Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: actie

Pagina 2/4

Avengers: Age of Ultron

De klappen van de clashende ego’s der Avengers zijn vaak harder dan die met hun megalomane tegenstanders in het escapistische spektakel Avengers: Age of Ultron. Age of Ultron begint spectaculair, met de inval bij misdaadorganisatie Hydra. Als een geoliede machine gaat het team daar tekeer. Bij terugkomst gaat het echter mis. Tony Stark (Robert Downey Jr.) en Bruce Banner (Mark Ruffalo), nerds als het zijn, willen wat pielen met een robot. Zonder medeweten van de rest. Beetje kunstmatige intelligentie erin en dan is deze Ultron (met de altijd sinistere stem van James Spader) klaar om de aarde beschermen tegen een …

Lees meer

Mad Max is een feminist

Mad Max: Fury Road is met groot enthousiasme onthaald door critici en publiek, in binnen- en buitenland. Regisseur George Miller triomfeert, 36 jaar na de eerste film. Maar dat doet er allemaal niet toe. Millers film moet namelijk zo snel mogelijk de zalen uit. Hij blijkt namelijk een paard van Troje. Een vehikel van feministen om hun visie op te dringen aan echte mannen. Dat is de teneur van een debat dat in de VS woedt, een land dat vol zit met gefrustreerde conservatieve mannen die hun machokant niet kwijt kunnen. Ze voelen zich verbonden in gedeelde waarden als het …

Lees meer

John Wick

Dat dit een relaunch is van zowel de actieheldcarrière van Keanu Reeves als van het wraakfilmgenre, zoals in een aantal media wordt beweerd, gaat wat ver. Maar de eenvoud waarmee John Wick op pad gaat en tegenstanders systematisch uit de weg ruimt heeft wel wat. Wick is een hitman die met pensioen is maar nog een keer, voor hemzelf en niet voor een opdrachtgever, een klus moet doen. Dat is natuurlijk een cliché van jewelste maar het leuke van John Wick is dat de film zich daar ook bewust van lijkt. Deze John woont in een modernistische villa  zonder veel leven erin, …

Lees meer

Guardians of the Galaxy

Van de drie grote superheldenfilms die ik het afgelopen jaar heb gezien is Guardians of the Galaxy toch wel de leukste. Zeker de luchtigste. X-Men: Days of Future Past en Captain America: The Winter Soldier zijn als actiespektakel minstens zo goed maar die films missen de lichte touch van dit samengeraapte zootje. Vergelijkingen met Star Wars (en rip-offs als Star Crash) liggen voor de hand. Peter Quill lijkt rechtstreeks gemodelleerd op Han Solo, al combineert GotG de personages van Han en Luke in een figuur dat zowel heldhaftig …

Lees meer

X-Men: Days of Future Past

In het meest recente avontuur uit de X-Men saga gaan we terug in de tijd. Niet op dezelfde manier als in First Class (dat ging om de jonge jaren van professor Xavier, antagonist Magneto en Raven/Mystique) maar meer in de lijn van Back to the Future. De X-Men dreigen het onderspit te delven in de strijd tegen door de corrupte regering gestuurde Sentinels, enorme robots die vrijwel onverslaanbaar zijn. Die zijn ontstaan op basis van Mystique’s DNA. Zij kan van vorm veranderen en deze Sentinels nu ook. Mystique vermoordde de uitvinder van de Sentinels, Bolivar Trask (Peter Dinklage uit Lees meer

Edge of Tomorrow

Origineel mengsel van Groundhog Day en sf-actiefilms als Aliens en Starship Troopers waarin de aarde bedreigd wordt door een alien invasion en alleen Tom Cruise die kan stoppen. De grap is dat hij eerst heel vaak dood moet gaan en na die reboot steeds een beetje beter geschikt is voor zijn missie. Met dat voortdurend sterven van ex-kolonel (nu private) Bill Cage die als marketingman van het leger niet bepaald geschikt is om te vechten en dat ook duidelijk laat weten, hebben Cruise en regisseur Doug Liman me al voor hen gewonnen. ‘On your feet, maggot!‘ Met die aansporing wordt Cruise steeds wakker gemaakt en …

