Filmdagboek
Pagina 25/43
Real Steel
Wat een vreemde film is dit. Zelden zoveel plotgaten, vreemde montagekeuzes, filmclichés en botsende verhaalelementen in 1 film gezien, maar onderhoudend is het allemaal wel. Real Steel speelt in de nabije toekomst. Bokspartijen tussen mensen zijn vervangen door die tussen robots en de bestuurders ervan. Charlie Kenton (Hugh Jackman) is zelf een voormalig bokser maar heeft zich op de robots geworpen toen zijn eigen carrière strandde. Met schuldenaren achter zich aan krijgt hij de zorg over zijn uit een eerdere relatie verwekte zoon toegeworpen. Real Steel jat vrijuit van een boksfilm als Rocky en de talloze films over gemankeerde vader-zoonrelaties, …
Lees meer
Stanley Kubrick: The Exhibition + retrospectief
Tussen 21 juni en 9 september besteedt EYE aandacht aan de legendarische regisseur Stanley Kubrick in de vorm van een unieke tentoonstelling en een uitgebreid retrospectief. Ik kijk terug op de carrière van een man die net zo boeiend is door wat hij niet heeft gemaakt als wat wel. ‘If I had my way I would shoot a scene and then go home for a month to think about it‘. Zo luidde Stanley Kubricks antwoord op een vraag van criticus Gene Siskel over hoe lang het duurt om een film te maken die voldoet aan Kubricks eisen. Het is een veelzeggende uitspraak van …
Lees meer
Sherlock Holmes: A Game of Shadows
Een actiefilm in een klassiek jasje. Nog meer dan zijn voorganger is deze Sherlock Holmes een achtbaan die door het Victoriaanse Engeland (en Parijs en Zwitserland) dendert. Je ziet wel wat van het Londen van 1895, maar dan moet je wel goed opletten. In alles is dit vervolg net wat beter dan de eerste film. A Game of Shadows bevat een aantal adrenaline opwekkende actiescenes, waarbij Guy Ritchie voortdurend zijn hand lijkt te overspelen maar alles toch bij elkaar weet te houden. Ritchey speelt met slowmotion door het vooruitdenken van Holmes in zijn man-to-mangevechten te laten zien en het vervolgens nog …
Lees meer
Prometheus
Prometheus in IMAX 3D is, los van de film zelf, al een bijzondere ervaring. Doordat ik wat verder van het scherm zat dan destijds bij Avatar leidde het 3D-effect in elk geval niet zo enorm af. En door de gemengde ontvangst van de film in de diverse recensies die ik gelezen had waren de verwachtingen al wat bijgesteld. Desondanks viel het tegen. Ridley Scott verdient credits voor zijn poging het Alien-universum uit te rekken en het te voorzien van een visie die tegen alles in gaat waar de films in eerste instantie om leken te draaien. In Prometheus blijkt het …
Lees meer
Martha Marcy May Marlene
Martha is zichzelf niet. Als ze haar zus belt vanuit een telefooncel weet ze niet waar ze is, ‘Upstate, i think‘, en als een bang vogeltje duikt ze weg voor menselijk contact. Vlak daarvoor is ze in alle vroegte de boerderij ontvlucht waar ze met een tiental andere vrouwen en een paar mannen blijkt te leven. In een parallelle montage vertelt de film vervolgens hoe het haar op die boerderij vergaan is, in de twee jaar daarvoor, en hoe ze tracht erbovenop te komen bij haar nette zus en hardwerkende zwager. De namen uit de titel verwijzen naar Martha’s eigen …
Lees meer
On the Road
Eerlijk gezegd heb ik de wereldberoemde roman nooit gelezen. Maar voor het bekijken en waarderen van de verfilming maakt het volgens mij niet zoveel uit. Ik ken de diepere thema’s van het boek niet, althans niet van het lezen, maar die komen in verfilmingen toch nooit echt uit de verf. In dit geval zou dat zijn: de zoektocht naar betekenisgeving en je roots in een wereld die vijandig staat ten opzichte van individualisme en afwijkend gedrag, en van alle kanten bedreigd wordt. Het zoeken van de protagonisten gaat letterlijk: ze gaan op reis zonder een echt doel te hebben. …
Lees meer
Chronicle
Aardige variant op het genre ‘jongere-wordt-zich-bewust-van-nieuwe-verkregen-superkrachten-maar-hoe-zet-je-die-verantwoord-in’. In dit geval gaat het om drie vrienden die na een duik in een mysterieus gat in de grond blijken te beschikken over kinetische gaven. Maar het ontbreekt Chronicle nogal aan een spanningsboog. Pas naar het einde toe gaat een en ander escaleren als een van de drie (de nerd..) nogal in ban raakt van zijn dark side. Het handheld perspectief, om duistere redenen neemt de nerd alles in zijn dagelijks leven op, irriteert vooral. Geef mij dan toch maar een stevige tripod en wat wide shots.
