Filmdagboek
Pagina 13/43
Get Out
De tamtam had zijn werk al gedaan: de verwachtingen waren hoog voor deze debuutfilm (!) van Jordan Peele. Get Out is een prachtige mix waarin horror- en thrillerelementen worden gecombineerd met romantic comedy en keiharde sociale kritiek. Echo’s van Rosemary’s Baby en The Stepford Wives maar deze film weet daar iets heel bijzonders aan toe te voegen. Mooie opbouw ook waarin er heel langzaam scheurtjes komen in de idylle tussen de jonggeliefden Chris en Rose. Dat begint met een paar heel onschuldige opmerkingen, geserveerd met een brede lach, maar het wordt allengs gekker. Er wordt steeds verder gepulkt aan het …
Lees meer
The Flight of the Phoenix
Robert Aldrich was al een zeer ervaren regisseur met een aantal classics op zijn naam toen hij met deze 2,5 uur durende survivalfilm kwam. Veteraan Jimmy Stewart heeft de lead als de piloot die zijn vliegtuig wegens motorproblemen moet laten crashen in de woestijn zonder zijn crew de dood in te jagen. Richard Attenborough, Ernest Borgnine, Ian Bannen, Hardy Krüger, Christian Marquand, Peter Finch, Dan Duryea en George Kennedy zijn de acteurs die het weten te overleven. Wat volgt is een plot dat ik al heel vaak gezien heb; een groep vreemden moet het zien te redden met elkaar om …
Lees meer
Strange Invaders
De titel is alvast goed. Deze SF-film uit 1983 is een luchtige variant op het klassieke Invaders from Mars uit 1953 waarin de inwoners van een stadje onder de invloed komen van buitenaardse bezoekers. Ook Invasion of the Body Snatchers is een duidelijke referentie en ik moet daarnaast uiteraard denken aan Stranger Things. In Strange Invaders keert een man terug naar het geboortedorp (Centerville, Illinois) van zijn ex-vrouw die daarvan na een bezoek niet meer is teruggekeerd. Geholpen door een journaliste (de altijd fijne Nancy Allen) van een aliens-, ufos- en andere bizarre verhalenblaadje, gaat hij op onderzoek …
Lees meer
Over the Edge
Ik heb een ‘dystopisch’ tag bij deze film gezet. Beetje vreemd wellicht want het gaat om verveelde jongeren in suburbia, maar toch ook weer niet. Want Over the Edge toont wel een utopie waar het ergens enorm mis is gegaan. New Granada is een nieuw aangelegde community in de buurt van Denver, Colorado. Volop ruimte en schone lucht, mooie huizen en vers aangelegde straten en parken. De droom van elk gezin. Maar het blijkt toch vooral de droom van de ouders. Er is werkelijk niets te doen voor de jeugd. Oh ja, toch wel. Er is een golfplaten dagopvang met …
Lees meer
Raw
Justine gaat zus Alexia achterna als ook zij aan de opleiding tot dierenarts begint. De plek waar die opleiding zich bevindt maakt deze film alleen al tot een must see. Nog nooit zo’n gloomy en kil instituut gezien. Raw scoort flink op sfeer en vervreemding met deze bizarre plek waar studenten een eigen wereld geschapen hebben temidden van desolate betonmassa’s en dierenkarkassen. Die plek bestaat echt (de Sart-Tilman locatie van de Universiteit van Luik) maar is hier op z’n somberst uitgelicht. Als de vegetarische Justine tijdens een ontgroeningsritueel wordt gedwongen om vlees te eten, blijkt dat wel te bevallen. Zo …
Lees meer
Guardians of the Galaxy II
Ik vond m eigenlijk nog leuker dan deel I. Beide delen van GotG zijn een soort videoclips van 2 uur met een enorm hoog tempo, een hele trits aan one-liners, veel flauwe grappen en heel veel 70’s muziek. Dat begint al bij de heerlijke openingstitles van deel II waarin Groot danst op ELO’s Mr. Blue Sky terwijl zijn vrienden achter hem in gevecht zijn met een buitenissig ruimtemonster. Het verhaal navertellen heeft weinig zin. Het is zo buitenissig en zo vol energie dat woorden er geen recht aan doen. Verwacht geen hogere boodschappen of artistieke pretenties. Dit is popcornvermaak …
