Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: thriller

Pagina 3/6

IFFR 2018

1 dag. Dat was het. Maar dan wel een goeie met 5 films. De 31e jan was van tevoren vrij willekeurig gekozen zonder dat ik wist wat er zou draaien. Het resultaat is dan ook wisselend, al sprong er een op voorhand uit vanwege het zwik Oscarnominaties dat Del Toro wist binnen te hengelen. Pororoca Op klaarlichte dag verdwijnt het 5,5 jaar oude dochtertje Maria van Cristina en Tudor Ionescu in een park in Boekarest. Vader let goed op maar toch is ze ineens weg. Als het Cristina niet langer lukt om haar man de schuld niet te geven vertrekt …

Lees meer

Raw

Justine gaat zus Alexia achterna als ook zij aan de opleiding tot dierenarts begint. De plek waar die opleiding zich bevindt maakt deze film alleen al tot een must see. Nog nooit zo’n gloomy en kil instituut gezien. Raw scoort flink op sfeer en vervreemding met deze bizarre plek waar studenten een eigen wereld geschapen hebben temidden van desolate betonmassa’s en dierenkarkassen. Die plek bestaat echt (de Sart-Tilman locatie van de Universiteit van Luik) maar is hier op z’n somberst uitgelicht. Als de vegetarische Justine tijdens een ontgroeningsritueel wordt gedwongen om vlees te eten, blijkt dat wel te bevallen. Zo …

Lees meer

The Wailing

Ik heb horror, fantasy, religie en thriller als tags bij The Wailing gezet. Dit verhaal van mysterieuze gebeurtenissen in een Koreaans dorp overschrijdt genres en is zeldzaam intens. Toch heb ik er wat gemengde gevoelens over. Regisseur Na Hong-jin maakte eerder twee sterke films: The Chaser en The Yellow Sea. Ook die waren zeer intens maar met The Wailing zet hij nog een tandje bij. Wat de film zo aantrekkelijk maar ook enigszins frustrerend maakt, is de voortdurend schuivende focus. Nooit heb je als kijker het idee dat je begrijpt waar het heen gaat of hoe het nou echt zit. …

Lees meer

Sicario

Het is vreemd om te zeggen over een film waarin zoveel keihard geweld voor komt en waarin dood en verderf altijd aanwezig zijn, maar er hangt een soort mystieke sfeer in Sicario. Zen bijna. Dat komt omdat er nauwelijks gehandeld wordt. Zeker niet door FBI-agente Kate Macer (Emily Blunt). Zij is vooral waarnemer in de jacht op een grote Mexicaanse drugsbaas. In die jacht zit nog wel wat actie maar jegens de strijd tegen de drugshandel in het algemeen nemen Matt Graver (Josh Brolin) en zijn team vooral een fatalistische houding aan. Er is nauwelijks iets tegen te doen en …

Lees meer

IFFR 2016, de lijst

Over het IFFR als geheel heb ik wel wat te klagen, maar de filmscore viel me uiteindelijk best wel mee. Ik ben een fanatiek kijker maar het feit dat ik geen enkele Tiger Award kandidaat heb gezien, zegt ook wat over mijn veilige voorkeuren. Maar alleen al qua gezondheid was dit jaar zeer geslaagd. Ik heb me 10 dagen lang prima gevoeld en dat was de laatste jaren wel eens anders. Chevalier (3.5): iets minder dan voorganger Attenberg maar toch geslaagd als absurde variant van haantjesgedrag Las vacas con gafas (4): oudere meesterschilder en docent wordt langzaam blind. Sterke hoofdrol …

Lees meer

The Guest

Het verhaal is niet bepaald nieuw: vreemdeling (in de vorm van een teruggekeerde oorlogsveteraan) staat op de stoep, palmt moeder en zoon in en ook langzaam de dochter des huizes, en blijkt vervolgens een creep met gewelddadige bedoelingen. Maar de manier waarop dit getoond wordt, is erg goed gedaan. Vooral door de rol van Dan Stevens (die ik ken als brave borst Matthew in Downton Abbey) als de moordmachine, door zwarte humor te combineren met keihard geweld en door de ijzersterke soundtrack. Door die muziek (met oa Front 242, DAF, Sisters of Mercy en Clan of Xymox), het font in …

