Filmdagboek
Pagina 10/43
IFFR 2020
Ik heb deze 8 gezien. Het was een beter jaar qua kwantiteit, maar de kwaliteit viel tegen. First Love, de laatste telg van veelfilmer Miike Takashi, was de beste. En dat zegt wel wat. Nou ja, True History of the Kelly Gangwas de beste, maar ik heb flinke delen gemist omdat ik in slaap viel. Cageman is mooi maar had een erg slechte print. Een film uit 1993 over letterlijk in kooien wonende mannen in Hongkong. The Perfect Candidate is best ok, over een vrouwelijke arts in Saoedi-Arabië die besluit zich verkiesbaar te stellen als lokaal raadslid. About Endlessness, de …
Lees meer
Ad Astra
Heart of Darkness en Apocalypse Now (de verfilming daarvan) zijn direct in het oog springende referenties bij deze contemplatieve SF-film van James Gray. De zoektocht naar een leider die al dan niet gek is geworden aan de randen van de menselijke beschaving. Waar die randen in de voorbeelden diep in de jungle liggen, is dat hier diep in de ruimte. De ringen van Neptunus om precies te zijn. Maar waar het gevaar vooral toeneemt als Marlow/Willard die grens bereikt en Kurtz vindt, vormt het treffen tussen vader en zoon McBride hier eerder een anticlimax. Heel erg is dat niet. Ad …
Lees meer
The Irishman
Een elegie. Ik moest steeds aan dat woord denken, Een drieëneenhalf uur durende klaagzang over en ode aan een verdwenen tijdperk. Martin Scorsese sluit een tijdperk af met The Irishman. Ten eerste dat van hemzelf. Het zal niet zijn laatste film zijn, maar het is waarschijnlijk wel de laatste keer dat hij zo uit kan pakken met een film over een thema, een wereld en een tijdperk die hem zo aan het hart liggen. Hetzelfde geldt voor de drie hoofdrolspelers. DeNiro, Pesci en Pacino zijn acteurs die iconen zijn van de maffia- en crimefilms zoals we die kennen. Acteurs van …
Lees meer
Der Goldene Handschuh
Horror, wansmaak, freaks, zweet, kots, pis, een geweldsorgie, de hel op aarde. Der Goldene Handschuh zet de duimschroeven aan bij de verbouwereerde kijker. Maar de film zit ook vol humor. Van de wrange soort, dat wel. De personages die in het Hamburg van de jaren 70 rondscharrelen en zich vol gieten met drank waar en wanneer het maar kan, zijn stuk voor stuk deerniswekkend. Rainer Werner Fassbinder, maar dan op standje 10. Het doet vaak pijn aan ogen en oren, maar wie goed z’n best doet kan een parel ontwaren temidden van alle ellende.
Lees meer
Killer Joe
Een laatste salvo van regisseur William Friedkin, deze pikzwarte en keiharde killercomedie met een fantastische Matthew McConaughey in de hoofdrol. Killer Joe is een verfilming van het gelijknamige toneelstuk van Tracy Letts, de scenarioschrijver en acteur wiens toneelstuk Bug in 2007 ook is verfilmd door Friedkin. McConaughey is Joe, een detective die bijklust als huurmoordenaar. Hij wordt ingehuurd door een niet al te slimme familie die wat verzekeringsgeld hoopt op te strijken door de ex-vrouw van Ansel (een heerlijk droge Thomas Haden Church) om te brengen. Joe wil zijn geld echter vooraf. Hij dreigt de klus af te zeggen, …
Lees meer
Dunkirk
Het oorlogsgeweld is in Dunkirk voortdurend te horen maar toch blijft het nogal op afstand. Het strand is hier een gevangenis die is voorzien van muren in de vorm van Duitse troepen die langzaam dichterbij komen. Het is ver verwijderd van de hel zoals die in Saving Private Ryan te zien was. Christopher Nolan maakte een oorlogsfilm zonder vijand waarin het drama zich langzaam ontvouwt. Een enkel bootje met drie opvarenden en een enkel Brits jachtvliegtuig dat over de zee scheert, markeren de overlevingsstrijd daaronder. De evacuatie van ruim driehonderdduizend Engelse militairen uit de Noord-Franse havenstad Dunkerque was een van …
Lees meer
Velvet Buzzsaw
