80 
In een aantal tijdspannes vertelt Aaron Sorkin (scenarist van oa The Social Network en Steve Jobs) het verhaal van Molly Bloom. Nee, niet die van James Joyce, maar die uit Loveland (Colorado). Het is een verfilming van haar boek Molly’s Game: The True Story of the 26-Year-Old Woman Behind the Most Exclusive, High-Stakes Underground Poker Game in the World. Die titel zegt direct waar het op staat.

Molly was een succesvol freestyle skiër maar na een ongeval tijdens een kwalificatie moest ze noodgedwongen stoppen. Ze verhuist naar LA en belandt daar in een bizarre wereld van zeer rijke pokerspelers die elke week bij elkaar komen op geheime plekken om voor grote sommen geld te spelen. Daartussen zitten bekende acteurs, sporters en zakenlui die deze verslaving het liefst zo geheim mogelijk houden. De tijdsspannes van het verhaal gaan over Molly als kind, als (bijdehante) puber, als 22-jarige skiër, in de aanloop naar en tijdens de pokeravonden en tijdens de juridische steekspel daarna als ze opgepakt wordt en voor de rechter komt. Dat laatste was niet gepland. Ze had immers niets fout gedaan. Nou ja, bijna niets.

Sorkin staat bekend om de energie die er uit zijn scripts en regieklussen (voor TV, dit is zijn debuut als filmregisseur) knalt, vooral veroorzaakt door de spetterende dialogen en onafgebroken shots waarin personages het frame in- en uitlopen en door elkaar heen praten. Dat kijkt lekker. Jessica Chastain is een sterke actrice die hier haar charmes rondzwiept. Maar hoewel ze de heldin van de film is, heeft ze ook iets tragisch. Ze verdient veel geld maar staat ook aan de zijlijn. Het pokerspel en de spelers daarin, mannen met veel geld en veel ego, is eigenlijk veel interessanter. Chastain is prima maar Molly is gewoon niet zo’n boeiend personage. Gelukkig valt er qua dialogen genoeg te genieten en weten de pokeraars de aandacht vast te houden. Met voorop Michael Cera als de creepy Player X (een amalgaam van naar verluidt Leonardo DiCaprio, Ben Affleck en Tobey Maguire).