Tag: 2019
Pagina 2/2
Knives Out
Er zijn redenen waarom er in Hollywood zelden een moordmysterie wordt gemaakt. Ze zijn narratief complex en bevatten veel wendingen waardoor het genre over het algemeen niet geschikt is voor de beperkingen van een tijdslot van twee uur. Met Knives Out bewijst schrijver/regisseur Rian Johnson echter dat er uitzonderingen zijn op elke regel. Hij levert een ouderwets verhaal af met een modern randje. Na The Last Jedi kon Johnson wel wat rust gebruiken. Die had hij overigens al gehad; de film daarvoor stamt uit 2012. Maar ook Looper zat in de SF hoek. Hier keert hij terug naar vroege …
Lees meer
Succession, seizoen 1 en 2
Toen ik destijds de beschrijving van deze serie zag, was ik niet direct getriggerd om te gaan kijken. Patriarch van een gigantisch media- en entertainmentbedrijf staat op het punt zijn positie als CEO over te dragen aan een van zijn kinderen. Oh boy, wat ben ik blij dat ik dat toch ben gaan doen. Succession is Shakespeare’s King Lear on acid, een hilarisch drama vol schitterend geschreven dialogen in een absurd rijke familie. Vader Logan Roy is de puppetmaster die zijn kinderen naar zijn pijpen laat dansen. Iets wat hij mag doen vindt hij omdat ze in ongekende rijkdom opgroeien. …
Lees meer
Ford v Ferrari
Het is aan de ene kant wonderlijk dat dit verhaal nooit eerder is verfilmd en tegelijk ook weer niet. De poging in 1965 van autofabrikant Ford om te proberen Ferrari van de troon der 24 uur van Le Mans te stoten, is een prachtig voorbeeld van ‘de onmogelijke strijd’. En against all odds verhalen die tot winst van de underdog leiden, doen het nu eenmaal uitstekend in film. Maar het feit dat deze sportieve race zich in de autosport afspeelt, is ook direct de verklaring waarom het er niet eerder van kwam. Ondanks de hoge snelheden en de fraaie manoeuvres …
Lees meer
Parasite
Dat die Koreanen best aardige films konden maken wist elke filmliefhebber eigenlijk wel. Maar het duurde even voordat de gemiddelde Amerikaan dat door had. Parasite, dat een geraffineerde mix biedt van klassenstrijd en cutting edge architectuur, wint de Oscar voor beste film. Dat is toch wel erg bijzonder, ondanks die lange traditie die de Zuid-Koreaanse cinema al heeft. Die cinema, met regisseur Bong Joon-Hoo als stralend en commercieel uithangbord, is gespecialiseerd in het jezelf nou juist niet houden aan genreconventies. Er is drama, er is humor, er is spanning, er is horror, er is geweld, er is liefde. Dat …
Lees meer
Joker
Het valt niet mee om Joker met een open blik te bekijken. Er is nogal veel te doen geweest rondom deze vreemde tak aan de superheldenboom. Nou ja, superhelden. Het universum van Batnam nam altijd al een bijzondere plaats in tussen alle superkrachten in het pantheon. Net als Peter Parker is Bruce Wayne een gewone man met uitzonderlijke gadgets. Waar Parker zijn kunsten vertoont in New York doet Batman dat in Gotham City, een dystopische versie van NY. Een superstad waarin alles net wat uitvergroot is. Van de opulente rijkdom van vader en zoon Wayne aan de ene kant, tot …
Lees meer
Ad Astra
Heart of Darkness en Apocalypse Now (de verfilming daarvan) zijn direct in het oog springende referenties bij deze contemplatieve SF-film van James Gray. De zoektocht naar een leider die al dan niet gek is geworden aan de randen van de menselijke beschaving. Waar die randen in de voorbeelden diep in de jungle liggen, is dat hier diep in de ruimte. De ringen van Neptunus om precies te zijn. Maar waar het gevaar vooral toeneemt als Marlow/Willard die grens bereikt en Kurtz vindt, vormt het treffen tussen vader en zoon McBride hier eerder een anticlimax. Heel erg is dat niet. Ad …
Lees meer
Stranger Things, seizoen 3
Seizoen drie heeft hetzelfde probleem als twee: er heerst nogal een sense of deja vu. Net als een geslaagde ode als Super 8 wist het eerste seizoen perfect dat gevoel neer te zetten dat in originele familievriendelijke klassiekers als Gremlins, The Goonies en Explorers zo overvloedig aanwezig is. Meer was eigenlijk niet nodig. Maar in deze door series gedomineerde tijden was het geen optie om seizoen één geen vervolg te geven. Het Netxflixpubliek wil het. Daarbij komt dat de personages deze keer nogal met de liefde bezig zijn en dat levert niet echt de beste kijkervaring. …
Lees meer
The Irishman
Een elegie. Ik moest steeds aan dat woord denken, Een drieëneenhalf uur durende klaagzang over en ode aan een verdwenen tijdperk. Martin Scorsese sluit een tijdperk af met The Irishman. Ten eerste dat van hemzelf. Het zal niet zijn laatste film zijn, maar het is waarschijnlijk wel de laatste keer dat hij zo uit kan pakken met een film over een thema, een wereld en een tijdperk die hem zo aan het hart liggen. Hetzelfde geldt voor de drie hoofdrolspelers. DeNiro, Pesci en Pacino zijn acteurs die iconen zijn van de maffia- en crimefilms zoals we die kennen. Acteurs van …
Lees meer
Der Goldene Handschuh
Horror, wansmaak, freaks, zweet, kots, pis, een geweldsorgie, de hel op aarde. Der Goldene Handschuh zet de duimschroeven aan bij de verbouwereerde kijker. Maar de film zit ook vol humor. Van de wrange soort, dat wel. De personages die in het Hamburg van de jaren 70 rondscharrelen en zich vol gieten met drank waar en wanneer het maar kan, zijn stuk voor stuk deerniswekkend. Rainer Werner Fassbinder, maar dan op standje 10. Het doet vaak pijn aan ogen en oren, maar wie goed z’n best doet kan een parel ontwaren temidden van alle ellende.