Leuke titel, niet al te beste film. Ik heb m vooral gekeken vanwege de omgeving waarin deze horrorsatire zich afspeelt: de kunstscene in LA. En omdat de regisseur Dan Gilroy en hoofdrolspeler Jake Gyllenhaal eerder samen Nightcrawler maakten. In VB wordt een net overleden en tot dan toe onbekende kunstenaar ontdekt en binnen no time enorm gehyped. Zijn geest neemt wraak op de kunstcritici, kunstkopers en kunstdealers die allemaal ineens goud zien blinken. Visueel is het allemaal prima in orde. De kunst spettert van het doek, net als het bloed. Maar er ontbreekt venijn in het script en de …
Lees meer
John McEnroe: In the Realm of Perfection
In deze schitterende filosofische docu wordt John McEnroe geportretteerd als een eenzaam genie, een onbegrepen tennismeester die elke tegenstander zijn wil oplegt terwijl hij door de scheidsrechter, fotografen, cameramensen, lijnrechters en het publiek voortdurend wordt tegengewerkt. Tijdens Roland Garros 1984, toen McEnroe op zijn best was maar na een lange vijfsetter tegen Ivan Lendl toch verloor, wordt hij op camera vastgelegd door Gil de Kermadec. Deze technisch directeur van de Franse tennisbond was geobsedeerd door de Amerikaan die begin jaren tachtig het mannentennis domineerde. Hij filmde zijn verrichtingen om – liefst in slow motion – de bewegingen te analyseren. Dat …
Lees meer
The King
The Battle of Agincourt. Een slag uit de geschiedenisboeken waarvan ik de naam wel kende maar de achtergrond niet. Agincourt is Frans en de slag wordt vaak in het Engels geduid. Dat moet welhaast betekenen dat de Engelsen gewonnen hebben van de Fransen. Waarschijnlijk tegen alle verwachtingen in, anders had de naam ons nu waarschijnlijk niets meer gezegd. En jawel: op 25 oktober 1415 versloeg koning Henry V met een klein leger het veel grotere Franse leger. Na een lange mars door Normandië, een beleg dat veel te lang had geduurd, manschappen die aan dysenterie leden en op een terrein …
Lees meer
One False Move
In One False Move vlucht een trio dat een paar gruwelijke moorden heeft gepleegd in LA naar het plaatsje Star City in Arkansas. Dat gaat uiteraard mis. Ik ben altijd op zoek naar pareltjes en deze dook op in een aantal lijstjes die ik online tegen kwam. Ook de review in de Time Out filmbijbel is lovend. De verwachtingen waren dan ook hoog. Toch vond ik m een beetje tegenvallen. Dat komt vooral door het ontbreken van achtergrond of motivatie bij de ‘bad guys’, de gezochte samenstelling van dat trio en de versimpelde weergave van het contrast tussen de city …
Lees meer
Niemand in de stad
Voor zijn speelfilmdebuut (gebaseerd op het boek van Philip Huff) gebruikt documentairemaker Michiel van Erp een onderwerp dat niet bepaald origineel is: het conflict tussen vader en zoon. Het start met studentengebral in het Amsterdamse Studentencorps, met veel seks en drugs. Maar vrienden Philip, Matt en Jacob kampen eigenlijk meer met vader-issues. Het dispuut is voor hen geen moshpit maar een veilig pantser, waar verantwoordelijkheid buiten de deur blijft. Vandaaruit vindt de worsteling plaats met familie en identiteit, liefde en vriendschap. Alle drie de jongens zijn, fysiek of emotioneel, in de steek gelaten door hun vaders. Zelf willen ze het …
Lees meer
Gräns
Origineel sprookje over de heel goed ruikende Tina die duidelijk niet helemaal op haar plaats in de samenleving met haar uiterlijk van een Neanderthaler. Ze werkt als grenswacht ergens tussen Zweden en Noorwegen en ze is zo gevoelig dat ze het merkt als mensen een schuldgevoel hebben of iets te verbergen. Als de verdacht uitziende Vore haar passeert, worden haar vaardigheden voor het eerst uitgedaagd. De twee vinden elkaar en dat is het begin van een bizarre liefdesgeschiedenis. Gräns is een vervreemdende film omdat de hoofdpersonages duidelijk niet helemaal in deze wereld passen maar waarom precies niet wordt lang in …
