Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: New York

Pagina 2/3

The Deuce, seizoen 1

Oh man, wat was New York sleazy in de jaren 70. Het is nauwelijks voor te stellen nu maar jarenlang beheersten de hoeren, de pooiers, de drugsdealers en de maffia het gebied rond Times Square, nu het wereldcentrum van het kapitalisme. The Deuce combineert op prachtige wijze een sociaal commentaar op deze bijzondere periode met een zeer onderhoudend verhaal. Daarin wordt de overgang getoond van straatprostitutie naar die in massagesalons en zijn we getuige van de legalisering en opkomst van de porno-industrie. Maggie Gyllenhaal en James Franco (beiden erg sterk) voeren een heerlijke ensemblecast aan in wederom een prachtserie van …

Lees meer

Maggie’s Plan

Ik kijk graag  naar Greta Gerwig. Ze heeft iets prettig onaangepasts over zich en straalt uit dat ze alleen maar goed wil doen. Al loopt dat ook wel eens mis. Of ze doet juist helemaal niets, zoals in Frances Ha. In Maggie’s Plan wil ze zwanger worden zonder direct een man voorhanden te hebben. Ze vindt een augurken verkopende (pickle entrepeneur) donor maar wisselt die op het laatste moment in voor een getrouwde collega. Het kind komt er en ze belandt ook in een relatie met deze John Harding (Ethan Hawke), die ‘ficto-critical anthropologist’ is op Columbia. Maar als ze John’s …

Lees meer

Manhattan

Er is veel geschreven over de relatie van de 42-jarige Isaac (Woody Allen) met de 17-jarige Tracy (Mariel Hemingway) in deze klassieker van Woody. De regisseur had op dat moment zelf een verhouding met de eveneens 17-jarige Stacey Nelkin en later schokte hij Mia Farrow en de wereld door iets te beginnen met Farrow’s geadopteerde dochter Soon-Yi Previn. Van een afstand gezien lijken al deze verbintenissen moreel verwerpelijk maar wat in Manhattan vooral opvalt is de tederheid en omzichtigheid waarmee Allen zijn alter ego Isaac en de volwassen lijkende Tracy elkaar laat benaderen. Woody zat in een creatieve flow na zijn …

Lees meer

The Big Short

Actrice Margot Robbie (onder eigen naam, die van The Wolf of Wall Street) zit aan het begin van The Big Short in bad en legt uit wat subprime hypotheken zijn en wat going short betekent. Ik kan haar volgen, ondanks dat bad. Maar het wordt allengs complexer in dit vermakelijke maar ook pijnlijke verslag van de ondergang van de hypotheekmarkt in de VS en drie partijen die daarvan wisten te profiteren. Michael Burry (Christian Bale in een glansrol) is een excentrieke hedge fund manager bij Scion Capital. Hij draagt shorts en loopt op blote voeten, luistert naar death-metal (heel hard) …

Lees meer

Whiplash

Je hoeft geen liefhebber van jazz te zijn om van Whiplash te kunnen genieten. Een beetje drumkennis helpt maar als leek heb je ook wel door wat een waanzinnige performance de jonge Andrew Neiman (Miles Teller) in zijn eindsolo geeft. Het is een catharsis waarin hij alle frustratie van zich af slaat terwijl zijn mentor en nemesis Terence Fletcher (J.K. Simmons) toekijkt. Met een mengeling van weerzin, ongeloof en bewondering. Om op dit punt te komen heeft Fletcher Andrew uitgewrongen tot op het bot. Niet in het minst omdat Andrew zich ook uit lààt wringen. Hij is bereid om zeer …

Lees meer

Ball of Fire

Het feit dat Gary Cooper als wetenschapper altijd aan zijn werk denkt en al gaat wankelen bij de gedachte dat hij een vrouw aan moet spreken, was al in 1941 ouderwets. Toch weet Howard Hawks met dat gegeven een heerlijke film te maken die 70 jaar later nog steeds prima te genieten is. Professor Bertram Potts (Cooper) is een van de acht in een team van wetenschappers dat werkt aan een allesomvattende encyclopedie. De mannen zijn al op leeftijd, op Potts na, en vrijgezel. Uiteraard. Als nachtclubzangeres Barbara Stanwyck (met de onweerstaanbare naam Sugarpuss O’Shea) bij de mannen intrekt, op de vlucht …

