Tag: dystopisch
Pagina 2/3
Super humans
‘Computers are good at everything’ , ‘It’s a tool to solve every problem’ , ‘A computer can create magical experiences’, ‘Apps can unlock your creativity, make you a better person’, ‘By using the right apps you can become a super human.’ Deze quotes komen uit App: The Human Story, een in 2017 gepubliceerde documentaire over de ideeën en het werk van appontwikkelaars. Na de lancering van de eerste iPhone, nu ruim tien jaar geleden, is het maken van apps een gigantische business geworden. In de film praten ontwikkelaars over het maken van apps en wat dit met ze doet. En …
Lees meer
The Handmaid’s Tale, seizoen 1
Stel je een nabije toekomst voor waarin een groot deel van de mensheid onvruchtbaar is geworden, christelijke fanatici de macht grijpen in de nasleep van een burgeroorlog en een heel apparaat optuigen om een heilstaat te stichten waar de Bijbel met strenge hand regeert, alle media aan banden zijn gelegd en mensenrechten een echo uit een ver verleden zijn? Het is een inktzwart beeld dat in deze serie wordt geschetst, maar het is op prachtige wijze tot leven gewekt. De serie is een verfilming van het gelijknamige boek van Margaret Atwood, uit 1985. De ooit Verenigde Staten zien hier veranderd …
Lees meer
The Leftovers, seizoen 1-3
In vrij korte tijd hebben we alle seizoenen van deze serie gezien. Wat begon als een tip in de NRC (ga dit zien, vanaf aflevering 4 ben je verslaafd), bleek te kloppen. We waren inderdaad verslaafd aan deze bizarre serie die je steeds op het verkeerde been zet, alle aangeleerde verhaalwetten over boord zet en die bij vlagen zo aangrijpend is dat je m even moet pauzeren. Na de première in 2014 liet een groot deel van de HBO-abonnees de serie links liggen. Te vaag, te depressief, te lastig gewoon. Dat is jammer voor hen maar diegenen die wel keken, …
Lees meer
Over the Edge
Ik heb een ‘dystopisch’ tag bij deze film gezet. Beetje vreemd wellicht want het gaat om verveelde jongeren in suburbia, maar toch ook weer niet. Want Over the Edge toont wel een utopie waar het ergens enorm mis is gegaan. New Granada is een nieuw aangelegde community in de buurt van Denver, Colorado. Volop ruimte en schone lucht, mooie huizen en vers aangelegde straten en parken. De droom van elk gezin. Maar het blijkt toch vooral de droom van de ouders. Er is werkelijk niets te doen voor de jeugd. Oh ja, toch wel. Er is een golfplaten dagopvang met …
Lees meer
Big Bad Pharma
Irène is een longarts bij het academische ziekenhuis van het Bretonse stadje Brest. Ze ontdekt een direct verband tussen een aantal verdachte sterfgevallen en het diabetesmedicijn Mediator. Ze gaat het gevecht aan tegen de ontwikkelaar, het farmaceutische bedrijf Laboratories Servier, om de waarheid aan het licht te brengen. Dat is de premisse van het Franse La fille de Brest, die op 13 juli in première gaat. De farmaceutische industrie is niet echt een inspirerend onderwerp voor films. De ontwikkeling van medicijnen duurt lang en is omgeven met veel geheimzinnigheid. Als het tot een conflict komt is dat vaak juridisch en …
Lees meer
De donkere kant van de utopie
In de filmcolumn van Macfan 126 ging ik zoek naar de ‘dark side’ van Apple. Het in aanbouw zijnde hoofdkantoor in Cupertino was daarin het ruimteschip waarin de anonieme medewerkers, als in de beste dystopische cinema, slaafs voldoen aan hun taken. De manier waarop er met dat altijd in het wit geklede arbeidersleger werd omgegaan, heeft in die vergelijking iets retro-futuristisch. Het leek eerder op Brave New World dan op de huidige social-mediamaatschappij. Maar nu is er een film die wel een eigentijdse en tegelijk angstaanjagende blik op zo’n ecosysteem van duizenden met elkaar verbonden medewerkers biedt. Op 11 …
