Maand: september 2009
The Taking of Pelham 1 2 3
Met Bert naar de Pathe. Op dinsdagavond, dus het zal wel niet druk zijn. Viel dat ff tegen, of mee. Ook hier waart het AH-spook rond. En belangrijker: het is Ladies Night. Voor zaal 1 is het een enorme drukte. Allemaal dames in afwachting van hun glaasje bubbels, de zwijmelfilm en een goodie bag. Nou ja, als ze maar niet naar onze film gaan. Ik kan me zo voorstellen dat Ridley Scott als puber gek werd van zijn zeven jaar jongere broertje Tony. Hij moet namelijk wel een ADHD-er zijn geweest, die voortdurend rondjes door de kamer rende en nog …
Lees meer
The Reader
Op een dinsdagmiddag naar het filmhuis in Gouda. Dat wordt een lege zaal dacht ik. Maar nee hoor, het was afgeladen. Vooral met gepensioneerden, maar toch. Indrukwekkend. Al schijnt het ook met een zekere AH actie te maken hebben, begreep ik later. The Reader is een verfilming van de succesvolle roman van Bernhard Schlink, en vertelt het verhaal van de relatie tussen Michael Berg en de 21 jaar oudere Hanna Schmitz. Ze leren elkaar kennen als hij 15 is en Hanna wordt Michaels eerste liefde. Hij leest haar voor uit klassieke literatuur van oa Homerus, Tsjechov, Pasternak, …
Lees meer
Rendition
Nog een film over de oorlog tegen het terrorisme? Jawel, en het is niet de beste. Maar ja, het valt ook niet mee om een sterke film te maken en tegelijkertijd inzicht te verschaffen in een ethisch mijnenveld als dit. De van oorsprong Zuid-Afrikaanse regisseur Gavin Hood heeft kwaliteiten die ook Hollywood heeft onderkend. Hij brak door met Tsotsi, en kreeg toen de kans een film over de rol van de Amerikaanse overheid in de strijd tegen het terrorisme te maken: Rendition. Via diverse verhaallijnen, erg in tegenwoordig, laat Hood zien hoe sterk verweven de levens en motivaties kunnen zijn van …
Lees meer
Camera Japan 2009
Verslag van het Camera Japan festival in Lanteren Venster. Ik heb er verslag van gedaan voor 8W. Dag 1 Shinjuku Mad Zoals elk jaar heeft het festival een retrospectief rond een regisseur. Dit jaar is dat Wakamatsu Kōji. Zoals zoveel Japanse filmmakers is ook hij begonnen in het Pinku genre, maar in tegenstelling tot veel van zijn collega’s is hij heel lang in die hoek blijven hangen. Vooral omdat hij er goedkoop films kon maken, het een ideale omgeving bleek om het vak te leren, en hij in zijn softpornofilms veel van zijn maatschappijkritiek kwijt kon. Shinjuku Mad vertelt het verhaal van …
Lees meer
Decoy
Een obscure film noir die onderdeel uitmaakt van deze 10-delige boxset. Zoals in zoveel noirs is de bad guy in Decoy een vrouw. In dit genre heten ze dan femme fatale. In Decoy is haar naam Margot Shelby, en ze heeft met haar ex-lover Frank Olins een overval gepleegd. Hij is ervoor de gevangenis ingegaan, maar niet voordat hij de buit ergens veilig begraven heeft. Margot doet alsof ze nog veel van ‘m houdt, maar haar bezoekuren worden vooral gevuld met het vissen naar de verstopplek van het geld. Frank is ten dode opgeschreven, iets dat ze beiden beseffen, …
Lees meer
Staking
Staking is het debuut van Sergei Eisenstein, het filmisch icoon van de bolsjewistische revolutie en van de experimentele montagetechnieken die toen werden geïntroduceerd. Elke filmmaker is sindsdien schatplichtig aan het baanbrekende werk van hem en zijn collega’s. Eisenstein was opgeleid als architect en technicus, maar hij hervond zichzelf toen hij bij het Proletkult (volks)theater verzeild raakte. Daar kwam zijn training goed van pas en hij experimenteerde er op los om de ideologische boodschap in de stukken zo effectief mogelijk over te brengen op het publiek. De stap naar cinema was niet meer dan logisch, zeker omdat Eisenstein film zag als de ultieme kunstvorm waarin alle disciplines …