Lees meer
Super 8
Het is wel te merken dat Steven Spielberg hier als producent een grote vinger in de pap heeft gehad. Super 8 is in alles een ode aan zijn films uit de periode 1977-1985, als regisseur maar ook als producent, waarin SF- en adventure-elementen gecombineerd worden met jeugdige branie, family values en het leven in smalltime america. Denk Close Encounters of the Third Kind, ET, Poltergeist, Gremlins, The Goonies en Back to the Future. Maar dit is een film van JJ Abrams. Een regisseur met veel talent die ditmaal gekozen heeft een film te maken die volledig de platgetreden paden bewandelt en …
Lees meer
The Ides of March
Jaloersmakend is het. Qua looks kan ik wel mee met die George Clooney (al is ie wel een stuk ouder..), maar naast acteren kan ie ook nog eens regisseren. Na Confessions of a Dangerous Mind, Goodnight and Good Luck en Leatherheads (die heb ik niet gezien) is The Ides of March zijn vierde regieklus. En weer een geslaagde. Hij is hier zelf gouverneur Mike Morris die het opneemt in een campagne om de Democratische presidentsnominatie tegen een collega. Hoewel Clooney zijn voorkeur voor de Democraten publiekelijk niet onder stoelen of banken steekt, speelt het feit dat het hier om …
Lees meer
The Artist
Waar ik Hugo eerder vond tegenvallen en ik het met Marcel eens was dat het een beetje een Jeunet-ripoff is, valt ook deze grote Oscarwinnaar wat tegen. En zie ik vooral een ode aan de langere films van Charlie Chaplin en Buster Keaton, zonder de durf die deze twee legendes wel bezaten. The Artist ziet er prachtig uit en weet echt het gevoel over te brengen van een zwijgende film uit de jaren 20. De manier waarop het verhaal verteld wordt, de mengeling van comedy en drama, en het geëxalteerde acteerwerk is te zien als een eerbetoon aan de illustere …
Lees meer
War of the Arrows
Het helpt als je wat van de voorgeschiedenis weet, want dan krijgt het verhaal van dit historische spektakel meer lading. Daarom had ik ook opgezocht hoe het zat met de Chinese Qing dynastie, de Koreaanse Joseon dynastie, en de twee invasies die de Manchurijse krachten uitvoerden in Korea. War of the Arrows speelt zich af tegen de achtergrond van de 2e invasie. Aan het begin wordt de vader van Nam-yi en Ya-in vermoord door handlangers van de Manchu. Broer en zus weten aan hun achtervolgers te ontkomen en vluchten naa een vriend van hun vader. Daar groeien de …
Lees meer
The Grey
Aangespoord door de redelijk positieve recensies en ook het stuk van Marcel op 8W besloot ik Liam Neeson maar weer eens een kans te geven. De acteur rijgt al jaren de ene slechte film aan de andere, alsof hij vastbesloten is zijn talent zoveel mogelijk te verkwanselen. The Grey is in die lijn een kleine opleving. Met nadruk op klein. De grijzen uit de titel zijn wolven. Neeson en kornuiten worden door ze opgejaagd en een voor een afgemaakt als de groep zich door de snijdende kou van Alaska beweegt, nadat hun vliegtuig is gecrasht. De dreiging en de …
Lees meer
Shame
Het voordeel van wachten met het bekijken van een populaire film is dat je weer met enigszins frisse ogen kan kijken. Als ik Shame tijdens het IFFR had gezien was ik meegelift op de hype. Nu kan ik met een gerust hart zeggen dat die hype terecht was. Steengoed. Al maken regisseur Steve McQueen en hoofdrolspeler Michael Fassbender het niet eenvoudig. Brandon Sullivan is een raadselachtig en afstandelijk man met wie ik me niet kan identificeren. Nog los van zijn seksverslaving. Al vormt die natuurlijk de bron van alle kwaad. Brandon is zo afgestompt en zo eenzijdig gericht op klaarkomen …
