Tag: thriller
Pagina 4/6
Shokuzai
Op de valreep want het was de laatste dag dat deze 270 minuten durende trip in LV draaide. De zaal zat verbazingwekkend vol: ik schat zo’n 20 kijkers. En volgens mij zijn die allemaal blijven zitten. Terecht ook. Shokuzai (boetedoening) is een prachtige mix van reality en fantasy waarin je jezelf echt kan verliezen. Kiyoshi Kurosawa is een regisseur die ijzersterk is in suggestie. Hij gaat uit van een realistische situatie en hanteert een strakke kadrering en cameravoering maar weet daar een diepte aan te geven die je voortdurend op spanning houdt. Ook als de film, zoals in dit geval, …
Lees meer
Argo
Even wat van me afzeiken. Het kan zijn dat ik last had van te hoge verwachtingen maar ik vond Argo toch iets tegenvallen. Het is een Oscarwaardige, moedige en zeer vaardig gemaakte thriller met sterk spel en een foutloos gevoel voor de periode. Ook zijn alle scènes in Teheran voortdurend zwanger van spanning en blijft het de vraag (ondanks dat ik weet hoe het afloopt) of de 6 gegijzelden en hun redder wel heelhuids weg weten te komen. Maar ik vond m niet helemaal in balans en ook de ontsnapping is wel erg cliffhangerig en to good to be true. Het einde …
Lees meer
Lost Highway
Zelfs na 3 of 4 keer kijken valt er weinig chocola te maken van de plot van deze droom/nachtmerriefilm (al wemelt het van de theorieen), maar dat geeft niet echt. David Lynch leeft zich uit met identiteitswisselingen en een suggestieve beeld- en geluidsmontage waarmee hij me voortdurend op het verkeerde been zet. Het kijken van Lost Highway is zowel een zeer frustrerende als een intens cinefiele ervaring. I like to remember things my own way […] How I remembered them. Not necessarily the way they happened Er zijn parallellen te trekken met een film als Vertigo (identiteitswissel), en ik zie …
Lees meer
Kill List
Zo. Was dit me even een frustrerende film. Ik zat zowel met bewondering als met ergernis naar deze mengeling van kitchen-sinkdrama en martelporno te kijken, me afvragend waar dit alles heen ging. Ik had me er veel van voorgesteld omdat ik voorganger Down Terrace zo sterk vond. Na afloop is een ding zeker: regisseur Ben Wheatley heeft veel talent maar ook een inktzwarte kijk op de mensheid. Jay en Gal hebben samen in Irak gediend en zijn sinds hun afzwaaien een eigen bedrijfje begonnen. Een heel typisch bedrijfje: mensen vermoorden in opdracht. Hun opdrachtgever zit in een vage maar …
Lees meer
Headhunters
Deze titel mag letterlijk en figuurlijk opgevat worden. Headhunters gaat over de zeer succesvolle recruiter Roger Brown die zijn lifestyle – mooie villa, mooie vrouw (een kop groter, dat wel), mooie auto – niet alleen met zijn werk financiert maar ook met een lucratieve handel in zelfgeroofde kunst. Totdat hij een kandidaat voor een baan tegenkomt die zijn hele leven overhoop haalt. Het verhaal is nogal vergezocht maar als je je suspension of disbelief wat aan zet valt er veel te genieten. Het scenario zit ingenieus in elkaar en wisselt verbale uitwisselingen af met achtervolgingen, schietpartijen, sfeervolle beelden van het …
Lees meer
American Psycho
Deze verfilming van het beruchte en legendarische boek van Bret Easton Ellis kiest voor een satirische toon waardoor hij toegankelijk is voor een groter publiek. Het nadeel is wel dat het cynisme en de gruwelijkheid van het boek een stuk minder naar voren komen. Maar daar staat veel moois tegenover. Nou is het ook geen vreemde keuze om niet zo ver te gaan als de schrijver. Het zou een horrorfilm zonder weerga opgeleverd hebben die alleen te bekijken is voor doorgewinterde gruwelfans. De film richt zich vooral op het karakter, of vooral het gebrek eraan, van Patrick Bateman (Christian Bale) …