Lees meer

Heat

De directe reden om de beste crimefilm van de jaren 90 te herzien was dat Irene m nog niet gezien had. Maar ik moet toegeven dat het vooral op mijn aandringen was. Ik heb Heat al vele malen gezien, maar nooit zal die allereerste keer overtroffen worden. In het filmhuis in Nijmegen, ergens in het voorjaar van 1996. Vol adrenaline snelde ik naar huis na afloop. Ik vond m toen schitterend en eigenlijk nog steeds. Heat is een combi van een intelligent en gelaagd verhaal en een serie werkelijk zinderende actiescenes. De twee leads Al Pacino en Robert deNiro zijn …

Lees meer

La isla minima

True Detective in Spanje. Natuurlijk ligt het allemaal genuanceerder en zijn er ook een hoop verschillen aan te wijzen, maar de zoektocht naar de verkrachter en moordenaar van twee jonge meisjes doet toch erg denken aan het geploeter van Woody en Matthew. Dat is een compliment. De twee zijn op elkaar aangewezen in een omgeving die ze niet per definitie welkom heet. Net als in True Detective is een gruweldaad aanleiding te gaan graven in een gemeenschap en in een landschap die beiden vijandig lijken. Het is het klassieke thema van de buitenstaander die komt neuzen in een wereld …

Lees meer

Schneider vs Bax

De mengeling van bittere ernst, menselijke onmacht en gortdroge humor werkt ook hier weer als een tierelier. Alex van Warmerdam weet hoe hij dit moet doseren, liefst in een echt aandoende maar in wezen compleet kunstmatige omgeving. De plek waar het drama zich ditmaal afspeelt is een geïsoleerd vakantiehuis aan het water. Omgeven door enorme massa’s wuivend riet. Het verhaal van Schneider vs Bax, over twee huurmoordenaars die elkaar uit de weg moeten ruimen, is voor Van Warmerdambegrippen nogal gezocht. En tegelijk ook wat banaal. Gelukkig is dat centrale verhaal bijzaak in een zwarte komedie waarin personages opduiken alsof ze …

Lees meer

In Order of Disappearance

Brave ‘burger van het jaar’ Nils Dickman is sneeuwruimer in een afgelegen dorp in Noorwegen. Hij is net getooid met zijn eretitel en maakt zich op voor een mooi jaar. Maar dan hoort hij dat zijn zoon is aangetroffen met een overdosis heroine in zijn lijf. Nils gelooft er niet in, zijn zoon was niet verslaafd, en gaat op onderzoek uit. Eigenhandig werkt hij zich door de rangen heen van de criminele bende die er verantwoordelijk voor is. Hij slaagt erin om de schuld van de doden in de schoenen van een concurrerende bende Serven te schuiven en dan loopt …

Lees meer

Cold in July

Michael C Hall is hier ver verwijderd van de amaibele maar ook psychopatische serial killer in Dexter. Hij is familieman Richard Dane, die met een matje in de nek en een snor in een slaperig Texaans stadje, anno 1989, als zelfstandig lijstenmaker werkt. Als hij op een nacht gewekt wordt door zijn vrouw die in een geluid hoort in de kamer, gaat hij er trillend op af. Met een vers geladen pistool in de hand en eigenlijk geen idee hoe dat te gebruiken. Als het af gaat en hij de indringer doodt lijkt alles al snel in kannen en …

Lees meer

Nightcrawler

Van de twee kemphanen uit The Sweet Smell of Succes kun je zeggen dat ze vilein, egoïstisch en nietsontziend zijn, maar Jake Gyllenhaal’s Louis Bloom is een regelrechte psychopaat. Iets dat hem overigens flink van pas komt bij zijn nieuw gevonden werk. Louis Bloom leeft vooral ’s nachts en heeft weinig respect voor zijn eigen lichaam. Dat is ook wel te zien aan zijn magere gestalte, holle ogen en een constant starende blik. Als hij op een nacht bij een auto-ongeluk stopt en daar een cameracrew de slachtoffers ziet filmen, liefst zo close mogelijk, is hij ‘hooked’. Hij …

