Filmdagboek
Pagina 30/43
La coda dello scorpione
Ofwel: The Case of the Scorpion’s Tail. Schitterende titel toch? Ik ken de muziek uit de film, althans die van de openingscredits, omdat die is gebruikt in Amer. Muziek die direct de toon zet voor het soort film dat volgt: giallo. Een blonde vrouw wordt door een camera gevolgd terwijl ze zich een weg baant door Londen. Deze Lisa Baumer is de vrouw van een rijke maar veel oudere zakenman, en ze houdt er dan ook een minnaar op na. Als haar man om het leven komt bij een vliegtuigongeluk strijkt ze een flinke erfenis op. Om het …
Lees meer
Predators
Ik had gehoord dat dit een vrij sterke bijdrage was aan de hele Predator-Alien-confrontatie-sequel-serie, maar toch (of juist daardoor) viel Predators wat tegen. Dat begint al doordat Adrien Brody de hoofdrol speelt. Niets kwaads over zijn capaciteiten, maar als met hese stem pratende tough guy is hij gewoon volstrekt niet serieus te nemen. Het begin van de film is wel origineel als de muizen van het kat-en-muisspel letterlijk uit de lucht komen vallen. Net als de spelers weet ik als kijker niet wat er aan de hand is, wat wel verfrissend werkt. Ook de kleine rol van Laurence Fishburne als …
Lees meer
The Kids Are All Right
Een film over een lesbisch huwelijk met een zoon en een dochter die van dezelfde donor afkomstig zijn is voor Amerikaanse begrippen nog steeds pikant. Dat de kinderen op zoek gaan naar de donor is logisch, maar wat er vervolgens allemaal gebeurt is nogal vergezocht. The Kids Are All Right is niet zozeer een film over een lesbische relatie maar gaat vooral om een huwelijk in het algemeen goed te houden. Dat is een prijzenswaardig uitgangspunt maar de film werkt gewoon niet voor mij. Lesbische stellen hebben ook problemen. Het zijn net gewone mensen! Dat ligt er zo dik bovenop …
Lees meer
The Town
Wat is er toch met Ben Affleck gebeurd? Ik vond m altijd maar een oninteressante sidekick van Matt Damon die vooral geïnteresseerd was in roem en geld en wiens carrière op z’n zachtst gezegd nogal in het slop was geraakt, maar sinds hij het regisseren heeft ontdekt lijkt hij herboren. Zijn debuut Gone Baby Gone (met broer Casey in de lead en hij was zo slim om zich te concentreren op de regie) was prachtig en ook van The Town heb ik genoten. Zelfs van zijn eigen hoofdrol. Al was zijn partner in crime Jeremy Renner sterker. Jon Hamm als …
Lees meer
Amer
Amer is pure giallo-magie, een uitzinnige film vol seksueel geladen beelden die vraagt om meerdere kijkbeurten en zijn kijkers tot het uiterste tergt met een bombardement voor de zintuigen. Gruwelijk mooi. Direct vanaf de uiterst stijlvolle split-screentitelsequentie, voorzien van Bruno Nicolais hypnotiserende muziek uit La coda dello scorpione (1971), is het duidelijk: dit speelfilmdebuut van Hélène Cattet en Bruno Forzani is een eerbetoon aan het werk van illustere voorgangers in het giallo-genre. Hierbij gaan de regisseurs zo ver dat ze shots letterlijk overnemen uit films van Dario Argento, maar ze verwijzen ook naar het werk van onder andere Mario …
Lees meer
Breaker Morant
Australië heeft in de geschiedenis van het Britse Rijk altijd een bijzondere rol gespeeld. De Britten zagen het continent als het afvoerputje van hun eigen eiland, een plek waar de misdadigers en kanslozen heen verscheept werden. De Australiërs hebben die voorgeschiedenis in hun genen en hebben altijd een bewonderende maar ook verachtende houding gehad ten aanzien van de Britten. In de oorlogen waarin The Empire betrokken raakte mochten de Australiërs vaak de kloteklussen opknappen. Beroemdste voorbeeld daarvan is de slag bij Gallipoli, prachtig verfilmd door Peter Weir. Het Australische regiment waarin oa Mel Gibson vecht, dient als kanonnenvoer voor de …
Lees meer
