Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: oorlog

Pagina 3/4

Vincere

Ida Dalser valt als een blok voor de ambitieuze Benito Mussolini. Die lijkt ook van haar te houden en de twee krijgen zelfs een kind, Benito Albino. Maar als Mussolini begint te stijgen op de politieke ladder verdwijnt Ida in een gesticht en verliest ze de voogdij over haar zoon. Ida kwijnt weg, bezeten van het idee ooit terug te keren bij haar grote liefde. Ik heb me nooit zo verdiept in de opkomst en ondergang van Mussolini, en ik weet dan ook niet wat er waar is van het verhaal dat verteld wordt in Vincere. Het is regisseur Marco …

Lees meer

Green Zone

Bourne in Baghad. Zo zou de logline kunnen zijn. Iets te kort door de bocht maar er zijn wel wat overeenkomsten met special agent Jason Bourne. Matt Damon speelt de hoofdrol en ook hier heeft hij iets heldhaftigs en (vooral door zijn jongensachtige kop) iets aandoenlijks. Ook is hij ondanks zijn skills een pion in een spel dat hem boven het hoofd gaat. Hij wil achter de waarheid komen maar die ’truth’  kan hij (zoals Jack Nicholson dat zo mooi kan zeggen) niet handlen. Enkele Amerikaanse militairen onder leiding van Roy Miller (Damon) gaan in de Iraakse woestijn op zoek …

Lees meer

Breaker Morant

Australië heeft in de geschiedenis van het Britse Rijk altijd een bijzondere rol gespeeld. De Britten zagen het continent als het afvoerputje van hun eigen eiland, een plek waar de misdadigers en kanslozen heen verscheept werden. De Australiërs hebben die voorgeschiedenis in hun genen en hebben altijd een bewonderende maar ook verachtende houding gehad ten aanzien van de Britten. In de oorlogen waarin The Empire betrokken raakte mochten de Australiërs vaak de kloteklussen opknappen. Beroemdste voorbeeld daarvan is de slag bij Gallipoli, prachtig verfilmd door Peter Weir. Het Australische regiment waarin oa Mel Gibson vecht, dient als kanonnenvoer voor de …

Lees meer

Het meisje met het rode haar

Het is 4 mei en dus kijk ik naar een Nederlandse oorlogsfilm. Toen Het meisje met het rode haar werd gemaakt was hoofdrolspeelster Renee Soutendijk op het toppunt van haar roem. Ze had net Spetters gemaakt, Paul Verhoevens controversiële film over losgeslagen jongeren in het keurige en burgerlijke Maassluis, en hierna volgden Van de koele meren des doods en De vierde man (opnieuw Verhoeven). En dan was ze ook nog te zien in het immens populaire ‘Zeg ‘ns Aah’. Qua acteren zocht Soutendijk in deze periode alle uitersten op, maar haar rol als Hannie Schaft is juist een …

Lees meer

Miral

De Palestijnse journaliste Rula Jebreal schreef een autobiografische roman over de geschiedenis van Jeruzalem sinds de bezetting in 1947, en haar rol in het Palestijnse verzet. Een goede bron voor een spannende en relevante film maar de bewerking van Julian Schnabel mist een coherente visie en een goed script. De Indiase actrice Freida Pinto (Slumdog Millionaire) is de Palestijnse Miral, een jonge vrouw die zich mee laat slepen door het verzet tegen de Israelische bezetter. De cameo’s van Vanessa Redgrave en Willem Dafoe roepen vooral vragen op en leiden af van de centrale plotlijn. Het eigenzinnige camerawerk is van …

Lees meer

Black Hawk Down

Het was de bedoeling om naar True Grit in de nieuwe Pathe City te gaan, maar we waren te laat om onze gereserveerde kaarten op te halen. Dus dan maar een Blu-Ray erin, en wat past dan beter dan een testosteronfilm als Black Hawk Down? Ridley Scotts bewerking van Mark Bowdens boek is een actiespektakel dat weliswaar de hand van producent Jerry Bruckheimer verraadt (Leave no man behind als belangrijkste thema en met een ongeloofwaardig sentimentele aanloop) maar Scott laat zich daardoor niet ringeloren. Als de actie in Mogadishu eenmaal is begonnen ramt hij in een keer door naar het …

