Filmdagboek
Pagina 18/43
Brainstorm
‘Well, this is one beautiful mess of a movie’. Dat was mijn eerste gedachte toen de credits voorbij rolden. Maar het mag een wonder heten dat de film de bioscoop überhaupt gehaald heeft. Tijdens de opnamen overleed actrice Natalie Wood. Een drama dat heel Hollywood beheerste en dat de film in grote problemen bracht. Niet zozeer omdat ze niet meer ‘beschikbaar’ was, dat kon wel gefixt worden in de montage en met een stand-in, maar omdat studio MGM in paniek schoot en hun handen aftrok van het project. Ze wilden er een verzekeringskwestie van maken en de film afschrijven. Regisseur Lees meer
The Train
In tijden van oorlog gaat de aandacht in eerste instantie uit naar het verlies van mensenlevens. Al het andere heeft eigenlijk geen prioriteit. Zeker kunst niet. Het afzetten van de waarde van een mensenleven versus dat van een schilderij is sowieso onbegonnen werk. In John Frankenheimer’s The Train komen de twee hardhandig in botsing. In Augustus 1944 rukken de Geallieerden flink op in Frankrijk en de bezetting door Duitsland loopt op z’n einde. De Nazi’s zijn gedemoraliseerd en trekken zich terug. Kolonel Von Waldheim (een ijzersterke Paul Scofield) is vastbesloten de enorme collectie Franse kunst die onder zijn beheer valt, mee terug te …
Lees meer
Interstellar
Ik moest tijdens het kijken (voor de hand liggend nogal) steeds denken aan 2001, A Space Odyssey. Maar waar daarin de mensheid vooruit geholpen wordt door een buitenaardse intelligente entiteit, in de vorm van een zwarte monoliet, is dat hier de mens zelf. Een gewone man die toevallig ook een astronaut is. Zeker toen deze Cooper gekatapulteerd werd richting Gargantua en vervolgens in de kamer van zijn eigen dochter belandde, moest ik denken aan Bowman die zichzelf als oude man in bed ziet liggen. Ook de bombastische (maar toepasselijke) muziek van Hans Zimmer lijkt rechtstreeks te refereren aan ‘Also Sprach …
Lees meer
Camp X-Ray
Nou, die Kristen Stewart maakt wel werk van het afschudden der Twilight veren. Elke keer als ik haar zie is ze totaal anders dan in de film ervoor. In Clouds of Sils Maria is ze een altijd pratende, intelligente en zeer zelfbewuste personal assistant. Maar hier transformeert ze tot een volledig in zichzelf gekeerde vrouw, als een bom die op het punt staat te barsten. Deze Col heeft weinig levenservaring, is nooit buiten het gat geweest waar ze is geboren en ze is niet in staat om uiting te geven aan haar gevoelens. Ze wil ‘iets’ doen en …
Lees meer
The Well
The Well begint met de mededeling dat we in Oregon zijn, in de nabije toekomst. Nu ben ik daar net geweest en het is een prachtige groene staat met bossen, rivieren en bergen zover je kan zien. Maar het Oregon hier is een woestijn. Dat zet de boel direct op scherp. De film is opgenomen in de Mojave Desert lees ik op IMDB en met wat strategisch geplaatste borden en andere verwijzingen zijn we zo een dikke duizend kilometer noordelijker. In een toekomst waar al jaren geen regen is gevallen. The Well heeft weinig …
Lees meer
X-Men: Days of Future Past
In het meest recente avontuur uit de X-Men saga gaan we terug in de tijd. Niet op dezelfde manier als in First Class (dat ging om de jonge jaren van professor Xavier, antagonist Magneto en Raven/Mystique) maar meer in de lijn van Back to the Future. De X-Men dreigen het onderspit te delven in de strijd tegen door de corrupte regering gestuurde Sentinels, enorme robots die vrijwel onverslaanbaar zijn. Die zijn ontstaan op basis van Mystique’s DNA. Zij kan van vorm veranderen en deze Sentinels nu ook. Mystique vermoordde de uitvinder van de Sentinels, Bolivar Trask (Peter Dinklage uit Lees meer
