Filmdagboek
Pagina 23/43
Premium Rush
De plot van Premium Rush is niet zo interessant: een filmkaartje staat symbool voor een hoop geld waar zowel de Chinese gok- en smokkelwereld als een plaatselijke politiedetective achteraan zitten en waar een aantal fietskoeriers als drager (letterlijk) tussen zitten. Maar de manier waarop die jacht in beeld wordt gebracht en hoe er wordt gespeeld met de tijd is prachtig. Joseph Gordon-Levitt (zijn personage heet Wile E. Coyote, jaja) heeft vast nooit eerder op zo’n fixie gezeten maar hij past er uitstekend op. De adrenaline die bij de job hoort weet hij uitstekend over te brengen. Vastbesloten als hij is zich …
Lees meer
Die Hard
DE kerstfilm is voor mij nog steeds Die Hard. Een van de beste actiefilms ooit, waarin John McClane (Bruce Willis) op Christmas Eve een groep ‘common thieves’ (volgens Mrs. McClane, Bonnie Bedelia) het leven zuur maakt. Die hebben het personeel van de Nakatomi corporation gegijzeld, bovenin de gelijknamige toren. Die toren fungeert als snelkookpan voor het letterlijke en figuurlijke vuurwerk dat Willis ontketent. De reden waarom Die Hard zo goed werkt is die waarom de films van Howard Hawks zo goed werken: zet een groep mensen met tegengestelde belangen bij elkaar in een kleine ruimte, gooi er wat peper in …
Lees meer
Lawrence of Arabia
Op de vraag wat mijn favoriete film is heb ik altijd een standaard antwoord: Lawrence of Arabia. Deels om er vanaf te zijn, maar toch ook wel omdat het gewoon waar is. Ik heb m zeker 10 keer gezien. Uiteenlopend van een pan&scan versie op de tv van mijn ouders, 25 jaar geleden, tot de in 1988 gerestaureerde dvd-versie in glorious widescreen op mijn eigen beamer. Maar in de bioscoop zag ik de film nog nooit. Dus nu EYE de film (na opnieuw een restauratie) op het grote scherm en in 4K vertoont, greep ik mijn kans. En wat was het …
Lees meer
The Hobbit: An Unexpected Journey
De opening van The Hobbit was prima, maar toen ik daarna anderhalf uur naar een groep dwergen, een niet geïnteresseerde Bilbo Baggins en een beminnelijk glimlachende Gandalf had gekeken stond ik bijna op het punt de zaal uit te lopen. ‘Gaat er nou nog wat gebeuren?’ De 3D-bril hielp ook niet echt. Voor mij geldt dat ik vooral afgeleid word door de techniek en niet in het verhaal getrokken, wat toch wel de bedoeling is. Gelukkig kwam het later toch nog goed. Grotendeels dan. Het grootste probleem van dit eerste deel van de beoogde trilogie is dat het lastig meeleven …
Lees meer
To Rome with Love
Woody-Allenfilms vallen de laatste jaren uiteen in WA-light en WA-zeer-light. De laatste film die me echt bijbleef was Matchpoint. Midnight in Paris (heb ik niet gezien) valt, concludeer ik uit de reacties, in de light categorie. You will meet a tall dark stranger en To Rome with Love duidelijk in de zeer light. Woody is in een aantal zaken gewoon erg goed. Om te beginnen steken zijn eigen komische kwaliteiten nog steeds boven het gros der acteurs uit. Ook hier gaat hij er weer met de beste lines vandoor, meestal gebracht in een uiterst droge maar daardoor des te …
Lees meer
Kill List
Zo. Was dit me even een frustrerende film. Ik zat zowel met bewondering als met ergernis naar deze mengeling van kitchen-sinkdrama en martelporno te kijken, me afvragend waar dit alles heen ging. Ik had me er veel van voorgesteld omdat ik voorganger Down Terrace zo sterk vond. Na afloop is een ding zeker: regisseur Ben Wheatley heeft veel talent maar ook een inktzwarte kijk op de mensheid. Jay en Gal hebben samen in Irak gediend en zijn sinds hun afzwaaien een eigen bedrijfje begonnen. Een heel typisch bedrijfje: mensen vermoorden in opdracht. Hun opdrachtgever zit in een vage maar …