Lees meer
1408
Een spookhuisthriller maar dan met een hotelkamer in plaats van een landhuis, met veel echo’s van Poltergeist. John Cusack is Mike Enslin, een schrijver van boeken over paranormale activiteiten en door geesten bezochte plekken. Zijn nieuwe boek gaat over hotelkamers en zijn nieuwsgierigheid is gewekt als iemand hem probeert te weerhouden om een nacht in kamer 1408 van het New Yorkse Dolphin Hotel door te brengen. Natuurlijk doet hij dat toch, ondanks de vele pogingen door hotelmanager Gerard Olin (Samuel Jackson) om hem tegen te houden, en uiteraard gaat …
Lees meer
Cool Hand Luke
Deze quotable klassieker raakt vooral het hart en minder het hoofd, maar doet dat in zo’n grote mate dat het keer op keer genieten blijft. What we’ve got here is failure to communicate De fameuze tagline van de film, op schitterende wijze uitgesproken door Strother Martin, vat cynisch samen hoe een systeem iemand met geweld kan conformeren. Paul Newman zoekt naar betekenis in zijn leven maar kan die nergens vinden. Maar als hij tussen zijn celmaten en onder het …
Lees meer
Battlestar Galactica
Marcel en ik zijn inmiddels in seizoen 4 beland. Dat begon met de terugkeer van de doodgewaande Starbuck en het catapulteren van Gaius Baltar tot een soort nieuwe messias. Met deze 2 ontwikkelingen begeeft de serie zich steeds meer op religieus en paranormaal gebied. Baltars visioenen slaan bij steeds meer gedesillusioneerde burgers aan. En Starbuck is er zeker van dat ze de aarde kan vinden. Zij heeft namelijk ook visioenen gehad. Deze nieuwe koers biedt interessante aanknopingspunten (wanhopige mensen zoeken steun in religie, en waartoe leidt die vaak blinde steun), maar vooralsnog is allemaal nogal vaag. Maar ja, we hebben …
Lees meer
Inglorious Basterds
Met Annemet naar de Cinerama, romantisch genieten van de nieuwe Tarantino. Zijn postmoderne zelf is Quentin ook hier weer, en de film is veel beter dan het lege Death Proof. Maar het is allemaal wel erg ‘tongue in cheek‘. Alsof hij wil zeggen dat hij zijn trilogie (Reservoir Dogs, Pulp Fiction en Jackie Brown) toch niet meer kan overtreffen. Tarantino schijnt jaren aan het scenario en de dialogen geschaafd te hebben, maar iemand had hem toch iets strakker moeten …
Lees meer
Eden Lake
UK horror met een originele twist. Het uitgangspunt, 2 geliefden gaan een weekendje naar de country side om daar geconfronteerd te worden met een gruwelijke tegenstander, is zo clichematig als maar mogelijk is. Maar als je ziet waar die tegenstand uit bestaat wordt dat anders. Dan nog liever een weerwolf of een alien. Bij deze lui denk je steeds: ‘maar die bestaan echt!’. Zie ook Marcels review op 8WEEKLY
Lees meer
Das Cabinet des Dr. Caligari
Das Cabinet des Dr. Caligari is een van de eerste Duitse expressionistische films, maar staat toch vooral op zichzelf als een van de meest unieke kunstwerken uit de geschiedenis. Bijna negentig jaar na zijn première weet de film nog steeds de harten en geesten van liefhebbers te beroeren, en roept ook nu nog op tot interpretatie en debat. De invloed van Caligari rijkt veel verder dan alleen het artistieke domein. Daardoor is het werk op talloze manieren geanalyseerd, geïnterpreteerd en bekritiseerd. Het beste is dan ook om dit unieke werk zo blanco mogelijk te bekijken, zonder deze bagage waarmee de film in kunstzinnige, politieke en …