The Little Girl Who Lives Down The Lane
Deze onontdekte parel (althans voor mij) is een prachtige combinatie van thriller en coming-of-agedrama. Jodie Foster is een fantastisch actrice, maar dat ze dat al op 13-jarige leeftijd was wil ik nog wel eens vergeten. Ik had nog nooit van de film gehoord maar kwam erop met dank aan een bijdrage in de Facebookgroep Raad de film. Deze film maakte Foster vlak na Taxi Driver en Scorsese’s film heeft eigenlijk altijd de aandacht opgeëist. TLWLDTL begint met een Halloweenscene (dat was ook het beeld bij Raad de film) waarin dorpsgenoot Frank Hallet (Martin Sheen) zich aandient bij Rynn. Die …
Lees meer
Leviathan
Ik had de trailer gezien, iets met dronken Russen en een walvis, maar begon toch nogal onvoorbereid aan het verorberen van dit mythische monster. Het was een zware maar voedzame maaltijd, begeleid door veel wodka en waarbij ik af en toe wegdommelde. Nikolai heeft een mooi huis aan de baai, op de plek waar zijn voorouders al woonden. Helemaal zelf gebouwd en met een prachtig uitzicht woont hij daar met zijn vriendin en zoon. Die plek is zo mooi dat de corrupte burgemeester van het dorp vindt dat Nikolai er geen recht op heeft. Deze Vadim heeft Poetineske aspiraties en …
Lees meer
Edge of Tomorrow
Origineel mengsel van Groundhog Day en sf-actiefilms als Aliens en Starship Troopers waarin de aarde bedreigd wordt door een alien invasion en alleen Tom Cruise die kan stoppen. De grap is dat hij eerst heel vaak dood moet gaan en na die reboot steeds een beetje beter geschikt is voor zijn missie. Met dat voortdurend sterven van ex-kolonel (nu private) Bill Cage die als marketingman van het leger niet bepaald geschikt is om te vechten en dat ook duidelijk laat weten, hebben Cruise en regisseur Doug Liman me al voor hen gewonnen. ‘On your feet, maggot!‘ Met die aansporing wordt Cruise steeds wakker gemaakt en …
Lees meer
Gone Girl
Ik vind het soms jammer dat David Fincher alleen nog bewerkingen doet. Hij vertelt in interviews over zijn werk als een ambacht. Doe gewoon alles volgens het boekje, werk zeer professioneel en dan komt het allemaal goed. Daarbij is het vermijden van risico’s het allerbelangrijkste. Een belangrijke regel in Hollywood om die risico’s te mijden is werken op basis van bestaand materiaal, een boek meestal. Een boek dat zichzelf bewezen heeft en dat de makers al van een gegarandeerde kijkersschare voorziet voordat de eerste take is gedraaid. In het geval van Gillian Flynn’s Gone Girl is dat zeker niet anders. …
Lees meer
Twilight Zone: The Movie
Ik heb in Powell’s bookstore in Portland (volgens eigen zeggen de grootste in de wereld, en groot was het zeker) een anthology van het werk van John Landis gescoord. Bol.com heeft het boek overigens ook zie ik. Giulia D’Agnolo Vallan schreef een mooi portret van deze door iedereen geliefde regisseur, aan de hand van talloze interviews met betrokkenen en met hemzelf. Ik heb al zijn films wel eens gezien maar het leek me aardig de ensemblefilm nog eens te kijken die hij maakte met Steven Spielberg, Joe Dante en George Miller. Twilight Zone: the Movie is gebaseerd op de legendarische tv-serie …
Lees meer
Winter Sleep
De nieuwe film van Nuri Bilge Ceylan is uitputtend lang en ik heb meerdere malen de neiging om de regisseur een zetje te geven, maar door de ijzersterke dialogen en zijn genadeloze maar liefdevolle kijk op zijn personages weet hij me toch telkens weer te grijpen. Aydin is een gepensioneerd acteur die zich met zijn jonge vrouw en zus heeft teruggetrokken in zijn in een rots uitgehouwen hotel, diep in de binnenlanden van Turkije. Dit is Cappadocië, de wonderbaarlijke streek vol geërodeerd natuurschoon waar de mens zich niettemin naar voren duwt door nederzettingen te bouwen en overal rotzooi achter te laten. …