Lees meer

Captain America: The Winter Soldier

Als personage is Captain America de saaiste superheld die er bestaat. Maar hij is wel goed in het representeren van iets. In dit geval klassieke waarden als eerlijkheid, onbaatzuchtigheid, zelfopoffering en de kracht van het individu. Een individu dat in deze tweede Captain America film het onderspit dreigt te delven tegen de alziende en afschrikwekkende Big-Brotherkrachten van SHIELD. Na de laatste Avengersfilm leek dit clubje superhelden op een dood spoor te komen. Alles was daarin al getoond en alle helden hadden hun moment of glory gehad. Hoe verder? Captain America: The Winter Soldier weet echter een mooie nieuwe twist aan …

Lees meer

Star Trek en Star Trek Into Darkness

Ik heb beide remakes / prequels / sequels / reimaginings van Star Trek binnen een paar weken van elkaar gezien dus ik maak er 1 stuk van. De verhalen lopen in elkaar over en ze hebben ook precies dezelfde toon. Een toon die uitschreeuwt: aan de kant allemaal, hier komen de jonge explorers aan die lak hebben aan regels en oudjes!!! Maar die ondertussen nog veel moeten leren van die oude generatie en aldus volwassener het universum gaan verkennen. Ofwel: het zijn behoorlijk vermoeiende films. Je kijkt ze niet vanwege hun geraffineerde plotontwikkeling of gelaagde personages, maar het risico van …

Lees meer

Mad Max trilogie

De meeste grote filmsterren hebben een ding gemeen: hun doorbraak hebben ze te danken aan één film. Dit geldt ook voor Mel Gibson, al is het eigenlijk een trilogie. De saga van de road warrior is het verhaal van een man met een missie die zich nergens door laat afstoppen.   Onder Gibsons vroege successen vallen ook films als Gallipoli en The Year of Living Dangerously, maar het zijn toch vooral de Mad-Maxfilms die zijn naam hebben gevestigd. De zwijgzame strijder die zonder veel omhaal of machtsvertoon zaken recht zet in een wereld waaruit alle leven verdwenen lijkt. Het post-apocalyptische genre is in fictie al …

Lees meer

Skyfall

Met de introductie van Daniel Craig als James Bond in Casino Royale werd er al een compleet nieuwe versie van 007 gelanceerd, maar in Skyfall wordt zowel het personage als zijn bestaan in (en de opzet van) de Secret Service opnieuw gedefinieerd. Bond heeft roots en zowaar een ouderlijk huis. Dat doet toch vreemd aan bij een personage dat al 50 jaar mee gaat en dat altijd vrij anoniem is gebleven. Niet dat James veel op heeft met dat gigantische en afgelegen mansion in Schotland. Hij blaast het met liefde op. Veel werkte heel goed voor mij maar een aantal …

Lees meer

Man of Steel

Ik weet van tevoren dat ik me niet druk moet gaan maken over plotlogica en subtiliteit maar dan nog is het af en toe naar adem happen. Uit ongeloof maar ook omdat het zo doordendert dat ik mezelf voortdurend afvraag welke puber er hier aan het roer zit. Niet dat het allemaal zo slecht is. Met name de in flashback vertelde momenten uit Kal’s jeugd zijn sterk. En daar is vrijwel geen special effect te zien. Vooral Diane Lane weet op die momenten het hart te bieden dat de film zo nodig heeft. Maar als Kal de strijd aan gaat …

Lees meer

Dredd

Vermakelijke variant op het ‘closed location’ actiefilmgenre (waartoe oa Die Hard en een recente film als The Raid behoren) waarin ‘judges’ de orde moeten zien te herstellen in een gigantische skyscraper die is overgenomen door een meedogenloze drugsbende. Dredd is een verfilming van de Judge Dredd comicserie die eerder al de gelijknamige film met Sylvester Stallone opleverde. Deze is beter. Dat komt niet door het cliché-concept van de ervaren en de rookie cop dat hier weer eens ingezet wordt. Ook niet door de acteur die Dredd speelt. Hij komt bij vlagen zelfs lachwekkend over omdat hij zijn oneliners zonder …

