Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Filmdagboek

Pagina 19/43

A Most Wanted Man

Het overlijden van Philip Seymour Hoffman werpt een flinke schaduw op zijn laatste films. Hij is er niet meer maar als je naar hem kijkt in zijn rollen is dat moeilijk te geloven. In A Most Wanted Man is hij weer op zijn best. Wars van enige ijdelheid of bravoure, kettingrokend en gezegend met een uiterst intrigerend accent (een Amerikaanse acteur speelt een Duitse agent van de geheime dienst die weer met een Brits-Duits accent praat) zet hij een kroon op een indrukwekkende carriere. Het is goed dat Anton Corbijn een spionageroman van John Le Carre als bron heeft genomen. …

Lees meer

Noah

Ik ken het verhaal van Noah zoals vrijwel iedereen het kent. Noah ontvangt een boodschap van God dat hij een ark moet bouwen waarmee hij het dierenrijk kan redden als de zondvloed over de aarde uitgestort wordt. De mens heeft er een potje van gemaakt, vandaar. Maar hoe het zat met Noah zelf en zijn gezin wist ik niet meer. Er moesten mensen overleven, de mensheid moest immer verder kunnen gaan, maar ik had geen idee wie die kickstart zou geven. Noah zelf, 600 jaar inmiddels, in elk geval niet. De film schetst een scenario met drie zonen waarvan alleen de …

Lees meer

Captain America: The Winter Soldier

Als personage is Captain America de saaiste superheld die er bestaat. Maar hij is wel goed in het representeren van iets. In dit geval klassieke waarden als eerlijkheid, onbaatzuchtigheid, zelfopoffering en de kracht van het individu. Een individu dat in deze tweede Captain America film het onderspit dreigt te delven tegen de alziende en afschrikwekkende Big-Brotherkrachten van SHIELD. Na de laatste Avengersfilm leek dit clubje superhelden op een dood spoor te komen. Alles was daarin al getoond en alle helden hadden hun moment of glory gehad. Hoe verder? Captain America: The Winter Soldier weet echter een mooie nieuwe twist aan …

Lees meer

Boyhood

Magisch. Dat is toch het woord dat te binnen schiet. Boyhood gaat over het leven van gewone mensen, met alledaagse beslommeringen en gesprekken, en toch is het een magische film. Dat komt omdat je die gewone mensen voor je ogen ouder ziet worden. Het ene moment is Mason zes jaar oud en dan ineens is het een jaar later. Ook zusje Samantha, moeder Olivia en vader Mason sr. zijn weer een jaartje ouder. Toch is die overgang nooit abrupt. Door de montage voelt het altijd organisch aan, en je zit vaak al even in de scene voordat je door hebt waar …

Lees meer

Magic in the Moonlight

Vragen om diepgang, een kritische blik of een nieuwe visie op relaties van de oude meester Woody Allen is wat veel gevraagd. Dat is het in feite al sinds Crimes and Misdemeanors in 1989 en Husbands en Wives uit 1992. Met uitzondering van Match Point en, in mindere mate, Blue Jasmine, vervalt Woody steeds weer in zijn lichtvoetige niets-aan-de-hand-romances die weliswaar niet vervelend zijn maar waarvan er ook dertien in een dozijn passen. Een Woody dozijn, dat wel. Hij blijft toch uniek in de manier waarop hij het verhaal vertelt. Magic in the Moonlight is meer van …

Lees meer

Nebraska

Vijf sterren. Het is een eenvoudige film maar Alexander Payne levert misschien wel zijn beste af met dit meesterlijke avontuur van een gedesillusioneerd man die achter een pot met goud aan gaat, naar een regenboog die moet eindigen in Lincoln, Nebraska. Of all places. Ik zou echt niet weten wat hier nog aan te verbeteren valt. Payne weet als geen ander drama en komedie te mengen, een mix waarmee je niet snel Oscars wint maar die uiterst moeilijk is om te maken. Payne lijkt het achteloos te doen en maakt een roadmovie waarin een vader en zoon elkaar hervinden. Ondertussen komen …