Het meisje met het rode haar
Het is 4 mei en dus kijk ik naar een Nederlandse oorlogsfilm. Toen Het meisje met het rode haar werd gemaakt was hoofdrolspeelster Renee Soutendijk op het toppunt van haar roem. Ze had net Spetters gemaakt, Paul Verhoevens controversiële film over losgeslagen jongeren in het keurige en burgerlijke Maassluis, en hierna volgden Van de koele meren des doods en De vierde man (opnieuw Verhoeven). En dan was ze ook nog te zien in het immens populaire ‘Zeg ‘ns Aah’. Qua acteren zocht Soutendijk in deze periode alle uitersten op, maar haar rol als Hannie Schaft is juist een …
Lees meer
The Candidate
Geïnspireerd door de dood van Osama Bin Laden en de daarmee gestegen kansen van Barack Obama om herkozen te worden kijk ik naar een film over de machinaties achter de politieke verkiezingsmachine. Bill McKay (Robert Redford) is de zoon van een succesvolle ex-senator van Californië, maar heeft zelf absoluut geen ambities om in zijn vaders voetsporen te treden. Hij is een activistische advocaat die in zijn praktijk vooral de zwakkeren in de samenleving bij staat. Als politiek strateeg en mannetjesmaker Marvin Lucas bij hem op de stoep staat wijst hij die aanvankelijk dan ook resoluut af. Lucas is op zoek …
Lees meer
Io sono l’amore
Een rijke adellijke familie komt bijeen in de grote villa van Tancredi, de zoon en uitvoerend hoofd. Deze Recchi’s zijn rijk geworden met hun textielfabrieken en weten niet beter dat alles wat is zo zal blijven. Niet dat er geen spanning is. Op deze gedenkwaardige avond zal de familiepatriarch zijn opvolger bekend maken, en tijdens het diner loopt de spanning steeds verder op. Al is dat bescheiden: alles wat deze familie doet doen ze gereserveerd en zeer beheerst. Tancredi heeft zijn vrouw Emma (Tilda Swinton) jaren geleden meegenomen uit Rusland. Ze is haar geboorteland bijna vergeten, maar niet helemaal. Emma …
Lees meer
Tirza
Ik heb het boek van Arnon Grunberg niet gelezen en was dan ook volkomen onwetend over wat te gebeuren stond in deze film. Gijs Scholten van Aschat is Jörgen Hofmeester, een alleenstaande vader van 2 dochters die beiden uit zijn gevlogen. Letterlijk. De oudste runt in Frankrijk een bed and breakfast (‘haar studie te vergooien’) en de jongste, zijn oogappel, heeft hij met haar Marokkaanse vriendje (‘net Mohammed Atta’ ) op het vliegtuig naar Namibië gezet. Tirza wil zichzelf ontdekken, zoals dat zo mooi heet. En onder de liefhebbende maar verstikkende vleugels van vader vandaan. Jörgen is gek op z’n …
Lees meer
Excalibur
Het was alweer een hele tijd geleden dat ik deze verfilming van de Arthurlegende zag. En ik was vergeten wat een vreemde onevenwichtige film het eigenlijk is. Dat komt vooral doordat regisseur John Boorman teveel wilde met zijn project. Uiteraard recht doen aan de uitgebreide vertelling van de legende, compleet met alle personages: Arthur, Uther Pendragon, Merlijn, Morgana, Lancelot, Guinevere, Gawain, Perceval, Mordred, en zo gaat het nog even verder. Daarbij komt dat elk personage voortdurend onverwachte keuzes maakt en acties doet waardoor het veel moeite kost alles te blijven volgen. Boorman besteed veel tijd aan sfeer, kostuums en setdesign …
Lees meer
Machete
Op papier klonk het mooi en de trailer zag er ook lekker vet uit, maar toch viel Machete tegen. Ik weet dat ik te maken heb met een B-film met veel tongue in cheek humor, niet functioneel bloot en een overdosis geweld, maar het had allemaal een stuk scherper en vetter gemogen. Echt exploitation werd het niet. Danny Trejo kan best acteren, zo liet hij ondermeer zien in Heat en SherryBaby, maar hier loopt hij als een houten klaas rond. Het past wel bij de rol, als rustpunt temidden van de gekte om hem heen, maar daardoor wordt …
Lees meer
The King of Kong
