Maand: november 2012
Black Death
Engeland, 1348. De Zwarte Dood waart door Europa en maakt miljoenen slachtoffers. De weinigen die overleven zijn als de dood dat de andere overlevers het virus al in zich hebben en paranoia heerst alom. Tegen deze achtergrond speelt dit verhaal van een monnik die een groep door de bisschop gezonden soldaten naar een afgelegen dorp moet leiden dat op miraculeuze wijze virusvrij is gebleven. De bisschop en zijn religieuze soldaten zijn ervan overtuigd dat hier zwarte magie en ketterij in het spel moeten zijn. Black Death schetst een portret van religieus fanatisme in een door god verlaten wereld. De christenen …
Lees meer
The Avengers
Ik had me grondig voorbereid op The Avengers. Eerder zag ik namelijk beide Ironman films, The Incredible Hulk, Thor en Captain America. Maar uiteindelijk blijkt dat allemaal weinig uit te maken. De Aarde wordt bedreigd en dit groepje superhelden moet haar redden. Klaar. Black Widow en Hawkeye zijn de nieuwelingen in dit door Nick Field bij elkaar gebracht Champions League team. Maar een team is het nog niet echt. Wat verwacht je ook als je van die superego’s bij elkaar zet. Dat ze ineens gaan samenwerken en zichzelf wegcijferen voor het hoger doel? Uiteindelijk gebeurt dat toch, …
Lees meerIDFA 2012, dag 3+4
Voor de tweede sessie heb ik veel in EYE gezeten, op vrijdag zelfs de hele dag. Het was een soort bivakkeren, met 4 films in zaal 1. Ook zaterdag waren de eerste 2 in EYE dus ik heb mijn portie in het mooie gebouw voorlopig wel weer gehad. IDFA 2012 was fijn, al is de beleving heel anders dan bij het IFRR. Niet zozeer door de films maar vooral doordat ik bij het IFFR in mijn eigen stad blijf, ik er dus elke dag ben en elke dag minstens 1 of 2 films zie. Dan droom je er op een …
Lees meer
Scaramouche
Een film die al zo lang bij me is als ik me kan herinneren, omdat ik m als kind al met pa zag en we er beiden verrukt over waren. Door de tijd waarin het verhaal speelde, door alle intriges, door de kostuums en de mooie vrouwen (met oa een prachtige Janet Leigh). Maar vooral door het schermen. Ik had toen nog niet gehoord van de term ‘swashbuckler‘, maar dit is er wel een klassiek voorbeeld van. Ik had destijds dan ook vooral oog voor de schermduels en dat is ook nog steeds het sterkste punt van de film. Maar de rest mag …
Lees meer
Jackie Brown
Ik geloof dat ik bij het herzien van Jackie Brown toch iets kritischer ben geworden dan destijds bij de release, en ook meer dan het geval is bij Pulp Fiction. Jackie Brown wordt vaak de meest volwassen film van Quentin Tarantino genoemd, en dat is ook terecht. Maar omdat Tarantino zelf nooit volwassen is geworden blijft JB een wat vreemde eend in de QT-bijt. Dat volwassen zit m vooral in de relatie tussen Jackie Brown en Max Cherry, de bailbondsman. Beiden hebben al veel meegemaakt en komen tot het besef dat ze hun levens niet meer elke richting in kunnen …
Lees meer
Moonraker
Van alle Bondacteurs is Roger Moore (George Lazenby tel ik ff niet mee met maar 1 film) mijn minst favoriete. Niet omdat hij een slecht acteur is maar zijn versie van Bond is er vooral een van grappen, veel vleierij met vrouwen, een mannelijkheid die nauwelijks nog fysiek is en een alles overheersende ironie. James Bond is bij hem nooit echt in gevaar wat het moeilijk maakt met hem mee te leven. Ook de plotlijnen van zijn Bondfilms worden steeds grotesker en schetsmatiger. Dat gezegd hebbende, Moonraker is wel een van de sterkere uit Moore’s serie. Dat komt vooral door …
Lees meerIDFA 2012, dag 1+2
