Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Maand: april 2021

Captain Fantastic

Ik denk dat ik ook maar mijn eigen Noam Chomsky dag ga vieren. Ik kon weinig inbrengen tegen de argumenten van vader Ben om de man te eren, zeker als je dat afzet tegen het alternatief volgens zoon Rellian: de Kerstman. Het gezin heeft zich met nog vijf andere kinderen teruggetrokken in de bossen van de Pacific Northwest, ver van de bewoonde wereld in een eigen geschapen paradijs. Moeder Leslie ligt al een tijd in het ziekenhuis maar Ben gaat intussen rigoureus door met de training van de kinderen. Training uit boeken en in de natuur. Van de jacht en …

Lees meer

The New Pope

De Italiaanse cinema heeft een lange traditie in het maken van films waarin de plot slechts bijzaak is. Dat begon al met de experimentele films van de Futuristen in de jaren tien en twintig en Michelangelo Antonioni is er beroemd mee geworden. Paolo Sorrentino begon zijn filmcarrière met plotgedreven films als L’uomo in più en Le conseguenze dell’amore maar met de jaren begon hij er steeds meer van af te wijken. Dat ging geleidelijk. Il Divo heeft nog een duidelijk plot maar daarin was al goed te zien dat hij meer aandacht ging besteden aan losse scenes die …

Lees meer

Howards End

Het getuigt van een zekere ironie dat films als The Bostonians, A Room with a View en Howards End zijn geregisseerd door een Amerikaan (James Ivory), zijn geschreven door een Duits-Poolse joodse vrouw die was getrouwd met een Indiër (Ruth Prawer Jhabvala) en zijn geproduceerd door de Indiër Ismael Merchant. Dat terwijl ze allemaal nostalgisch terugblikken op een Brits verleden waarin klassenverschillen nog volstrekt normaal waren en het Britse rijk nog fier overeind stond. Een boodschap die het goed deed bij het conservatieve Thatcher-regime van die jaren. In filmtheorie bestaat daarvoor de term ‘heritage cinema’, een genre dat hoogtij vierde …

Lees meer

Only the Brave

Het is een feest om veel films te zien en ook gezien te hebben, maar er zit ook een groot nadeel aan. Mijn hoofd zit zo vol met plotlijnen, personages, dialogen en shots dat ik eigenlijk nog zelden verrast wordt. Verhalen en personages worden voorspelbaar omdat ik het al zo vaak heb gezien. In het geval van Only the Brave geldt vooral voor Brendan McDonough, de drugsgebruikende jongeman waar het nooit wat mee zal worden maar die het tegendeel gaat bewijzen. Ook het naar elkaar groeien van de crew (met veel bier en push-ups), het spiegelen van Brendan en teamleider …

Lees meer

Les Misérables

De enige overeenkomst tussen deze versie en het oorspronkelijke boek van Victor Hugo is dat de schrijver is geboren in dezelfde Parijse voorstad als waar de film zich afspeelt: Montfermeil. De miserabelen zijn hier de bewoners van de banlieus, weggestopt in wegrottende torenflats met een minimum aan kansen om daar ooit uit te ontsnappen. De ultieme voorvader is natuurlijk La Haine, waarin de troosteloosheid en kansloosheid al zeer doeltreffend waren geschetst. Waar die film een momentopname was van een niet te specificeren periode, is Les Misérables gebaseerd op de voorstadrellen die Parijs in 2005 in de greep hielden. Waar de …

Lees meer

The Dig

Sutton Hoo. De een zal zeggen ‘huh?’, de ander ziet direct een beeld voor zich van een enorme goudschat die staat te blinken in het British Museum. Sutton Hoo is een plaatsje in de buurt van Ipswich waar in 1938/1939 een opgraving plaats vond die zou resulteren in de grootste archeologische vondst die ooit het licht zag in Groot-Brittannië. In The Dig volg ik die opgraving en de betrokkenheid daarbij van Edith Pretty en Basil Brown. De eerste is de eigenaar van het landgoed met daarop een aantal grote grafheuvels, waarin volgen deze weduwe wel eens iets belangrijks verborgen zou …

Lees meer