Lees meer

Dawn of the Planet of the Apes

De openingscredits, waarin in hypertempo wordt uiteengezet hoe de apen zo intelligent werden en de mensheid vrijwel ten onder ging, zijn flink bombastisch. Maar het vervolg is opvallend subtiel en eenvoudig qua plot en locatie. Iets te wellicht. Iets meer vaart was wel prettig geweest. Niettemin, een sterk vervolg op Rise of the Planet of the Apes. Het is tien jaar na de virusuitbraak in de vorige film. De overlevende apen hebben zich teruggetrokken in Muir Woods en de mensen in de binnenstad van San Francisco. De apen staan hier niet slechts tegenover de mensen. De plot weeft op …

Lees meer

Dallas Buyers Club

Oscarwaardige vertolking van Matthew McConnaughey als wild om zich heen neukende macho Ron Woodroof die AIDS oploopt, de ziekte van de door hem verafschuwde homoseksuelen. Zijn maten laten hem vallen maar hij krijgt een bijzondere vervanger in de vorm van een travestiet (Jared Leto als zijn steun en toeverlaat en geweten, against all odds) die net zo afhankelijk van remmers is als hij. De film schijnt historisch verantwoord te zijn maar het is moeilijk te geloven dat er destijds zo’n groot georganiseerd systeem van geïmporteerde medicijnen bestond. Een systeem dat grotendeels gedoogd werd door de FDA, de Food and Drug Administration. Tegelijkertijd …

Lees meer

Enemy

Ik zat voortdurend op het puntje van mijn stoel bij deze dubbelgangerthriller van multitalent Denis Villeneuve, maar uiteindelijk blijf ik toch met een onaf gevoel zitten. Maar die onduidelijkheid over wat er nu echt aan de hand is heeft ook wel wat. Villeneuve suggereert van alles maar geeft geen, of ontwijkende, antwoorden. De prachtige onheilspellende muziek werkt daar flink aan bij. Enemy is een loss bewerking van Jose Saramago’s O homem Duplicado (The Double), maar verplaatst het verhaal naar Toronto. Jake Gyllenhaal (sterk als altijd) speelt de dubbelgangers. Op z’n best kun je de film zien als een kruising tussen …

Lees meer

Brave

Prima toevoeging aan het Pixar-universum, al is het allemaal wat braaf. Disney lijkt nu toch echt de overhand te hebben. Doe mij toch maar Toy Story, The Incredibles of Monsters Inc.

Lees meer

Godzilla

Ergens is er toch was misgegaan in het traject van kleine monsterfilm naar grote monsterfilm van regisseur Gareth Edwards. Monsters maakte hij zelf met een kleine crew en een budget van 500.000 dollar. Hollywood took notice, gaf hem een zak met geld (160.000.000 dollar!!) en ziedaar: Godzilla. Die enorme sprong wil niet zeggen dat het onmogelijk is om vroeg in je carrière een sterke bigbudgetfilm te maken. Maar goede voorbeelden zijn zeldzaam. Edwards is vast door het vuur gegaan voor al zijn ideeën maar in zo’n enorm project zijn de tegenkrachten ook groot. Zo is er vaak een batterij scriptwriters …

Lees meer

Prisoners

Zware kost dit maar als je je daar overheen zet krijg je een ijzersterk drama dat je van begin tot eind aan je stoel gekluisterd houdt. De gevangenen uit de titel zijn twee zesjarige meisjes die op klaarlichte dag ineens verdwijnen. Vlak daarvoor is een camper gezien die vreemd was in de buurt. De eigenaar daarvan (de zwakzinnige Alex Jones, prachtig vertolkt door Paul Dano) wordt al snel opgepakt maar er blijkt geen bewijs tegen hem te zijn. Als hij weer wordt vrijgelaten ontvouwt het drama zich pas echt. De ouders van de meisjes reageren ieder op eigen wijze op de …

