Het eerste seizoen van The Last of Us was meedogenloos, voortdurend van koers veranderend en intieme scenes afwisselend met groot spektakel. Voor seizoen twee pakte bedenker Craig Mazin (schrijver van het schitterende Chernobyl) het anders aan.
In 1 zag ik hoe een door een schimmel veroorzaakte pandemie de beschaving zoals wij die kennen versplinterd heeft en miljoenen ‘geïnfecteerden’ veranderd in een soort zombies. Joel (Pedro Pascal), een man wiens 14-jarige dochter stierf aan het begin van de uitbraak 20 jaar geleden, is van Massachusetts naar Wyoming gereisd met Ellie (Bella Ramsey), die ook 14 was toen ze elkaar ontmoetten en een van de weinigen is die immuun is voor de schimmelziekte. Het lukt Joel uiteindelijk om Ellie af te leveren bij een verzetsgroep die aan een geneesmiddel werkt, maar toen hij zich realiseerde dat de procedure zou inhouden dat Ellie zou worden opgeofferd voor het welzijn van de mensheid, doodde hij iedereen in het gebouw om zijn adoptiekind te redden.
Vijf jaar later leven Joel en Ellie in de ommuurde stad Jackson, Wyoming, waar de rust lijkt te zijn neergedaald. De bewoners van de stad lijken de situatie redelijk onder controle te hebben. De besmette mensen zijn slechts stipjes aan de horizon waarop Ellie met een langeafstandsgeweer schiet, als onderdeel van de training die haar tot een verantwoordelijke volwassene zal maken. De dreiging komt vooral van Ellie zelf. Ze is bovenmatig labiel, meer dan je zou verwachten in een situatie die voor iedereen vreemd is. Ellie is 19, een gefrustreerde jonge vrouw die twijfelt over haar toekomst en niet weet wat ze met de grijzer wordende Joel aan moet. Die ziet op zijn beurt de bui al hangen en vreest dat Ellie hem zal verlaten. Joel is in therapie bij Gail, de dorpspsycholoog (Catherine O’Hara), die hem vertelt dat hij haar man heeft vermoord. Een feit dat later uitgewerkt wordt in een van de listige tijdsprongen van seizoen twee. Intussen komen de geïnfecteerden dichterbij en groeit hun aantal. Ook is daar ineens Abby Anderson (Kaitlyn Dever, Booksmart, Dopesick) met haar trawanten, de wraakzuchtige dochter van een van de wetenschappers die Joel heeft neergeschoten.
Ook hier weten de makers weer geweldig een post-apocalyptische wereld neer te zetten met landschappen die historisch voelen en Jackson dat eruitziet als een westernstadje uit 1860. Seattle is intussen op een spektaculaire wijze terugveroverd door de natuur. Dit seizoen heeft een beperktere reikwijdte dan het eerste, zonder de op zichzelf staande afleveringen die tot de beste van de oorspronkelijke reeks behoorden. Het draait allemaal om de zichzelf zoekende Ellie, een beschadigde jonge ziel die vecht voor autonomie. Haar eigenzinnigheid stelt het geduld van iedereen om haar heen tot het uiterste op de proef, ook dat van de kijker. Wanneer ze voor de zoveelste keer op een zekere dood afstormt, is het moeilijk om niet te denken dat de knorrige oude Joel misschien wel een punt had. Tegelijkertjd maakt haar volstrekte eigenzinnigheid haar ook tot het meest boeiende personage. De geweldige vertolking van Bella Ramsey wordt mooi in evenwicht gehouden door de introductie van Isabela Merced als Dina, Ellie’s beste vriendin in Jackson. Dina is populair en optimistisch, in schril contrast met Ellie’s cynisme. Ze is ook gay, wat de verhouding tussen de twee doet veranderen. Het duo is voorbestemd om Jackson te verlaten en een groot aantal fouten te maken terwijl ze hun weg zoeken in een vijandige wereld en naar volwassenheid. Seizoen twee eindigt met een dot van een cliffhanger die me reikhalzend uit doet kijken naar seizoen drie.