Donkey Kong. Dat is nog eens ouwe shit. Maar het blijkt dat er een hele community is die zich nog dagelijks uitleeft op deze oer arcadegame. The King of Kong duikt in deze wereld, en vooral in de rivaliteit tussen twee topspelers. Een oude en zijn nieuwe uitdager. In 1982 vestigde Billy Mitchell een wereldrecord Donkey Kong. Zijn score bleef staan tot 2006, toen Steve Wiebe in zijn eigen garage de aanval opende en uiteindelijk slaagde. Ware het niet dat Walter Day, de scheidsrechter (?) roet in het eten gooide. Met zijn organisatie Twin Galaxies (The official scoreboard for …
Lees meer
Unstoppable
Tony Scott heeft de laatste jaren (Man On Fire, Domino, Deja Vu, The Taking of Pelham 123) een formule gevonden die voor hem werkt maar mij een beetje op de zenuwen werkt. Er is altijd veel actie, maar die wordt in beeld gebracht via een kinetische en hectische/vertraagde cameravoering die vooral moet verhullen dat er vaak weinig inhoud in zit. Hij combineert dat met veel male camaraderie, een flinke dosis chauvinisme en een diep geloof in techniek en de Amerikaanse defensie industrie als redmiddel voor alles. Unstoppable is een nieuwe variant op dit concept, maar ditmaal wel een …
Lees meer
Buongiorno, notte
Fascinerende film over de gewelddadige ontvoering, gijzeling en uiteindelijk moord op de voormalige Christen-Democratische premier Aldo Moro in 1978 door de Brigate Rosse. De film wordt verteld door de ogen van Chiara, het enige vrouwelijke lid van de groep. Net als haar collega’s staat ze aanvankelijk volledig achter de actie en de mogelijke consequenties, maar naarmate de tijd vordert (de gijzeling zou 55 dagen duren) krijgt ze steeds meer twijfels over hun motieven en het nut van de ontvoering. Regisseur Marco Bellochio snijdt tussen scenes in het appartement waar de groep en hun slachtoffer zich verschuilen en beelden …
Lees meer
Rabbit Hole
Nicole Kidman is de laatste jaren vooral in het nieuws om haar ster-zijn, maar ze kan wel degelijk goed acteren. Iets dat ze opnieuw bewijst in Rabbit Hole, waarin ze een rouwende moeder speelt maar haar emoties subtiel en met ingehouden frustratie en woede aan de oppervlakte laat komen, met af en toe een uitbarsting die recht doet aan de vreselijke situatie waarin zij en haar man zich bevinden. De film, gebaseerd op een stuk van David Lindsay-Abaire, die ook het scenario schreef, gaat over verlies en rouw en de moeizame weg uit het bijbehorende dal. Becca (Kidman) en Howie …
Lees meer
Filmfestival Breda 2011, dag 2
Deel 2 van het verslag van het filmfestival Breda, startend met een bijzondere mockumentary en afsluitend met een zeer bijzondere roadmovie. Catfish Rabbit Hole Vakantie in eigen land Ben denk ik de verkeerde doelgroep. Dit leek vooral een kinderfilm. Deze telefilm wemelt van de clichés, bespot zijn kijkers met een simplistische kijk op rijk en arm, denkt dat verschillen en vooroordelen moeiteloos overbrugd kunnen worden door wat muziek en een borrel, en trekt voor de tigste keer het balletoptreden van de dochter als bindend element uit de kast. Ik moest regelmatig wegkijken, zo pijnlijk slecht was het allemaal. …
Lees meer
Catfish
Het fenomeen dat Facebook is, begint inmiddels ook de filmwereld binnen te dringen. Meest prominent is uiteraard The Social Network, maar waar dat vooral een film is over de oprichter ervan gaat Catfish over het platform zelf. En vooral de gevaren ervan. De New Yorkse fotograaf Nev Schulman raakt bevriend met de achtjarige Abby, die in het verre Michigan woont, als ze hem een schilderij van haar hand stuurt, gebaseerd op een van zijn foto’s. Nev raakt op Facebook steeds meer geintegreerd in Abby’s sociale netwerk van familie en vrienden. Abby schildert niet alleen, ze kan ook paardrijden, heeft een erg leuke …