Lees meer
The Dark Knight Rises
Na een lange en vaak overdonderende zit blijf ik met gemengde gevoelens over deze afsluiter van de trilogie achter. Christopher Nolan weet zijn verhaal niet echt goed rond te krijgen en de film zit vol kleine plotfoutjes en onlogische (acties van) personages. Maar als je daaroverheen stapt dan verveel je je de hele 2 uur en drie kwartier niet in een epische actiefilm met vele lagen. Zo had ik moeite met de overgang van lethargie naar actie van Bruce Wayne. Waarom komt hij nu ineens wel in beweging? De rol van de agent Blake – die wel erg bijdehand is, te makkelijk …
Lees meer
Rolling Thunder
Paul Schrader was ‘on a roll’ in de 70’s. Als een maniak schreef hij het ene script na het andere, alsof hij wat goed te maken had of zichzelf wilde bevrijden van iets. Zijn eerste 4 scripts zijn erg gewelddadig en je hoeft geen Freud te heten om daar wat achter te zoeken. Rolling Thunder werd gemaakt in de slipstream van het succes van Taxi Driver en hoewel deze film daar een aantal thema’s mee deelt is het resultaat toch wel echt een stuk minder. Ondanks Quentin Tarantino’s enthousiasme voor de film. Majoor Charles Rane (William Devane) keert met zijn …
Lees meer
Black Death
Engeland, 1348. De Zwarte Dood waart door Europa en maakt miljoenen slachtoffers. De weinigen die overleven zijn als de dood dat de andere overlevers het virus al in zich hebben en paranoia heerst alom. Tegen deze achtergrond speelt dit verhaal van een monnik die een groep door de bisschop gezonden soldaten naar een afgelegen dorp moet leiden dat op miraculeuze wijze virusvrij is gebleven. De bisschop en zijn religieuze soldaten zijn ervan overtuigd dat hier zwarte magie en ketterij in het spel moeten zijn. Black Death schetst een portret van religieus fanatisme in een door god verlaten wereld. De christenen …
Lees meer
The Avengers
Ik had me grondig voorbereid op The Avengers. Eerder zag ik namelijk beide Ironman films, The Incredible Hulk, Thor en Captain America. Maar uiteindelijk blijkt dat allemaal weinig uit te maken. De Aarde wordt bedreigd en dit groepje superhelden moet haar redden. Klaar. Black Widow en Hawkeye zijn de nieuwelingen in dit door Nick Field bij elkaar gebracht Champions League team. Maar een team is het nog niet echt. Wat verwacht je ook als je van die superego’s bij elkaar zet. Dat ze ineens gaan samenwerken en zichzelf wegcijferen voor het hoger doel? Uiteindelijk gebeurt dat toch, …
Lees meerIDFA 2012, dag 3+4
Voor de tweede sessie heb ik veel in EYE gezeten, op vrijdag zelfs de hele dag. Het was een soort bivakkeren, met 4 films in zaal 1. Ook zaterdag waren de eerste 2 in EYE dus ik heb mijn portie in het mooie gebouw voorlopig wel weer gehad. IDFA 2012 was fijn, al is de beleving heel anders dan bij het IFRR. Niet zozeer door de films maar vooral doordat ik bij het IFFR in mijn eigen stad blijf, ik er dus elke dag ben en elke dag minstens 1 of 2 films zie. Dan droom je er op een …
Lees meer
Scaramouche
Een film die al zo lang bij me is als ik me kan herinneren, omdat ik m als kind al met pa zag en we er beiden verrukt over waren. Door de tijd waarin het verhaal speelde, door alle intriges, door de kostuums en de mooie vrouwen (met oa een prachtige Janet Leigh). Maar vooral door het schermen. Ik had toen nog niet gehoord van de term ‘swashbuckler‘, maar dit is er wel een klassiek voorbeeld van. Ik had destijds dan ook vooral oog voor de schermduels en dat is ook nog steeds het sterkste punt van de film. Maar de rest mag …
Lees meer
Jackie Brown