Lees meer

Obsession

Een kwaadwillende zou veel van Brian De Palma’s films als schaamteloze rip-offs van Alfred Hitchcock kunnen zien. Het werk van de Britse meester druipt er over het algemeen inderdaad aan alle kanten af. Maar je kan De Palma ook als een bewonderaar beschouwen die hommages maakt met een eigen twist op de master of suspense. In Obsession is dat niet anders. Het verhaal van Obsession is een mengeling van dat uit Rebecca en dat van Vertigo. In Rebecca moet de nieuwe liefde van weduwnaar Maximilian de Winter de plaats innemen van zijn overleden vrouw. In Vertigo ziet Scottie in Judy Barton het evenbeeld van …

Lees meer

The Little Girl Who Lives Down The Lane

Deze onontdekte parel (althans voor mij) is een prachtige combinatie van thriller en coming-of-agedrama. Jodie Foster is een fantastisch actrice, maar dat ze dat al op 13-jarige leeftijd was wil ik nog wel eens vergeten. Ik had nog nooit van de film gehoord maar kwam erop met dank aan een bijdrage in de Facebookgroep Raad de film. Deze film maakte Foster vlak na Taxi Driver en Scorsese’s film heeft eigenlijk altijd de aandacht opgeëist. TLWLDTL begint met een Halloweenscene (dat was ook het beeld bij Raad de film) waarin dorpsgenoot Frank Hallet (Martin Sheen) zich aandient bij Rynn. Die …

Lees meer

Gone Girl

Ik vind het soms jammer dat David Fincher alleen nog bewerkingen doet. Hij vertelt in interviews over zijn werk als een ambacht. Doe gewoon alles volgens het boekje, werk zeer professioneel en dan komt het allemaal goed. Daarbij is het vermijden van risico’s het allerbelangrijkste. Een belangrijke regel in Hollywood om die risico’s te mijden is werken op basis van bestaand materiaal, een boek meestal. Een boek dat zichzelf bewezen heeft en dat de makers al van een gegarandeerde kijkersschare voorziet voordat de eerste take is gedraaid. In het geval van Gillian Flynn’s Gone Girl is dat zeker niet anders. …

Lees meer

Scanners

Ik ben een tijdje geleden naar de grote overzichtstentoonstelling van David Cronenberg in EYE geweest. Die is inmiddels weer doorgereisd maar er is nog wel een mooie website in de lucht waarin het fijn ronddwalen is. Los van het feit dat het heerlijk is om via props, kostuums, promotiemateriaal, etc in het oeuvre van een regisseur te duiken krijg je ook direct zin om films te herzien. Het werd een film met een reputatie, ook bij mij, maar die bleek vooral denkbeeldig te zijn. Scanners is toch die film met de exploderende hoofden? Nou, dat blijkt bij een enkel …

Lees meer

Night Moves

Niet te verwarren met de film van Arthur Penn. De nachtelijke bewegingen in de film van Kelly Reichardt draaien om een dam. Een dam die drie milieu-activisten, Josh (Jesse Eisenberg), Dena (Dakota Fanning) en Harmon (Peter Sarsgaard), op gaan blazen. Reichardt volgt ze in de voorbereiding, de uitvoering en de nasleep van hun daad. Daarin zijn thrillerelementen te herkennen (de spanningen onderling, het kunnen bemachtigen van het juiste materiaal en het al dan niet slagen van het plan op het moment supreme), maar Reichardt is meer geïnteresseerd in de psychologische gevolgen. Ze onthoudt zich van echte climaxen (al is …

Lees meer

Blue Ruin

De wraakfilm is een klassiek genre en al vele malen gedaan in de filmgeschiedenis. Maar de variant in Blue Ruin is toch wel een heel bijzondere. Dat komt vooral omdat degene die de wraak moet uitvoeren daar helemaal niet geschikt voor lijkt. Ook die ongeschiktheid is in eerste instantie niet origineel. Denk bv aan films als Abel Ferrara’s MS. 45 of The Brave One van Neil Jordan, waarin de wraaknemer een vrouw is. Maar hoewel die vrouwen wat opzij moeten zetten om die wraak uit te kunnen voeren worden ze er allengs beter in. In Blue Ruin niet. Hier is in eerste instantie ook …

