De nieuwe Oscargenomineerde en Gouden Leeuw winnende film van Guillermo del Toro. Dat kon niet mis gaan. En dat gebeurde ook niet, al heb ik wel een klein punt van kritiek. Del Toro houdt van freaks, misfits en outcasts. Het is het centrale thema in zijn oeuvre. In dit geval is dat een in Zuid-Amerika gevangen visman die in het Amerika van 1962 naar een geheime onderzoekslocatie wordt gebracht om getest te worden. De andere misfit is een ‘stomme’ (niet-pratende) schoonmaakster die boven een bioscoop woont. Del Toro weet er wel raad mee en hij weet zijn wonderlijke wereld mooi te combineren met de emotionele band tussen de misfits. Maar het is ook nogal vergezocht deze liefde en hoewel Michael Shannon zoals altijd weer een genot is om te bekijken, is zijn personage ook nogal eendimensionaal. The Shape of Water roept bewondering op maar zoals met al zijn films is Del Toro ook met deze niet in staat me echt te raken.