Lees meer

Die Falscher

Wat heeft iemand over om zijn eigen hachje te redden? Veel, zo blijkt keer op keer in film. In die Fälscher gaat het om overleven in concentratiekamp Sachsenhausen. Een groep begaafde Joden werd hier gedwongen om Engels en Amerikaans geld te vervalsen, om de oorlogseconomieën van die landen te ondermijnen. Een moreel dilemma waar de gevangenen mee worstelen maar tegelijk ook niet. Voor de een is de keuze om mee te werken aan wat uiteindelijk de grootste valsemuntersoperatie ooit bleek, makkelijker dan de andere. Meestervervalser Salomon Sorowitsch is de leider van het clubje en ziet dit als gewoon een nieuwe …

Lees meer

Lifeboat

Eind jaren 30 werd Alfred Hitchcock door David O. Selznick naar Hollywood gehaald. Hitchcock had al een respectabele carriere in zijn eigen land opgebouwd en had er het volste vertrouwen in dat dit hem ook overzees zou lukken. Toch ging het niet van een leien dakje. Dat lag voornamelijk aan de botsende karakters van de twee mannen. Selznick was een producent die weinig tegenspraak duldde, maar dat gold voor Hitchcock ook. Selznick besefte in elk geval wat de commerciële waarde van de topregisseur was en verhuurde hem aan andere …

Lees meer

Indigenes

In deze combi van Gallipoli, Glory en Band of Brothers wordt een groep rekruten in het Franse leger gevolgd tijdens de nadagen van WOII. Allen zijn afkomstig uit de kolonies Algerije en Marokko, en als nieuwe Fransen worden ze geacht met net zoveel enthousiasme te vechten voor de natie als de ‘echte’. De film komt moeizaam op gang als de mannen nog wat onwennig beginnen aan de eerste gevechten en al snel met de neus op de dodelijke feiten gedrukt worden. Als ze echter langzaam naar het Noorden trekken en uiteindelijk in de Elzas terechtkomen waar ze de Amerikanen gaan …

Lees meer

Zwartboek

5 Mei. Een oorlogsfilm dus. En dan liefst eentje over WOII. En als het even kan ook een Nederlandse. Ik dacht nog even aan Het meisje met het rode haar, Als twee druppels water of De aanslag, maar het is toch gewoon Zwartboek geworden. Het is nu de derde keer dat ik ‘m zie en hij wordt alleen maar leuker. Juist ook vanwege de plotgaten, de houterigheid van de dialogen en het lamme acteerwerk op een aantal plaatsen. Wat een fenomeen van een film is dit toch. Een achtbaan waaraan niet te ontsnappen is. Zwartboek is nergens subtiel en vaak …

Lees meer

The Hurt Locker

Sterke Irakfilm waarin juist de boodschap dat oorlog ook verslavend kan werken naar voren komt. De manier waarop de soldaten hun spanningen kwijt moeten zien te raken, in hun dagelijkse werk maar ook in onderling gestoei, is goed getroffen. Toch vraag ik me af waarom nou juist The Hurt Locker de Oscar wist te winnen. Perfect is de film zeker niet. Dat is geen vereiste, maar de Academyleden houden meestal van mooi afgeronde verhalen met een heldere spanningsboog en een afsluitende levensles. De openingsquote, The rush of battle is a potent and often lethal addiction, for war is a drug, …

Lees meer

The Men Who Stare at Goats

Leuk concept, matige film.  The men who stare at goats is een verfilming van het gelijknamige boek van Jon Ronson over een unit in het Amerikaanse leger die onderzoek deed naar New Age concepten en de mogelijkheden van paranormale en psychologische oorlogsvoering. Dat klinkt niet alleen bizar maar het levert ook een net zo rare film op. De acteurs doen hun best maar je merkt dat ze het zelf ook niet allemaal vatten. In z’n weirdness en humor lijkt de film veel op het werk van de Coen broers, maar dat niveau wordt zelden gehaald. Toch is het wel …