Lees meer
Scanners
Ik ben een tijdje geleden naar de grote overzichtstentoonstelling van David Cronenberg in EYE geweest. Die is inmiddels weer doorgereisd maar er is nog wel een mooie website in de lucht waarin het fijn ronddwalen is. Los van het feit dat het heerlijk is om via props, kostuums, promotiemateriaal, etc in het oeuvre van een regisseur te duiken krijg je ook direct zin om films te herzien. Het werd een film met een reputatie, ook bij mij, maar die bleek vooral denkbeeldig te zijn. Scanners is toch die film met de exploderende hoofden? Nou, dat blijkt bij een enkel …
Lees meer
Camera Japan 2014
Ik beschouw mezelf als een vast bezoeker van Camera Japan, maar de laatste twee jaar komt er toch wat de klad in. In 2013 ben ik helemaal niet geweest en dit jaar kon ik me pas op vrijdag zetten tot een duik in het programma en bleef de oogst beperkt tot 4 films. Deels kwam dat door overmacht. Voor zaterdagavond had ik 2 films in de planning staan maar de eerste (Fuku-chan) bleek uitverkocht en voor de tweede (The Snow White Murder Case) had ik een ticket maar omdat de regen inmiddels met bakken naar beneden kwam en ik al …
Lees meer
Night Moves
Niet te verwarren met de film van Arthur Penn. De nachtelijke bewegingen in de film van Kelly Reichardt draaien om een dam. Een dam die drie milieu-activisten, Josh (Jesse Eisenberg), Dena (Dakota Fanning) en Harmon (Peter Sarsgaard), op gaan blazen. Reichardt volgt ze in de voorbereiding, de uitvoering en de nasleep van hun daad. Daarin zijn thrillerelementen te herkennen (de spanningen onderling, het kunnen bemachtigen van het juiste materiaal en het al dan niet slagen van het plan op het moment supreme), maar Reichardt is meer geïnteresseerd in de psychologische gevolgen. Ze onthoudt zich van echte climaxen (al is …
Lees meer
Clouds of Sils Maria
De trailer zag er al veelbelovend uit en de film maakt dat ook waar. Clouds of Sils Maria is een spiegelpaleis van een film waarin verhaallijnen tegenover elkaar staan en naar elkaar verwijzen en referenties alle kanten uit gaan. Binnen de ene verhaallijn, naar de andere maar ook naar de echte levens van de acteurs en de regisseur. Regisseur Olivier Assayas schreef ooit Rendez-Vous (1985), de film die Juliette Binoche op de kaart zette. Hier speelt Binoche de geslaagde actrice Maria Enders die 20 jaar na haar debuutfilm Maloja Snake gevraagd wordt om die film nog eens over te doen, maar dan in de …
Lees meer
Jobs
Ik had het afgelopen jaar weinig behoefte om deze biopic over Steve Jobs te zien. De film kreeg niet al te beste recensies en het leek me vooral een vererende in plaats van een kritische kijk op deze bijzondere man. Ik was echter wel geïnteresseerd in het ontstaan van het bedrijf dat hij met Steve Wozniak startte. Daarom las ik het boek The Apple Revolution van Luke Dormehl. Met die voorinformatie leek me een kijkje naar de man zelf wel de moeite waard. Ik wist eerlijk gezegd weinig over Steve Jobs, anders dan wat ik uit al die met ontzag geschreven obituaries heb …
Lees meer
Locke
Het is moeilijk voor te stellen dat je een spannende en aangrijpende film kunt maken van een man in een auto, maar toch is dat hier fantastisch gelukt. In een vergelijkbare opzet als in The Last Conversation volg ik hier Ivan Locke, een voorman van een constructie-onderneming die op de avond voor zijn grootste klus ooit ineens besluit naar Londen te rijden. Zijn collega’s, baas en gezin in vertwijfeling achterlatend. Maar waar TLC het een beetje af laat weten als het om de dramatische impact gaat, weet Locke dat wel te laten zien. Het wordt al snel duidelijk waarom …