Lees meer

A Most Wanted Man

Het overlijden van Philip Seymour Hoffman werpt een flinke schaduw op zijn laatste films. Hij is er niet meer maar als je naar hem kijkt in zijn rollen is dat moeilijk te geloven. In A Most Wanted Man is hij weer op zijn best. Wars van enige ijdelheid of bravoure, kettingrokend en gezegend met een uiterst intrigerend accent (een Amerikaanse acteur speelt een Duitse agent van de geheime dienst die weer met een Brits-Duits accent praat) zet hij een kroon op een indrukwekkende carriere. Het is goed dat Anton Corbijn een spionageroman van John Le Carre als bron heeft genomen. …

Lees meer

Enemy

Ik zat voortdurend op het puntje van mijn stoel bij deze dubbelgangerthriller van multitalent Denis Villeneuve, maar uiteindelijk blijf ik toch met een onaf gevoel zitten. Maar die onduidelijkheid over wat er nu echt aan de hand is heeft ook wel wat. Villeneuve suggereert van alles maar geeft geen, of ontwijkende, antwoorden. De prachtige onheilspellende muziek werkt daar flink aan bij. Enemy is een loss bewerking van Jose Saramago’s O homem Duplicado (The Double), maar verplaatst het verhaal naar Toronto. Jake Gyllenhaal (sterk als altijd) speelt de dubbelgangers. Op z’n best kun je de film zien als een kruising tussen …

Lees meer

Prisoners

Zware kost dit maar als je je daar overheen zet krijg je een ijzersterk drama dat je van begin tot eind aan je stoel gekluisterd houdt. De gevangenen uit de titel zijn twee zesjarige meisjes die op klaarlichte dag ineens verdwijnen. Vlak daarvoor is een camper gezien die vreemd was in de buurt. De eigenaar daarvan (de zwakzinnige Alex Jones, prachtig vertolkt door Paul Dano) wordt al snel opgepakt maar er blijkt geen bewijs tegen hem te zijn. Als hij weer wordt vrijgelaten ontvouwt het drama zich pas echt. De ouders van de meisjes reageren ieder op eigen wijze op de …

Lees meer

Leave her to heaven

Gene Tierney was een van de mooiste vrouwen die op het witte doek te zien was, in de jaren 40. En dat wil wat zeggen met concurrentes als Rita Hayworth, Lana Turner, Lauren Bacall en Ava Gardner. Maar door persoonlijke problemen was haar carrière uiteindelijk minder indrukwekkend. Toch heeft ze een paar prachtrollen op haar naam staan. Laura is de bekendste maar Leave her to heaven misschien wel de beste. In dit melodrama is ze de mooie maar koele femme fatale Ellen Berent die met haar ziekelijke jaloezie alles om zich heen vernietigt. Hoewel de film is opgenomen in (schitterend) …

Lees meer

L’Inconnu du lac

De recensies waren nogal laaiend (een spannende thriller in de gay-scene rond een Frans meer) dus de nieuwsgierigheid won het van de vrees naar een film vol cruisende homo’s te gaan. Niet dat ik daar iets tegen heb maar een film vol leek me wat veel. In de praktijk bleek het thrillerdeel nogal voorspelbaar en saai en zat ik voortdurend naar vol in beeld bengelende penissen te kijken en af en toe zelfs hardcore homoseks. Het meer was wel mooi en ook de zich herhalende scenes (aankomst, wandelen, een gesprekje) hadden wel wat. Die spannende man waar de hoofdrolspeler op …

Lees meer

Gravity

Het is jammer van het sentiment en de man-vrouw-Clooney-clichés die Alfonso Cuarón in zijn film gestopt heeft. De al dan niet aanwezige spanning tussen Ryan Stone en Matt Kowalski had er wat mij betreft best uit gemogen. En dat Kowalski zich opoffert voelt vooral als een belediging van de kijker. Wat een rare actie. Maar voor de rest voldoet Gravity volledig aan de bij mij toch flink opgeklopte verwachtingen. Ik zit voortdurend op het puntje van mijn stoel bij de prachtige beelden uit de ruimte en de spectaculaire capriolen met de Amerikaanse, Europese, Russische en Chinese spaceships die daarin rondzwemmen. …

Lees meer