Lees meer

Conspiracy

Deze TV-film, gemaakt voor HBO, gaat over de Wannsee-conferentie. In deze bijeenkomst van topNazi’s in een landgoed nabij Berlijn werd besproken hoe te komen tot een definitieve oplossing (Endlösung) voor het ‘Jodenprobleem.’ Conspiracy laat alles letterlijk zien, zonder verder aandacht te besteden aan het voortraject of de nasleep (behoudens een tekstuele uitleg van wat er later met de aanwezigen is gebeurd): de aankomst van de officieren, de gesprekken die ze hebben, de pauzes met drank, sigaren en een goedgevuld buffet en de afloop waarin afscheid genomen werd met de belofte dat niemand ooit mocht weten wat hier precies besproken …

Lees meer

IFFR 2010

Een overzicht van alles wat ik gezien heb. Soms met een lange, soms met een korte recensie. Die zijn geschreven voor 8W. De anderen zijn soms voorzien van korte feedback, en in een aantal gevallen blijf ik blanco. Dat zegt nix over de film maar ben er gewoon niet aan toegekomen. Paju – Bright Future Chan-ok Park • Zuid-Korea, 2009 Filmmaker Chan-ok Park debuteerde in 2003 met Jealousy Is My Middle Name, waarvoor ze een Tiger Award won. Een sterke start dus, maar het duurde zes jaar voordat ze haar tweede speelfilm presenteert in Rotterdam. In Paju volgt …

Lees meer

L’ennemi intime

Tijdens een treffende scène in L’ennemi intime steekt een gevangen FLN-strijder een sigaret op, maar doet dat aan beide zijden. Zijn bewaker is net als hij van Algerijnse afkomst en beiden hebben gevochten aan Franse kant tegen de Duitsers in WOII. Maar waar de een koos voor zijn roots bleef de ander bij zijn keuze voor Frankrijk. Omdat de FLN zijn hele familie heeft uitgemoord is hij daar des te zekerder over. ‘Dit ben jij’, zegt de gevangen strijder. ‘Welke kant je ook op gaat, je zal altijd verliezen. Je bent geen Algerijn meer en je zal nooit een Fransman …

Lees meer

Lebanon

Libanon, juni 1982. Onder leiding van Defensieminister Ariel Sharon valt Israël Libanon binnen en start daarmee een oorlog die duizenden doden zou eisen. Directe aanleiding was een mislukte moordaanslag op de Israëlische ambassadeur in Groot-Brittannië, maar de situatie was al lang onrustig en met wederzijdse beschietingen tussen Israel en de PLO leek escalatie van het conflict onafwendbaar. Regisseur Samuel Maoz gebruikt de chaotische begindagen van de oorlog als achtergrond voor de extreme druk waaraan een tankbemanning bloot staat als de mannen, vrijwel blind, hun weg moeten zoeken in vijandig gebied. Maoz maakt die verblinding letterlijk door zijn camera te plaatsen …

Lees meer

Twenty-Four Eyes

Kinoshita’s Twenty-Four Eyes (1954) speelt in 1928 in het kleine vissersdorp Shodoshima. Een groep kinderen neemt afscheid van hun lerares die gaat trouwen. Ze wordt vervangen door de jonge gemotiveerde Hisako Oishi (Hideko Takamine). Hisako weet al snel de harten van de kinderen te veroveren, maar de dorpsbewoners zijn sceptisch. De lerares komt namelijk van de stad, draagt een mantelpak en heeft een fiets. Ze is veel te werelds voor deze afgelegen, conservatieve gemeenschap. Geleidelijk krijgen de mensen echter bewondering voor de manier waarop ze contact weet te krijgen met de kinderen. De band die Keisuke Kinoshita schetst tussen Hisako en haar kinderen, …

Lees meer

Il Conformista

Schitterende film van Bernardo Bertolucci uit een periode waarin hij op z’n top was. In deze verfilming van de gelijknamige roman van Alberto Moravia is de protagonist de onzekere Marcello Clerici (Jean-Louis Trintignant) die zo passief is dat hij zich gewillig voor het karretje van Mussolini’s fascisten laat spannen. Hij wil ‘normaal’ zijn en dat betekent in het Italie van 1938 vooral fascist zijn. Als hij op het einde van de film hoort van de val van de dictator slaat hij dan ook als een blad aan de boom om. Een prachtig geconstrueerde flashbackstructuur …