Lees meer
Velvet Buzzsaw
Leuke titel, niet al te beste film. Ik heb m vooral gekeken vanwege de omgeving waarin deze horrorsatire zich afspeelt: de kunstscene in LA. En omdat de regisseur Dan Gilroy en hoofdrolspeler Jake Gyllenhaal eerder samen Nightcrawler maakten. In VB wordt een net overleden en tot dan toe onbekende kunstenaar ontdekt en binnen no time enorm gehyped. Zijn geest neemt wraak op de kunstcritici, kunstkopers en kunstdealers die allemaal ineens goud zien blinken. Visueel is het allemaal prima in orde. De kunst spettert van het doek, net als het bloed. Maar er ontbreekt venijn in het script en de …
Lees meer
The King
The Battle of Agincourt. Een slag uit de geschiedenisboeken waarvan ik de naam wel kende maar de achtergrond niet. Agincourt is Frans en de slag wordt vaak in het Engels geduid. Dat moet welhaast betekenen dat de Engelsen gewonnen hebben van de Fransen. Waarschijnlijk tegen alle verwachtingen in, anders had de naam ons nu waarschijnlijk niets meer gezegd. En jawel: op 25 oktober 1415 versloeg koning Henry V met een klein leger het veel grotere Franse leger. Na een lange mars door Normandië, een beleg dat veel te lang had geduurd, manschappen die aan dysenterie leden en op een terrein …
Lees meer
Avengers: Endgame
Natuurlijk moest ik dan ook de laatste zien, de succesvolste film ooit aan de box-office. Meer van hetzelfde en ik ben het wel een beetje met Martin Scorsese eens als die zegt dat comicbookfilms als deze een doodlopende weg zijn en eigenlijk niet eens films te noemen zijn. Het zijn spektakelstukken waarin een eigenzinnig verhaal, een verrassende cameravoering, een stijlvolle montage en goed acteerwerk plaats gemaakt hebben voor een soort megabattle vol bizarre types. Endgame rondt de boel met een daverende explosie af. Het was leuk maar kunnen we nu weer allemaal terug naar een leeg papier en een goed …
Lees meer
Game of Thrones, seizoen 7 en 8
In een sessie van ongeveer 2 jaar heb ik de laatste seizoenen gezien. Het kwam er gewoon niet van om te kijken, hoeveel zin ik ook had in meer Westeros. Daardoor is alles wat gefragmenteerd binnen gekomen, mede ook door de vele publiciteit rond de serie. Wat recht overeind staat, is de pure kwaliteit van deze seizoenen. GoT was al die jaren al schitterend om te zien maar met name het laatste seizoen wordt er nog eens een schepje bovenop gegooid. Alles is spectaculair hier, van het acteerwerk en de kostuums tot de special effects en de score. Maar er …
Lees meer
Once Upon a Time in Hollywood
De fijnste Tarantino in jaren. Het lijkt erop dat een setting in LA toch echt het beste losmaakt bij de bijna gepensioneerde regisseur. Pulp Fiction en Jackie Brown zijn de illustere voorgangers en OUATIH kan zich met de laatste zeker meten. PF valt niet meer te overtreffen. Zoals in al zijn latere films weet Tarantino scenes nodeloos op te rekken zonder dat dit veel bijdraagt. Heel storend is het echter ook niet. Er valt nog steeds veel te genieten, zeker op zo’n groot IMAX-scherm als waar ik ‘m op zag. Hij had geld genoeg ter beschikking om het …
Lees meer
Midsommar
Een horrorfilm die zich grotendeels overdag en in de volle zon afspeelt, is dat nog horror? Dat ligt aan de definitie. Heel spannend is Midsommar niet en heel eng ook niet. Maar hij grijpt je wel bij de keel en veroorzaakt een voortdurend schuiven op je stoel. Regisseur Ari Aster trok vorig jaar al flink de aandacht met Hereditary en deze film is een opvolger met veel elementen die Aster nu al een heel herkenbare filmer maken. Hij is uit op een ‘wow’ en ‘ojee’ gevoel, niet zozeer op afgrijzen. Beide films zijn te zien als folk horror (denk …
