Maand: juli 2010
Pagina 1/2
Dag 15: Dwars door Wyoming
De campground in Buffalo heeft wifi, dus terwijl wij een wasje draaien wordt er nog even flink op de laptop gewerkt. Schrijven en fotos bijwerken. En koffie drinken uiteraard. Liters. Vandaag wordt een dag van rijden, want we willen liefst in een keer door naar Yellowstone. Wel kiezen we zoveel mogelijk voor binnenwegen, omdat je dan het meeste meekrijgt van het landschap. Direct als we Buffalo verlaten rijden we de Big Horn Mountains in. Wederom een prachtig gebied dat flink naar ons lonkt om daar de tent op te zetten en een flinke hike te gaan doen. Maar nee, we …
Lees meerDag 14: Devil’s Tower en een veld vol prairie-dogs
Devil’s Tower. We zijn vlak in de buurt en net als in de film ‘close encounters of the third kind’ gaat er een raar soort aantrekkingskracht vanuit. We hebben er zin in en haasten ons over de 14. Dorpjes als Aladin (met 15 inwoners) kunnen ons niet bekoren, we moeten door. En ineens is ie daar dan, een soort haaievin middenin het landschap, waar we gebiologeerd achteraan gaan. Een soort ongecontroleerd enthousiasme a la Steve Irwin maakt zich van ons meester, als we steeds dichterbij komen. Wat een uitzondelijk ding, dat zomaar, als een soort schoorsteen uit de aarde oprijst. …
Lees meerDag 13: Donder en bliksem
Het is 21 uur en bijna donker in Black Hills, het gebied waar veel scenes van Dances with wolves zijn opgenomen. Onze tent staat en ons vuurtje brandt. Erik praat met de buurman (die wel 10 x herhaalt ‘I don’t mean to interupt’) en ik zit op een steen en staar in de vlammen. De rook is welkom want het muggen gevaar is nog altijd niet geweken. Erik heeft zich volgespoten met ‘OFF’ een soort anti-mug wc-reiniger. We hebben net gegeten in een All American Diner uit the Rough Guide met world famous Indian Taco’s. Je moet het gewoon bedenken …
Lees meerDag 12: cavequeing, buffalo chaos en Rushmore
Wind Cave national park heeft een cave. Nogal wiedes. Dus wij er heen. Je kan verschillende tours doen en we kiezen gewoon voor de meest populaire. Een lief parkmeisje in onbevlekt uniform met lange vlecht van onder haar ranger hoed, blijkt onze gids. Ze heet Mary-Beth, echt zo’n fijne (christelijke?) naam waarvan je weet dat ze goed is opgevoed. Dat blijkt als ze ons keurig uitlegt waarom die Wind Cave zo bijzonder is. De hele grot zit namelijk vol met een soort rasterstructuur die is gevormd door de voortdurend waaiende wind (‘boxwork’). Daar gaat een heel geologisch proces mee gepaard …
Lees meerDag 11: Encounters at Torrington
In Wyoming is vanalles te weinig, maar 1 ding daar zit het vol mee: ruimte… Eindeloos glooiende en geelgroene weilanden trekken aan ons voorbij terwijl we vol gas vooral rechtuit rijden, heuvel op en af. Eenzame windmolentjes wuiven enthousiast wanneer we voorbijstormen, maar tot een echte ontmoeting komt het nooit. Pas halverwege, in het plaatsje Torrington, met een industrie-achtige entree, wagen we een stop. We zijn toe aan koffie, en waarom dan niet ook gelijk een beetje boodschappen doen. In een supermarkt worden we vriendelijk geholpen door een dame zonder lach. Noch in haar ogen, noch in haar mond is …
Lees meerDag 10: pancakes en rodeo
Hoe goed kun je iets organiseren? Het is maandag en we steken de straat van ons hotel over naar de overkant waar free pancakes worden geserveerd, een traditioneel onderdeel van de frontier days. De straat is afgezet en daarmee de toegang voor iedereen versoepeld. Bij elke ingang naar het grote plein staat iemand om ons door te verwijzen naar de enorme rij een eindje verderop. Iemand houdt een groot bord omhoog (the line starts here) en we worden voorzien van een fles water. Een dame laat ons precies weten hoe lang het duurt (20 minutes) en dat lijkt extreem weinig …