Lees meer
El Orfanato
Gothic horror (horror die qua setting teruggrijpt op het verleden en waarin schrikmomenten belangrijker zijn dan de hoeveelheid bloed) is altijd een interessant genre geweest. Het heeft een lange geschiedenis, teruggaand tot Caligari. James Whale was in zijn eentje zo ongeveer verantwoordelijk voor de eerste golf in de jaren 30, met oa 2 Frankenstein films, The Invisible Man en The Old Dark House. Maar laat ik Tod Brownings Dracula niet vergeten. Eind jaren 50 kwam er een nieuwe golf uit, met voorop het schitterende The Night of the Hunter. Ook The Haunting en The Innocents zijn sterke vertegenwoordigers. In Italie startte …
Lees meer
Tiramisu
Een artistiek geslaagd actrice maakt er financieel een puinhoop van. Haar nieuwe boekhouder tracht er tegen de klippen op enige ordening in aan te brengen. De botsing tussen de flamboyante Anne en de flegmatieke Jacob levert mooie momenten op. Anneke Blok en Jacob Derwig vervullen hun rollen met verve, maar het scenario is niet altijd even geslaagd. Anne’s theatervrienden zijn nogal clichématig neergezet en hun gedrag roept vooral vragen op. Het grote feest op het einde deed me denken aan het einddiner in La graine et le mulet. De films hebben verder nauwelijks wat gemeen, maar …
Lees meer
Into the West
Eerder uitgezonden op tv, maar toen gemist. Verwachtingen waren hooggespannen omdat ik hoopte een soort westernversie van Band of Brothers te gaan zien. Maar dat viel nogal tegen. Deze zesdelige serie vertelt in zo’n 9 uur de geschiedenis van het Wilde Westen. Of tracht dat te doen. Alle bekende verhalen worden weliswaar verteld, maar dat resulteert in een massa cliches waar je stil van wordt. En hoewel de makers hebben geprobeerd het aantal verschillende karakters overzichtelijk te houden door zoveel mogelijk mensen familie van elkaar te laten zijn, leidt deze zet alleen maar tot meer verwarring. De Indianen zijn allemaal …
Lees meer
Duplicity
Deze tweede regie van Tony Gilroy is een stuk luchtiger van toon dan Michael Clayton. Hij is vooral een scriptschrijver, iets dat hij vooral liet zien in de bewerkingen van Ludlum’s Jason Bourne boeken. Julia Roberts en Clive Owen hebben zichtbaar plezier in hun rollen, die door Gilroy zelf zijn voorzien van erg sterke dialogen. In een scene waarin Owens collega’s met hem nog eens het eerste weerzien met Roberts doornemen leidt dat tot een sterk staaltje metahumor: ze herhalen …
Lees meer
Aanrijding in Moscou
Nee, dit is geen Jason Bourne die in een nederlandse versie van een Ludlumboek verzeild is in de Russische hoofdstad. Dit Moscou is een wijk in Gent. Daar woont Matty, een 41-jarige moeder van twee tieners die een half jaar geleden is verlaten door haar man. Deze tekenleraar heeft een soort midlifecrisis die hij op wil lossen door verliefd te worden op een leerling. Matty wil hem terug, maar niet ten koste van alles. Dan rijdt ze met haar auto tegen de truck van Johnny aan. Die staat in z’n recht, maar wordt door de in mannen teleurgestelde Matty …
Lees meer
Impressies van Vegas
Staand bovenop de Stratosphere, kijkend in de nacht en in diepte, heb ik een serie impressies gemaakt van de stad. Spelend met belichtingstijd, bewegingsonscherpte en al in/uitzoomend de sluiter openen, kwam dit eruit. Ik vind het erg mooi.