Lees meer
Battle of the Bulge
Op 4 mei kijk ik traditioneel naar een oorlogsfilm. Liefst een die ik nog niet eerder heb gezien. Ondanks de cast en de big budget opzet volgens de beste Hollywoodtradities geldt dat ook voor Battle of the Bulge. In dit bijna 3 uur durende epos wordt ingezoomd op eind 1944. In de maanden na D-Day maakten de geallieerden een flinke opmars en velen dachten dat de oorlog snel ten einde zou zijn. De Amerikaanse soldaten die gelegerd waren in de Ardennen (waar al maanden geen oorlogshandelingen meer waren) hangen hier dan ook wat rond, in afwachting van de Duitse overgave. …
Lees meer
Rollerball
Net als in het oude Rome is het hoofdthema van deze bombastische science-fictionfilm brood en spelen. In een ronde arena met daarin een uit een flipperkast geleende lanceerbaan vechten twee teams, bestaande uit rollerskaters en motorrijders, om een ijzeren bal die ze in een magnetisch gat moeten zien te krijgen. Net als bij de Romeinse gladiatorengevechten is daarbij vrijwel alles geoorloofd. Het publiek komt er in masssale aantallen en over de hele wereld op af. Het is het enige vermaak dat scoort en de spelers worden als goden behandeld. Daarbij worden ze echter niet geacht vragen te stellen of zelf …
Lees meer
Pulp Fiction
Uiteraard heeft de doorbraakfilm van Quentin Tarantino niet meer dezelfde impact als toen ik m voor het eerst zag in de Carolusbioscoop te Nijmegen, in 1994. De aanwezigheid van de film was toen zo alom en overweldigend dat er werkelijk niet aan te ontkomen was. Pulp Fiction beheerste de zalen, de bladen, de kranten, de filmprijzen en, dankzij de eclectische en razend populaire soundtrack, ook de radio en kroegen en disco’s. Maar ook na 18 jaar blijft overeind dat het een ijzersterke film is die onzettend knap in elkaar zit, zeer scherp geschreven is en vol zit met klassieke scenes. …
Lees meer
The Yellow Sea
Regisseur Hong-jin Na heeft pas twee films gemaakt maar toch denk ik dat we al kunnen spreken van een oeuvre en een eigen signatuur. Zijn debuut, The Chaser (die ik tijdens het IFFR zag en nog eens op de pleinbios), vierde triomfen in het wereldwijde festivalcircuit en de regisseur zette zich hiermee flink op de kaart. Voor opvolger The Yellow Sea volgt hij grotendeels hetzelfde stramien: zeer verbeten personages die tot het uiterste gaan, niet te beroerd zijn om extreem geweld te gebruiken om te overleven en de ene spectaculaire achtervolging na de andere. Opnieuw een voorbeeld van de eigenzinnige …
Lees meer
Captain America: The First Avenger
Komende week gaat The Avengers in premiere, een spectaculaire actiefilm waarin de Avengers uit de comicbookserie voor het eerst samen in een film zitten. Producent Marvel had de markt eerst afgetast en voorbereid door Ironman (2 keer), Hulk, Thor en Captain America een eigen film te geven. Daarbij hebben ze ook gastrollen in elkaars films, zodat je al went aan het idee dat ze ooit samen een team gaan vormen. De eerste Ironman is de beste van de serie, vooral door de kwaliteiten van Robert Downey Jr. The Incredible Hulk was aardig, al vond ik de versie van Ang …
Lees meer
Hugo