Ik geloof dat ik bij het herzien van Jackie Brown toch iets kritischer ben geworden dan destijds bij de release, en ook meer dan het geval is bij Pulp Fiction. Jackie Brown wordt vaak de meest volwassen film van Quentin Tarantino genoemd, en dat is ook terecht. Maar omdat Tarantino zelf nooit volwassen is geworden blijft JB een wat vreemde eend in de QT-bijt. Dat volwassen zit m vooral in de relatie tussen Jackie Brown en Max Cherry, de bailbondsman. Beiden hebben al veel meegemaakt en komen tot het besef dat ze hun levens niet meer elke richting in kunnen …
Lees meer
Moonraker
Van alle Bondacteurs is Roger Moore (George Lazenby tel ik ff niet mee met maar 1 film) mijn minst favoriete. Niet omdat hij een slecht acteur is maar zijn versie van Bond is er vooral een van grappen, veel vleierij met vrouwen, een mannelijkheid die nauwelijks nog fysiek is en een alles overheersende ironie. James Bond is bij hem nooit echt in gevaar wat het moeilijk maakt met hem mee te leven. Ook de plotlijnen van zijn Bondfilms worden steeds grotesker en schetsmatiger. Dat gezegd hebbende, Moonraker is wel een van de sterkere uit Moore’s serie. Dat komt vooral door …
Lees meerIDFA 2012, dag 1+2
Vrijdag en zaterdag was ik voor 8WEEKLY op het IDFA. Ik heb voor het eerst een perskaart van het documentairefestival, dus waar het meestal bij 1 of 2 films blijft zal ik nu ver over de 10 gaan schat ik. Al zal het wat beperkter zijn dan het IFFR omdat ik naar Amsterdam moet in dit geval. Het blijkt dat IDFA nog sneller uitverkoopt dan het IFFR, dus de eerste dag heb ik vooral in persvoorstellingen gezeten. Daar kan ik altijd terecht. Omdat ik hier ook slechter voorbereid ben dan in Rotterdam komt het wel goed uit, zo’n perszaal. Ik laat …
Lees meer
Paradise Lost 3: Purgatory
Deze documentaire kwam ik tegen op uitzendinggemist en na een voorzichtige eerste 10 minuten kon ik niet meer stoppen met kijken. Filmmakers Bruce Sinofsky en Joe Berlinger volgen de ‘West Memphis 3‘ al sinds de geruchtmakende moordzaak in 1993 toen ze veroordeeld werden voor de moord op drie achtjarige jongens. Toen waren Damien Echols, Jason Baldwin en Jessie Misskelley tieners, nu zijn het dertigers. Berlinger en Sinofsky beten zich in de zaak vast, ervan overtuigd dat ze onschuldig waren. Dit is de 3e documentaire over de WM3, na Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills (1996) …
Lees meer
Brutti, sporchi e cattivi
Het is jaren geleden dat ik deze beroemde en beruchte film van Ettore Scola zag en het blijkt dat ik veel scenes vergeten ben. Maar al kijkende komt er toch veel terug. Het is een bij vlagen hilarische maar ook aangrijpende blik op armoede in het moderne Rome, waar de vuilnisbeltbewoners vechten om elke lire en familiebanden uiterst rekbaar zijn. De patriarch van zo’n sloppenwijkfamilie woont met zijn 12 (schat ik) zonen, dochters, wederhelften en hun kinderen in een bouwval van een huis. Hij slaapt met een dubbelloops jachtgeweer aan zijn zijde omdat hij vreest beroofd te worden door zijn …
Lees meer
Marley
Ik heb de biografie van Timothy White, Catch a Fire: The Life of Bob Marley, gelezen en was daardoor aardig op de hoogte van het leven van de reggaegod. Maar dat boek is vooral een feitenrelaas en in Marley weet regisseur Kevin Macdonald nieuwe lagen aan te boren en tot de kern te komen van een man die wereldberoemd en tegelijkertijd een mysterie was. Macdonald doet dat door de persoon Marley te laten zien, in plaats van de muzikant. Hij reist rond langs belangrijke plekken in het leven van Bob Marley en laat daar veel mensen aan het woord die …
Lees meer
Dr. No
