Maand: mei 2010
The International
Deze glossy thriller over de pogingen van een Interpol-agent (Clive Owen) en een openbaar aanklaagster uit New York (Naomi Watts) om de corrupte internationale zakenbank IBBC ten val te brengen werd afgelopen jaar niet best ontvangen. En dat nog wel tijdens de wereldwijde bankcrisis. Maar ik heb wel genoten van de combinatie paranaoithriller (a la The Parallax View), wat Hitchcock-elementen en de bravoure uit de Bourne-trilogie. Veel fotogenieke locaties die in weidse overzichtsshots in beeld worden gebracht en een adrenaline opwekkende shootout waarin het Guggenheim Museum volledig aan gort wordt …
Lees meer
Matewan
West-Virginia, de jaren 20. Destijds was dit gebied nog vrij onherbergzaam en de industriële ontwikkeling concentreerde zich volledig op de mijnbouw. Die was in handen van een aantal grote ondernemingen die er alles aan deden die controle te behouden. Werknemers hadden nauwelijks rechten, hun gereedschap moesten ze in winkels kopen die eigendom waren van het bedrijf, en ook voor hun huisvesting waren ze aangewezen op hun werkgever. Een mogelijke opstand hiertegen werd hardhandig de kop ingedrukt. Maar langzaamaan beginnen de verhoudingen zich te wijzigen, onder invloed van de opkomende vakbonden. In John Sayles‘ Lees meer
Robocop
Na geborreld te hebben met collega’s is het zaak een film te kijken die af en toe wegzakken verdraagt. Ofwel, iets kiezen dat ik al vaak gezien heb. Om er toch een interessante twist aan te geven heb ik Robocop met het audiocommentaar bekeken van Paul Verhoeven, scenarist Ed Neumeier en producer Jon Davison. Omdat ik de film zo goed ken is die dubbele informatielaag goed te doen en het is altijd een genot naar de smeuïge verhalen van Paul te luisteren. Zo blijken veel …
Lees meer
Life During Wartime
De nieuwe film van Todd Solondz is een vervolg op Happiness (1998), een unieke film met een humor die zo zwart is dat je je als kijker voortdurend afvraagt of je wel mag lachen. De suburbs waarin het verhaal zich afspeelt, zijn als de hedendaagse krochten van de hel, vol egoïsme, verraad, angst en razernij. Life During Wartime kan daar niet tegenop. Solondz (Welcome to the Dollhouse,Storytelling, Palindromes) wilde deze film op zichzelf laten staan, maar een kijker die bekend is met Happiness, kan hem zo niet zien. Dit vervolg bevat niet alleen dezelfde personages, maar herhaalt ook scènes uit het origineel. Zo kopieert Solondz …
Lees meer
Lenny Bruce: Swear to Tell the Truth
Sterke documentaire (waaraan 12 jaar is gewerkt) over het fenomeen Lenny Bruce. Begonnen als een bescheiden stand-up comedian die vooral aan impersonations deed groeide hij eind jaren 50 uit tot de schrik der natie met zijn onverbloemde en vaak meedogenloze taalgebruik. Hij slaagde erin om vrijwel alle bevolkingsgroepen te beledigen in een tijd dat het comedy circuit beheerst werd door beschaafde grappenmakers die altijd aan de veilige kant bleven. Aanvankelijk wisten zaalexploitanten, lokale politici en de politie niet wat ze met hem aan moesten. Maar na een paar jaar draaide dat om en werd er …
Lees meer
Bin Jip
Tae-suk praat niet. Of kan niet praten. Hij breekt in bij mensen die een paar dagen weg zijn. Niet om iets te stelen maar om een dak boven het hoofd te hebben. Als tegenprestatie doet hij klusjes, als de was of een reparatie. Daardoor wordt er zelden aangifte gedaan, als de bewoners het al merken, en kan hij doen wat hij doet. Op een dag breekt hij in bij een huis waar nog iemand aanwezig is. Een jonge vrouw die mishandeld blijkt te worden door haar man. Deze Sun-hwa gaat met hem mee en zo beginnen ze aan een gezamenlijke …
