50 
Woody-Allenfilms vallen de laatste jaren uiteen in WA-light en WA-zeer-light. De laatste film die me echt bijbleef was Matchpoint. Midnight in Paris (heb ik niet gezien) valt, concludeer ik uit de reacties, in de light categorie. You will meet a tall dark stranger en To Rome with Love duidelijk in de zeer light.

Woody is in een aantal zaken gewoon erg goed. Om te beginnen steken zijn eigen komische kwaliteiten nog steeds boven het gros der acteurs uit. Ook hier gaat hij er weer met de beste lines vandoor, meestal gebracht in een uiterst droge maar daardoor des te effectievere vorm. Ook zijn gave om in zeer korte scènes heel veel tijdsverloop te suggereren (bv de introductie van Monica) is hier uiterst effectief. Zijn liefde voor neurotische personages krijgt hier weer volop de vrije hand, om te beginnen met zijn eigen rol, maar dat hoort nou eenmaal bij zijn films. Maar voor de rest is To Rome with Love wel erg schetsmatig en vaak ook slordig. Veel verwikkelingen zijn zo vergezocht en potsierlijk dat ergernis de bovenhand gaat voeren in een film die bedoeld is om te entertainen.