Lees meer
Kong: Skull Island
Vermakelijke avonturenfilm die weinig van doen heeft met het originele King Kong verhaal maar kiest voor bombast en in een sneltreinvaart door scenes scheurt. Het is makkelijk om de tekortkomingen aan te wijzen maar ik kies ervoor de film te nemen zoals ie is en ervan te genieten. De Kong hier is nog een stukkie groter dan die in de versie van Peter Jackson. Maar deze verliest het duidelijk als het gaat om tragiek, drama en meeslependheid. De band tussen de beauty en de beast uit de King Kong films (zowel in de versie uit 1933 als die van Jackson) …
Lees meer
Life
Waar Arrival in de categorie ‘ze komen in vrede’ valt, is Life een SF waarin het wezen duidelijk kwade bedoelingen heeft. En het begint nog wel zo lieflijk. Wat Life sterk maakt en laat afwijken van de klassieke voorganger Alien is de locatie: de astronauten die in contact komen met de nieuwe en zeer intelligente levensvorm van Mars zitten op het International Space Station, direct boven de aarde. De Nostromo uit Alien vloog ergens in deep space en het team aan boord was dan ook vooral zelf de dupe. Hier kan de hele aardbevolking dat worden, als dat wezen het …
Lees meer
Arrival
Fijne SF-film die nou eens niet met het ‘ze hebben snode plannen’-scenario speelt, maar zich richt op het proberen elkaar te begrijpen. Letterlijk, de film gaat vooral over communicatie en het vertalen van elkaars bedoelingen. Duidelijk meer Close Encounters of The Day The Earth Stood Still dan Invaders from Mars of Alien. Dat zou saai kunnen worden, maar regisseur Denis Villeneuve weet voldoende suspense te houden. Oa door een inventieve vorm te vinden voor de gasten, voor de manier waarop linguiste Louise Barks (Amy Adams) en team ze moeten zien te bereiken en voor de manier waarop die communicatiepogingen vorm …
Lees meer
Toni Erdmann
Ik moest er even in komen, maar vanaf het moment dat Winfried Conradi zijn dochter Ines volgt naar Roemenië ben ik hooked. Prachtig hoe die twee om elkaar heen draaien en de koele werkelijkheid van Ines botst met het absurdisme van pa. Niet dat Ines hem niet door heeft. Ze heeft gewoon even geen zin in de grollen van haar vader. Ze doet alsof haar neus bloedt, waardoor de wonderlijkste situaties ineens vrij normaal worden. Juist door alles met een stalen blik te brengen weten vader en dochter me met regelmaat in schaterlachen uit te laten barsten. Tot het moment dat ook …
Lees meer
Rogue One
Hoog fungehalte, dit eerste deel uit wat de anthologyreeks van Star Wars moet worden. Dit zijn spin-off films die buiten de algemene serie vallen (delen I-VII). In dit geval gaat het om een groep rebellen die de bouwplannen van de Death Star in handen moeten zien te krijgen. Tijdens het kijken ben je er helemaal niet mee bezig waar dit verhaal precies past in de grote Star Wars saga. Je valt er zo in. Hij is niet zo leuk als The Force Awakens (wel een officieel deel) maar regisseur Gareth Edwards komt een eind. Er is in elk geval …
Lees meer
Platoon
Mijn oorlogsfilm van dit jaar (vaste prik rond 4 en 5 mei) is Oliver Stones Vietnam-coming-of-age-testosterondrama over de verse recruit Chris Taylor (Charlie Sheen) die in korte tijd doordrenkt wordt met de gruwelen van een grondoorlog. Tegen een tegenstander die je niet kent, in een gebied dat je niet kent en om redenen die je niet kent. Taylor komt klem te zitten tussen de meedogenloze sergeant Barnes (Tom Berenger) en de net zo ervaren maar meer idealistische sergeant Elias (Willem Dafoe). Stone weet de waanzin goed over te brengen. Hij schuwt het grote gebaar niet, zeker niet als hij het …