Lees meer
Martin
George A. Romero schijnt zelf het meest trots geweest te zijn op deze originele mengeling van coming of agedrama, gothic- en vampierhorror. Het is in elk geval een uitschieter in zijn door zombies gedomineerde oeuvre. Martin is een stille en op het eerste oog onschuldige tiener die door zijn oom naar New York gehaald wordt zodat die op hem kan passen. Martin is namelijk een vampier die zijn lust naar bloed bevredigt door vrouwen met een kalmeringsmiddel in slaap te brengen om ze daarna leeg te zuigen. Dat is althans te zien in de sterke …
Lees meer
The Old Dark House
Prachtige gothic horror van James Whale met opnieuw Boris Karloff in een ‘ monsterlijke’ rol, ditmaal als de nogal lompe en sinistere hulp. Beiden waren het jaar daarvoor doorgebroken met Frankenstein en wilden dat succes graag herhalen. Een groep reizigers belandt tijdens een stormachtige avond in Wales in een afgelegen huis. De bewoners zitten daar niet echt op te wachten. Origineel is dit gegeven niet maar Whale speelt prachtig met de verwachtingspatronen van het genre en met die van de kijker. Zowel spannend als grappig. Heerlijke bijrol ook van Lees meer
Les temps qui changent
Kan je eerste liefde ook je laatste zijn? Antoine Lavau (Gérard Depardieu) denkt van wel. Hij is nooit over zijn eerste liefde heen gekomen en is nog altijd verliefd op Cécile (Catherine Deneuve). Antoine heeft nooit een andere vrouw gehad en is naar Tanger getrokken, waar Cécile al jaren woont, om haar terug te winnen. Ze moet echter niets van hem hebben, althans niet van zijn avances. Ze heeft genoeg sores thuis met haar ontrouwe jongere echtgenoot, haar biseksuele zoon en diens aan kalmeringsmiddelen verslaafde vriendin. En zo lopen er …
Lees meer
Lifeboat
Eind jaren 30 werd Alfred Hitchcock door David O. Selznick naar Hollywood gehaald. Hitchcock had al een respectabele carriere in zijn eigen land opgebouwd en had er het volste vertrouwen in dat dit hem ook overzees zou lukken. Toch ging het niet van een leien dakje. Dat lag voornamelijk aan de botsende karakters van de twee mannen. Selznick was een producent die weinig tegenspraak duldde, maar dat gold voor Hitchcock ook. Selznick besefte in elk geval wat de commerciële waarde van de topregisseur was en verhuurde hem aan andere …
Lees meer
Robin Hood
Robin Hood in Oostende. In de Rialto welteverstaan. Het viel niet mee. Zeker, aan Ridley Scott kun je het wel overlaten om een historisch spektakel te maken met belegeringen, massale gevechten en epische shots van het engelse landschap zoals dat er in de twaalfde eeuw uit moet hebben gezien. Maar hoe prijzenswaardig zijn initiatief ook is om de geboorte van de legende te laten zien, het werkt niet. Ten eerste omdat Russell Crowe totaal niet het type is dat ik associeer met Robin, en zeker niet de jonge versie daarvan. …
Lees meer
In Bruges
Als ultieme voorbereiding op een lang weekend België in Jabbeke (tussen Oostende en Brugge) nog een keer gekeken naar In Bruges. Heerlijke film over 2 gangsters die na een moord moeten schuilen in Brugge. Iets waar de ene (Brendan Gleeson) zeer happy mee is (‘We shall strike a balance between culture and fun’) en de ander (Colin Farrell) er nog niet doodgevonden wil worden (‘Maybe that’s what hell is, the entire rest of eternity spent in fucking Bruges‘). Farrell kan ik vaak niet …