Lees meer

Starred Up

In dit harde en rauwe gevangenisdrama krijgt het begrip vader-zoonrelatie een geheel nieuwe betekenis. Beiden zitten namelijk in de gevangenis. Dezelfde gevangenis. Vader Neville zit er al jaren en komt er, volgens eigen zeggen, ook nooit meer uit. Zoon Eric wordt overgeplaatst vanuit een jeugdgevangenis omdat hij daar niet meer te handhaven was. We komen er al snel achter waarom. Als hij zijn cel in gaat is het eerste wat hij doet een snijwapen maken van zijn scheermes en een tandenborstel. Daarna is het zaak om zo snel mogelijk aan iedereen te laten merken dat er met hem niet te spotten …

Lees meer

Westworld

Na het zien van The Andromeda Strain kreeg ik direct zin om nog een andere Michael Crichton verfilming te bekijken. Westworld regisseerde hij zelf en het resultaat mag er zijn. Deze ‘science-fiction-western-thriller’ heeft een zeer duidelijke focus die toewerkt naar een lange eindscène waarin het centrale idee (robots die het heft in eigen handen nemen) in mooie achtervolging gestalte krijgt. Die focus had overigens wel wat minder gekund. Wat mij betreft was er qua verhaal meer uit te halen. Wat zo realistisch maar tegelijk veilig begon, het herbeleven van een westernstadje in het jaar 1885, loopt volledig uit de hand als de robots …

Lees meer

Side by Side

Interessante docu over de ontwikkelingen in de digitale cinema, met aandacht voor camera’s maar ook voor montage, colour-coding, after effects, digitale distributie en projectie. Analoge film lijkt ten dode opgeschreven, of toch niet? En als dat zo is, is dat dan erg? Vanaf de opkomst van de eerste DV-cams tot de 4K camera’s van RED en Arri duikt Keanu Reeves (dat was wel even slikken) in de materie. Hij interviewt regisseurs, DP’s, editors en andere professionals en laat, dat is echt een sterk punt van de makers achter de film, believers (met voorop George Lucas, James Cameron en …

Lees meer

De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

Deze verfilming van het gelijknamige boek lijdt aan hetzelfde euvel als Anni felici, meer nog zelfs. De nostalgie en het suikergehalte zijn zo hoog dat ik verlang naar een ongeluk of een echt dramatische scene. Nu kabbelt deze roadmovie een beetje voort, op weg naar een zo mogelijk nog zoeter einde. De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween doet vaak denken aan Forrest Gump, in de manier waarop de hoofdpersoon als een soort waarnemer van zijn eigen leven de meest wonderlijke dingen mee maakt. De leegheid van het landschap en de volksaard van de flegmatieke Zweden geven …

Lees meer

Anni felici

Thematisch is Anni felici niet bepaald vernieuwend. De bevrijding van de getrouwde vrouw en de zoektocht naar aandacht (gevonden in de armen van een lesbische relatie) en de worstelende kunstenaar op zoek naar erkenning zijn al heel vaak gedaan. Maar het is best onderhoudend en het is fijn om weer eens een Italiaanse film te zien. Deels komt de bekendheid natuurlijk doordat de film zich precies in dat tijdperk van feminisme en zelfontplooing afspeelt. Kritiek heb ik ook niet op het onderwerp maar het had wel wat eigentijdser aangepakt kunnen worden. Nu zwijmelt de film in nostalgie en wordt alles met …

Lees meer

The Andromeda Strain

Met The Andromeda Strain is iets vergelijkbaars aan de hand als met Logan’s Run, die ik half jaar geleden (her)zag. In mijn herinnering is dit een van de betere SF-films, maar in de praktijk blijkt dit nogal tegen te vallen. In deze verfilming van het gelijknamige boek van Michael Crichton komt een dodelijk virus vrij in het dorp Piedmont in Arizona, na het neerstorten van een satelliet die research deed naar biologische oorlogsvoering. Alle dorpelingen overlijden (op twee na) als gevolg van bloedklontering of ze vervallen in waanzin en maken er zelf een eind aan. Een team …