Lees meer

The Sweet Smell of Succes

Ik had me een tijd geleden voorgenomen om eens flink in het oeuvre van Alexander MacKendrick te duiken maar nu ik terug kijk is het bij The Man in the White Suit gebleven. Al die films die om aandacht vragen, het is om gek van te worden. The Man in.. is een film uit zijn Britse Ealing tijd. MacKendrick was geboren uit Schotse ouders die naar de VS verhuisden maar na de dood van zijn vader keerde moeder met de 7-jarige Alexander terug naar Schotland. Die begon in de filmwereld als art director en scriptschrijver, …

Lees meer

Mad Men, seizoen 6

Ik betrapte me tijdens seizoen 6 af en toe op de gedachte dat ik naar een soap zat te kijken. Of dat een foute of juist goede voorstelling van zaken was wist ik eigenlijk niet. Volgens Wikipedia is een soap een serie ‘waarin van dag tot dag de belevenissen van personen in een fictieve wereld worden gevolgd…. Vooral de emotionele interacties en de relaties tussen de hoofdpersonen staan in het middelpunt van de aandacht. Een aantal verhaallijnen loopt door elkaar en er is zelden een duidelijk eind aan de verwikkelingen’. Die beschrijving klopt wel ongeveer. Vooral die diep emotionele situaties zijn …

Lees meer

Girls, seizoen 1 en 2

Ik loop wat achter. Er is al veel over Girls geschreven, ook in de Nederlandse media, en in de US hebben ze seizoen 3 al gehad. Maakt niet uit. Dat ben je direct vergeten als je in het universum van Lena Dunham duikt. Volstrekt uniek, hilarisch, pijnlijk en vooral heel eerlijk. Dunham gaat geen onderwerp uit de weg en is bereid alles te laten zien, vooral ook van zichzelf, in haar drang om het wereldje van ‘twentysomethings‘ Hannah, Marnie, Shoshanna, Adam, Ray en alles wat daar omheen cirkelt tot leven te brengen. Girls is bij vlagen zo onnavolgbaar grappig en …

Lees meer

The Wolf of Wall Street

Het mag dan leeg, doelloos en cynisch zijn, maar deze biopic van een nietsontziende stock broker die ten onder gaat aan geld, drugs en vrouwen is zo vermakelijk en bij vlagen zo hilarisch dat dit er weinig toe doet. Ik heb zelden zo hard gelachen, vooral toen de wat over datum zijnde quaaludes begonnen te werken bij Leonardo en Jonah. Hilarisch is nog een understatement. Met voor Scorsese kenmerkende bravoure gemaakt en fantastisch geacteerd. Lang, dat zeker, maar dan is het ook langer genieten.

Lees meer

Inside Llewyn Davis

Ik raak hopeloos achter met dit blog. Films kijken lukt nog wel maar er iets over schrijven eigenlijk niet. Ik ga daarom over op korte reflecties. Net lang genoeg om over een paar jaar nog terug te kunnen halen wat ik van de film vond. De laatste Coen-film is meer van hetzelfde. Maar wel meer van het zeer onderhoudende en ironische-grappige zelfde. Qua plot ben ik snel uitgepraat. Llewyn Davis is een talentvol folkzanger, maar niet goed genoeg om echt boven de massa uit te stijgen. Zijn zoektocht naar erkenning, met een rode kater in de hoofdrol, is vanaf het begin …

Lees meer

Mad Men, seizoen 5

Na een lange break vanwege een conflict tussen Matthew Weiner en productiebedrijf AMC keert Mad Men glorieus terug in een ijzersterk seizoen. Don bewoont met zijn nieuwe vrouw Megan een penthouse in de stad. Betty kwijnt ondertussen een beetje weg in het gigantische mansion van haar liefhebbende maar ook saaie Henry.  Hoewel Betty haar lot als aanhangsel van Don nooit echt accepteerde geldt dat voor Megan nog sterker. Maar haar eigen ambities en levenskracht botsen hard met de conservatieve kant van Don. Het eerste deel van seizoen 5 is wat wennen. Don is met regelmaat een echte klootzak en ook …