Lees meer

Premium Rush

De plot van Premium Rush is niet zo interessant: een filmkaartje staat symbool voor een hoop geld waar zowel de Chinese gok- en smokkelwereld als een plaatselijke politiedetective achteraan zitten en waar een aantal fietskoeriers als drager (letterlijk) tussen zitten. Maar de manier waarop die jacht in beeld wordt gebracht en hoe er wordt gespeeld met de tijd is prachtig. Joseph Gordon-Levitt (zijn personage heet Wile E. Coyote, jaja)  heeft vast nooit eerder op zo’n fixie gezeten maar hij past er uitstekend op. De adrenaline die bij de job hoort weet hij uitstekend over te brengen. Vastbesloten als hij is zich …

Lees meer

Die Hard

DE kerstfilm is voor mij nog steeds Die Hard. Een van de beste actiefilms ooit, waarin John McClane (Bruce Willis) op Christmas Eve  een groep ‘common thieves’ (volgens Mrs. McClane, Bonnie Bedelia) het leven zuur maakt. Die hebben het personeel van de Nakatomi corporation gegijzeld, bovenin de gelijknamige toren. Die toren fungeert als snelkookpan voor het letterlijke en figuurlijke vuurwerk dat Willis ontketent. De reden waarom Die Hard zo goed werkt is die waarom de films van Howard Hawks zo goed werken: zet een groep mensen met tegengestelde belangen bij elkaar in een kleine ruimte, gooi er wat peper in …

Lees meer

The Dark Knight Rises

Na een lange en vaak overdonderende zit blijf ik met gemengde gevoelens over deze afsluiter van de trilogie achter. Christopher Nolan weet zijn verhaal niet echt goed rond te krijgen en de film zit vol kleine plotfoutjes en onlogische (acties van) personages. Maar als je daaroverheen stapt dan verveel je je de hele 2 uur en drie kwartier niet in een epische actiefilm met vele lagen. Zo had ik moeite met de overgang van lethargie naar actie van Bruce Wayne. Waarom komt hij nu ineens wel in beweging? De rol van de agent Blake – die wel erg bijdehand is, te makkelijk …

Lees meer

Rolling Thunder

Paul Schrader was ‘on a roll’ in de 70’s. Als een maniak schreef hij het ene script na het andere, alsof hij wat goed te maken had of zichzelf wilde bevrijden van iets. Zijn eerste 4 scripts zijn erg gewelddadig en je hoeft geen Freud te heten om daar wat achter te zoeken. Rolling Thunder werd gemaakt in de slipstream van het succes van Taxi Driver en hoewel deze film daar een aantal thema’s mee deelt is het resultaat toch wel echt een stuk minder. Ondanks Quentin Tarantino’s enthousiasme voor de film. Majoor Charles Rane (William Devane) keert met zijn …

Lees meer

Black Death

Engeland, 1348. De Zwarte Dood waart door Europa en maakt miljoenen slachtoffers. De weinigen die overleven zijn als de dood dat de andere overlevers het virus al in zich hebben en paranoia heerst alom. Tegen deze achtergrond speelt dit verhaal van een monnik  die een groep door de bisschop gezonden soldaten naar een afgelegen dorp moet leiden dat op miraculeuze wijze virusvrij is gebleven. De bisschop en zijn religieuze soldaten zijn ervan overtuigd dat hier zwarte magie en ketterij in het spel moeten zijn. Black Death schetst een portret van religieus fanatisme in een door god verlaten wereld. De christenen …

Lees meer

The Avengers

Ik had me grondig voorbereid op The Avengers. Eerder zag ik namelijk beide Ironman films, The Incredible Hulk, Thor en Captain America. Maar uiteindelijk blijkt dat allemaal weinig uit te maken. De Aarde wordt bedreigd en dit groepje superhelden moet haar redden. Klaar. Black Widow en Hawkeye zijn de nieuwelingen in dit door Nick Field bij elkaar gebracht Champions League team. Maar een team is het nog niet echt. Wat verwacht je ook als je van die superego’s bij elkaar zet. Dat ze ineens gaan samenwerken en zichzelf wegcijferen voor het hoger doel? Uiteindelijk gebeurt dat toch, …