Lees meer
Train to Busan
Een sentimentele zombiefilm. Klinkt vreemd, maar de makers van Train to Busan weten het herstel van de band tussen vader en dochter te verenigen met een uiterst enerverend mens-versus-dodenleger-spektakel. Ik had er een hard hoofd in dat er nog wat toe te voegen is aan dit uitgekauwde genre, maar die scepsis wordt met verve weerlegd. Door de gekte te concentreren in en rond een voortsnellende trein weet Train to Busan veel focus te bereiken en ga je al snel op het puntje van je stoel zitten. Door de claustrofobische setting en het egoistische van sommigen en het heroische van anderen, …
Lees meer
High-Rise
Ik had er een tijd naar uitgekeken, deze verfilming van J.G. Ballards dystopische roman over een woontoren waarin bevolkingslagen letterlijk hierarchisch gestapeld zijn en de onderlinge haat en nijd uiteindelijk volkomen uit de hand loopt, maar het is een tegenvaller. Op het IFFR stond hij al in de planning maar toen kwam het er niet van. Nu, maanden later, voelt het bekijken als een soort anti-climax. De eerste helft is nog ok omdat de retro-futuristische stijl overtuigend is uitgewerkt en ik nog niet zo bezig ben met een verhaal. Maar gaandeweg gaan de tekortkomingen meer opvallen en dringt de vraag …
Lees meer
Figures in a Landscape
Joseph Losey’s Figures in a Landscape (een soort mix tussen The Defiant Ones, The Most Dangerous Game en The Naked Prey) opent met een helicopter die als een enorm dreigend insect in de lucht hangt. Die helicopter jaagt op Robert Shaw en Malcolm McDowell die een veilig heenkomen proberen te zoeken in een ongenaakbaar en indrukwekkend landschap. Door dat landschap moest ik ook denken aan het eerste deel van Planet of the Apes waarin Charlton Heston en zijn crew een vergelijkbaar terrein doorkruisen. Films als The Hunger Games en The Maze Runner zijn eigentijdse varianten. Voor wie de twee op de …
Lees meer
De nerd als held
De afgelopen jaren heeft Steve Jobs maar liefst twee biografische films én een eigen documentaire gekregen: Jobs (2013), Steve Jobs (2015) en Steve Jobs: The Man In The Machine (2015). Dat een computerheld een eigen film krijgt, is een bijzondere ontwikkeling. Drie al helemaal. De computer en zijn bestuurder hebben het lang zwaar gehad in films, maar er is de afgelopen dertig jaar veel veranderd. Toen een computer nog de ruimte innam van een huiskamer, was er in film nauwelijks aandacht voor diegenen die het ding konden bedienen. Sterker nog, de apparaten vormden vooral een gevaar waar niemand de …
Lees meer
Inleiding Synchronicity op Imagine 2016
Op filmfestival Imagine heb ik inleidingen gehouden bij Embers en Synchronicity. Die stonden geprogrammeerd bij een verzamelonderdeel met postapocalyptische films. Voor Embers heb ik het verhaal uit het hoofd gedaan maar voor de tweede heb ik het toch uitgeschreven. Films maken kost veel geld en dat geldt zeker voor science fiction. Soms ontsnapt een filmmaker aan die ijzeren wet en weet met een bescheiden budget toch een film af te leveren die eer weet aan te doen aan SF elementen als virtual reality, dystopie, tijdreizen en ‘niet van deze wereld zijn’. Maar dan moet je basisidee ook heel sterk zijn. Twee …
Lees meer
Blade Runner
Als de zaallichten uit gaan in EYE, de openingscredits verschijnen en de fameuze score van Vangelis de zaal in stroomt, ben ik verkocht. Dan verdwijnt ook direct die immense legacy van Blade Runner (de beste SF-film ooit volgens velen) uit mijn hoofd en geef ik me over aan wat ik zie. Een film die uiterst precies en met ongelooflijke skills is gemaakt, maar ook een verrassend trage en kale film. Gewend geraakt aan het moordende tempo van moderne blockbusters met hun mitrailleurmontages en vele plotlijnen, is het wel even terugschakelen naar de normen van 1982. Maar dan heb je ook …