Lees meerDag 9: boots, belts & hats
Nauwelijks bekomen van ons avontuur van gisteren pakken we snel onze boel weer in en vertrekken we naar Centennial. We hebben honger. In the friendly store (‘because nice matters’) eten we omelet met tomaat en drinken koffie dat geserveerd wordt door een dame op leeftijd met trillende handen. Het is full house in de diner, waar een enorme kok met dikke lippen en een bril zijn eigen fantastische systeem erop na houdt in de keuken. Met een bodem in onze maag rijden we door naar Cheyenne. Het is tijd voor de Frontier Days, HET jaarlijkse rodeo festijn van America. Dreigende …
Lees meerDag 8: het duistere sprookje van Bob Ross
Het begon allemaal zo mooi met Bob Ross op televisie in ons hotel in Walden (the moose viewing capital of the world). Terwijl ik op de bank een stukje schreef was Erik in de ban van de zalige stem van Bob die zoals altijd vertelde over ‘happy little trees who need a friend’ en al schilderend een sprookjesachtig landschap tevoorschijn toverde. In zo’n landschap belandden wij diezelfde middag nog. Na een swingende tocht over route 130 met de tingtings op kwamen we aan op sugarloaf campground, een idyllisch plekje waar hout al gesprokkeld voor ons klaarlag naast de vuurkorf. Het …
Lees meerDag 7: een iets te lange hike
Wakker worden in de Hot Springs was een feest. We kunnen immers direct vanuit de tent het bad induiken. Om 7.45 uur zaten wij er in. Helemaal alleen. Heerlijk. Maar daarna moet er toch ontbeten en ingepakt worden. Om 10.00 uur nemen we afscheid van de bronnenbaden en we overleggen wat voor hike we willen doen. Want dat is de bedoeling vandaag. We hebben gisteren een wandelkaart van het gebied gekocht en daar staan er genoeg op. Annemet wil graag naar de waterval bij Fish Creek. De jongen bij de ingang van de hot springs wijst ons er op dat …
Lees meerDag 6: Blote billen in strawberry hotsprings
De zondelinge zwitser uit het motel waarschuwde ons er al voor: ‘naked people’, en terwijl hij dit zei glinsterde zijn ogen en wachtte hij met spanning op een reactie van onze kant. Toen die uitbleef ging hij net zo makkelijk weer over tot de orde van de dag, en kwam met een ander verhaal, over zijn reizen tot nu toe en dat je nooit weet waar je terechtkomt. Dat hij nu alweer 32 jaar vastzat aan een motel in Steamboat Springs, en hoe hij zijn vrouw veroverd had met een mortgage. Telkens keek hij ons uitdagend aan, wachtte even en …
Lees meerDag 5: Steamboat Springs
Dat zou ons geen tweede keer overkomen. Horen dat er iets gaande is buiten de tent en dan toch alle actie missen. Dus laten we buitentent lekker open en de camera ligt in de aanslag. Middenin de nacht hoor ik weer geluiden, maar wat het is kan ik niet thuisbrengen. Dan dringt het tot me door dat er iets of iemand flink staat te urineren naast onze tent. Mens of dier is echter niet duidelijk. Ik staar in het donker en dommel dan weer in slaap. Om 6 uur ben ik klaarwakker. Laat de elk maar komen. Maar helaas, er …
Lees meerDag 4: Big elk en mosquito lake
Vannacht voor het eerst in ons tentje geslapen. Ergens middenin de nacht word ik wakker van diep gesnuif naast de tent. Her en der over de camping hoor je dingen omvallen, het kletterend geluid van aluminium pannen en plastic borden. Verstijfd lig ik in m’n slaapzak en durf niet te bewegen. Erik hoort niks want is in diepe slaap. M’n ogen wijd open zie ik schaduwen vlak langs de tent voorbij komen. Ik luister of ik ritsen van andere tenten hoor of het licht van schijnwerpers of zaklampen zie. Niks van dat al. Ik wil m’n tent opendoen om te …