Lees meer
The Killers
Het is een van de vroegste en meest bekende noirs, maar ik had The Killers nooit gezien. Ik had er wel een beeld bij, door de hoofdrollen van Burt Lancaster en Ava Gardner, de poster, de titel en omdat ik wist dat er verhaal van Ernest Hemingway aan ten grondslag lag. Maar dat beeld blijkt niet te kloppen. Gewelddadig en hardboiled, dat was mijn verwachting. Maar The Killers heeft meer weg van Citizen Kane dan van White Heat, om maar eens een gangsterfilm te noemen. In een flashbackstructuur, waarin steeds anders personages een deel van het verhaal vertellen, wordt uit de …
Lees meer
Captain America: Civil War
Misschien was ik zelf niet helemaal in vorm maar bij dit nieuwe deel van de hele Avengers sequel/prequel/spinoff reeks begint de vermoeidheid toch flink toe te slaan. Opnieuw wordt er spectaculair gevochten, is Robert Downey JR vooral cynisch en begin je op een gegeven moment te denken ‘wat maakt het allemaal uit’. En dat het team in twee gesplitst wordt en tegenover elkaar komt te staan, voelt vooral gezocht. Het is allemaal prachtig gemaakt en met een beetje goede wil zou je dit een ‘thinking man’s action adventure‘ kunnen noemen, maar bij mij viel het allemaal nogal zwaar op de …
Lees meer
Lucy
Bizar concept maar daardoor des te leuker. Lucy (Scarlet Johansson in een prima rol) slikt bolletjes met een nogal vreemde drug. Als die knappen in haar maag begint haar brein te veranderen en verandert ze geleidelijk in een soort supergeleidend kinetisch wezen dat alles naar haar hand kan zetten. Leuke gastrol ook van Oldboy-ster Choi Min-shik. Toffe film.
Lees meer
Nocturnal Animals
Ik heb wel genoten van de nieuwe Tom Ford. Pretentieus, dat zeker, maar ook intrigerend. De plot is nogal vergezocht en door de dubbele lijn met het manuscript Nocturnal Animals en de flashbacks, ook iets te kunstmatig. Maar Ford houdt je wel bij de les. Door de nachtelijke scenes doet de film vaak denken aan het werk van David Lynch, vooral Lost Highway, en dat is een compliment. Mooie rol ook weer van Jake Gyllenhaal (dubbel zelfs, als schrijver Edward Sheffield en familieman Tony Hastings in het manuscript).
Lees meer
Maggie’s Plan
Ik kijk graag naar Greta Gerwig. Ze heeft iets prettig onaangepasts over zich en straalt uit dat ze alleen maar goed wil doen. Al loopt dat ook wel eens mis. Of ze doet juist helemaal niets, zoals in Frances Ha. In Maggie’s Plan wil ze zwanger worden zonder direct een man voorhanden te hebben. Ze vindt een augurken verkopende (pickle entrepeneur) donor maar wisselt die op het laatste moment in voor een getrouwde collega. Het kind komt er en ze belandt ook in een relatie met deze John Harding (Ethan Hawke), die ‘ficto-critical anthropologist’ is op Columbia. Maar als ze John’s …
Lees meer
IFFR 2017
Een zeer kort IFFR dit jaar. Diner met de vaste filmcrew en daarna twee films. Ik koos voor Hustler’s Convention en Wùlu . De eerste is een docu over een lid van het legendarische collectief The Last Poets. Deze Jalal Mansur Nuriddin bracht in 1973, onder het pseudoniem Lightnin’ Rod, een album uit dat een grote invloed uit zou oefenen op de ontwikkeling van hip-hop, maar dat nu vrijwel vergeten is. Wùlu is een Malinese misdaadfilm. Dat is eigenlijk al aanbeveling genoeg. De film gaat over de criminele carriere van Ladji, die met drugssmokkel van …