Lees meer
Mad Max is een feminist
Mad Max: Fury Road is met groot enthousiasme onthaald door critici en publiek, in binnen- en buitenland. Regisseur George Miller triomfeert, 36 jaar na de eerste film. Maar dat doet er allemaal niet toe. Millers film moet namelijk zo snel mogelijk de zalen uit. Hij blijkt namelijk een paard van Troje. Een vehikel van feministen om hun visie op te dringen aan echte mannen. Dat is de teneur van een debat dat in de VS woedt, een land dat vol zit met gefrustreerde conservatieve mannen die hun machokant niet kwijt kunnen. Ze voelen zich verbonden in gedeelde waarden als het …
Lees meer
Divergent
Divergent is de verfilming van de eerste roman van een trilogie. Dat is niet de enige overeenkomst met The Hunger Games en The Maze Runner. Net als in die boeken en films draait het om een toekomst waarin de wereld verdeeld is in facties die elkaar in een precaire balans houden, waarin iedereen zich moet (en wil) voegen in een groep en de protagonist voor zichzelf op leert komen. De drie Young-Adultseries zijn een grote hit bij de doelgroep en ik kan er ook wel van genieten. Al zie ik ook de vele cliche’s die …
Lees meer
The Double
En dan was er nog die andere dubbelgangerfilm van 2014. The Double deelt wat elementen met Enemy, de ander als betere/socialere/geslaagdere versie van jezelf bijvoorbeeld, maar is toch een heel andere film. Deze bewerking van een verhaal van Fjodor Dostojevski is veel romantischer maar in zekere zin net zo donker. Simon James (Jesse Eisenberg) is een teruggetrokken nietszeggend type dat in een Kafkaeske wereld leeft en werkt. Tijd en plaats zijn volstrekt onduidelijk. Privacy is ver te zoeken, net als logica, en het meisje van zijn dromen is al net zo alleen als hijzelf. Zijn naam vergeten mensen direct en hij …
Lees meer
The Maze Runner
Gooi een flinke scheut Lord of the Flies, wat van het ingenieuze labyrinth uit Cube en de strijd onder jongeren uit The Hunger Games op een hoop en je hebt het aardige The Maze Runner. Niets nieuws dus maar wel een prima genrefilm onder de flinke stroom aan Young Adult die de laatste jaren uit Hollywood komt. The Maze Runner heeft een simpeler aanpak dan het grote voorbeeld The Hunger Games. In die laatste wordt een post-apocalyptische samenleving geschapen die volledig in dienst staat van de strijd in de arena door de jongeren. Daarbij is een flinke dosis maatschappijkritiek …
Lees meer
Interstellar
Ik moest tijdens het kijken (voor de hand liggend nogal) steeds denken aan 2001, A Space Odyssey. Maar waar daarin de mensheid vooruit geholpen wordt door een buitenaardse intelligente entiteit, in de vorm van een zwarte monoliet, is dat hier de mens zelf. Een gewone man die toevallig ook een astronaut is. Zeker toen deze Cooper gekatapulteerd werd richting Gargantua en vervolgens in de kamer van zijn eigen dochter belandde, moest ik denken aan Bowman die zichzelf als oude man in bed ziet liggen. Ook de bombastische (maar toepasselijke) muziek van Hans Zimmer lijkt rechtstreeks te refereren aan ‘Also Sprach …
Lees meer
The Well
The Well begint met de mededeling dat we in Oregon zijn, in de nabije toekomst. Nu ben ik daar net geweest en het is een prachtige groene staat met bossen, rivieren en bergen zover je kan zien. Maar het Oregon hier is een woestijn. Dat zet de boel direct op scherp. De film is opgenomen in de Mojave Desert lees ik op IMDB en met wat strategisch geplaatste borden en andere verwijzingen zijn we zo een dikke duizend kilometer noordelijker. In een toekomst waar al jaren geen regen is gevallen. The Well heeft weinig …