Lees meer
Blue Ruin
De wraakfilm is een klassiek genre en al vele malen gedaan in de filmgeschiedenis. Maar de variant in Blue Ruin is toch wel een heel bijzondere. Dat komt vooral omdat degene die de wraak moet uitvoeren daar helemaal niet geschikt voor lijkt. Ook die ongeschiktheid is in eerste instantie niet origineel. Denk bv aan films als Abel Ferrara’s MS. 45 of The Brave One van Neil Jordan, waarin de wraaknemer een vrouw is. Maar hoewel die vrouwen wat opzij moeten zetten om die wraak uit te kunnen voeren worden ze er allengs beter in. In Blue Ruin niet. Hier is in eerste instantie ook …
Lees meer
A Most Wanted Man
Het overlijden van Philip Seymour Hoffman werpt een flinke schaduw op zijn laatste films. Hij is er niet meer maar als je naar hem kijkt in zijn rollen is dat moeilijk te geloven. In A Most Wanted Man is hij weer op zijn best. Wars van enige ijdelheid of bravoure, kettingrokend en gezegend met een uiterst intrigerend accent (een Amerikaanse acteur speelt een Duitse agent van de geheime dienst die weer met een Brits-Duits accent praat) zet hij een kroon op een indrukwekkende carriere. Het is goed dat Anton Corbijn een spionageroman van John Le Carre als bron heeft genomen. …
Lees meer
Noah
Ik ken het verhaal van Noah zoals vrijwel iedereen het kent. Noah ontvangt een boodschap van God dat hij een ark moet bouwen waarmee hij het dierenrijk kan redden als de zondvloed over de aarde uitgestort wordt. De mens heeft er een potje van gemaakt, vandaar. Maar hoe het zat met Noah zelf en zijn gezin wist ik niet meer. Er moesten mensen overleven, de mensheid moest immer verder kunnen gaan, maar ik had geen idee wie die kickstart zou geven. Noah zelf, 600 jaar inmiddels, in elk geval niet. De film schetst een scenario met drie zonen waarvan alleen de …
Lees meer
Captain America: The Winter Soldier
Als personage is Captain America de saaiste superheld die er bestaat. Maar hij is wel goed in het representeren van iets. In dit geval klassieke waarden als eerlijkheid, onbaatzuchtigheid, zelfopoffering en de kracht van het individu. Een individu dat in deze tweede Captain America film het onderspit dreigt te delven tegen de alziende en afschrikwekkende Big-Brotherkrachten van SHIELD. Na de laatste Avengersfilm leek dit clubje superhelden op een dood spoor te komen. Alles was daarin al getoond en alle helden hadden hun moment of glory gehad. Hoe verder? Captain America: The Winter Soldier weet echter een mooie nieuwe twist aan …
Lees meer
Boyhood
Magisch. Dat is toch het woord dat te binnen schiet. Boyhood gaat over het leven van gewone mensen, met alledaagse beslommeringen en gesprekken, en toch is het een magische film. Dat komt omdat je die gewone mensen voor je ogen ouder ziet worden. Het ene moment is Mason zes jaar oud en dan ineens is het een jaar later. Ook zusje Samantha, moeder Olivia en vader Mason sr. zijn weer een jaartje ouder. Toch is die overgang nooit abrupt. Door de montage voelt het altijd organisch aan, en je zit vaak al even in de scene voordat je door hebt waar …
Lees meer
Magic in the Moonlight
Vragen om diepgang, een kritische blik of een nieuwe visie op relaties van de oude meester Woody Allen is wat veel gevraagd. Dat is het in feite al sinds Crimes and Misdemeanors in 1989 en Husbands en Wives uit 1992. Met uitzondering van Match Point en, in mindere mate, Blue Jasmine, vervalt Woody steeds weer in zijn lichtvoetige niets-aan-de-hand-romances die weliswaar niet vervelend zijn maar waarvan er ook dertien in een dozijn passen. Een Woody dozijn, dat wel. Hij blijft toch uniek in de manier waarop hij het verhaal vertelt. Magic in the Moonlight is meer van …
Lees meer