door dat het een versiefilm was, pas bij de wissel. Deel een en twee …
Lees meer
Inherent Vice
Ik snap het idee dat je vooral mee moet gaan met de zoektocht van Larry ‘Doc’ Sportello en je niet teveel moet laten leiden door logica. Die is er namelijk niet. Inherent Vice heeft wel de flamboyante stijl maar de coherentie en spanningsboog die Boogie Nights (de vergelijkbare film uit zijn oeuvre wat mij betreft) tot zo’n ijzersterke film maakten ontbreekt. Begrijp me niet verkeerd, Inherent Vice is een sterk geacteerde en lekker overdadige pastiche waarin veel te genieten valt. Joaquin Phoenix met volle bakkebaarden is een feest om te zien en de film zit vol prachtige momenten. Maar er ontbreekt dus ook …
Lees meer
John Wick
Dat dit een relaunch is van zowel de actieheldcarrière van Keanu Reeves als van het wraakfilmgenre, zoals in een aantal media wordt beweerd, gaat wat ver. Maar de eenvoud waarmee John Wick op pad gaat en tegenstanders systematisch uit de weg ruimt heeft wel wat. Wick is een hitman die met pensioen is maar nog een keer, voor hemzelf en niet voor een opdrachtgever, een klus moet doen. Dat is natuurlijk een cliché van jewelste maar het leuke van John Wick is dat de film zich daar ook bewust van lijkt. Deze John woont in een modernistische villa zonder veel leven erin, …
Lees meer
Whiplash
Je hoeft geen liefhebber van jazz te zijn om van Whiplash te kunnen genieten. Een beetje drumkennis helpt maar als leek heb je ook wel door wat een waanzinnige performance de jonge Andrew Neiman (Miles Teller) in zijn eindsolo geeft. Het is een catharsis waarin hij alle frustratie van zich af slaat terwijl zijn mentor en nemesis Terence Fletcher (J.K. Simmons) toekijkt. Met een mengeling van weerzin, ongeloof en bewondering. Om op dit punt te komen heeft Fletcher Andrew uitgewrongen tot op het bot. Niet in het minst omdat Andrew zich ook uit lààt wringen. Hij is bereid om zeer …
Lees meer