Maand: januari 2012
Drive
Strak gestileerd en uiterst cool is Drive zeker. Maar een meesterwerk of de beste film van 2011 is het toch niet voor mij. Dat komt met name omdat hij op mij overkomt als een amalgaam, een samenstelling van elementen uit films van andere regisseurs. Zo kun je stellen dat er veel overeenkomsten zijn met Jean-Pierre Melville’s Le Samurai: een zwijgzame professional die alles onder controle heeft, wiens gevoelens en gedachten een raadsel zijn voor de kijker en die door een ontmoeting met een vrouw de controle kwijtraakt. Een andere sterke link zijn de films van Michael Mann, vooral Thief en Collateral. …
Lees meer
Fail-Safe
Het is toch wel bizar dat er in hetzelfde jaar 2 films zijn gemaakt over een escalerende Koude Oorlog waarin de VS per ongeluk vliegtuigen met kernkoppen op de Sovjet-Unie afsturen en de 2 presidenten aan de telefoon proberen een dreigende doomsday te voorkomen. Stanley Kubrick koos in Dr. Strangelove voor satire, cynisme en een absurdistische aanpak, waarin de Amerikanen vertegenwoordigd lijken door een stel malloten met aan het hoofd een niet helemaal bekeerde Nazi en een president die met zoetgevooisde stem zijn razende Sovjet-collega tracht te kalmeren. Supermachten met kernkoppen en een knop die die op weg kan sturen …
Lees meer
Contagion
Steven Soderbergh kan ik niet bijhouden. De chronogisch laatste die ik van hem zag is Che (2008), en sindsdien heeft hij al 5 speelfilms en een documentaire gemaakt. Met nog 3 films in post- of preproductie as we speak ga ik dat ook niet inhalen. Dat hoeft ook niet. Als ik de sterkste er maar uit pik. Van Contagion heb ik best genoten. Soderbergh gooit een hoop verhaallijnen door elkaar om op die manier diverse kanten van het verhaal en hoe mensen daarmee omgaan te tonen. De karakters blijven weliswaar vlak, maar het gaat toch maar om 1 hoofdpersonage: het virus. …
Lees meer
The Odd Couple en Hopscotch
Hoe ik erbij kwam weet ik niet maar ik had ineens zin om Walter Matthau weer eens te zien. Een acteur die geboren leek om de enigszins droevige komiek te spelen maar die toch wel meer in z’n mars bleek te hebben. The Odd Couple (naar het toneelstuk van Neil Simon) heb ik al vaker gezien, maar het blijft een genot om getuige te zijn van de chemie tussen Matthau en zijn tegenspeler in 10 (!) films Jack Lemmon. Hopscotch daarentegen was volkomen nieuw. Hierin is Matthau CIA-agent Miles Kendig die met vervroegd pensioen gestuurd wordt maar dat niet pikt. …
Lees meer
Melancholia
Ik heb nooit last gehad van depressieve gevoelens. Dat zal de voornaamste reden zijn dat Melancholia me niet echt emotioneel raakte. Het gedrag van Justine (Kirsten Dunst, die wel erg goed is in de hoofdrol) komt vooral vreemd over en ik kon me wel identificeren met Kiefer Sutherland. Visueel is het echter prachtig en als kunstwerk bewonder ik de film ook zeer. Melancholia is verdeeld in 2 helften (en een schitterende magisch-realistische proloog) die voor mij absoluut niet aansluiten. Op de staat van zijn van Justine na dan. In deel 1 gaat het om haar bruiloft en in deel 2 om de …
Lees meer
Tinker Tailor Soldier Spy
Nou, dit is echt zo’n film die je nog eens vaker kan zien. Ik zat geboeid naar het acteerwerk, de sets en props, de locaties en het camerawerk te kijken maar miste wel eens wat van de plotontwikkelingen. Het verhaal van TTSS zit nogal complex in elkaar, met een hoop suggestie, indirecte boodschappen en personages die allemaal iets te verbergen hebben. En dat verhaal wordt dan ook nog eens met flashbacks verteld, waardoor het steeds ff tijd kost om uit te zoeken waar ik in de timeline zit. TTSS is wel echt een product van deze tijd, en is een …
Lees meer
The spy who came in from the cold
De tweede (en laatste want ik ga donderdag al) in voorbereiding op Tinker Tailor. The Ipcress File was een Len Deighton verfilming, maar deze is ook van John le Carré. Maar waar TTSS vooral over de burelen van de Britse Geheime dienst zelf gaat concentreert The spy who came in from the cold zich op één geheim agent (Alec Leamas) die terugkeert van zijn laatste missie in Berlijn. Hij weigert echter een bureaufunctie, vooral omdat hij nog een appeltje te schillen heeft met zijn Oostduitse Angstgegner. Deze Hans-Dieter Mundt slaagde erin alle agenten die onder Leamas’ verantwoordelijkheid vielen te vermoorden, en …
Lees meer
Le Mans
Het schijnt dat Le Mans vooral gemaakt is omdat Steve McQueen zo graag een film wilde waarin hij zijn racing skills kon laten zien. En om racen gaat het in inderdaad. Als film, met een plot, spanningsboog, dialogen, karakakterontwikkeling en acteerwerk is Le Mans compleet mislukt. Maar als verbeelding van de manier waarop het er in 1970 aan toe ging rond de legendarische race is het een grandioos succes. Een film als deze zou nu nooit meer gemaakt kunnen worden. Veel racescenes zouden via CGI realisme en spektakel toegevoegd krijgen, terwijl ik hier gewoon naar de real deal kijk. Le …
Lees meer
The Ipcress File
Ik wil Tinker Tailor Soldier Spy gaan zien maar wil me eerst wat voorbereiden met andere films uit deze Britse traditie. Michael Caine speelde de rol van agent Harry Palmer, hoofdpersonage in de spionageromans van Len Deighton, 3 keer in 1966 en 1967. De eerste keer in deze sterke thriller over het brainwashen van wetenschappers door een geheimzinnige Oost-Europese organisatie. Maar hoewel de plot interessant is vormt de ware kracht van de film toch wel de manier waarop het in beeld gebracht is en het anti-autoritaire karakter van Palmer, in een wereld die beheerst werd door tradities en formaliteiten. Harry …
Lees meer
The Golden Compass
Nieuwsgierig geworden door de boeken van Philip Pullman die ik de kast van I zag staan hebben we ons geworpen op de verfilming ervan. Nou ja, van het eerste deel dan. Iets waar ik pas achter kwam toen The Golden Compass afgelopen was. Maar ik zal niet weten hoe het afloopt, of ik moet de boeken gaan lezen. Producent New Line heeft delen 2 en 3 namelijk op de lange baan geschoven na de tegenvallende resultaten van deze eerste film. Dat kwam voor een deel door de controversiele keuzes die gemaakt zijn rond het weglaten van verhaallijnen of …
Lees meer
(Untitled)
In deze sterke satire op de kunstwereld draait het om 2 broers die elk op eigen wijze worstelen met hun kunstenaarsschap. Adrian maakt avantgardistische geluidskunst waarbij hij een piano geselt, tegen een emmer schopt en papier verscheurt. Josh maakt schilderijen die verkocht worden aan ziekenhuizen en hotels omdat ze zo lekker opgaan in de omgeving, maar zijn werk is zo nietszeggend dat zijn galeriehoudster het niet tentoon wil stellen. Josh wil iets met deze Madeleine, maar zij wordt juist verliefd op de immer nors kijkende Adrian. Die maakt weliswaar geluidskunst die door niemand begrepen wordt maar tegelijkertijd snapt hij niet …
Lees meer