Lees meer

Frances Ha

Irene gaf m een 7. ‘Die Frances is me toch iets te ongrijpbaar’ was (mijn verkorte versie van de) conclusie. Van mij krijgt Frances een 8. Ik kon me prima identificeren met deze 27-jarige naar een danscarrière hengelende maar nooit echt doorzettende blonde spring-in-het-veld. Dat is het mooie van film. Je leeft mee met mensen die mijlenver van je afstaan maar altijd wel ergens een link met je hebben. De ene keer is die link nogal vergezocht, de andere keer is het megaduidelijk. Frances gaat nooit echt ergens voor en dat is een karaktereigenschap die mij wel bekend voorkomt. Greta …

Lees meer

The Great Gatsby

Halverwege de voorstelling ging het beeld op zwart in Cinerama: pauze. Oh ja. Dat doen ze hier. Ben ik niet meer gewend nu ik vooral thuis kijk. Irene en  ik keken elkaar aan en er was een duidelijke blik van herkenning. ‘Ik vind m eigenlijk nogal saai’, zeiden we beiden. En dan was de eerste helft nog de sterkste. Het megaspektakel dat de film ook is wordt uiteindelijk toch vooral herinnerd als een wat saaie en lege blik op een mythische rijkaard die het meisje dat hij wilde niet kon krijgen. De film ziet er wel prachtig uit en zit …

Lees meer

Premium Rush

De plot van Premium Rush is niet zo interessant: een filmkaartje staat symbool voor een hoop geld waar zowel de Chinese gok- en smokkelwereld als een plaatselijke politiedetective achteraan zitten en waar een aantal fietskoeriers als drager (letterlijk) tussen zitten. Maar de manier waarop die jacht in beeld wordt gebracht en hoe er wordt gespeeld met de tijd is prachtig. Joseph Gordon-Levitt (zijn personage heet Wile E. Coyote, jaja)  heeft vast nooit eerder op zo’n fixie gezeten maar hij past er uitstekend op. De adrenaline die bij de job hoort weet hij uitstekend over te brengen. Vastbesloten als hij is zich …

Lees meer

The Dark Knight Rises

Na een lange en vaak overdonderende zit blijf ik met gemengde gevoelens over deze afsluiter van de trilogie achter. Christopher Nolan weet zijn verhaal niet echt goed rond te krijgen en de film zit vol kleine plotfoutjes en onlogische (acties van) personages. Maar als je daaroverheen stapt dan verveel je je de hele 2 uur en drie kwartier niet in een epische actiefilm met vele lagen. Zo had ik moeite met de overgang van lethargie naar actie van Bruce Wayne. Waarom komt hij nu ineens wel in beweging? De rol van de agent Blake – die wel erg bijdehand is, te makkelijk …

Lees meer

American Psycho

Deze verfilming van het beruchte en legendarische boek van Bret Easton Ellis kiest voor een satirische toon waardoor hij toegankelijk is voor een groter publiek. Het nadeel is wel dat het cynisme en de gruwelijkheid van het boek een stuk minder naar voren komen. Maar daar staat veel moois tegenover. Nou is het ook geen vreemde keuze om niet zo ver te gaan als de schrijver. Het zou een horrorfilm zonder weerga opgeleverd hebben die alleen te bekijken is voor doorgewinterde gruwelfans. De film richt zich vooral op het karakter, of vooral het gebrek eraan, van Patrick Bateman (Christian Bale) …

Lees meer

On the Road

Eerlijk gezegd heb ik de wereldberoemde roman nooit gelezen. Maar voor het bekijken en waarderen van de verfilming maakt het volgens mij niet zoveel uit. Ik ken de diepere thema’s van het boek niet, althans niet van het lezen, maar die komen in verfilmingen toch nooit echt uit de verf. In dit geval zou dat zijn: de zoektocht naar betekenisgeving en je roots in een wereld die vijandig staat ten opzichte van individualisme en afwijkend gedrag, en van alle kanten bedreigd wordt. Het zoeken van de protagonisten gaat letterlijk: ze gaan op reis zonder een echt doel te hebben. …