Lees meer

Moonraker

Van alle Bondacteurs is Roger Moore (George Lazenby tel ik ff niet mee met maar 1 film) mijn minst favoriete. Niet omdat hij een slecht acteur is maar zijn versie van Bond is er vooral een van grappen, veel vleierij met vrouwen, een mannelijkheid die nauwelijks nog fysiek is en een alles overheersende ironie. James Bond is bij hem nooit echt in gevaar wat het moeilijk maakt met hem mee te leven. Ook de plotlijnen van zijn Bondfilms worden steeds grotesker en schetsmatiger. Dat gezegd hebbende, Moonraker is wel een van de sterkere uit Moore’s serie. Dat komt vooral door …

Lees meer

Game of Thrones, seizoen 2

Wat geldt voor seizoen 1 geldt nog sterker voor seizoen 2: het duizelingwekkende aantal personages en plotlijnen geven je als kijker weinig ruimte om een beetje halfslachtig te gaan zitten kijken. Het is opletten geblazen. Maar als je de concentratie op kan brengen is dit een fantastische serie. Seizoen 1 eindigde met een nieuwe koning op Westeros’ Iron Throne en de dood van Ned Stark. In seizoen 2 zweren de kinderen van Stark wraak en barst de strijd om de troon pas echt los. Er zijn 5 lokale heersers die vinden dat zij recht hebben op de plek waar de sadistische …

Lees meer

Dr. No

Ik moest tot mijn schrik bekennen dat ik de eerste Bondfilm nooit gezien heb. Althans niet in zijn geheel. Uiteraard wel de iconische scene met Ursula Andress die als een moderne Venus van Botticelli oprijst uit de zee. Ook heb ik wat losse scenes gezien met Bonds Chinese tegenstander die zich teruggetrokken heeft op een eiland in de  Caribbean. Maar daar bleek het dus bij te zijn gebleven. Wat opvalt aan Dr. No is het krachtmens dat Bond in deze film (nog) is. In de versie van Sean Connery is hij fysiek zeer fit, heeft hij weinig compassie met tegenstanders …

Lees meer

The Amazing Spider-Man

Toen de film in de bioscoop verscheen was mijn eerste reactie: waarom in hemelsnaam nog een re-imagining van Spiderman? Maar ja, dan wordt je uiteindelijk toch nieuwsgierig hoe nieuwelingen Marc Webb (al zie ik dat hij 500 Days of Summer ook gemaakt heeft) en Andrew Garfield (die ik vooral ken van de Red Riding Trilogy) het ervan afbrengen. Om te beginnen moet je vaststellen dat Spider-Man in eerste instantie gewoon een geldmachine is voor Sony Pictures. Toen Sam Raimi er klaar mee was wilde dat niet zeggen dat Sony van plan was het spandex pakje van Peter Parker …

Lees meer

Diamonds are Forever

Ik ga mezelf de komende tijd op een serie Bondfilms trakteren (al is dat misschien niet altijd het juiste woord), in aanloop naar Skyfall. Dit is de eerste. De laatste keer dat Sean Connery de rol zou vertolken (zijn onofficiele terugkeer in Never Say Never Again niet meegerekend) is niet bepaald zijn beste. Gelokt door een enorm bedrag keerde hij terug, na eerder afgezegd te hebben voor On Her Majesty’s Secret Service. De plot rammelt aan alle kanten en het is aan Connery te danken dat het toch wel weer onderhoudend is. Aan het begin doodt Bond zijn nemesis Blofeld, …

Lees meer

The Raid

Ik wist wel een beetje wat me te wachten stond na het lezen van de recensies, maar als je er dan daadwerkelijk middenin zit is het toch weer andere koek. The Raid is geen film maar een level in een ultragewelddadig computerspel waarin je toeschouwer bent bij de strijd van een SWAT-team tegen de troepen van een drugsbaas die zich in een pand van vijftien verdiepingen heeft verschanst met zijn mannen. Regisseur Gareth Evans heeft goed gekeken naar Die Hard en een recente closed locationfilm als REC, maar echt verder komt hij er niet mee.  Het voortdurende hollen en …

Lees meer