Lees meer
Avengers: Endgame
Natuurlijk moest ik dan ook de laatste zien, de succesvolste film ooit aan de box-office. Meer van hetzelfde en ik ben het wel een beetje met Martin Scorsese eens als die zegt dat comicbookfilms als deze een doodlopende weg zijn en eigenlijk niet eens films te noemen zijn. Het zijn spektakelstukken waarin een eigenzinnig verhaal, een verrassende cameravoering, een stijlvolle montage en goed acteerwerk plaats gemaakt hebben voor een soort megabattle vol bizarre types. Endgame rondt de boel met een daverende explosie af. Het was leuk maar kunnen we nu weer allemaal terug naar een leeg papier en een goed …
Lees meer
Once Upon a Time in Hollywood
De fijnste Tarantino in jaren. Het lijkt erop dat een setting in LA toch echt het beste losmaakt bij de bijna gepensioneerde regisseur. Pulp Fiction en Jackie Brown zijn de illustere voorgangers en OUATIH kan zich met de laatste zeker meten. PF valt niet meer te overtreffen. Zoals in al zijn latere films weet Tarantino scenes nodeloos op te rekken zonder dat dit veel bijdraagt. Heel storend is het echter ook niet. Er valt nog steeds veel te genieten, zeker op zo’n groot IMAX-scherm als waar ik ‘m op zag. Hij had geld genoeg ter beschikking om het …
Lees meer
Vice
Net als Darkest Hour het stervehikel was voor Gary Oldman, is Vice dat voor Christian Bale. Oscarmateriaal dit. Niet dat het de beste rollen van hun leven zijn, maar biografische films doen het nou eenmaal goed bij de gouden beeldjes. Maar waar Oldman won, moest Bale de prijs laten aan Rami Malek. Bij beide mannen staat er natuurlijk een sterke vrouw achter de ambities. Maar waar bij Churchill de ambitie altijd aanwezig was, moest die bij Dick Cheney wel even aangewakkerd worden. Maar als Dick eenmaal van de macht geproefd heeft, weet hij van geen ophouden. Als politiek …
Lees meer
Midsommar
Een horrorfilm die zich grotendeels overdag en in de volle zon afspeelt, is dat nog horror? Dat ligt aan de definitie. Heel spannend is Midsommar niet en heel eng ook niet. Maar hij grijpt je wel bij de keel en veroorzaakt een voortdurend schuiven op je stoel. Regisseur Ari Aster trok vorig jaar al flink de aandacht met Hereditary en deze film is een opvolger met veel elementen die Aster nu al een heel herkenbare filmer maken. Hij is uit op een ‘wow’ en ‘ojee’ gevoel, niet zozeer op afgrijzen. Beide films zijn te zien als folk horror (denk …
Lees meer
The Apartment
In het enorme kantoor van verzekeringsmaatschappij Consolidated Life Insurance Company in New York slijt C.C. ‘Buddy’ Baxter zijn dagen. Baxter is vrijgezel en heeft weinig anders dan zijn werk. Desondanks heeft hij geen grote ambities. Hij vindt het eigenlijk wel prima zo. Toch is er iets dan hem af doet wijken van al die andere kantoorslaven. Als bachelor heeft hij niemand om rekening mee te houden en laat hij nou net een apartement aan de Upper West Side hebben. Reuze interessant. Een aantal managers boven hem hebben hem daarom voor hun karretje gespannen. Als zij nou zijn appartement tijdelijk mogen lenen voor …
Lees meer
Upgrade
Hij lijkt qua styling wel wat op Ex Machina en qua concept op Robocop, maar ondanks de titel haalt deze film het niet bij de voorbeelden. Of het een budgetkwestie is of een artistieke keuze is de vraag, maar Upgrade oogt nogal kaal. Bij EM hebben ze dat opgelost door alles zoveel mogelijk ondergronds te doen en het budget in goed ogende maar minimale effects te stoppen. Hier wordt dat niet gedaan en in een aantal gevallen wreekt zich dat. Daarnaast is het verhaal van de coole retroman die opeens hulpbehoevend wordt in een door autonome apparaten geregeerde wereld, …
Lees meer
The Beach Bum