Ik had het in War Horse over het verschil tussen Martin Scorsese en Steven Spielberg, maar er blijken nu toch ook ineens overeenkomsten. Het is dat ik beter weet maar Hugo zou zomaar door Spielberg gemaakt kunnen zijn. In de hang naar en idealisering van het verleden, de prominente plek voor kinderen en familiebanden en een algemene neiging tot sentimentele scenes zou dit alles zo uit de koker van Steven gerold kunnen zijn. Maar het is dus een film van de misdaadmeester en zelfverklaard cinema-nerd Martin Scorsese. Hoewel dus verrassend door de genoemde thema’s vond ik de film toch …
Lees meer
A Night to Remember
Het is dit weekend 100 jaar geleden dat de Titanic zonk en ter gelegenheid daarvan kijk ik naar die andere verfilming van de ramp. Op special effects gebied verliest A Night to Remember het uiteraard van James Cameron, maar dat is ook niet gek voor een film uit 1958. Maar voor de rest bewijst deze versie dat het vertellen van een goed verhaal en acteerprestaties die daar in dienst van staan, van alle tijden is en dat het voortschrijden van tijd en techniek niet in het voordeel hoeft uit te vallen van een remake. A Night to Remember concentreert …
Lees meer
Mission: Impossible – Ghost Protocol
Je weet wat je krijgt met de MI franchise maar daar kies je dan ook voor: een waanzinnig plot – dat weinig met de werkelijkheid te maken heeft – over een doorgedraaide wetenschapper die de aarde dreigt te vernietigen door een nucleaire oorlog te ontketenen, en die alleen gestopt kan worden door het team van Ethan Hunt (Tom Cruise). Dat team krijgt de schuld in de schoenen geschoven van een aanslag op het Kremlin en moet vanaf dat moment opereren zonder de steun van hun superiors: ghost protocol treedt in werking. Veel maakt dat niet uit. Het gaat om de capriolen …
Lees meer
Into the Abyss
Over gevangenen op Death Row zijn al vaker films en documentaires gemaakt, maar de manier waarop Werner Herzog het doet in Into the Abyss is toch wel erg bijzonder. Zoals in al zijn documentaires weet Herzog steeds nieuwe manieren te vinden om de situatie te bekijken en als een nieuwsgierig kind weet hij gebeurtenissen en visies op te rakelen die eerder altijd verborgen bleven. In dit geval concentreert hij zich op 1 moordzaak en de gevolgen daarvan voor de daders, de slachtoffers, de nabestaanden en de andere betrokken personen. Herzog begint zijn film met een duidelijke boodschap: hij gelooft niet …
Lees meer
A Separation
A Separation begint met de op handen zijnde scheiding tussen Nader en Simin maar die is slechts een aanleiding om diverse versies van de waarheid te bestuderen, en van de manier waarop dagelijkse routines eenvoudig kunnen escaleren. Simin wil met dochter Termeh naar het buitenland, op zoek naar een beter leven. Nader wil thuisblijven om voor zijn aan Alzheimer lijdende vader te zorgen. Koppig als ze beiden zijn en niet bereid te wijken stemmen ze in met een scheiding. Nader huurt een huishoudster in maar betreurt dat als ze die verantwoordelijkheid, in zijn ogen, niet aan kan. De film is …
Lees meer
Torn Curtain
Torn Curtain was Alfred Hitchcocks 50e film. Na 3 ongelooflijk productieve decennia deed hij het in jaren 60 wat rustiger aan, maar juist die rust heeft zijn werk niet goed gedaan. Althans, na Psycho werden zijn films gewoon minder goed ook al besteedde hij er meer tijd aan. The Birds en Marnie waren nog wel goed, maar Torn Curtain en Topaz zijn het predikaat Hitchcockiaans niet waardig. Hij hield daarna een tijdje rust en haalde pas in 1972 nog eens flink uit met zijn laatste meesterwerk: Frenzy. Torn Curtain gaat over Amerikaanse kernfysicus professor Michael Armstrong (Paul Newman) die …
Lees meer