Maand: december 2012
Twin Peaks
Irene en ik hebben de afgelopen weken in rustig tempo de complete Twin Peaks serie (her)bekeken: de pilot, seizoen 1 (7 afleveringen) en seizoen 2 (22 afleveringen). Het tweede seizoen had ik eerder nooit gezien en is duidelijk een stuk minder dan de pilot en de eerste serie. Die staan 20 jaar later nog steeds als een huis. Ik herinner me dat we in ons studentenhuis elke week in spanning wachten op een nieuwe aflevering. Niemand had toen nog een vcr, dus het was kijken en dat was het dan. Maar je had toen wel al de mooie feature bij …
Lees meer
Die Hard
DE kerstfilm is voor mij nog steeds Die Hard. Een van de beste actiefilms ooit, waarin John McClane (Bruce Willis) op Christmas Eve een groep ‘common thieves’ (volgens Mrs. McClane, Bonnie Bedelia) het leven zuur maakt. Die hebben het personeel van de Nakatomi corporation gegijzeld, bovenin de gelijknamige toren. Die toren fungeert als snelkookpan voor het letterlijke en figuurlijke vuurwerk dat Willis ontketent. De reden waarom Die Hard zo goed werkt is die waarom de films van Howard Hawks zo goed werken: zet een groep mensen met tegengestelde belangen bij elkaar in een kleine ruimte, gooi er wat peper in …
Lees meer
Lawrence of Arabia
Op de vraag wat mijn favoriete film is heb ik altijd een standaard antwoord: Lawrence of Arabia. Deels om er vanaf te zijn, maar toch ook wel omdat het gewoon waar is. Ik heb m zeker 10 keer gezien. Uiteenlopend van een pan&scan versie op de tv van mijn ouders, 25 jaar geleden, tot de in 1988 gerestaureerde dvd-versie in glorious widescreen op mijn eigen beamer. Maar in de bioscoop zag ik de film nog nooit. Dus nu EYE de film (na opnieuw een restauratie) op het grote scherm en in 4K vertoont, greep ik mijn kans. En wat was het …
Lees meer
The Hobbit: An Unexpected Journey
De opening van The Hobbit was prima, maar toen ik daarna anderhalf uur naar een groep dwergen, een niet geïnteresseerde Bilbo Baggins en een beminnelijk glimlachende Gandalf had gekeken stond ik bijna op het punt de zaal uit te lopen. ‘Gaat er nou nog wat gebeuren?’ De 3D-bril hielp ook niet echt. Voor mij geldt dat ik vooral afgeleid word door de techniek en niet in het verhaal getrokken, wat toch wel de bedoeling is. Gelukkig kwam het later toch nog goed. Grotendeels dan. Het grootste probleem van dit eerste deel van de beoogde trilogie is dat het lastig meeleven …
Lees meer
To Rome with Love
Woody-Allenfilms vallen de laatste jaren uiteen in WA-light en WA-zeer-light. De laatste film die me echt bijbleef was Matchpoint. Midnight in Paris (heb ik niet gezien) valt, concludeer ik uit de reacties, in de light categorie. You will meet a tall dark stranger en To Rome with Love duidelijk in de zeer light. Woody is in een aantal zaken gewoon erg goed. Om te beginnen steken zijn eigen komische kwaliteiten nog steeds boven het gros der acteurs uit. Ook hier gaat hij er weer met de beste lines vandoor, meestal gebracht in een uiterst droge maar daardoor des te …
Lees meer
Kill List
Zo. Was dit me even een frustrerende film. Ik zat zowel met bewondering als met ergernis naar deze mengeling van kitchen-sinkdrama en martelporno te kijken, me afvragend waar dit alles heen ging. Ik had me er veel van voorgesteld omdat ik voorganger Down Terrace zo sterk vond. Na afloop is een ding zeker: regisseur Ben Wheatley heeft veel talent maar ook een inktzwarte kijk op de mensheid. Jay en Gal hebben samen in Irak gediend en zijn sinds hun afzwaaien een eigen bedrijfje begonnen. Een heel typisch bedrijfje: mensen vermoorden in opdracht. Hun opdrachtgever zit in een vage maar …
Lees meer
The Dark Knight Rises
Na een lange en vaak overdonderende zit blijf ik met gemengde gevoelens over deze afsluiter van de trilogie achter. Christopher Nolan weet zijn verhaal niet echt goed rond te krijgen en de film zit vol kleine plotfoutjes en onlogische (acties van) personages. Maar als je daaroverheen stapt dan verveel je je de hele 2 uur en drie kwartier niet in een epische actiefilm met vele lagen. Zo had ik moeite met de overgang van lethargie naar actie van Bruce Wayne. Waarom komt hij nu ineens wel in beweging? De rol van de agent Blake – die wel erg bijdehand is, te makkelijk …
Lees meer
Rolling Thunder
Paul Schrader was ‘on a roll’ in de 70’s. Als een maniak schreef hij het ene script na het andere, alsof hij wat goed te maken had of zichzelf wilde bevrijden van iets. Zijn eerste 4 scripts zijn erg gewelddadig en je hoeft geen Freud te heten om daar wat achter te zoeken. Rolling Thunder werd gemaakt in de slipstream van het succes van Taxi Driver en hoewel deze film daar een aantal thema’s mee deelt is het resultaat toch wel echt een stuk minder. Ondanks Quentin Tarantino’s enthousiasme voor de film. Majoor Charles Rane (William Devane) keert met zijn …
Lees meer