Lees meer
True Detective, seizoen 3
Het eerste seizoen van True Detective was een sensatie in 2014. Twee verknipte speurneuzen, Rusty Cohle en Marty Hart, navigeren in Louisiana in meerdere tijdsperiodes door een doolhof van sektes, motorbendes en stripclubs om een rituele moord op een prostituee op te lossen. Het tweede seizoen was een stuk minder, maar seizoen 3 is wel weer prima. Al wordt het niveau van 1 niet gehaald. Toneel is ditmaal het Ozarkgebergte van Arkansas, waar de introverte Vietnamveteraan Wayne Hays (Mahershala Ali) samen werkt met Roland West (Stephen Dorff) om de verdwijning van twee kinderen op te lossen. De verdwijning en het …
Lees meer
Chernobyl
Meesterlijk. Echt fantastisch, deze serie over een gebeurtenis die toch zo gruwelijk en vernietigend was. In West-Europa hebben we er destijds wel wat van meegekregen, maar de kernramp was toch vooral een vervanmnbedshow. De miniserie laat in detail zien hoe het zo ver heeft kunnen komen en wat de nasleep was. Voor de medewerkers en omwonenden die nauwelijks beseffen wat er is gebeurd en in vele gevallen de dood vonden. Voor de partijmachine, die geconfronteerd werd met menselijke fouten maar die vooral bezig was om de onfeilbaarheid van de staat te benadrukken. Voor het enorme gebied rond Pripyat, de stad …
Lees meer
Suburra, seizoen 2
Vond m nogal tegenvallen, dit tweede seizoen van de serie over de criminele en politieke onderwereld van Rome. Het is vooral meer van hetzelfde. Corrupte politici, geldbeluste geestelijken en kleine criminelen met grote ambities. De drie hoofdrolspelers uit seizoen 1 duiken hier ook weer op, maar waar ze eerst nog wel charmant waren, zijn ze hier een stuk vervelender. Al blijf ik wel een zwak houden voor Spadino, de homoseksuele Sinti-crimineel die overal mee weg lijkt te komen.
Lees meer
Upgrade
Hij lijkt qua styling wel wat op Ex Machina en qua concept op Robocop, maar ondanks de titel haalt deze film het niet bij de voorbeelden. Of het een budgetkwestie is of een artistieke keuze is de vraag, maar Upgrade oogt nogal kaal. Bij EM hebben ze dat opgelost door alles zoveel mogelijk ondergronds te doen en het budget in goed ogende maar minimale effects te stoppen. Hier wordt dat niet gedaan en in een aantal gevallen wreekt zich dat. Daarnaast is het verhaal van de coole retroman die opeens hulpbehoevend wordt in een door autonome apparaten geregeerde wereld, …
Lees meer
The Beach Bum
The Big Lebowski is het net niet, maar deze beach bum komt een heel eind. Waar Lebowski zichzelf half onder zeil hield met White Russians doet deze Moondog (Matthew McConaughey) dat met elke vorm van drugs die hij kan vinden. Verder doet hij weinig. Die lifestyle kan hij vol houden omdat hij een rijke vrouw heeft. Daar zit een ander duidelijk verschil met Lebowski. Het is moeilijk om mee te leven met een type als Moondog maar door het sterke spel van McConaughey en de losse regie van Harmony Korine lukt dat toch. De boodschap van de film (in het …
Lees meer
IFFR 2019
Zelfde recept als vorig jaar; 1 dag met films en in dit geval nog een extra zaterdagavond erbij. Dit heb ik gezien. The Movie Orgy 4 uur durend spektakel van beeldfragmenten, als een enorme stroom over je heen gestort. Het is digitale versie van de live orgies die regisseur Joe Dante in de 60s op de Amerikaanse universiteiten organiseerde. Hij zette een projector neer en vertoonde daarmee fragmenten van oude Hollywoodfilms, commercials, voorlichtingsfilms en propagandamateriaal. Elke avond was anders, ook omdat het materiaal enorm slijtte door het vele wisselen. Deze versie op het IFFR is een vast formaat waarbij geen …
Lees meer