Lees meer
Shallow Grave
De debuutfilm van Danny Boyle mag er bijna 20 jaar na release nog steeds zijn, al is het wel een typisch voorbeeld van style-over-substance. Hij lokt ons het verhaal in met de grappige openingsscenes waarin drie flatbewoners een vierde zoeken voor een leegstaande kamer. Die flat oogt als een veelgekleurd canvas waarbinnen alles mogelijk lijkt. Boyle bekommert zich niet om de gelaagdheid van de karakters, de logica van de keuzes die zijn personages maken of hun onderlinge interactie. Hij gooit alle remmen los en in een visueel indrukwekkende maar ook oppervlakkige stijl zet hij me een moderne versie voor van …
Lees meer
The Grey
Aangespoord door de redelijk positieve recensies en ook het stuk van Marcel op 8W besloot ik Liam Neeson maar weer eens een kans te geven. De acteur rijgt al jaren de ene slechte film aan de andere, alsof hij vastbesloten is zijn talent zoveel mogelijk te verkwanselen. The Grey is in die lijn een kleine opleving. Met nadruk op klein. De grijzen uit de titel zijn wolven. Neeson en kornuiten worden door ze opgejaagd en een voor een afgemaakt als de groep zich door de snijdende kou van Alaska beweegt, nadat hun vliegtuig is gecrasht. De dreiging en de …
Lees meer
Rollerball
Net als in het oude Rome is het hoofdthema van deze bombastische science-fictionfilm brood en spelen. In een ronde arena met daarin een uit een flipperkast geleende lanceerbaan vechten twee teams, bestaande uit rollerskaters en motorrijders, om een ijzeren bal die ze in een magnetisch gat moeten zien te krijgen. Net als bij de Romeinse gladiatorengevechten is daarbij vrijwel alles geoorloofd. Het publiek komt er in masssale aantallen en over de hele wereld op af. Het is het enige vermaak dat scoort en de spelers worden als goden behandeld. Daarbij worden ze echter niet geacht vragen te stellen of zelf …
Lees meer
The Yellow Sea
Regisseur Hong-jin Na heeft pas twee films gemaakt maar toch denk ik dat we al kunnen spreken van een oeuvre en een eigen signatuur. Zijn debuut, The Chaser (die ik tijdens het IFFR zag en nog eens op de pleinbios), vierde triomfen in het wereldwijde festivalcircuit en de regisseur zette zich hiermee flink op de kaart. Voor opvolger The Yellow Sea volgt hij grotendeels hetzelfde stramien: zeer verbeten personages die tot het uiterste gaan, niet te beroerd zijn om extreem geweld te gebruiken om te overleven en de ene spectaculaire achtervolging na de andere. Opnieuw een voorbeeld van de eigenzinnige …
Lees meer
We need to talk about Kevin
Ik heb het boek gelezen waarop de film is gebaseerd dus ik kijk met andere ogen naar wat Kevin allemaal uitvreet en hoe zijn moeder daarop reageert. Des te indrukwekkender is het dat ik me van begin tot eind mee laat slepen in Eva’s nachtmerrie. Fantastisch. Alles valt samen in We need to talk about Kevin. De flashbackstructuur uit het boek verliep via een briefwisseling tussen Eva en Franklin, Kevins vader. Dat is uiteraard niet een erg fijne manier voor een visueel medium als film, maar regisseur Lynne Ramsay weet precies hoe ze dat met filmische technieken moet doen. De …
Lees meer
Se7en
Het is een aantal jaar geleden dat ik m zag en bij het herzien van Se7en valt me weer op hoe nihilistisch en misantropisch Finchers (en die van scenarioschrijver Andrew Kevin Walker) visie op de Westerse cultuur is. De zoektocht van detectives Somerset (Morgan Freeman) en Mills (Brad Pitt) naar de serial killer die zijn slachtoffers op de meest gruwelijke en trage manier om het leven brengt en ze kiest aan de hand van de 7 hoofdzonden, is te vergelijken met een ondergang in Dante’s Inferno. Een vergelijking die ook in de film zelf wordt aangehaald. Een van sterkste punten aan …
Lees meer