Lees meer
Noah
Ik ken het verhaal van Noah zoals vrijwel iedereen het kent. Noah ontvangt een boodschap van God dat hij een ark moet bouwen waarmee hij het dierenrijk kan redden als de zondvloed over de aarde uitgestort wordt. De mens heeft er een potje van gemaakt, vandaar. Maar hoe het zat met Noah zelf en zijn gezin wist ik niet meer. Er moesten mensen overleven, de mensheid moest immer verder kunnen gaan, maar ik had geen idee wie die kickstart zou geven. Noah zelf, 600 jaar inmiddels, in elk geval niet. De film schetst een scenario met drie zonen waarvan alleen de …
Lees meer
Dawn of the Planet of the Apes
De openingscredits, waarin in hypertempo wordt uiteengezet hoe de apen zo intelligent werden en de mensheid vrijwel ten onder ging, zijn flink bombastisch. Maar het vervolg is opvallend subtiel en eenvoudig qua plot en locatie. Iets te wellicht. Iets meer vaart was wel prettig geweest. Niettemin, een sterk vervolg op Rise of the Planet of the Apes. Het is tien jaar na de virusuitbraak in de vorige film. De overlevende apen hebben zich teruggetrokken in Muir Woods en de mensen in de binnenstad van San Francisco. De apen staan hier niet slechts tegenover de mensen. De plot weeft op …
Lees meer
Godzilla
Ergens is er toch was misgegaan in het traject van kleine monsterfilm naar grote monsterfilm van regisseur Gareth Edwards. Monsters maakte hij zelf met een kleine crew en een budget van 500.000 dollar. Hollywood took notice, gaf hem een zak met geld (160.000.000 dollar!!) en ziedaar: Godzilla. Die enorme sprong wil niet zeggen dat het onmogelijk is om vroeg in je carrière een sterke bigbudgetfilm te maken. Maar goede voorbeelden zijn zeldzaam. Edwards is vast door het vuur gegaan voor al zijn ideeën maar in zo’n enorm project zijn de tegenkrachten ook groot. Zo is er vaak een batterij scriptwriters …
Lees meer
The Andromeda Strain
Met The Andromeda Strain is iets vergelijkbaars aan de hand als met Logan’s Run, die ik half jaar geleden (her)zag. In mijn herinnering is dit een van de betere SF-films, maar in de praktijk blijkt dit nogal tegen te vallen. In deze verfilming van het gelijknamige boek van Michael Crichton komt een dodelijk virus vrij in het dorp Piedmont in Arizona, na het neerstorten van een satelliet die research deed naar biologische oorlogsvoering. Alle dorpelingen overlijden (op twee na) als gevolg van bloedklontering of ze vervallen in waanzin en maken er zelf een eind aan. Een team …
Lees meer
Snowpiercer
Runaway Train met Koreanen. Ik vond m toch wat tegenvallen. Wat Runaway Train zo sterk maakte is de nadruk op het fysiek afzien in de kou en de intense haat die Manny (Jon Voigt) overeind houdt. Hoe verwerpelijk zijn personage ook is, hij sleept je mee tot het bittere einde. In vergelijking daarmee heeft Snowpiercer toch wel wat vrijblijvends. Ik heb al eerder over closed location films gehad bij Dredd en The Raid, en dat werkt vaak heel goed. De opmars van de held of een groepje helden naar hun noodlot of verlossing, bovenin een gebouw of voorin een trein, is een eenvoudige …
Lees meer
Her
De trailer intrigeerde al enorm en de hele film blijkt dat ook waar te maken. Een prachtige film over de liefde tussen een man en zijn operating system. Huh? Hoe vreemd het op papier ook klinkt, het werkt fantastisch. Joaquin Phoenix is de ietwat nerdy maar lieve Theodore Twombly die teleurgesteld is in de liefde. Hij leeft in het Los Angeles van de nabije toekomst. Een stad die op subtiele wijze gedomineerd wordt door moderne technologie en waarin miljoenen mensen langs elkaar heen leven. Jonze laat zien hoe die technologie eerder vereenzamend werkt dan bindend. Iets dat nu ook al …
Lees meer