Lees meer
Indigenes
In deze combi van Gallipoli, Glory en Band of Brothers wordt een groep rekruten in het Franse leger gevolgd tijdens de nadagen van WOII. Allen zijn afkomstig uit de kolonies Algerije en Marokko, en als nieuwe Fransen worden ze geacht met net zoveel enthousiasme te vechten voor de natie als de ‘echte’. De film komt moeizaam op gang als de mannen nog wat onwennig beginnen aan de eerste gevechten en al snel met de neus op de dodelijke feiten gedrukt worden. Als ze echter langzaam naar het Noorden trekken en uiteindelijk in de Elzas terechtkomen waar ze de Amerikanen gaan …
Lees meer
Pan’s Labyrinth
Ook aan deze veelbesproken en gelauwerde film kwam ik niet eerder toe. De verwachtingen waren hooggespannen en dat zal de oorzaak zijn dat het iets tegenviel. De verhalen van het meisje dat, a la Alice in Wonderland, afdaalt in het ondergrondse en daar in aanraking komt met een faun die in haar de reïncarnatie ziet van de jonggestorven prinses van de onderwereld staat voor mij los van dat van de aanhangers van Franco die in een afgelegen gebied strijden tegen de communisten/guerilla’s. De mix van horror, fantasy en drama wordt nooit een geheel. De strijd in het bos voelt, ondanks …
Lees meer
My So-Called Life
Eeuwig zonde dat er maar 1 seizoen is gemaakt van deze mooie highschool serie. Naar verluid wilde Claire Danes niet meer, en zij is toch de spil waar alles om draait. Het gegeven van een opgroeiende tiener in een amerikaanse suburb en de ups en downs die ze beleeft met ouders, school, vrienden en vriendjes is niet nieuw, maar in My So-Called Life wordt het met zoveel verve opgediend dat je dit al snel vergeet. Danes acteert de sterren van de hemel als Angela Chase, en dan te bedenken …
Lees meer
Zwartboek
5 Mei. Een oorlogsfilm dus. En dan liefst eentje over WOII. En als het even kan ook een Nederlandse. Ik dacht nog even aan Het meisje met het rode haar, Als twee druppels water of De aanslag, maar het is toch gewoon Zwartboek geworden. Het is nu de derde keer dat ik ‘m zie en hij wordt alleen maar leuker. Juist ook vanwege de plotgaten, de houterigheid van de dialogen en het lamme acteerwerk op een aantal plaatsen. Wat een fenomeen van een film is dit toch. Een achtbaan waaraan niet te ontsnappen is. Zwartboek is nergens subtiel en vaak …
Lees meer
Red River
De geschiedenis van de Amerikaanse frontier is gemaakt door de pioniers die dwars door de great plains naar het Westen trokken. De mythes die daar uit zijn voortgekomen zijn altijd een dankbare bron geweest voor de filmindustrie. In Red River (Howard Hawks, 1948) verlaat Tom Dunson (John Wayne) zo’n karavaan van gelukszoekers en trekt naar het Zuiden, naar Texas. Hij wil daar voor zichzelf beginnen als veehouder en heeft er alles voor over om de grootste te worden. 14 jaar later …
Lees meer
Flesh for Frankenstein
Veel bloot, softcore seks, bloed en rondvliegende ingewanden en lichaamsdelen in deze door Andie Warhol geproduceerde versie van het fameuze verhaal van Mary Shelley. Udo Kier doet erg z’n best als Dr. Frankenstein maar gaat daarin zo ver dat het vooral lachwekkend wordt. Het is dan ook tekenend dat hij wel het beste acteerwerk weggeeft. De rest van het ensemble is werkelijk abominabel, met voorop de altijd klaar staande stud van Warhol: Joe Dallesandro. De dialogen lijken geschreven door Warhol zelf, als een uit de hand gelopen grap. Al …
Lees meer