Drive
Strak gestileerd en uiterst cool is Drive zeker. Maar een meesterwerk of de beste film van 2011 is het toch niet voor mij. Dat komt met name omdat hij op mij overkomt als een amalgaam, een samenstelling van elementen uit films van andere regisseurs. Zo kun je stellen dat er veel overeenkomsten zijn met Jean-Pierre Melville’s Le Samurai: een zwijgzame professional die alles onder controle heeft, wiens gevoelens en gedachten een raadsel zijn voor de kijker en die door een ontmoeting met een vrouw de controle kwijtraakt. Een andere sterke link zijn de films van Michael Mann, vooral Thief en Collateral. …
Lees meer
Fail-Safe
Het is toch wel bizar dat er in hetzelfde jaar 2 films zijn gemaakt over een escalerende Koude Oorlog waarin de VS per ongeluk vliegtuigen met kernkoppen op de Sovjet-Unie afsturen en de 2 presidenten aan de telefoon proberen een dreigende doomsday te voorkomen. Stanley Kubrick koos in Dr. Strangelove voor satire, cynisme en een absurdistische aanpak, waarin de Amerikanen vertegenwoordigd lijken door een stel malloten met aan het hoofd een niet helemaal bekeerde Nazi en een president die met zoetgevooisde stem zijn razende Sovjet-collega tracht te kalmeren. Supermachten met kernkoppen en een knop die die op weg kan sturen …
Lees meer
Tinker Tailor Soldier Spy
Nou, dit is echt zo’n film die je nog eens vaker kan zien. Ik zat geboeid naar het acteerwerk, de sets en props, de locaties en het camerawerk te kijken maar miste wel eens wat van de plotontwikkelingen. Het verhaal van TTSS zit nogal complex in elkaar, met een hoop suggestie, indirecte boodschappen en personages die allemaal iets te verbergen hebben. En dat verhaal wordt dan ook nog eens met flashbacks verteld, waardoor het steeds ff tijd kost om uit te zoeken waar ik in de timeline zit. TTSS is wel echt een product van deze tijd, en is een …
Lees meer
The spy who came in from the cold
De tweede (en laatste want ik ga donderdag al) in voorbereiding op Tinker Tailor. The Ipcress File was een Len Deighton verfilming, maar deze is ook van John le Carré. Maar waar TTSS vooral over de burelen van de Britse Geheime dienst zelf gaat concentreert The spy who came in from the cold zich op één geheim agent (Alec Leamas) die terugkeert van zijn laatste missie in Berlijn. Hij weigert echter een bureaufunctie, vooral omdat hij nog een appeltje te schillen heeft met zijn Oostduitse Angstgegner. Deze Hans-Dieter Mundt slaagde erin alle agenten die onder Leamas’ verantwoordelijkheid vielen te vermoorden, en …
Lees meer
The Ipcress File
Ik wil Tinker Tailor Soldier Spy gaan zien maar wil me eerst wat voorbereiden met andere films uit deze Britse traditie. Michael Caine speelde de rol van agent Harry Palmer, hoofdpersonage in de spionageromans van Len Deighton, 3 keer in 1966 en 1967. De eerste keer in deze sterke thriller over het brainwashen van wetenschappers door een geheimzinnige Oost-Europese organisatie. Maar hoewel de plot interessant is vormt de ware kracht van de film toch wel de manier waarop het in beeld gebracht is en het anti-autoritaire karakter van Palmer, in een wereld die beheerst werd door tradities en formaliteiten. Harry …
Lees meer
The Suspected Death of a Minor
In deze originele menging van poliziotteschi, giallo en comedy van multitalent Sergio Martino doet ene Paolo Germi onderzoek naar een serie brute moorden op tienerprostituees. Naarmate hij dichterbij de bron en de opdrachtgever op de achtergrond komt, wordt de situatie ook voor hemzelf steeds nijpender. Deze Germi doet zich voor als een undercover agent maar hoe de vork precies in de steel zit wordt nooit duidelijk. Hij schrikt er in elk geval niet voor terug om zelf wat geweld te gebruiken. De film bevat ook een curieuze cameo van Hollywoodacteur Mel Ferrer. Zijn scenes zijn allemaal opgenomen op dezelfde …
