Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Maand: oktober 2013

Top of the lake

Ik heb alleen al genoten van deze serie omdat die zo anders is. Alle hedendaagse high profile series – van Dexter tot Boardwalk Empire, van The Wire tot Downton Abbey en van Mad Men tot Game of Thrones – zijn tot in detail gescript en alle personages handelen naar hun plek in dat script. Het is allemaal zorgvuldig gepland en er worden weliswaar wel gaten gelaten die de kijker mag …

Lees meer

Star Trek en Star Trek Into Darkness

Ik heb beide remakes / prequels / sequels / reimaginings van Star Trek binnen een paar weken van elkaar gezien dus ik maak er 1 stuk van. De verhalen lopen in elkaar over en ze hebben ook precies dezelfde toon. Een toon die uitschreeuwt: aan de kant allemaal, hier komen de jonge explorers aan die lak hebben aan regels en oudjes!!! Maar die ondertussen nog veel moeten leren van die oude generatie en aldus volwassener het universum gaan verkennen. Ofwel: het zijn behoorlijk vermoeiende films. Je kijkt ze niet vanwege hun geraffineerde plotontwikkeling of gelaagde personages, maar het risico van …

Lees meer

Logan’s Run

In mijn toch wel behoorlijk feilbare geheugen had Logan’s Run zich genesteld als een van de beste sci-fi’s van de jaren 70. De film kreeg die status omdat het al erg lang geleden was dat ik de vlucht van Logan zag. En hoe langer geleden des te mythischer worden de  proporties. Bij herzien ligt dat toch wat anders. Het blijkt namelijk dat Logan’s Run op een aantal punten nogal knullig is. Actiescenes die eerder lachwekkend zijn dan energiek of spannend, een plot dat bij elkaar geraapt is uit ander SF-werk (ik denk bv aan Planet of The Apes) en keuzes en …

Lees meer

Game of Thrones, seizoen 3

Het  tweede seizoen eindigde met een immens leger aan ondoden (white walkers) dat richting de Great Wall en verder naar het zuiden oprukte. Dat leger is seizoen 3 echter nergens in beeld. Pas aan het eind keren ze terug, als een dreiging op de achtergrond die heel Westeros uiteindelijk toch het hoofd zal moeten bieden. Die cliffhanger die een vol seizoen vooruit wijst is typisch Game of Thrones. Er dreigt steeds iets enorms te gebeuren maar ondertussen gaat het vooral over de voorbereidingen daarop. Voorbereidingen die niettemin je volle aandacht eisen want ze vallen als een waterval over je heen. …

Lees meer

Borgman

De eerste helft van Borgman is schitterend. Van Warmerdam brengt al zijn favoriete locaties, personages en trucs in stelling om mij als kijker het van onheil zwangere verhaal in te trekken. Hij wisselt achteloos absurdistische humor af met koud opgediende gruwelijkheden, op typisch Nederlandse maar ook onbestemd modernistische locaties. Maar naarmate het verhaal vordert krijg ik het gevoel dat hij zelf niet goed weet waar het heen moet, al zal hij dat in alle toonaarden ontkennen. De kijker moet er maar chocola van maken is zijn motto maar ik vind dat hij er zich in de logica en qua motieven …

Lees meer

Seven Psychopaths

Waar deze film over ging valt echt niet samen te vatten (een ontvoerde Shih Tzu in elk geval) maar vermakelijk was het wel. SP schaart zich onder dat aparte genre films-over-films, maar doet dat op een eigenzinnige manier. Het lijkt wat op Charlie Kaufman’s Adaptation. Ook hier zit een scriptschrijver (Colin Farrell) zonder inspiratie die al voortmodderend een verhaal schrijft waarin hij zelf figureert. Maar waar Kaufman’s film het low key houdt daar trekt Martin McDonagh (van In Bruges faam) alle geweldsregisters open. Met soms hilarische resultaten. Het verhaal haalt het niet bij de virtuositeit van Adaptation maar daar …

Lees meer

Mad Max trilogie

De meeste grote filmsterren hebben een ding gemeen: hun doorbraak hebben ze te danken aan één film. Dit geldt ook voor Mel Gibson, al is het eigenlijk een trilogie. De saga van de road warrior is het verhaal van een man met een missie die zich nergens door laat afstoppen.   Onder Gibsons vroege successen vallen ook films als Gallipoli en The Year of Living Dangerously, maar het zijn toch vooral de Mad-Maxfilms die zijn naam hebben gevestigd. De zwijgzame strijder die zonder veel omhaal of machtsvertoon zaken recht zet in een wereld waaruit alle leven verdwenen lijkt. Het post-apocalyptische genre is in fictie al …

Lees meer