Lees meerDag 3: Warm weerzien
En eindelijk zijn we terug, in het land dat vorige zomer zo’n indruk had gemaakt, en dat ik een beetje miste sinds we weer op eigen bodem stonden. Het land van de service, de refills, het aftellen bij de stoplichten, de rokende putdeksels in de stad, de trotse en kolossale vrachtwagens, het blindelings vertrouwen op de verkeersborden die je door elke verkeerssituatie leiden, de brievenbussen langs de weg die zo uit de Donald Duck gewandeld lijken, de skippy-pindakaas (!!), de kannen water die je automatisch krijgt bij je eten, en de preoccupatie met ijsblokjes… Bij alamo (de car rental) stond …
Lees meerDag 2: B-bikes en beers
Met de grootste moeite hebben we gisterenavond nog wat kunnen eten. Niet omdat er nix te krijgen was maar omdat de vermoeidheid flink toe ging slaan. Toen ik fris gedoucht op bed ging liggen was ik dan ook binnen 5 minuten vertrokken. Maar vanochtend waren we beiden behoorlijk opgeknapt, klaar voor een dagje Denver. Verdwalen in Amerikaanse steden is vrij onmogelijk weten we uit onze ervaringen van vorig jaar. Ook hier is een rechttoe rechtaan stratenpatroon getrokken. Zigzaggend bereiken we zo ons eerste doel: het Denver Museum of Art. Niet zozeer vanwege de inhoud maar vanwege het gebouw. Dat is …
Lees meerDag 1: een achterlijk dure koelbox en toch 400 dollar ‘winst’
Het drukste zomerweekend op schiphol, een kolkende mensenmassa en wij staan ertussen. Met onze trouwe metgezel van vorig jaar, de koelbox, die onderweg vanochtend nog zijn arm gebroken heeft. Als een baby dragen we hem op de arm. Dat kan makkelijk want er zit alleen maar plastic in: bekers, borden, bakjes, kommetjes. Kortom: keukenspul. Heel zorgvuldig bij elkaar gezocht met zelfs een theedoek en een rol wc-papier om het af te maken. Alles zit erin, en het weegt niks. De sfeer is zoals altijd goed onder de vakantiegangers die zich ontspannen overgeven aan lange wachtrijen en daarbij een passend gezicht …
Lees meer
Nog 1 nachtje
Morgen vertrekken we voor 4 weken naar de VS: Colorado en Wyoming. Het dringt nog steeds niet echt door. Vorig jaar was ik al weken vantevoren bezig met inlezen en anderszins voorbereiden, maar nu heb ik veel meer een ‘we zien wel’ houding. Dat komt waarschijnlijk omdat het de laatste keer allemaal zo soepel liep. Het vertrouwen is hoog. Dat neemt niet weg dat ik stiekem toch wel van alles gedaan heb: Kaarten kopen (nix leuker dan via een kaart, geen routeplanner dus, een nieuw gebied te ontdekken) Reisgidsen van Colorado en Yellowstone/Grand Teton Nieuwe tent (en die is reeds …
Lees meer
Our Hospitality
Zolang ze zich kunnen herinneren is er een vete tussen de families McKay en Canfield. Willie McKay’s vader werd gedood in een duel met zijn Canfield rivaal en Willie groeit op bij zijn tante in New York. Dan krijgt hij erfenis die hem noodzaakt naar het grondgebied van de Canfields terug te keren. Buster Keaton is geweldig als de serieuze Willie die de Canfield broers van zich af dient te houden. De grap is dat hij bij de Canfields op bezoek is omdat hij amoureus is geworden met de dochter des huizes. Zolang hij in hun huis is kunnen zijn …
Lees meerJoy Division
Indrukwekkende documentaire over opkomst en, door de zelfmoord van Ian Curtis, ondergang van deze legendarische band. In slechts 4 jaar tijd wisten Curtis en zijn collega’s een onuitwisbare indruk achter te laten. Ook schetsen de makers een goed beeld van industriestad Manchester waarin in de jaren 70 alles leek mis te gaan. Joy Division wist een geluid te geven aan de grauwheid maar tilde de stad ook naar een nieuw (futuristisch) niveau. Veel talking heads, maar omdat ik de bandleden en Curtis’ vriendin (de mediaschuwe Annik Honoré) nooit zo uitvoerig aan het woord heb gezien is dit geen probleem. Daarnaast …