Ik moest tot mijn schrik bekennen dat ik de eerste Bondfilm nooit gezien heb. Althans niet in zijn geheel. Uiteraard wel de iconische scene met Ursula Andress die als een moderne Venus van Botticelli oprijst uit de zee. Ook heb ik wat losse scenes gezien met Bonds Chinese tegenstander die zich teruggetrokken heeft op een eiland in de Caribbean. Maar daar bleek het dus bij te zijn gebleven. Wat opvalt aan Dr. No is het krachtmens dat Bond in deze film (nog) is. In de versie van Sean Connery is hij fysiek zeer fit, heeft hij weinig compassie met tegenstanders …
Lees meer
The Amazing Spider-Man
Toen de film in de bioscoop verscheen was mijn eerste reactie: waarom in hemelsnaam nog een re-imagining van Spiderman? Maar ja, dan wordt je uiteindelijk toch nieuwsgierig hoe nieuwelingen Marc Webb (al zie ik dat hij 500 Days of Summer ook gemaakt heeft) en Andrew Garfield (die ik vooral ken van de Red Riding Trilogy) het ervan afbrengen. Om te beginnen moet je vaststellen dat Spider-Man in eerste instantie gewoon een geldmachine is voor Sony Pictures. Toen Sam Raimi er klaar mee was wilde dat niet zeggen dat Sony van plan was het spandex pakje van Peter Parker …
Lees meer
Harry Potter and the Half-Blood Prince
Wat geldt voor the Order of the Phoenix geldt nog sterker voor the Half-Blood Prince. De film is nog complexer en donkerder dan zijn voorganger. En ook hier schijnen wat drastische cuts gemaakt te zijn ten aanzien van het boek. Maar dat heb ik ditmaal toch echt niet gelezen, dus ik moet het van de verwikkelingen op het scherm hebben. En die zijn niet altijd goed te volgen of logisch. Er zijn veel verhaallijnen, maar de centrale plot is nogal eenvoudig. Door al die extra lijnen en veel overbodige scenes is de film heel vol zonder dat er echt een …
Lees meer
Harry Potter and the Order of the Phoenix
Ik had mezelf ten doel gesteld eerst de boeken te lezen voordat ik de films ging zien. Dat lukte aanvankelijk goed, maar bij deel 4 heb ik het toch maar opgegeven. Er zit toch echt teveel herhaling in de avonturen van Harry om me steeds opnieuw te boeien. In het geval van the Order of the Phoenix was ik ergens halverwege het boek, dus het begin komt me niet alleen door de herhalende structuur van de films bekend voor. Die order is een club van wizards die zich zorgen maakt over de aanzwellende stroom aan bewijzen dat Voldemort is teruggekeerd. …
Lees meer
Diamonds are Forever
Ik ga mezelf de komende tijd op een serie Bondfilms trakteren (al is dat misschien niet altijd het juiste woord), in aanloop naar Skyfall. Dit is de eerste. De laatste keer dat Sean Connery de rol zou vertolken (zijn onofficiele terugkeer in Never Say Never Again niet meegerekend) is niet bepaald zijn beste. Gelokt door een enorm bedrag keerde hij terug, na eerder afgezegd te hebben voor On Her Majesty’s Secret Service. De plot rammelt aan alle kanten en het is aan Connery te danken dat het toch wel weer onderhoudend is. Aan het begin doodt Bond zijn nemesis Blofeld, …
Lees meer
De Heineken Ontvoering
Ik was een beetje in de war bij het begin van de film. Dat Cor van Hout (Gijs Naber), Frans Meijer (Teun Kuilboer) en Jan Boellaard (Korneel Evers) Freddy Heineken zullen ontvoeren wist ik wel. Maar waar was Willem Holleeder? Die bleek vervangen door een zekere Rem Hubrechts. Ook de vijfde ontvoerder Martin Erkamps is verdwenen in de verfilming. Regisseur Maarten Treurniet en co-scenarist Kees van Beijnum kozen ervoor om eigenschappen van de geharde crimineel Willem Holleeder en beginneling Martin Erkamps bij elkaar te brengen in de fictieve ontvoerder Rem Hubrechts. Rem is de jongste van de groep (net als …
Lees meer