Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Maand: mei 2025

A Bittersweet Life

Van het liefje van de baas blijf je af en zelfs de meest geharde gangster is niet opgewassen tegen de onschuldige blik van een vrouw. Het zijn clichés van jewelste maar juist daarom werken ze zo goed. Zeker als de gangster eigenlijk geen ervaring heeft met vrouwen. De onschuldige blik van de dame in kwestie behoort aan Hee-soo, de vriendin van yakuzaleider Mr. Kang. Hij vraagt zijn rechterhand Sun-woo te onderzoeken of Hee-soo een andere man heeft. Sun-woo blijkt daar niet helemaal op voorbereid. Het is een mooie jongen wiens perfecte gezicht, elegante voorkomen en goede manieren niet lijken te …

Lees meer

Sinners

Ryan Coogler maakte eerder Black Panther, een superheldenfilm die rave reviews kreeg destijds en werd gezien als dé film die African Americans hun verdiende plek in de spotlights gaf. Ik vond het nogal een overdreven verering van een film die los van de kleur van de cast weinig nieuws wist te vertellen. Tegelijkertijd was die kleur ook de hoofdreden dat de film bijzonder was. Inmiddels zijn we zeven jaar verder en zijn er veel meer films verschenen met een vrijwel zwarte cast. Toch wordt Sinners opnieuw gezien als iets unieks. En ook hier geldt wat mij betreft dat de …

Lees meer

The White Lotus, seizoen 3

Ik had het eigenlijk al direct tijdens de eerste aflevering van seizoen 3: The White Lotus lijkt wel wat op de films van Don Simpson en Jerry Bruckheimer. Wat? Er zijn toch geen explosies en achtervolgingen, geen glossy beelden van typisch Amerikaanse testosteronmannen en sexy vrouwen en geen stomende popsongs als soundtrack? Klopt, maar The White Lotus is wel erg ‘high concept’. En dat is wel typisch Simpson/Bruckheimer en dan vooral de films van Tony Scott. TWL kun je ook pitchen in 10 seconden. En het is prachtig in beeld gebracht met verzadigde kleuren en shots die soms alleen lijken …

Lees meer

1917

In Atonement, de verfilming van het gelijknamige boek van Ian McEwan, zit een scene waarin Robbie Turner en zijn maten worden gevolgd als ze langs talloze wachtende en uitgeputte soldaten lopen op het strand van Duinkerken. Het is een tracking shot dat vijf minuten duurt, waarbij de camera steeds vloeiend meebeweegt om je als kijker onder te dompelen in deze bizarre situatie. De scene werd destijds gezien als echt uitzonderlijk. Hoewel hij ook nu nog steeds indruk maakt, is er sindsdien veel veranderd in cameratechniek en voelt de scene nu bijna archaisch. 1917 is daarvan een schitterende illustratie. Deze oorlogsfilm …

Lees meer