Lees meer

Shame

Het voordeel van wachten met het bekijken van een populaire film is dat je weer met enigszins frisse ogen kan kijken. Als ik Shame tijdens het IFFR had gezien was ik meegelift op de hype. Nu kan ik met een gerust hart zeggen dat die hype terecht was. Steengoed. Al maken regisseur Steve McQueen en hoofdrolspeler Michael Fassbender het niet eenvoudig. Brandon Sullivan is een raadselachtig en afstandelijk man met wie ik me niet kan identificeren. Nog los van zijn seksverslaving. Al vormt die natuurlijk de bron van alle kwaad. Brandon is zo afgestompt en zo eenzijdig gericht op klaarkomen …

Lees meer

Carnage

Nancy en Alan Cowan stonden al diverse keren op het punt te vertrekken maar om redenen die ze zelf ook niet helemaal goed kunnen volgen keren ze toch telkens terug in het appartement van Penelope en Michael Longstreet. De twee stellen hebben duidelijk niets met elkaar gemeen, maar omdat de zoon van de Cowans die van de Longstreets een flinke mep heeft verkocht wordt het beleefdheidsbezoek steeds verder uitgerekt. Totdat de vier elkaar persoonlijk beginnen aan te vallen en de stoppen uiteindelijk bij iedereen doorslaan. Carnage is een verfilmd toneelstuk en de film doet ook wel zo aan omdat alles …

Lees meer

Mad Men, seizoen 4

Who is Don Draper? Dat is de vraag waarmee dit vierde seizoen opent maar is in feite de essentie van de hele serie. Hij zit vrijwel in elke scene maar tegelijkertijd weet ik nix van deze charismatische maar afgesloten man. Dat wordt in dit seizoen iets anders, als Don’s leven behoorlijk op de schop komt te staan. Zijn gedrag zou je gerust zelfdestructief kunnen noemen, en het is de vraag of het niet ergens een keer echt mis zal gaan. Hij is gescheiden van Betty, is een nieuw bureau begonnen waarvan het succes nog maar afwachten is en hij zit ineens …

Lees meer

The Odd Couple en Hopscotch

Hoe ik erbij kwam weet ik niet maar ik had ineens zin om Walter Matthau weer eens te zien. Een acteur die geboren leek om de enigszins droevige komiek te spelen maar die toch wel meer in z’n mars bleek te hebben. The Odd Couple (naar het toneelstuk van Neil Simon) heb ik al vaker gezien, maar het blijft een genot om getuige te zijn van de chemie tussen Matthau en zijn tegenspeler in 10 (!) films Jack Lemmon. Hopscotch daarentegen was volkomen nieuw. Hierin is Matthau CIA-agent Miles Kendig die met vervroegd pensioen gestuurd wordt maar dat niet pikt. …

Lees meer

(Untitled)

In deze sterke satire op de kunstwereld draait het om 2 broers die elk op eigen wijze worstelen met hun kunstenaarsschap. Adrian maakt avantgardistische geluidskunst waarbij hij een piano geselt, tegen een emmer schopt en papier verscheurt. Josh maakt schilderijen die verkocht worden aan ziekenhuizen en hotels omdat ze zo lekker opgaan in de omgeving, maar zijn werk is zo nietszeggend dat zijn galeriehoudster het niet tentoon wil stellen. Josh wil iets met deze Madeleine, maar zij wordt juist verliefd op de immer nors kijkende Adrian. Die maakt weliswaar geluidskunst die door niemand begrepen wordt maar tegelijkertijd snapt hij niet …

Lees meer

Brooklyn’s Finest

Van Training Day had ik genoten en ook King Arthur kon ik wel waarderen, dus ik was toch wel benieuwd naar deze laatste van Antoine Fuqua. Maar het viel nogal tegen. Dat komt vooral door het rommelige script. Brooklyn’s Finest bevat een aantal verhaallijnen maar die zijn allemaal slecht uitgewerkt en roepen vooral vragen op. Over keuzes die personages maken en de lijnen die er onderling zijn. De acteurs doen erg hun best, de locatie-opnames zijn sterk en de film bevat ook zeker een aantal geslaagde scenes. Het is grappig om de halve cast van The Wire te zien rondlopen …

Lees meer