Lees meerFilmfestival Breda 2011, dag 1
Ik heb voor 8WEEKLY 2 dagen in Breda mogen verblijven om films te kijken en verslag te doen. Vorig jaar was ik er ook en was toen vooral getroffen door het gebrek aan sfeer op de festivallocaties. Nu zijn we met het IFFR wat dat betreft nogal verwend, maar Breda heeft op dat vlak nog wel een weg te gaan. Dit jaar was het wat beter, maar niet veel. Breda heeft een prachtige oude binnenstad, maar daar zullen de meeste bezoekers niet veel van zien. De 2 belangrijkste filmlocaties, Pathe en het Chasse theater, liggen een stukje daarbuiten en in …
Lees meer
Miral
De Palestijnse journaliste Rula Jebreal schreef een autobiografische roman over de geschiedenis van Jeruzalem sinds de bezetting in 1947, en haar rol in het Palestijnse verzet. Een goede bron voor een spannende en relevante film maar de bewerking van Julian Schnabel mist een coherente visie en een goed script. De Indiase actrice Freida Pinto (Slumdog Millionaire) is de Palestijnse Miral, een jonge vrouw die zich mee laat slepen door het verzet tegen de Israelische bezetter. De cameo’s van Vanessa Redgrave en Willem Dafoe roepen vooral vragen op en leiden af van de centrale plotlijn. Het eigenzinnige camerawerk is van …
Lees meer
Cameraman: The Life and Work of Jack Cardiff
Prima docu over een man die als vierjarige in 1918 in de cinema begon, zich opwerkte tot camera-assistent en uiteindelijk director of photography, een periode actief was als regisseur, zich daarna weer concentreerde op zijn camerawerk en die bij aanvang van de film nog actief is, ruim 90 jaar oud. Jack Cardiff overleed in 2009 en deze film is een mooi tribute aan zijn legendarische status. Cameraman ontkomt niet aan de talking heads, maar dat past hier prima. Acteurs en regisseurs die met hem hebben samengewerkt blikken terug en zijn unaniem van mening dat Cardiff een zeer aimabel mens is/was, …
Lees meer
Piranha (1978 en 2010)
Tijd voor een experimentje. Vergelijk de 2 films met dezelfde titel over een school roofvissen die zich voedt met alles menselijks dat in hun buurt komt. De versie uit 1978 is van Joe Dante, die net als vele collega regisseurs begon bij cultproducer Roger Corman. James Cameron maakte 3 jaar later het vervolg, ook onder de vleugels van Corman. De versie uit 1978 moet het niet van de special effects hebben. De dreiging van de piranha’s wordt vooral gesuggereerd met hectische camerabewegingen en een bizar geluid dat hun feeding frenzy moet verbeelden. Dante kiest voor de tongue in cheek aanpak …
Lees meer
The American
Tja, dat viel toch een beetje tegen. Het valt te prijzen dat Anton Corbijn na zijn liefdesproject Control iets heel anders wilde proberen, maar dat levert dan niet vanzelf een goede film op. The American is een soort thriller over huurmoordenaar/wapenmaker Jack (George Clooney) die uit het vak wil stappen maar nog een laatste klus moet doen voordat hij met zijn geliefde van een welverdiend pensioen mag genieten. En uiteraard is hem dat happy end niet gegund. Een plot als dit is zo afgekloven als wat natuurlijk en Corbijn had best wat langer naar een goed script of, in dit …
Lees meer
Where The Wild Things Are
Ik kende het prentenboek van Maurice Sendak wel maar heb het nooit ingekeken. Hoeft ook niet. De tekeningen van Max en zijn monsters zijn zo iconisch dat ze sinds de verschijning in 1963 overal in de wereld opduiken. Een jongen die in een wolvenpak rondloopt, ontsnapt in zijn fantasie en daar vrienden maakt met een wanordelijke groep lieve monsters op zoek naar een leider, is nou eenmaal een heel aansprekend beeld. In de verfilming van het boek blijft regisseur Spike Jonze dichtbij het bronmateriaal. Maar omdat het verhaal in het boek nogal kort is (zo’n 300 woorden) hebben hij en …
Lees meer