Lees meer
Oorlogswinter
Ik heb wat dubbele gevoelens bij Oorlogswinter. In tegenstelling tot bijna alle andere Nederlanders, zo lijkt het althans, heb ik het boek van Jan Terlouw nooit gelezen. Ik ging in die zin zonder verwachtingen de film in. Toch viel het tegen. Wellicht omdat ik een film had verwacht die meer op volwassenen dan kinderen was gericht. Het kan zijn Martin Koolhoven die eerste doelgroep voor ogen stond, maar dat lijkt me niet. Het verhaal wordt, net als het boek neem ik aan, vanuit …
Lees meer
Gloria
Gloria is gemaakt onder studiodruk en, volgens Cassavetes’ eigen zeggen, alleen voor het geld. Toch mag het resultaat er zijn, al blijft het een rare mix van genres en stijlen. Gloria Swenson (Gena Rowlands) neemt de zesjarige Phil Dawn (John Adames) op sleeptouw nadat diens familie is vermoord door de maffia, omdat zijn vader, als hun accountant, uit de school dreigde te klappen. Phil heeft zijn vaders aantekeningen bij zich, die een bewijslast vormen, maar hem ook FBI-bescherming op kunnen leveren. Omdat Gloria zelf ook een maffiaverleden heeft, kan ze echter niet naar hen toe, en zo begint een lange vlucht …
Lees meer
Las Vegas Resorts
De gigantische resort casino’s in Las Vegas maakten vooral ’s avonds wat bij me los. Als de inktzwarte nacht rond de woestijnstad de achtergrond vormt voor hun megalomane neon facades. Het kapitalisme is hier aan de macht en het kon niet verleidelijker zijn.
Lees meer
Minnie and Moskowitz
John Cassavetes maakte met deze moderne screwball comedy een veel lichtere film dan zijn publiek tot dan toe van hem gewend was. Het resulteert in een weliswaar grappige en soms pijnlijke film, maar met zijn liefdespaar maakt de regisseur een te grote inbreuk op de geloofwaardigheid. Minnie (Gena Rowlands) en Moskowitz (Seymour Cassel), een museumcurator en een parkeerwacht, ontmoeten elkaar en worden verliefd gedurende een viertal zeer emotionele en hectische dagen. Rowlands is fenomenaal als de mooie maar ook onzekere en in de liefde teleurgestelde Minnie. Ze weet de irrationaliteit en complexiteit van haar personage in al zijn nuances over te brengen …
Lees meer
The Queen
Toen Lady Diana op 31 augustus 1997 plotseling overleed kwam dit ook bij mij als een schok. Ik had niets met haar en niets met het Engelse koningshuis, maar dat er iets goed mis wat met de manier waarop zij altijd behandeld was door haar familie en door de pers was wel duidelijk. Schoonmoeder koningin Elizabeth had grote moeite met haar extraverte karakter, en wilde het na de scheiding van zoon Charles niet meer over haar voormalig schoondochter hebben. Toen ze overleed deed ze het dan ook af als een jammerlijk gebeuren, waar zij en haar familie echter niets mee …
Lees meer
Mad Men, seizoen 1
New York, 1960. Een reclamebureau aan Madison Avenue, een wereld die wordt bepaald door sigaretten en ijsblokjes. Een tijdperk waarin succesvolle zakenlui een eigen drankkast op kantoor hebben, moeders zich niet druk maken om autogordels voor hun kinderen en getrouwde mannen het flirten met secretaresses en serveersters zien als hun grondrecht. Don Draper (Jon Hamm), de gladde, succesvolle en uiterst zelfverzekerde creatief directeur, is de koning van dit rijk. Maar er wordt geknaagd aan zijn troon, ten eerste door hemzelf. Zijn op het eerste oog gelukkige huwelijk wordt bedreigd door zijn eigen ontrouw en door een dreigende zenuwinzinking van zijn vrouw …
Lees meer