The Big Lebowski is het net niet, maar deze beach bum komt een heel eind. Waar Lebowski zichzelf half onder zeil hield met White Russians doet deze Moondog (Matthew McConaughey) dat met elke vorm van drugs die hij kan vinden. Verder doet hij weinig. Die lifestyle kan hij vol houden omdat hij een rijke vrouw heeft. Daar zit een ander duidelijk verschil met Lebowski. Het is moeilijk om mee te leven met een type als Moondog maar door het sterke spel van McConaughey en de losse regie van Harmony Korine lukt dat toch. De boodschap van de film (in het …
Lees meer
Hell or High Water
Toffe film waar ik al veel over gehoord had, maar die maar op het lijstje bleef staan. De laatste job van een politieman/sheriff/rechercheur, voordat hij met pensioen gaat, is een veelgebruikt filmthema. Maar hier krijgt het een sterke lading door de gespiegelde buddies. Texas Ranger Marcus Hamilton (Jeff Bridges) heeft een sterke band met collega Alberto Parker. De twee zeiken elkaar voortdurend af, maar zijn duidelijk gehecht aan elkaar. Hetzelfde geldt voor de twee broers waar ze achteraan zitten. Toby en Tanner Howard zijn bezig met een serie bankovervallen om op die manier hun ouderlijk huis, dat als onderpand aan …
Lees meer
Vanishing Point
Nooit eerder gezien, deze toch best wel klassieke film. Klassiek omdat Vanishing Point vaak opduikt in artikelen, lijstjes en essays over mythische films die iets zeggen over een verdwijnend tijdperk of over eenzame helden die strijden tegen het establishment en de oprukkende beschaving. Barry Newman speelt de rol van ex-agent, ex-coureur en Vietnamveteraan Kowalski. Hij heeft een baantje als auto-afleveraar. Met hulp van speed houdt hij het dagen vol om met topsnelheid door het desolate Amerika te scheuren. Zijn laatste klus is het afleveren van een witte Dodge Challenger R/T (een opgevoerde versie) van Denver naar San Francisco, binnen vijftien …
Lees meer
Modern Times
Met live begeleiding in het kader van het Sounds of Silence festival. Eerlijk gezegd valt dat al snel niet meer op als je meegenomen wordt door de avonturen van de arme sloeber Charlie Chaplin en zijn al even onfortuinlijke vriendinnetje. Schitterende gags en bij vlagen echt hilarisch maar ook ontroerend, hoopvol en melancholisch. Modern Times is het allemaal. Het is vooral het beeld van Chaplin die door de machine wordt opgeslokt dat in het collectieve geheugen is blijven hangen. Maar de film zit vol met dit soort iconische scenes. Van de voedselmachine en de dansende improviserende ober die zijn tekst …
Lees meer
Suspiria
Echt hoge verwachtingen had ik niet van deze remake/reimagining van de klassieke horrorfilm van Dario Argento. De reviews waren maar zozo, terwijl je met namen als regisseur Luca Guadagnino en actrice Tilda Swinton toch echt iets neer had kunnen zetten. Het grootse euvel van de film is dat Guadagnino niet echt kiest voor volbloed horror. De door heksen geleide dansschool zou een helleplek kunnen zijn, maar dat voelt nooit zo. Ondanks de finale, waarin wel flink uitgepakt wordt maar die toch nooit eng wordt. Er wordt ook teveel bijgehaald waardoor er vaak geen touw aan vast te knopen is. In …
Lees meer
Wolfen
Ecohorror. Zoiets. Het heeft weinig met echte horror te maken en ook weinig met films als American werewolf in London en The Howling die ook in 1981 uit kwamen. De wolven zijn hier weliswaar ook predators maar vooral zoogdieren die al duizenden jaren in een symbiotische relatie met hun omgeving leven. De komst van de (Westerse) mens dwingt ze om steeds meer ondergronds te gaan. Vooral in een miljoenenstad als New York wordt dat steeds moeilijker. Het doet denken aan Q The Winged Serpent, waarin een enorme prehistorische vogel zich verschuilt in Manhattan. Als een projectontwikkelaar het leefgebied van …
Lees meer