Vrijdag en zaterdag was ik voor 8WEEKLY op het IDFA. Ik heb voor het eerst een perskaart van het documentairefestival, dus waar het meestal bij 1 of 2 films blijft zal ik nu ver over de 10 gaan schat ik. Al zal het wat beperkter zijn dan het IFFR omdat ik naar Amsterdam moet in dit geval. Het blijkt dat IDFA nog sneller uitverkoopt dan het IFFR, dus de eerste dag heb ik vooral in persvoorstellingen gezeten. Daar kan ik altijd terecht. Omdat ik hier ook slechter voorbereid ben dan in Rotterdam komt het wel goed uit, zo’n perszaal. Ik laat …
Lees meer
Paradise Lost 3: Purgatory
Deze documentaire kwam ik tegen op uitzendinggemist en na een voorzichtige eerste 10 minuten kon ik niet meer stoppen met kijken. Filmmakers Bruce Sinofsky en Joe Berlinger volgen de ‘West Memphis 3‘ al sinds de geruchtmakende moordzaak in 1993 toen ze veroordeeld werden voor de moord op drie achtjarige jongens. Toen waren Damien Echols, Jason Baldwin en Jessie Misskelley tieners, nu zijn het dertigers. Berlinger en Sinofsky beten zich in de zaak vast, ervan overtuigd dat ze onschuldig waren. Dit is de 3e documentaire over de WM3, na Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills (1996) …
Lees meer
Brutti, sporchi e cattivi
Het is jaren geleden dat ik deze beroemde en beruchte film van Ettore Scola zag en het blijkt dat ik veel scenes vergeten ben. Maar al kijkende komt er toch veel terug. Het is een bij vlagen hilarische maar ook aangrijpende blik op armoede in het moderne Rome, waar de vuilnisbeltbewoners vechten om elke lire en familiebanden uiterst rekbaar zijn. De patriarch van zo’n sloppenwijkfamilie woont met zijn 12 (schat ik) zonen, dochters, wederhelften en hun kinderen in een bouwval van een huis. Hij slaapt met een dubbelloops jachtgeweer aan zijn zijde omdat hij vreest beroofd te worden door zijn …
Lees meer
Game of Thrones, seizoen 2
Wat geldt voor seizoen 1 geldt nog sterker voor seizoen 2: het duizelingwekkende aantal personages en plotlijnen geven je als kijker weinig ruimte om een beetje halfslachtig te gaan zitten kijken. Het is opletten geblazen. Maar als je de concentratie op kan brengen is dit een fantastische serie. Seizoen 1 eindigde met een nieuwe koning op Westeros’ Iron Throne en de dood van Ned Stark. In seizoen 2 zweren de kinderen van Stark wraak en barst de strijd om de troon pas echt los. Er zijn 5 lokale heersers die vinden dat zij recht hebben op de plek waar de sadistische …
Lees meer
Marley
Ik heb de biografie van Timothy White, Catch a Fire: The Life of Bob Marley, gelezen en was daardoor aardig op de hoogte van het leven van de reggaegod. Maar dat boek is vooral een feitenrelaas en in Marley weet regisseur Kevin Macdonald nieuwe lagen aan te boren en tot de kern te komen van een man die wereldberoemd en tegelijkertijd een mysterie was. Macdonald doet dat door de persoon Marley te laten zien, in plaats van de muzikant. Hij reist rond langs belangrijke plekken in het leven van Bob Marley en laat daar veel mensen aan het woord die …
Lees meer
Dr. No
Ik moest tot mijn schrik bekennen dat ik de eerste Bondfilm nooit gezien heb. Althans niet in zijn geheel. Uiteraard wel de iconische scene met Ursula Andress die als een moderne Venus van Botticelli oprijst uit de zee. Ook heb ik wat losse scenes gezien met Bonds Chinese tegenstander die zich teruggetrokken heeft op een eiland in de Caribbean. Maar daar bleek het dus bij te zijn gebleven. Wat opvalt aan Dr. No is het krachtmens dat Bond in deze film (nog) is. In de versie van Sean Connery is hij fysiek zeer fit, heeft hij weinig compassie met tegenstanders …
Lees meer