Lees meer
Train to Busan
Een sentimentele zombiefilm. Klinkt vreemd, maar de makers van Train to Busan weten het herstel van de band tussen vader en dochter te verenigen met een uiterst enerverend mens-versus-dodenleger-spektakel. Ik had er een hard hoofd in dat er nog wat toe te voegen is aan dit uitgekauwde genre, maar die scepsis wordt met verve weerlegd. Door de gekte te concentreren in en rond een voortsnellende trein weet Train to Busan veel focus te bereiken en ga je al snel op het puntje van je stoel zitten. Door de claustrofobische setting en het egoistische van sommigen en het heroische van anderen, …
Lees meer
The Witch
Indrukwekkende gothic horror over een diepgelovig gezin dat getergd wordt door een demon. The Witch scoorde hoog in allerlei griezellijstjes vorig jaar en het is wel te begrijpen waarom. Al is het de vraag of dit eigenlijk wel horror is. Echte schrikmomenten zijn er maar weinig. Het is vooral een erg goed gemaakt mood piece waarin je in een tijd en een religieuze devotie wordt ondergedompeld die immens ver van je bed staat. De film speelt zich af in het 17e eeuwse New England, waarin een man en zijn gezin uit hun puriteinse gemeenschap worden gestoten, vanwege een conflict over de …
Lees meer
The Jungle Book
Mowgli, Shere Khan, Bagheera, Baloo, Kaa en natuurlijk King Louie. Het verhaal is bekend, de vraag was vooral wat regisseur Jon Favreau en zijn special effects afdeling ermee zouden doen. Dat ik er niet echt bij stil heb gestaan dat ik al precies wist wat er zou gebeuren, is dan ook een aanbeveling. Deze nieuwe Jungle Book ziet er dan ook schitterend uit. De combinatie van een echte, door een acteur gespeelde, Mowgli en een volledig uit de computer komende jungle met alle dieren daarin, werkt heel goed. De makers volgen het origineel maar hebben een paar verhaallijntjes toegevoegd om …
Lees meer
Perfetti sconosciuti
Het is iets te toevallig allemaal, maar deze film geeft wel een interessante visie op het fenomeen mobiele verslaving. Een vriendengroep besluit om tijdens hun gezamenlijke avondje de telefoons op tafel te leggen en alles wat daar op binnenkomt direct met elkaar te delen. Dat loopt uiteraard gruwelijk uit de hand.
Lees meer
Zulu
Nooit eerder gezien, deze classic over een regiment van circa honderd Britse soldaten dat in de Zoeloe-oorlog van 1879 vecht tegen een aanvalsmacht van 4.000 Zoeloekrijgers. De belegering werd bekend als de Slag om Rorke’s Drift. De film is gemaakt in een tijd dat de neergang van het Britse empire al lang gaande was maar waarin er nog wel met veel ontzag naar het roemrijke verleden gekeken werd. De Britten worden hier als de beschaafde helden neergezet die strijden tegen een anonieme minder ontwikkelde vijand. Ook onderling is er strijd, opgeroepen door het verschil in rangen. Michael Caine debuteerde …
Lees meer
High-Rise
Ik had er een tijd naar uitgekeken, deze verfilming van J.G. Ballards dystopische roman over een woontoren waarin bevolkingslagen letterlijk hierarchisch gestapeld zijn en de onderlinge haat en nijd uiteindelijk volkomen uit de hand loopt, maar het is een tegenvaller. Op het IFFR stond hij al in de planning maar toen kwam het er niet van. Nu, maanden later, voelt het bekijken als een soort anti-climax. De eerste helft is nog ok omdat de retro-futuristische stijl overtuigend is uitgewerkt en ik nog niet zo bezig ben met een verhaal. Maar gaandeweg gaan de tekortkomingen meer opvallen en dringt de vraag …
Lees meer