Lees meer
Face/Off
Waarschijnlijk besefte John Woo ook wel dat Hollywood hem geen miljoenen zou blijven geven om zijn spectaculaire actiethrillerss te blijven maken. Hij had in Hong Kong wel bewezen wat hij kon, maar zijn thematiek (veel identiteitswisselingen, gespiegelde personages, wraakactie’s en operateske actiescene’s) leek niet echt aan te slaan bij een Westers publiek. Maar dat kwam vooral omdat hij zich bij Hard Target (1993) en Broken Arrow (1996) te voorzichtig opstelde. Een soort John Woo light. Bij Face/Off (1997) kwam alles toch samen. De belangrijkste reden is dat hij alle remmen los gooit. Niets is te gek in deze maffe uitwisseling …
Lees meer
De helaasheid der dingen
In deze verfilming van het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst kijkt de volwassen schrijver Gunther terug op 1986, het jaar waarin hij naar een jeugdinrichting ging. Hij verzette zich heftig tegen die opsluiting, maar het bleek wel zijn redding uit een uitzichtloze jeugd. Hij heeft al lang afstand genomen van zijn voortdurend dronken vader en diens kansloze broers, maar in de terugblikken komt ook de liefde van de familie Strobbe voor elkaar naar voren. Daardoor is De helaasheid der dingen zowel een ontroerend, een hilarisch maar ook schrijnend portret van de (zuipende) arbeidersklasse op het …
Lees meer
Welt am Draht
Het is verleidelijk om Rainer Werner Fassbinders Welt am Draht (1971) als een lang verloren gewaand sci-fi-meesterwerk te zien. Het komt immers niet vaak voor dat een film van een erkend meesterfilmer die jaren niet gezien is, wordt gerestaureerd. Als het dan ook nog eens om een buitenbeentje in het oeuvre gaat, ligt verheerlijking van dit ‘unieke’ werk op de loer. Het is inderdaad bijzonder dat deze tweedelige, voor de WDR gemaakt tv-film nu op dvd wordt uitgebracht en ook korte tijd in het Filmmuseum te zien is. Maar Welt am Draht is geen …
Lees meer
The Big Easy
Weinig diepgravende maar wel onderhoudende en grappige thriller/neo noir over corruptie binnen de New Orleans politie. Dennis Quaid is de rechercheur wiens familie al decennia in het korps zit en meedoet aan deze zaakjes. Hij weet niet beter dan dat het zo gaat. Ellen Barkin is de onervaren openbaar aanklaagster die deze praktijken aan wil pakken. Binnen de kortste keren liggen de twee met elkaar in bed. Maar dan wordt Quaid opgepakt voor het aannemen van steekpenningen, en Barkin wil vervolgens niets liever dan hem veroordelen. Maar dat is buiten …
Lees meer
Friday Night Lights, seizoen 3
Ik heb me niet kunnen beheersen en heb direct na het tweede seizoen naar het derde gekeken. Fenomenaal. Het is voor de nederlandse kijkers te hopen dat iemand het hier uit gaat zenden, maar ik betwijfel het. Er is hier vrijwel nul interesse in American Football. Jammer, zeker omdat de sport hier vooral een drager/metafoor is om alles aan elkaar te binden.
Lees meer
Toy Story 2
En daar was deel 2. Het is niet vaak het geval, maar bij Toy Story doet zich hetzelfde fenomeen voor als bij The Godfather: deel 2 is nog beter dan deel 1. Toy Story 2 laat wat werkte in het eerste deel intact en vult dat aan met meer actie, meer humor, en meer kleurrijke personages. Dat leidt soms tot herhaling. Buzz moet nu Woody redden, waar het in deel 1 andersom was. In deel 1 was het speelgoed bang om vervangen te worden door nieuw en cooler speelgoed. Nu zijn ze bang om als tweedehands spullen verkocht te …
Lees meer