Lees meer

The World’s End

Vermakelijk mengsel van ‘aliens/mutants/robots have taken over our world‘ films als The Stepford Wives, They Live, Westworld en Invasion of the Body Snatchers en een kroegentocht van veertigers die hun studententijd willen herbeleven. Het eerste deel, waarin de in het verleden levende Gary King (Simon Pegg, compleet met Dr. Martens en Sisters of Mercy t-shirt), zijn makkers van weleer bij elkaar probeert te krijgen om die legendarische avond van 25 jaar geleden te herbeleven is al best vermakelijk. Maar de film mist wat. Het is allemaal een beetje tam. Het konijn dat de makers dan uit de hoge hoed halen is wel erg …

Lees meer

Süskind

Rondom 4 en 5 mei kijk ik altijd een oorlogsfilm, liefst een Nederlandse. Bioscoop of beamer zat er ditmaal niet in, maar in deze periode biedt de tv gelukkig altijd veel opties. Het werd Süskind. De recensies waren wel goed volgens mij maar ik vond m nogal tegenvallen. Dat ik vaak aan Schindlers’s List en Zwartboek zit te denken is nog tot daar aan toe. Dat krijg je al snel bij een Nederlandse film waarin de Jodenvervolging en/of het verzet aan bod komt. Het acteerwerk van Jeroen Spitzenberger en Nyncke Beekhuyzen (zijn vrouw Hanna) was ok.  Het sterkst was echter Karl Markovics …

Lees meer

All is lost

Die titel zegt veel. All is ook lost als ik de monoloog van Robert Redford aan het begin van de film hoor. Maar hoe is dat zo gekomen? Die drijvende container waarmee de solozeiler Redford ergens midden op de Pacific in aanraking komt is er in elk geval maar ten dele schuld aan. Er wordt nauwelijks gesproken in All is lost. Logisch, de man is nou eenmaal alleen, maar het heeft een enorme impact op de film. Ik zit direct met hem op die zeilboot en Redford kruipt als het ware in m’n hoofd. Hij heeft voortdurend een blik in …

Lees meer

Snowpiercer

Runaway Train met Koreanen. Ik vond m toch wat tegenvallen. Wat Runaway Train zo sterk maakte is de nadruk op het fysiek afzien in de kou en de intense haat die Manny (Jon Voigt) overeind houdt. Hoe verwerpelijk zijn personage ook is, hij sleept je mee tot het bittere einde. In vergelijking daarmee heeft Snowpiercer toch wel wat vrijblijvends. Ik heb al eerder over closed location films gehad bij Dredd en The Raid, en dat werkt vaak heel goed. De opmars van de held of een groepje helden naar hun noodlot of verlossing, bovenin een gebouw of voorin een trein, is een eenvoudige …

Lees meer

Captain Phillips

Indrukwekkende rol van Tom Hanks als de door Somalische piraten gegijzelde kapitein van een enorm containerschip. Als je het zo film ziet is het enteren van zo’n schip en het gijzelen van de bemanning eigenlijk een fluitje van een cent. Het gigantische schip en de voltallige bemanning is weerloos tegen een groepje fanatieke kapers op een vissersbootje. Belangrijkste reden: motivatie. De kapers hebben alles te winnen en de crew is duidelijk in haar motieven: ‘i didn’t sign up for this’. De film krijgt een grimmige wending als de piraten ervandoor gaan in de reddingsboot, inclusief captain Phillips. Die wordt steeds …

Lees meer

The Grand Budapest Hotel

Misschien nog wel beter dan al die andere toppers van Wes Anderson. Rushmore blijft mijn favoriet maar deze komt dichtbij. Zoals altijd creëert Anderson een volledig kunstmatig universum dat toch volledig echt aan doet. Hij neemt zijn wereld volstrekt serieus waardoor je er als kijker gemakkelijk in mee kan gaan. Ditmaal is dit een fictief Oost-Europees land, in de jaren 30. Ik moest steeds denken aan het Syldavie van Herge, in het Kuifje album de Scepter van Ottokar. Anderson gaat ver in zijn kunstmatigheid en balanceert soms op de grens van slapstick, maar hij gaat er nooit overheen. Veel van …

Lees meer