Lees meer

Stella’s oorlog

Maartje Remmers, die ik al vele malen op het toneel heb gezien met haar gezelschap Wunderbaum, doet erg haar best. Maar ze kan de film niet redden. Stella’s oorlog gaat over de nasleep van de deelname aan de missie in Afghanistan door Jur, Stella’s man, en Twan, haar broer. Tijdens een patrouille gaat het mis en Twan komt om door een bermbom. Ook twee vrienden uit hetzelfde dorp waren erbij (dat ze allemaal in hetzelfde peloton zitten lijkt mij erg onlogisch), en ook zij zijn volledig van slag. Maar langzaam komt Stella erachter dat er iets mis is met de …

Lees meer

Valkyrie

Tom Cruise begint met een paar zinnen Duits maar gaat toch al snel over op het Engels. We zijn op zich wel gewend dat de Duitsers in oorlogsfilms uit Hollywood Engels spreken, maar omdat hier heel veel Duitsers in zitten die vrijwel allemaal door Britten (Kenneth Branagh als een Nazi is nogal bizar) en Amerikanen gespeeld worden is Valkyrie bij tijden een surreele ervaring. Dat Tom er nou eenmaal altijd vooral uit ziet als Tom, daar kan hij ook niet zo veel aan doen. Hij is Lees meer

Come and See

Deze film duikt op in een aantal lijstjes met beste oorlogsfilms, en ik was nieuwsgierig geworden. Come and See vertelt het verhaal van de 14-jarige Florya, die in het Wit-Rusland van 1943 niets liever wil dan met de Partizanen de strijd aangaan tegen de Nazi’s. Wat volgt is een letterlijk mind numbing relaas, waarin we de jongen voor onze ogen ouder zien worden door alle verschrikkingen die hij ziet. De film eindigt met een montage van Hitlerbeelden waarin diens opkomst in de Nazigelederen teruggedraaid wordt door elk shot terug in de tijd te plaatsen, tot …

Lees meer

The Reader

Op een dinsdagmiddag naar het filmhuis in Gouda. Dat wordt een lege zaal dacht ik. Maar nee hoor, het was afgeladen. Vooral met gepensioneerden, maar toch. Indrukwekkend. Al schijnt het ook met een zekere AH actie te maken hebben, begreep ik later. The Reader is een verfilming van de succesvolle roman van Bernhard Schlink, en vertelt het verhaal van de relatie tussen Michael Berg en de 21 jaar oudere Hanna Schmitz. Ze leren elkaar kennen als hij 15 is en Hanna wordt Michaels eerste liefde. Hij leest haar voor uit klassieke literatuur van oa Homerus, Tsjechov, Pasternak, …

Lees meer

Rendition

Nog een film over de oorlog tegen het terrorisme? Jawel, en het is niet de beste. Maar ja, het valt ook niet mee om een sterke film te maken en tegelijkertijd inzicht te verschaffen in een ethisch mijnenveld als dit. De van oorsprong Zuid-Afrikaanse regisseur Gavin Hood heeft kwaliteiten die ook Hollywood heeft onderkend. Hij brak door met Tsotsi, en kreeg toen de kans een film over de rol van de Amerikaanse overheid in de strijd tegen het terrorisme te maken: Rendition. Via diverse verhaallijnen, erg in tegenwoordig, laat Hood zien hoe sterk verweven de levens en motivaties kunnen zijn van …

Lees meer

Inglorious Basterds

Met Annemet naar de Cinerama, romantisch genieten van de nieuwe Tarantino. Zijn postmoderne zelf is Quentin ook hier weer, en de film is veel beter dan het lege Death Proof. Maar het is allemaal wel erg ‘tongue in cheek‘. Alsof hij wil zeggen dat hij zijn trilogie (Reservoir Dogs, Pulp Fiction en Jackie Brown) toch niet meer kan overtreffen. Tarantino schijnt jaren aan het scenario en de dialogen geschaafd te hebben, maar iemand had hem toch iets strakker moeten …

Lees meer