Tag: Frankrijk
Pagina 2/2
Les temps qui changent
Kan je eerste liefde ook je laatste zijn? Antoine Lavau (Gérard Depardieu) denkt van wel. Hij is nooit over zijn eerste liefde heen gekomen en is nog altijd verliefd op Cécile (Catherine Deneuve). Antoine heeft nooit een andere vrouw gehad en is naar Tanger getrokken, waar Cécile al jaren woont, om haar terug te winnen. Ze moet echter niets van hem hebben, althans niet van zijn avances. Ze heeft genoeg sores thuis met haar ontrouwe jongere echtgenoot, haar biseksuele zoon en diens aan kalmeringsmiddelen verslaafde vriendin. En zo lopen er …
Lees meer
Indigenes
In deze combi van Gallipoli, Glory en Band of Brothers wordt een groep rekruten in het Franse leger gevolgd tijdens de nadagen van WOII. Allen zijn afkomstig uit de kolonies Algerije en Marokko, en als nieuwe Fransen worden ze geacht met net zoveel enthousiasme te vechten voor de natie als de ‘echte’. De film komt moeizaam op gang als de mannen nog wat onwennig beginnen aan de eerste gevechten en al snel met de neus op de dodelijke feiten gedrukt worden. Als ze echter langzaam naar het Noorden trekken en uiteindelijk in de Elzas terechtkomen waar ze de Amerikanen gaan …
Lees meer
Un Flic
Jean-Pierre Melville was gek van Amerikaanse gangsterfilms en Un Flic is opnieuw een ode daaraan. Melville had zijn top al bereikt met Le Samourai en Le Cercle Rouge en Un Flic, zijn laatste film, voelt dan ook meer als een herhaaloefening. Van de plot klopt niet veel en van personages kun je ook nauwelijks spreken. Zo kaal en kil is de wereld en de mensen daarin die hij hier neerzet. De ijzige blik van Alain Delon werkte goed in Le Samourai maar hier komt hij, …
Lees meer
Hadewijch
Het basisidee van Hadewijch is sterk: creëer een moderne versie van de gelijknamige middeleeuwse dichteres en mystica, waarin het personage haar liefde voor God wil uiten in een wereld die daar geen ruimte voor biedt. Studente theologie Céline wordt uit het klooster gezet omdat haar gehechtheid aan Hem alle redelijke grenzen te boven gaat. In de buitenwereld gaat ze vervolgens op zoek naar de vervolmaking en consumering van die liefde. Als dochter van een minister ontbreekt het haar niet aan mogelijkheden, maar zoals het een jongere betaamt, zet ze zich af tegen haar ouders, zij het op een heel andere manier dan …
Lees meer
Public Enemy Number One, deel 2
Het tweede deel is wat anders van opzet dan deel 1. Mesrine krijgt, na weer een geslaagde uitbraak, een nieuwe handlanger met wie hij een tijd zijn criminele avonturen doorzet. Bij een ontvoering van een rijke industrieel is er ineens een nieuwe, tot het moment dat de laatste vrouw in zijn leven opduikt. Ze lijkt echt van hem te houden, ook al gaat ook zij plat voor het vele geld dat binnenkomt. Het mooiste van de hele film vind ik nog de periodisering, vooral die met de auto’s. Prachtig om al die klassieke Peugeots, Citroens en Renaults te zien …
Lees meer
Public Enemy Number One
Eerste deel van een 4 uur durende biopic van de Franse crimineel Jacques Mesrine. Het tempo ligt hoog in deze eerste helft en dankzij de zeer knappe performance van Vincent Cassel kan ik me tot op zekere hoogte ook nog wel identificeren met iemand die overduidelijk psychopatische trekken heeft en weinig geeft om anderen. De vraag lijkt gerechtvaardigd waarom een film over een nihilist als Mesrine uberhaupt gemaakt is, maar nu hij er is werp ik me er ook vol op. Het tweede deel zal waarschijnlijk wat zwaarder vallen als …
Lees meer
IFFR 2010
Een overzicht van alles wat ik gezien heb. Soms met een lange, soms met een korte recensie. Die zijn geschreven voor 8W. De anderen zijn soms voorzien van korte feedback, en in een aantal gevallen blijf ik blanco. Dat zegt nix over de film maar ben er gewoon niet aan toegekomen. Paju – Bright Future Chan-ok Park • Zuid-Korea, 2009 Filmmaker Chan-ok Park debuteerde in 2003 met Jealousy Is My Middle Name, waarvoor ze een Tiger Award won. Een sterke start dus, maar het duurde zes jaar voordat ze haar tweede speelfilm presenteert in Rotterdam. In Paju volgt …
Lees meer
Rapt
Stanislas Graff staat aan het hoofd van een machtig zakenimperium, hij bewoont een kast van een huis in Parijs, en heeft een liefhebbende vrouw en twee dochters. Zijn levenstempo is jachtig en om de continue draaiende adrenalinemotor aan de gang te houden vult hij zijn dagelijkse bezigheden nog eens aan met nachtelijke gokavonturen en een trits minaressen. Dan wordt hij op een ochtend op brute wijze ontvoerd. Zijn ontvoerders zijn met velen en aarzelen niet om geweld te gebruiken. Ze snijden een vinger van hem af en sturen die naar de familie. Als die het losgeld van vijftig miljoen euro …