Lees meer
The Next Three Days
Redelijke thriller over het gelukkig getrouwde stel John (Russel Crowe) en Lara (Elizabeth Banks) Brennan. Op een dag wordt Lara opgepakt en ze verdwijnt achter de tralies omdat ze haar baas vermoord zou hebben. John komt er langzaam achter dat ze nooit meer vrij zal komen en hij beraamt een plan om haar te bevrijden. De spanning in de film komt van het principe dat John, een leraar op een middelbare school, iets moet doen wat totaal buiten zijn voorstellingsvermogen valt. Hij doet veel research naar de routine in de gevangenis en naar alles wat hij nodig heeft om met zijn …
Lees meer
Black Swan
Uit de vele reacties van mensen die Black Swan gezien hebben trok ik de conclusie dat dit echt een film is die filmliefhebbers sterk verdeelt: of ze zijn er gek op of ze vinden m vreselijk. Ik zit er toch iets tussenin. Vast staat dat Natalie Portman ijzersterk is als getalenteerde maar onzekere ballerina Nina Sayers. Als ze de lead krijgt in het Zwanenmeer, een dubbelrol als zowel de Witte als de Zwarte zwaan, is ze euforisch. Choreograaf Thomas Leroy (Vincent Cassel) weet dat de Witte zwaan geen probleem is voor de technisch perfecte Nina, maar de Zwarte is dat …
Lees meer
I Saw the Devil
Koreaanse filmmakers zijn ijzersterk in het neerzetten van een unheimische sfeer. Ook zij ze nogal gepreoccupeerd met wraak en komt het vaak voor dat een pulpy verhaal virtuoos verfilmd wordt, waarbij je je af kan vragen of het bronmateriaal de glossy production en acting values wel verdient. Voor I Saw the Devil geldt dat ook. Nadat zijn verloofde is vermoord door een psychopaat, neemt rechercheur Joo-yeon vrijaf. Niet om te rouwen, maar om de moordenaar op te sporen. Met een lijst verdachten gaat hij op pad. Bij nummer drie is het al raak. Maar in plaats van de man, in …
Lees meer
El secreto de sus ojos
El secreto de sus ojos won de Oscar voor beste buitenlandse film en versloeg ondermeer Un Prophete en Das Weisse Band. Verrassend is dat niet direct, hij is wat toegankelijker met een mooie wending op het eind, maar het is ook een melodramatische film die vooral op het thrillervlak veel steken laat vallen. Onderzoeker Benjamín Espósito (Ricardo Darín, die ik zag tijdens het IFFR in Carancho) is zojuist met pensioen gegaan als onderzoeker bij het ministerie van Justitie. Er is 1 zaak die hem ook nu nog bezig houdt: de verkrachting van en moord op een 23-jarige …
Lees meer
Homicide
David Mamet is vooral bekend als schrijver van toneelstukken en scenarios, maar hij heeft inmiddels ook een respectabele regiecarriere opgebouwd. Waarbij hij overigens wel zijn eigen script als basis neemt. Homicide is zijn 3e, na het sterke House of Games en Things Change (nog niet gezien). In Homicide speelt Joe Mantegna (een Mamet regular) detective Bobby Gold die op een dag een zaak in handen krijgt geschoven die niet echt in zijn straatje past. Een eigenaresse van een snoepwinkel is vermoord. Gold wil er nix mee te maken hebben, maar toch begint hij zich af te vragen waarom deze weerloze …
Lees meer
Torso
Uitgedaagd door de giallo hommage Amer, en mijn recensie daarvan, duik ik in de archieven van dit genre. Het werk van Dario Argento, Mario en Lamberto Bava en deels ook Lucio Fulci ken ik wel, maar er valt hier nog veel meer te ontdekken. Ik zag eerder La coda della scorpione, van Sergio Martino, en ook Torso is van zijn hand. Suzy Kendall is een Britse studente in Rome die studentes om zich heen slachtoffer ziet worden van een serial killer. Om zichzelf te redden vertrekt ze naar een afgelegen villa met 3 studievriendinnen. Uiteraard volgt de van …
Lees meer