Lees meer
L’ennemi intime
Tijdens een treffende scène in L’ennemi intime steekt een gevangen FLN-strijder een sigaret op, maar doet dat aan beide zijden. Zijn bewaker is net als hij van Algerijnse afkomst en beiden hebben gevochten aan Franse kant tegen de Duitsers in WOII. Maar waar de een koos voor zijn roots bleef de ander bij zijn keuze voor Frankrijk. Omdat de FLN zijn hele familie heeft uitgemoord is hij daar des te zekerder over. ‘Dit ben jij’, zegt de gevangen strijder. ‘Welke kant je ook op gaat, je zal altijd verliezen. Je bent geen Algerijn meer en je zal nooit een Fransman …
Lees meer
Le dernier combat
De postapocalyptische, die weer deel uit maakt van de dystopische, cinema kent twee basisvarianten. Je hebt de hele serieuze die vooral in gaan op de dramatische kant en die op integere wijze proberen te verbeelden hoe een wereld er na een nucleaire ramp uit ziet. The Day After, Testament en Le temps du loup zijn hier voorbeelden van. En je hebt de meer entertainende, waarbij een aantal overlevers elkaar het leven zuur maken in een desolate omgeving. De Mad Max films zijn het bekendst, maar denk ook aan de verfilmingen van Richard Mathesons I Am Legend, …
Lees meer
Martyrs
Waanzin. Pure waanzin. Dat is wat ik denk tijdens het kijken van Martyrs. De Franse horror zit al jaren in de lift, maar heftiger dan dit kan het toch niet meer worden lijkt het. De eerste helft van de film zie ik hoe Lucy een gezin uitmoordt waarvan de ouders verantwoordelijk zijn voor het onbeschrijflijke leed dat ze als kind heeft moeten ondergaan. Ze wordt bijgestaan door haar vriendin Anna, die met lede ogen aanziet hoe Lucy zichzelf blijft pijnigen, ook na de daad. Lucy ziet dat heel anders. Voor haar gevoel wordt ze opgejaagd door een collegaslachtoffer dat ze …
Lees meer
Filmcultuur na 1968: hoe politieke omwentelingen hun weerslag kregen in de cinema
Veertig jaar geleden was Frankrijk voor even het epicentrum van een wereldwijde eruptie van protest en verzet. In een golf van breed gevoelde verontwaardiging kwamen frustraties uit alle lagen van de bevolking plotseling aan het oppervlak. Het begon in de studentenbeweging, maar de protesten spreidden zich uit naar arbeiders, politieke facties en andere (linkse) groeperingen. In dit artikel zet ik op een rij hoe het protest zich ontwikkelde, hoe het geïnspireerd werd door en op zijn beurt een inspiratie was voor andere protestbewegingen, en hoe het verzet reageerde op het geweld in de samenleving en oorlogen. Vervolgens onderzoek ik hoe …
Lees meer
Tellen de oude Franse meesters nog mee?
Claude Chabrol (1930) en Bertrand Blier (1939) gaan al lang mee en het is veilig om te stellen dat hun beste werk achter ze ligt. Maar ondanks de afnemende relevantie van hun films lijkt het te vroeg om ze daadwerkelijk met pensioen te sturen. Thematisch blijven ze zichzelf trouw en het geeft nog steeds voldoening parallellen te trekken met hun andere films. Wie weet zit er nog een meesterstuk tussen. Het hart van Blier loopt overigens meer gevaar als hij door gaat, mits hij films blijft maken met de immer ravissante Monica Bellucci. L’ivresse de Pouvoir Claude Chabrol was een …
Lees meer
L’avocat de la terreur
Jacques Vergès, zoon van een Franse diplomaat en een Vietnamese moeder, studeerde in 1955 af als advocaat. Al tijdens zijn studententijd kwam hij uit voor zijn linkse sympathieën en sprak zich in sterke bewoordingen uit tegen het neo-kolonialisme en de rol die Frankrijk daarin speelde via de bezetting in Algerije. Die strijd bracht hem ook z’n eerste zaak toen hij ingehuurd werd om de Algerijnse activiste Djamila Bouhired te verdedigen, die terechtstond voor een bomaanslag in een cafe en uitgroeide tot het symbool van de vrijheidsstrijd. De publieke opinie onder de Fransen keerde zich tegen hem, maar al snel bleek dat Vergès …
Lees meer
La graine et le mulet
Slimane is gescheiden en zit alleen op een kleine kamer in het hotel van zijn nieuwe vriendin Latifa en haar dochter Rym, terwijl zijn grote familie geniet van de kookkunsten van zijn ex-vrouw. De couscous met vis (het gerecht waarnaar de titel verwijst) vormt al jaren hèt bindende element van de familie. Na jaren in de haven gewerkt te hebben wordt hij ontslagen, maar hij is nog niet bereid achter de geraniums te gaan zitten. Hoewel zijn immer op onweer staande gezicht het niet doet vermoeden, blijkt hij nog zeker ambities te hebben. Slimane kan erg goed opschieten met de …
Lees meer